RadioEros|رادیو اِروس – Details, episodes & analysis

تو این اپیزود مروری بر رمان "خروجی بسمت غرب" اثر محسن حمید دارم و کمی درباب اهمیت "حس تعلق" صحبت می کنم

Music 1: Ruska, Emperor

Music 2: Morning passages, Philip Glass

mUSIC 3: Louder than words, David Gilmour

انتظار، مخصوصا اگر به درازا بکشد یا به یه بخش لاینفک از روزمره ات بدل شود، کیفیتی غریب و ناملموس است. از آن جنس کیفیاتی که نیروهای نامرئی زیادی را به وضعیت روحی روانی آدمی تحمیل می کند. تعریفش مبتنی بر مفهوم زمان است و از آنجا که زمان انتزاعی ترین مفهوم در حیات بشر ست، راه بردن به تودرتوی کیفیت انتظار تاحدی ناممکن است

Music 1: Shabzade, Ebi

Music 2: Old Soul, Hans Zimmer

Music 3: Safarnak, Khatere Hakimi

سهم عمده ای از هویت نسل جدید را کالاهای مصرفی با محوریت بدن تشکیل می‌دهند. از انواع استایل پوشش با برندهای مختلف تا انواع مدلهای آرایش، تتو و غیره... در واقع این هویت سعی می‌کند مبتنی بر ویژگیهای اکتسابی باشد. خلاقیتی بخرج دهد، خودساخته باشد و تا جای ممکن منحصربفرد. درست برخلاف نسل‌های پیشین مثل پدران و مادران ما که هویتشان انتسابی بود و از محل تولد، قومیت، نام خانوادگی و جنسیت نشات می‌گرفت. ماجرای این اپیزود به مسئله مهم "شکاف نسل‌ها" می‌پردازد ‌

ژان ژاک روسو در سال ۱۷۶۱ میلادی در رمان خود بنام "الوئیز نو"، حال و روز قهرمان جوان رمان، سن‌پرو، را اینگونه توصیف میکند؛ سن‌پرو که به‌تازگی از روستا مهاجرت کرده، زندگی در کلانشهر را بمثابه "نزاع دائمی گروهها و فرقه‌ها، و جزر و مدّ بی‌وقفه پیشداوریها و عقاید متخاصم" تجربه می‌کند. " همگان پیوسته گفتار و کردار خویش را نقض می‌کنند" و "همه چیز گنگ و مهمل است، اما هیچ چیز تکان‌دهنده نیست، زیرا همگان به همه چیز عادت کرده‌اند". سن‌پرو پس از اقامتی چندماهه در کلانشهر به معشوقه‌اش می‌نویسد؛ "تازه دارم آن حالت مستی و گیجی را حس می‌کنم که این زندگی پرتنش و متلاطم آدمی را در آن غرق می‌کند. با این شمار کثیر اشیا و موضوعاتی که از برابر چشمانم می‌گذرد، رفته‌رفته گیج و منگ می‌شوم. از میان این همه چیزهایی که برایم جذاب است، حتی یکی نیست که دلم را اسیر خود سازد، و با این‌حال مجموعه آنها بروی هم احساساتم را چنان تحریک می‌کند که از یاد می‌برم چه هستم و به که تعلق دارم. برگرفته از کتاب "تجربه مدرنیته" اثر مارشال برمن، ترجمه مراد فرهاد‌پور موسیقی متن؛ "باله فندق‌شکن" اثر چایکوفسکی

مکا‌ن‌های عمومی کلان‌شهرها را رصد کنید تا ببینید؛ زنان‌نسل‌دیروز آنگونه که باید دختران‌نسل‌امروز را در نافرمانی‌مدنی از حجاب‌اجباری همراهی نمی‌کنند؟ حالا که گشت‌ِ‌منحوسِ‌ارشاد برای مدتی نامعلوم به پستویی خزیده و تنِ نزارِ آزادی اندک فرصتی برای احیاء جان دارد، حالا که نور جنبشی نو می‌تواند ریشه اتحادی زنانه را در بستر مفاهمه‌ای سیاسی-اجتماعی بگستراند، حالا که افتادن هر شال از سر بر شانه دلالتی‌ست بر سقوط یک بنای فاسد و پوسیده... درون‌ماندگار (immanent) و فرارونده (transcendent) دو صفتی هستند که در پاسخ به چرایی انفعالِ جمعیِ زنان‌نسل‌دیروز یاری رسانند. در این اپیزود نوشین، خانم سی‌و‌هشت ساله‌ای که اخیرا در کلاس‌های اسپیکینگ آیلتس شرکت کرده، از تجربه خود می‌گوید. موسیقی: Almost Worried Eyes آلبوم "بخاطر سنگفرشی که مرا به تو می‌رساند" اثر فردین خلعتبری

"ساحتِ فردی" یا همان داستان‌های شخصی هر انسان و "ساحتِ جمعی" یا همان روایت‌های مشترکی که قرار است با دیگران شکل بدهد، نیاز به "پل" داره. پلی که ستون در خاک "سواد عاطفی" می‌زند. همان حوزه‌ی تربیتی که دولتمردان یک حکومت تمامیت‌خواه از مردمان‌شان دریغ می‌کنند تا در بزنگاه‌های سیاسی-اجتماعی، روایت‌هایِ مشترکِ مسنجمی بین اعضای آن جامعه شکل نگیرد. در این اپیزود، نیکول واکر تجربه‌ی شخصی‌اش را به اشتراک می‌گذارد. کلید واژه‌های انگلیسی استفاده شده در اپیزود؛ Emotional literacy/Civic education موسیقی: ترانه "قدغن" از شهریار قنبری

مسئله نویسنده این ماجرا، مسئله اکثر ما ایرانیهاست: مسئله ذهنی که دچار برزخٍ. ذهنی که در موقعیتهای مختلف بجای ابراز وجود، مدام باید مکث کنه تا ببینه چی دقیقا درسته و چی دقیقا غلط. و البته که گاهی اوقات موقعیت بمراتب پیچیده تر هم میشه لینکهای تهیه کتاب: +447475462064 WhatsApp www.mehripublication.com sales@mehripublication.com

یک رابطه عاطفی رو بهتره ترک کنید اگر به یکی از این سه اصل مهم آسیب بزنه؛ استقلال فردیت، عزت نفس و آرامش خاطر. در این اپیزود از تجربه یک دختر ایرانی خواهید شنید

یک انفجار هویتی: صبح از خواب بیدار میشی، مطابق معمول صفحه ایمیل رو باز می‌کنی و در کمال تعجب می‌بینی یه ایمیل ناشناس داری. یک نفر نوشته:"سایت 23andMe اعلام کرده که شما خواهر من هستید. ممنون میشم باهام تماس بگیرید." در این اپیزود، کاما از این تجربه عجیب میگه موسیقی این اپیزود؛ only you اثر Ambros Seelos

کایلا، خانم ۳۴ ساله این داستان، بعد از پشت سر گذاشتن دوره قرنطینه و آشنایی با یه مرد عجیب، بدنبال یه تعریف شسته رفته از مفهوم "تنهایی" می‌گرده