Chyba każdy z nas uwielbia chodzić po lesie, wsłuchiwać się w jego kojące dźwięki, zanurzać się w jego spokoju i czuć, jak płynie w nim życie. Las jest ostoją dzikich zwierząt oraz różnorodności biologicznej. To miejsce, w którym możemy się zrelaksować, wyciszyć i zbliżyć do natury.

Lasy stanowią ok. 30% powierzchni naszego kraju. Jeżeli przełożyć to na liczby to przeciętnie na jednego mieszkańca Polski przypada fragment lasu o wymiarach 50m x 50m, chociaż wartości te mogą różnić się między sobą w zależności od województw. Obszary te pełnią bardzo ważną funkcję w naprawdę wielu aspektach naszego życia, czego nie zawsze mamy świadomość albo o czym na co dzień zapominamy. 
 
Dziś w podcaście gościmy Martę Chrzanowską – absolwentkę kierunków Leśnictwo (SGGW w Warszawie) oraz Ogrodnictwo (UP w Poznaniu), młodszą specjalistkę ds. ochrony gatunków w Fundacji WWF Polska. 
 
(2:13) Skąd wzięło się twoje zainteresowanie leśnictwem i ogrodnictwem, kiedy poczułaś, że to obszary, w których widzisz siebie i swoją pracę? 

(2:39) Dlaczego lasy to bardzo skomplikowane ekosystemy? 

(3:15) Czy chodząc po lesie wypatrujesz jakiegoś szczególnego gatunku drzew, który jest Twoim ulubionym? 
(4:15) W jakim rejonie możemy spotkać lasy, w których dominują jesiony? 

(4:38) Jakie drzewa dominują w Polsce i dlaczego? 

(7:34) Z czego wynika trend uprawiania lasów mieszanych? 

(8:32) Jaki gatunek drzew liściastych występuje w Polsce najczęściej? 

(8:55) Czy w Polsce możemy jeszcze spotkać lasy naturalne, nietknięte przez człowieka? 

(10:00) Jakie korzyści dają naturze powalone, martwe drzewa? 

(14:38) Zasady savoir-vivre w lesie 

(17:56) Czy w polskim lesie można legalnie spać pod namiotem? 

(19:14) Jakie korzyści daje nam las? Czym jest kąpiel leśna? 

(21:37) Jakie usługi ekosystemowe daje nam las? 

Większość z nas nie wyobraża sobie okresu wakacyjnego bez wyjazdu nad morze, a w szczególności nad nasz ukochany Bałtyk. Warto mieć świadomość, że wśród zgiełku i tłumu turystów toczy się dzikie życie. Choć nasze plaże latem przeżywają prawdziwe oblężenie, ludzi nie brakuje tutaj również poza sezonem. Budząca się wiosna, czy okrywająca złotem jesień – w tym czasie spacery brzegiem morza również potrafią zachwycić. To moment, w którym możemy skupić się na obserwacji bałtyckiej przyrody. Najłatwiej dostrzec wszechobecne ptaki morskie. Najczęściej kojarzymy je z mewami, co oczywiście nie jest błędem, jednak mają one wielu ciekawych sąsiadów. Jednym z nich jest bohaterka dzisiejszego odcinka, czyli sieweczka obrożna, podlegająca w Polsce ścisłej ochronie, ze względu na malejącą liczebność populacji.

Naszą gościnią jest Ewelina Sielska, lokalna liderka Błękitnego Patrolu WWF, która o sieweczkach wie wszystko.

(1:49) Jak rozpoznać sieweczkę obrożną?

(3:05) Czy samiczki i samce czymś się różnią?

(3:30) Jak brzmi sieweczka?

(3:52) Jak zachowywać się nad morzem, żeby nie szkodzić? Na co uważać na plaży?

(6:07) Czym są siatkowe kosze, jakie możemy spotkać na plaży?

(8:40) Co stanowi podstawę żywieniową sieweczek?

(9:16) Dlaczego sieweczki zajmują specjalne miejsce w twoim sercu?

(12:57) Gdzie sieweczki odlatują na zimowanie? (13:15) Czy liczyłaś kiedyś przy ilu wykluciach piskląt byłaś? (13:43) Czy masz jakieś szczególne wspomnienia związane z tymi ptakami? (18:00) Co było twoją motywacją do dołączenia do Błękitnego Patrolu WWF?

(19:17) Na czym polega praca w Błękitnym Patrolu WWF i jak do niego dołączyć?

Jak połączyć pasję z pomaganiem i dodatkowo zainspirować do działania inne osoby? Poznajcie historię pana Bartka (Julo / Bartek Piątek (@dzulianoo) • Zdjęcia i filmy na Instagramie), naszego darczyńcy. W czerwcu 2023 roku przejechał on na rowerze dystans z Lublina do Kopenhagi w zaledwie 8 dni. Poza sprawdzeniem się kondycyjnie na tej trasie, postanowił też wesprzeć naszą fundację. Jak? Znalazł sponsorów, którzy za każdy przejechany przez niego kilometr zdecydowali się wpłacić 1zł na rzecz działań Fundacji WWF Polska. Ale to nie wszystko! Pan Bartek każdego dnia na swoich mediach społecznościowych opowiadał o jednym wybranym gatunku, którego ochroną się zajmujemy, dodatkowo edukując swoich odbiorców.

(1:05) Skąd pomysł na wybór Kopenhagi, jako destynacji?

(2:20) Dlaczego celem zbiórki stały się działania właśnie naszej Fundacji?

(4:30) Jak wyglądała organizacja tej wyprawy?

(6:35) Jak wyglądała współpraca z Fundacją WWF Polska przy tej inicjatywie?

(8:40) Jak trudna była wyprawa?

(10:30) Ile kilometrów dziennie pokonywał pan Bartek?

(10:50) Co pan Bartek zabrał ze sobą w trasę?

(11:40) Jak na pomysł wyprawy reagowali spotykani na trasie ludzie?

(13:18) Jaki był odzew wśród osób śledzących wyprawę?

(15:20) O jakich gatunkach opowiadał pan Bartek w trakcie wyprawy?

(16:35) Jaki gatunek rodzimy jest ulubionym gatunkiem pana Bartka?

(18:09) Co na temat wyprawy uważają dzieci pana Bartka?

(19:10) Czym dla pana Bartka jest pomaganie?

Mokradła wciąż często kojarzą się z upiornymi terenami, na które lepiej nie zapuszczać się po zmroku. Najwyższa pora odczarować ten szkodliwy mit! 

Od ponad 10 lat Fundacja WWF Polska i UPM Raflatac realizują wspólnie ambitne działania na rzecz ochrony przyrody. Dzięki wsparciu UPM Raflatac powstali między innymi Strażnicy Rzek WWF – jeden z flagowych projektów Fundacji WWF Polska. Aktualnie realizujemy kolejny odważny, innowacyjny i kluczowy przyrodniczo projekt, polegający na wsparciu odtwarzania naturalnych siedlisk poprzez tworzenie obszarów chronionych prywatnie. Obejmują one między innymi mokradła. O tym, dlaczego ich ochrona jest tak istotna, opowiedzą dziś nasi goście: Przemysław Różycki z UPM Raflatac oraz Natalia Owdziej-Pietrzak z Fundacji WWF Polska.

(2:14) Jak łączyć ochronę przyrody i cele biznesowe?

(3:40) Jakie korzyści dla Fundacji WWF Polska niesie współpraca z biznesem w zakresie ochrony obszarów chronionych?

(5:50) W jakich miejscach w Polsce są już utworzone obszary chronione prywatnie? Jaki jest ich potencjał do rozwoju i czy możemy korzystać w tym zakresie z doświadczeń innych krajów?

(7:45) Przykłady obszarów chronionych prywatnie w Finlandii

(10:00) Czy rozwiązania stosowane w Finlandii mogą się przyjąć na polskim gruncie? Jak zmotywować ludzi uczestniczenia w ochronie środowiska i zachęcić biznes do inwestowania w obszary chronione?

(12:08) Definicja i rola mokradeł (odpowiada Natalia-Owdziej Pietrzak)

(14:50) Dlaczego i jak UPM Raflatac wspiera projekty przyrodnicze?

(16:06) Definicja i rola mokradeł (odpowiada Przemysław Różycki)

Katastrofa na Odrze wciąż trwa. Z danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego wynika, że wymarło prawie 50% populacji ryb żyjących w Odrze. Dochodzą do nas wieści, że zginęło też niemal 80% mięczaków. Czy istnieje ryzyko, że ta sytuacja może się wydarzyć ponownie również w tym roku? Jak długo jeszcze polskie rzeki będą cierpieć, czekając na odpowiedzialne decyzje rządzących? 
Gośćmi dzisiejszego odcinka są: dr Alicja Pawelec-Olesińska, Kierowniczka Zespołu Ochrony Ekosystemów Wodnych WWF Polska oraz dr hab. inż. Bogdan Wziątek, Przewodniczący Rady Naukowej Polskiego Związku Wędkarskiego, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.

Podpisz: MANIFEST.WWF.PL

Muzyka, którą słyszycie w podcaście to 'Hiraeth' by Scott Buckley - released under CC-BY 4.0. www.scottbuckley.com.au

(1:05) - W jakim stanie jest teraz Odra i czy zdążyła już wrócić do stanu sprzed katastrofy?   (1:52) - Czy Odra jest dalej rzeką naturalną? Jak przekształcenia tej rzeki wpłynęły na jej ekosystem?  (3:40) - Jakie działania należałoby podjąć?  (4:40) - Czy w tym roku czeka nas powtórka ubiegłorocznej katastrofy?   (8:43) - Czy jednym z rozwiązań prawnych mógłby być monitoring rzek i czy mógłby on zapobiec w przyszłości takim katastrofom?   (9:50) - Co może się przyczynić do dalszej degradacji ekosystemu tej rzeki? 
(10:55) - Strona niemiecka dostrzega problem i jest przeciwna dalszej regulacji Odry. Z czego wynika podejście polskiego rządu do regulacji Odry? (odpowiada dr Alicja Pawelec-Olesińska)  (12:00) - Jak każdy z nas może wpłynąć na los Odry?  (12:30) - Z czego wynika podejście polskiego rządu do regulacji Odry? (odpowiada dr hab. inż. Bogdan Wziątek)  (14:20) - Jak w Europie wygląda transport śródlądowy?  (15:15) - Kto jest odpowiedzialny za zrzuty do Odry? (16:10) - Czy rząd może jakoś zaradzić zrzutom chlorku?  (17:00) - Czy można uzależnić zrzuty od przepływu wody i je monitorować?  (17:55) - Szacuje się, że w ubiegłorocznej katastrofie zginęło 50% ryb. Czy są szanse na powrót do stanu sprzed katastrofy?  (30:00) - Podsumowanie: co możemy zrobić dla naszych rzek?

Czy  dzikie  zwierzęta to jedynie część populacji, którą powinni „zarządzać” ludzie,  zabijając te które uznają za nadmiarowe? A może osobne jednostki, które  tak jak ludzie, mają prawo do … szczęścia? Dzisiejszą bohaterką  Naturalnie z WWF,  jest Simona Kossak, biolożka, bezwarunkowa obrończyni przyrody, która nie miałaby wątpliwości jak odpowiedzieć na powyższe pytanie...

Simona  szła  własną drogą. Została profesorką biologii i zaszyła się w Puszczy  Białowieskiej, mimo, że pochodziła z krakowskiej, artystycznej rodziny.  Była przecież córką Jerzego Kossaka, wnuczką Wojciecha i prawnuczką  Juliusza – trzech malarzy batalistów, a jej ciotkami  były poetka Maria Pawlikowska-Jasnorzewska i pisarka Magdalena  Samozwaniec, a stryjeczną babką Zofia Kossak-Szczucka, autorka powieści  historycznych.

O tym co można  zyskać, a co stracić gdy się idzie pod prąd, opowiadają nam Natalia Koryncka-Gruz, reżyserka filmu „Simona i dr Przemysław Nawrocki, biolog, współtwórca min. Biebrzańskiego Biebrzańskiego PN, od lat walczący o dziką w WWF Polska.

WWF Polska jest patronem filmu "Simona"​,  który będzie miał swoją premierę podczas tegorocznej edycji festiwalu Millenium  Docs Against Gravity (Konkurs Polski). Muzyka, którą usłyszycie w podcaście to ścieżka dźwiękowa do filmu "Simona".

Zapraszamy do słuchania i zapraszamy do kin.

„Lęk  klimatyczny”, „depresja klimatyczna”, „żałoba klimatyczna”,  „solastalgia” to tylko kilka określeń tego z czym zmaga się coraz więcej  ­­osób w związku ze zmianą klimatu.

Dziś  w ramach  kampanii WWF Polska - "Sorry,  nie taki mamy klimat’" o  tym czy możemy NIE odczuwać niepokoju w  związku ze zmianą klimatu? Czy powinniśmy lęk wyprzeć czy raczej za nim  podążać? Jak odzyskać poczucie sprawstwa i kontroli? Jak ratować swoją  psychikę i ... klimat.  Wreszcie, jak łagodzić międzypokoleniowy  konflikt:

- Jeżeli nie zaczniemy działać nasze dzieci będą żyły w świecie  cieplejszym o kilka stopni, a zatem innym niż ten, który znamy.  Zostawiamy dzieciom  świat, w którym sami nie chcielibyśmy żyć.

-  Ja  nie prosiłam się o takie warunki życia. Widzę tą bezsilność i obawy  mojego pokolenia czy jest wogóle sens podejmować niektóre decyzje, np.  czy jest sens mieć dzieci, jeśli nasz świat wygląda tak a nie inaczej.

Mówią nasze gościnie: dr Marzena  Cypryańska-Nezlek, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu SWPS, kieruje Centrum Działań dla Klimatu i Transformacji Społecznych (4CAST) oraz Katarzyna Nawrocka, studentka, działaczka proklimatyczna i pracowniczka WWF Polska, która w naszym podcaście jest głosem pokolenia Z.

Zapraszamy!

- Czy wojna w Ukrainie może zmienić warunki gry w kontekście  transformacji klimatycznej?

- Czy stanie się pretekstem na odejścia od paliw kopalnych importowanych z Rosji?

- Czym zastąpić w Polsce rosyjski gaz, węgiel i ropę?

Po napaści na Ukrainę zadajemy sobie pytania już nie tylko o to jak uratować się przed katastrofą  klimatyczna, ale i co zrobić by zapewnić sobie bezpieczeństwo energetyczne...

„Polska  będzie robiła wszystko, aby do końca 2022 roku odejść od rosyjskiej  ropy naftowej”, mówi premier Mateusz Morawiecki. Obiecuje też, że już w  tym roku mamy zaprzestać sprowadzania węgla i gazu zza wschodniej  granicy. Nam jednak nie trzeba było lekcji wojny,  by rozumieć jakim zagrożeniem dla bezpieczeństwa energetycznego kraju  jest uzależnienie się w dostawach paliw od Rosji.

A co z zachodnią Europą? Szczególnie z  Francją, Niemcami, Węgrami? Czy odważą się zajrzeć za kurtynę  rosyjskiego teatru, w którym od lat,  na potrzeby zachodniej publiki, odgrywany jest spektakl ‘alternatywnej  demokracji”? Jaskółki zmiany już widać. Portugala, w związku z napaścią Rosji na Ukrainę planuje osiągnąć próg 80 proc. produkcji energii z OZE już w 2026  roku. To 4 lata wcześniej niż pierwotnie planowano!

Choć u nas na szczęście  wojny nie ma, wszyscy czujemy, że jest bardzo blisko nas. Tragedie  rozgrywające  się za nasza granicą rozrywają nam serca. Chyba nie ma Polaka, który  byłby obojętny, jedni angażują się bardziej inni mniej, ale łączna suma  naszych działań układa się obraz ogromnej solidarności z Ukrainą.

Слава Україні! 🇺🇦

Gościem jest Mikołaj Troczyński, ekspert ds. odnawialnych źródeł energii, WWF Polska.

• Czy zmiana klimatu wpływa na Bałtyk?
• Czy ma negatywny czy wpływ na jego mieszkańców?
• Jaki jest w tym nasz udział?
• Co możemy z tym faktem zrobić?

Morze  mamy jedno, jest płytkie, szelfowe i ze wszystkich stron otoczone  lądem. Jest wyjątkowym i wrażliwym ekosystemem od którego wszyscy  zależymy i który  zależy od nas. W Naturalnie z WWF zanurzymy się w ciemnych wodach Bałtyku, by sprawdzić jak  ma się zawartość tlenu w morskiej wodzie do samopoczucia  dorsza, ilość morskiego lodu do sukcesu rozrodczego foki obrączkowanej,  zmiana linii brzegowej do odwiedzin ostrygojada, a ruch statków do  dobrostanu morświna.  Wreszcie co ma wspólnego rolnik spod Zamościa  czy Poznania z zamkniętą plażą w Ustce.

Zanim  rozstawią Państwo parawan  czy rozłożą koc, na jednej z pięknych plaż polskiego wybrzeża,  zapraszamy po porcję wiedzy o jedynym morzu do którego mamy w Polsce  dostęp.

Gościem podcastu jest Dominika  Wojcieszek, oceanolożka, ekspertka ds. ekosystemów morskich w WWF Polska.

TO, że święto zakochanych przypada w lutym, nie jest przypadkiem. To właśnie teraz wilk szuka wilczycy, a ryś - rysicy.

Zwierzęta, tak jak my - ludzie, mają swoje potrzeby życiowe i czas  miłości. Miłości, która zazwyczaj za nic ma granice ustanowione przez  ludzi. Niestety 'płotomania' na polskich rubieżach zastopowała  migrację większych zwierząt. Na wschodzie Polski powstaje płot  w związku z kryzysem emigracyjnym, za zachodzie płot ma zabezpieczać  przed rozpowszechnianiem Afrykańskiego Pomoru Świń. Jakby tego było  mało, lekką ręką, zamknięto też niektóre przejścia  dla zwierząt pod autostradami.

Te decyzje zmieniają ekosytystem, mogą zagrozić wielu gatunkom, także  chronionym jak ryś czy wilk. Podejmowane są bez konsultacji, analizy,  słuchania ludzi nauki, wreszcie bez gwarancji skuteczności osiągania  przez nie zamierzonych celów?

Wchodzimy razem do zimowego lasu i wraz z Katarzyną Kozyrą-Zyskowską, teriolożką, pasjonatką przyrody, wsłuchujemy  się w problemy jego mieszkańców. Kasia  na co dzień pracuje jako biolog, przygotowuje  ekspertyzy, chociażby  takie które są potem podstawą do wyznaczania  chociażby  przejść dla zwierząt pod autostradami.

Zapraszamy!

Mały krok dla człowieka a wielki dla ludzkości? Dzisiaj chcemy Państwa namówić na to, żeby każdy z państwa był jak Louis Armstrong i wcale nie musi w tym celu lecieć na księżyc. Wręcz przeciwnie – to wyzwanie wymaga bycia blisko ziemi i tego, co ziemia nam daje.

Sektor spożywczy odpowiada za 27% globalnej emisji gazów cieplarnianych, które to powodują wzrost temperatury na Ziemi, a co za tym idzie zmianę klimatu.

To co jemy, co kupujemy, wpływa bezpośrednio na nasze życie i przyszłość planety. Aż 40% (ok. 4,2 mld ha) wszystkich gruntów nadających się do zamieszkania jest wykorzystywane do wyżywienia ludzi. Z tego 71% (ok. 3,0 mld ha) jest wykorzystywane do wypasu zwierząt gospodarskich. 29% (ok. 1,2 mld ha) na uprawę roślin, z czego około 38% wykorzystuje się do uprawy paszy.

Czy Twój wybór ma znaczenie?

Wiadomo, że samymi indywidualnymi wyborami konsumenckimi nie uratujemy planety. Jednak nasze codzienne wybory nie są pozbawione znaczenia. Nie zmienimy całego systemu żywnościowego z dnia na dzień, nikt nie zlikwiduje hodowli przemysłowej zwierząt od jutra i nie obsadzi tych terenów warzywami i owocami. Ale jedzenie mniejszej ilości mięsa bardzo pomoże w ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych.

Proste zasady diety przyjaznej planecie:

• jemy sezonowo i lokalnie – zimą postawmy na kiszonki, przetwory, rodzime owoce, a wiosną na nowalijki,
• ograniczamy mięso – bardzo dużą część paszy dla zwierząt stanowią przetworzone nasiona soi, której uprawa odpowiedzialna jest za wylesianie lasów deszczowych podobnie jak tereny pod intensywną hodowlę bydła,
• zamiast mięsa jemy więcej: warzyw - zwłaszcza strączkowych, owoców, kasz, orzechów,
• jemy jak najmniej produktów przetworzonych,
• gotujemy z resztek i dobrze planujemy zakupy i posiłki – tak, aby jak najmniej wyrzucać,
• wybieramy produkty pełnoziarniste,
• zmniejszamy ilości nabiału oraz jajek, wybieramy tłuszcze roślinne – w postaci olejów czy orzechów.

O tych zasadach i o wielu innych aspektach diety planetarnej rozmawiamy z Magdą Wieczerzyńską, która w WWF zajmuje się tematami rolnictwa i żywienia.

„Porzucony,  samotny, chory i całkowicie zdany na los. Na szczęście malutki  niedźwiadek trafił w ręce dobrych ludzi. Pomoc nadeszła w samą porę, bo  tropem  malucha podążały wilki”.

Nie jest to fragment bajki dla 4-ro latków, a artykuł prasowy w najbardziej zasięgowym dzienniku, opisujący prawdziwą historię.

Sprawa  rocznego niedźwiadka z Bieszczad, którego próbowano uratować w Ośrodku  Rehabilitacji Zwierząt Chronionych w Przemyślu, wywołała dyskusję o zjawisku  tzw. „bambinizmu”, czyli zjawisku wyidealizowanego postrzegania przyrody (termin od bohatera filmu familijnego „Bambi”), ale przede wszystkim o granicach  ingerencji człowieka w dziką przyrodę.

Ada,  bo tak nazywał się roczny niedźwiedź płci męskiej, zabrany z lasu,  ostatecznie został uśpiony, a Polacy, podzielili się na: tych, którzy  uważają, że trzeba pomagać  zawsze, tych, którzy uważają, że przyroda rządzi się swoimi prawami i  trzeba jej na to pozwolić i tych, którzy ważą wszystkie racje, wierząc,  że prawda często jest gdzieś pośrodku...

O tym:

• gdzie powinna przebiegać granica między cywilizacją a przyrodą,
• czy zwierzęta mają swoją godność,
• ile i jak możemy się angażować w pomoc dzikim zwierzętom,

rozmawiamy z biologiem, dr Robert Maślakiem, z Uniwersytetu Wrocławskiego.

Dr Maślak specjalizuje się w temacie zoopsychologii  i dobrostanu zwierząt dzikich w niewoli. Szczególnie… niedźwiedzi.

Aż 99,5% polskich rzek jest w złym stanie. Państwowy system ochrony wód nie radzi sobie z tym trudnym zagadnieniem, dlatego obywatele biorą sprawy w swoje ręce i… badają jakość wody w rzekach. W dzisiejszym odcinku rozmawiamy o pilotażowym programie Strażnicy Rzek WWF, którego misją jest ochrona tych środowisk naturalnych poprzez: edukację, monitoring prac utrzymaniowych na rzekach, gromadzenie i udostępnianie trudno dostępnych dane uzyskane w badaniach wody oraz poprzez interwencje.
Na czym polega społeczny monitoring rzek WWF i jak włączyć się w działania? Na te i inne pytania odpowiedzi udzielą nam: Katarzyna Czupryniak – ekspertka Fundacji WWF Polska, liderka programu Strażnicy Rzek WWF oraz Społecznego Monitoringu Wód WWF, oraz Paweł Łukasiak – Strażnik Rzek WWF, który bierze udział w wolontariacie wraz z całą swoją rodziną.
Partnerem odcinka jest Vaillant Polska.

(1:36) Czym zajmują się Strażnicy Rzek WWF?

(2:07) Czemu społeczny monitoring wód jest nam potrzebny? (Katarzyna Czupryniak)

(3:50) Dlaczego warto brać udział w citizen science? (Paweł Łukasiak)

(6:30) Jakie narzędzia są używane do badania rzek? (Paweł Łukasiak i Katarzyna Czupryniak)

(8:55) Czy pakiety monitoringowe, które otrzymujemy od firmy Vaillant, są nowością w Polsce czy jest to coś, co działało już wcześniej, a teraz jest używane na większą skalę? (Katarzyna Czupryniak)

(9:50) Co można określić dzięki takim badaniom? (Katarzyna Czupryniak)

(12:00) Czy dzięki takiemu monitoringowi możemy na wczesnym etapie wykryć zanieczyszczenia? (Katarzyna Czupryniak)

(13:40) Gdzie docelowo mają trafiać wyniki badań? (Katarzyna Czupryniak)

(14:30) Kto może dołączyć do Strażników Rzek WWF? (Katarzyna Czupryniak)

(15:50) Czy badanie wody jest trudne? (Paweł Łukasiak)

(19:00) W jakich miejscach prowadzi się badania? (Katarzyna Czupryniak)

(20:15) Dlaczego wybrał pan akurat tę rzekę? (Paweł Łukasiak)

(22:40) Co daje wolontariat? (Paweł Łukasiak)

(24:30) Jak dołączyć do Strażników Rzek WWF? (Katarzyna Czupryniak)

Na  granicy Polski wyrosły zasieki z drutu ostrzowego, takiego co rani i  zabija. Zasieki wybudowano  nie tylko przez najcenniejszy las Niżu Europejskiego, jakim jest  Puszcza Białowieska, ale i wzdłuż Bugu, naturalnego korytarza  migracyjnego zwierząt i ich wodopoju.

To nie koniec. Wkrótce za 1,2 mld złotych powstanie długi na 186  kilometrów i wysoki na 5,5 metra płot z 41 tys. stalowych przęseł (1). Ogrodzenie uniemożliwi migrację wilków, niedźwiedzi brunatnych, czy rysiów. W przypadku tych ostatnich może być czynnikiem, który sprawi, że odtwarzana z trudem,  od 30 lat! populacja rysia nizinnego w Puszczy Białowieskiej … zniknie. Dlaczego? Bo Puszcza  jest odizolowana od większych kompleksów leśnych zasiedlanych przez ten  gatunek, a płot sprawi, że podziałowi ulegną terytoria  wielu żyjących w niej rysi.

Rysie potrzebują dużych przestrzeni do życia. Niestety nie tylko one. Wyrastające  na granicach w całej Europie zasieki, mury i płoty, stawiają pod  znakiem zapytania osiągnięcia ochrony przyrody ostatnich 30 lat. To  dzięki otwarciu granic, po upadku tzw. ‘Żelaznej kurtyny’ odnowiło się  wiele populacji zwierząt. Powstające transgraniczne  obszary ochronne sprawiły, że do przyrody wróciły między innymi duże  drapieżniki. Być może nie na długo… Utworzony w 2015 roku, płot przez  Góry Dynarskie, na granicy chorwacko-słoweńskiej, zagroził populacjom  dużych drapieżników, w tym wilków i niedźwiedzi  (1).

„Nie sądziłem, że znów dożyję takich czasów”,  mówi nasz dzisiejszy gość, Stefan Jakimiuk, specjalista ds., dużych  drapieżników z WWF Polska, który odtwarzał populację rysia nizinnego w  naszym kraju.

Czy  zgadzamy się na to? Czy przyjęliśmy już do wiadomości fakt rosnących  murów i płotów na granicach.  Nie będziemy już zadawać pytań? A może jako miłośnicy przyrody,  przyrodnicy, obywatele, mamy prawo, a nawet obowiązek je zadać? W końcu  jesteśmy też częścią przyrody i od niej zależymy…

Od razu zaznaczmy są pytania na które w tym podcaście nie odpowiemy, bo powinny na nie odpowiedzieć  rządzący.

- Czy płoty to jedyne rozwiązanie? Czy próbowano znaleźć  inne?

- Dlaczego stawiamy płot i dlaczego tworzymy zasieki akurat  z drutu ostrzowego, powodującego śmierć przez wykrwawienie?

-  Na jak długo go stawiamy?

- Jak zapobiegniemy stratom po stronie przyrody?

Są pytania na które w tym podcaście poszukamy  odpowiedzi. To te dotyczące efektów przegradzania szlaków migracyjnych zwierząt i ingerencji w dziką przyrodę.

Są też pytania na które każdy z Państwa musi sobie odpowiedzieć we własnym sumieniu i działać zgodnie  z nim. W tym to najważniejsze: jaki mam stosunek do łamania praw człowieka, co miało miejsce na polsko-białoruskiej granicy?

Zapraszamy!

Świat przyrody jest fascynujący zarówno w skali makro jak i mikro. By go w pełni docenić musimy się nad nim pochylić, powąchać, zamknąć oczy i się  w nim zasłuchać… 

W ostatnim w tym roku podcaście „Naturalnie z WWF” zapraszam Państwa do wyjątkowej przyrodniczej wyprawy. Wyprawy która wymaga nieco uważności i skupienia. Miejsce, które odwiedzimy nie jest oczywiste… To nie spektakularne Tatry, morze, czy tajemnicza Puszcza Białowieska… 

Przyjrzymy się obszarowi chronionemu prywatnie, a w nim murawom kserotermicznym.  

W Polsce, jedne z najlepiej zachowanych muraw kserotermicznych, spotkać można na krawędziach dolin Odry, Warty i Noteci. A na szczególną uwagę zasługują te w okolicach miejscowości Owczary i Górzyca w województwie lubuskim. WWF Polska dzięki współpracy z Botanica by Air Wick ochroni nawet 150 ha  bogatych przyrodniczo terenów, po to by skutecznie wspierać cenne  przyrodniczo miejsca w Polsce! 

Co to takiego te murawy? Kim są ich mieszkańcy? Dlaczego są unikatowym ekosystemem wartym najwyższej troski? Co do tego mają owce? Wreszcie, jak to się dzieje, że organizacja pozarządowa, założona przez grupę przyrodników jest bardziej stabilnym właścicielem obszaru chronionego niż państwo? 

Państwa i moim przewodnikiem jest Ewa Drewniak, kierowniczka Stacji Terenowej Klubu Przyrodników Owczary. 

Katarzyna Karpa-Świderek, zapraszam 

Od  wieków straszono nim dzieci, występował w towarzystwie czarownic i  magów. Sporadycznie tylko był dobrym charakterem - mityczna wilczyca  wychowała założycieli Rzymu. W kulturze  Indian Ameryki Północnej oraz ludów Północy był symbolem siły, mądrości  i samotności.

A jaki jest naprawdę?

Nie jest ani dobry, ani zły. To po prostu zwierzę, które chce żyć, polować, wychowywać młode. W  Polsce jest pod ścisłą ochroną, wrócił już niemal na większość  terytorium naszego kraju. Wielu hodowców nauczyło się żyć w jego  sąsiedztwie, dbając o swoje stada. Jednak  wilki wciąż giną z rąk kłusowników. Tylko ostatnie tygodnie przyniosły  wiadomości o kolejnych osobnikach zastrzelonych podczas polowań. Jak  podaje Stowarzyszenie dla Natury “Wilk” co roku W Polsce ponad 140 wilków jest nielegalnie zabijanych z broni palnej. Co najmniej od II wojny światowej, w Polsce, nie było śmiertelnego ataku wilka na człowieka.

Jak oswoić nasze lęki, jak minimalizować konflikty na linii wilk-człowiek? Dlaczego wciąż tak wielu ludzi chce zabijać wilki? Jak  różni się stosunek do wilka w Polsce i w Niemczech. I dlaczego za naszą zachodnią granicą to "sprawa polityczna"?

Na te inne pytania odpowiadają:

Bartosz  Łysakowski - ekolog, który pracuje w zoo Cottbus, zajmuje się też  problematycznymi wilkami na wolności oraz Hubert Fedyń, specjalista  Regionalnej Dyrekcji Ochrony  Środowiska w Rzeszowie.

Zapraszamy!

Tydzień po COP26 przyjrzymy się temu gdzie przebiega  oś podziałów w walce z kryzysem klimatycznym.

Państwa i naszymi gośćmi są:

Tomasz S. Markiewka - filozof,  absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, tłumacz, publicysta. Autor  książek: „Język neoliberalizmu. Filozofia, polityka i media” (2017),  „Gniew” (2020) i „Zmienić świat raz jeszcze. Jak wygrać walkę o klimat”  (2021). Przełożył na polski między innymi „Społeczeństwo,  w którym zwycięzca bierze wszystko” (2017) Roberta H. Franka i Philipa  J. Cooka.

oraz

Dominika Lasota, studentka socjologii, działaczka Młodzieżowego Strajku Klimatycznego.  Wróciła z COP26.

Obraz COP26 i wielu poprzednich? W ciepłych salach negocjują poważni panowie, na ulicach protestują młodzi, a najgłośniej krzyczą młode kobiety.

Celem tego podcastu nie będzie podsumowanie, punkt po  punkcie klimatycznych negocjacji, ale zastanowienie się na poniższymi tematami:

• Dlaczego młodzi ludzie na ulicy tak drażnią eleganckich  panów na politycznych czy biznesowych gremiach.
• Co takiego jest w hasłach: "Zmiany systemu, nie zmiany klimatu", "Zakończcie klimatyczny chaos", "Nie ma planety  B", "Ziemia płonie" czy wreszcie „A co z klimatem”, co powoduje agresję u dużej części społeczeństwa.
• Dlaczego nastoletnia Greta Thunberg zainspirowała miliony do walki o klimat, a jednocześnie  jak mało stała się celem internetowego hejtu.
• tu  grafika na zdjęciu
• 
  
• Wreszcie dlaczego najlepszym sposobem by zdyskredytować oponentkę jest, po prostu, nazwać  ją … ‘dziewczynką’…
   

Zapraszamy

Niedźwiedź. Największy lądowy drapieżnik Europy. Jest powszechną we wszystkich kulturach alegorią siły. Tak atrakcyjną i nośną, że nasz rodzimy niedźwiedź brunatny stał się nieoficjalnym symbolem Tatr. I to mimo tego że łatwiej spotkać go Bieszczadach. Zresztą “łatwiej” nie znaczy wcale, że “łatwo”. Mieszka ich bowiem w naszym kraju garstka. Trochę ponad setka, czyli mniej więcej tyle, ile liczą trzy - cztery klasy publicznej podstawówki. Zamieszkują 5 ostoi, spośród których najliczniejsza jest „ostoja bieszczadzka” (80% krajowej populacji), a na drugim miejscu są wspomniane Tatry.

Niedźwiedź brunatny ma z nami, ludźmi, ciężko, ale który drapieżnik nie ma?

Dzisiaj w Naturalnie z WWF powiemy o niedźwiedziu brunatnym, ale i sporo mam nadzieję, o innym gatunku drapieżnika, jakim jest homo sapiens. Jakie są nasze wzajemne relacje?

Do królestwa niedźwiedzia wprowadzi Państwa Jan Krzeptowski Sabała, przewodnik tatrzański i miłośnik przyrody.

Jak myślą niedźwiedzie i które zmysły stanowią ich największy atut?

Dlaczego nie powinniśmy schodzić ze szlaku, zwłaszcza po zmroku?

Czy śpiew w górach pomaga uniknąć spotkania z brunatnym olbrzymem?

Dlaczego pies na szlaku to dodatkowe zagrożenie?

I czemu na szlakach jest tak mało pojemników na śmieci?

Odpowiedzi na wszystkie te pytania zna nasz dzisiejszy gość. Zapraszamy.

Mówi, że lubi rysie za to, że …są. Twierdzi, że i my powinniśmy je  lubić jako potrzebny na Ziemi element środowiska. Wreszcie, że ryś to ‘pełnoprawny obywatel świata’.

Prof. Krzysztof Schmidt, z-ca dyrektora Instytutu Biologii Badania Ssaków  PAN w Białowieży, odpowiedzi na list czeskich naukowców (https://media.wwf.pl/pr/699765/odpowiedz-na-tzw-list-do-wydawcy-pisma-biodiversity-and-conservation-wystosowany-przez-grupe-czeskich-naukowcow-nt-projektu-reintrodukcji-rysi-prowadz ) prowadzi nas po programie reintrodukcji rysia na Pomorzu Zachodnim. Program  jest prowadzony od 3 lat przez Zachodniopomorskie Towarzystwo Przyrodnicze, a wspierany przez WWF Polska.

Dowiecie się m.in.:

- Czym ‘ujął’ ryś za serce Polaków i dlaczego nie udało mu się z Czechami?

-Czy ryś urodzony w niewoli wie, że ma polować na sarnę, a omijać owce?

- Dlaczego ryś z Karpat  ‘nie marzy’ o poznaniu rysicy z drawskiego poligonu?

- Dlaczego to co w księdze  (rodowodowej) zapisano nie zawsze jest prawdą?

- Wreszcie dlaczego strach przed człowiekiem może być przepustką na … wolność?

Prof. K. Schmidt jest współautorem planów ochrony rysia i wilka w Polsce. Zajmuje się problemami związanymi z ekologią i naukowymi podstawami ochrony ssaków drapieżnych. Jego działalność naukowa zmierza do poznania struktury genetycznej populacji rysia na obszarze całej Eurazji oraz czynników wpływających na poziom zmienności genetycznej i przepływ genów między sub-populacjami tych kotów.

Prowadzone przez niego  badania dotyczyły m.in. organizacji przestrzennej i biologii populacji  rysia Eurazjatyckiego oraz jego wpływu na ssaki kopytne (sarnę  i jelenia) w Puszczy Białowieskiej. Uczestniczył również w badaniach  nad ekologią wilka w północno-wschodniej Polsce, nad norweską populacją rysia oraz jaguara w Wenezueli.

Jest autorem i współautorem około 70 publikacji naukowych oraz 40 prac popularno-naukowych.

Człowiek przekształca środowisko od kiedy pojawił się na Ziemi. Problem w tym, że ostatnio  poszliśmy tak daleko, że miejsca na dziką przyrodę zaczęło  po prostu brakować. Zajęliśmy już 75% lądów planety, wybiliśmy  zwierzęta  - wśród ssaków lądowych tylko 4% to te dzikie, reszta to my ludzie i zwierzęta hodowlane. Doprowadziliśmy do szóstego masowego wymierania gatunków.

Niedźwiedź  brunatny czy wilk nie sprawdza kto jest w akcie notarialnym  zamieszkiwanego przez niego lasu? Koala nadal będzie szukał eukaliptusa  mimo, że las w którym  żyje kupił jakiś Smith, Jones czy Williams i zamierza go wyciąć. Niestety gdy  w grę wchodzi ‘prawo własności’ człowiek często zapomina, że nie jest sam na planecie….

Ale  skoro prawo własności przez setki lat było podstawą do usuwania dzikiej  przyrody z należnego jej miejsca, może użyć go by przyrodę chronić?

Czy  musimy każdy posiadany przez nas skrawek ziemi zmieniać, przekształcać,  porządkować, betonować, czynić sobie poddanym? A może warto coś  zachować dla przyrody  by móc się nią cieszyć? Kawałek lasu, pola, czy przydomowego ogródka…

Dziś w „Naturalnie z WWF” opowiemy o obszarach chronionych prywatnie? Zaczynając od Veluwezoom  najstarszego parku narodowego Holandii, Ramib Rand unikatowego  ekosystemu pustynnego w Namibii, po rezerwat w ujściu Świny.

Państwa i moim gościem jest Bogumiła Błaszkowska z Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.

Jest i on, król puszczy. I to, że jest, nie jest wcale oczywiste. Żubr symbol nieprzebytych puszcz na początku XX wieku zniknął ze świata.

W Puszczy Białowieskiej, w największym stopniu kojarzonej z żubrem, nie było już ani jednego żubra. Powodem było jak w przypadku większości zwierząt,  szczególnie przedstawicieli tzw. megafauny, masowe i bezkarne zabijanie.  Żubrowi nie pomogła też wojenna zawierucha. I tak  12 kwietnia 1919 roku znaleziono resztki ostatniego skłusowanego żubra, a 10 lat później przywieziono do puszczy dwa  pierwsze osobniki rozpoczynając długą, kręta i katorżniczą drogę  zawracania gatunku znad  krawędzi zagłady.

Zresztą żubr, królem puszczy został raczej z konieczności niż z wyboru. Po prostu las dawał mu lepsze schronienie przed człowiekiem niż jego ulubione, otwarte przestrzenie. Teraz, w niektórych miejscach, pojawia się szansa żeby żubr na otwarte przestrzenie powrócił. Zaczął już taką migrację na terenie poligonu wojskowego, w Drawsku Pomorskim. Nadchodzi czas aby zmienić podejście do żubra. W wielu miejscach wciąż jest gatunkiem dokarmianym, półhodowlanym. Następnym etapem powinna być pełna dzikość największego zwierzęcia lądowego Europy 

Dzisiaj w Naturalnie z WWF czas na bliższe spotkanie z nieoczywistym królem puszcz. Po  puszczańskiej i nie tylko siedzibie króla oprowadzi państwa prof. Rafał Kowalczyk, dyrektor Instytutu Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk w Białowieży.

Zabieramy Państwa na wirtualny spacer po mieście przyszłości. Mieście w którym człowiek żyje blisko przyrody, bo tereny zielone ma ‘tuż za rogiem’, oddycha pełnią piersią,  bo domy zamiast węglem ogrzewane są w nim energią  odnawialną, nie stoi w korkach, bo ma blisko do pracy, a jeżeli już musi  gdzieś jechać to szybką koleją. Mieście, którego mieszkańcy mają dostęp  do wysokiej jakości usług  publicznych, a do tego lubią swoją pracę! W końcu od czego są innowacje, automatyzacja i nowoczesne technologie, jak nie od tego, by człowiek wreszcie mógł się skupić tylko na tym co naprawdę lubi i w czym jest naprawdę dobry?

Brzmi jak utopia? A może po prostu pomysł na przyszłość?

Choć termin ‘Sprawiedliwa Transformacja’ dla wielu brzmi jak problem do rozwiązania, w rzeczywistości jest sposobem na to jak po odejściu od paliw kopalnych, w tym węgla, zapewnić ludziom dobrą przyszłość.

Nasi goście nie mówią, że to łatwe. Wręcz przeciwnie, dla  regionów, w których działają lub działały kopalnie, znalezienie  alternatywnych do sektora węglowego miejsc pracy dla mieszkańców,  osiągnięcie dobrego stanu środowiska naturalnego i osiągnięcie  neutralności klimatycznej to gigantyczne wyzwanie.

O tym jak sobie z nim poradzić mówią burmistrz Chrzanowa Robert Maciaszek (w powiecie chrzanowskim nadal działają trzy kopalnie węgla kamiennego) i Monika Sadkowska, Koordynatorka Sekretariatu Forum Burmistrzów, czyli inicjatywy zrzeszającej gminy w czasie transformacji.

Sprawdź też co wspólnego ze Sprawiedliwą Transformację mają ślimak Elysia chlorotica i pustynna roślina Welwiczia przedziwna

https://www.rp.pl/nauka/art1975121-sloneczne-slimaki-ktore-kradna-glonom-chloroplasty

A plant that ‘cannot  die’ reveals its genetic secrets | The Independent

Przetrwał wymieranie dinozaurów, nie przetrwał ludzkiej aktywności.

Jesiotr ostronosy był największą wędrowną rybą w tej części Europy. Osiągał wagę nawet ponad  5 metrów i ważył ponad pół tony. Licznie występował na obszarze Morza  Bałtyckiego, a jedne z jego największych tarlisk znajdowały się w  Wiśle!

Ryby jesiotrokształtne pojawiły się na Ziemi około 300 milionów lat temu  i od tego czasu praktycznie się nie zmieniły. Zmienił się jednak świat w  których żyją, stając się dla nich wyjątkowo niegościnny. Przełowienie -  jesiotry stały się celem z uwagi na ich  ikrę, czyli kawior, zanieczyszczenie wód i regulacja rzek, w tym budowa  tam, to najważniejsze powody dla których wiele gatunków jesiotra już  straciliśmy.

W Polsce ostatniego dzikiego jesiotra odłowiono w latach 60 XX wieku, zaś w 1970 r. gatunek uznano za całkowicie wymarły.

Polska przywróciła światu żubra, największego ssaka lądowego Europy, czy przywróci też Europie największą rybę?

O marzeniu przywrócenia jesiotra polskim rzekom i roli jaką dla przyrody  ma wielka ryba sprzed milionów lat, mówi dr inż. Andrzejem Kapusta z Zakładu Ichtiologii, Hydrobiologii i Ekologii Wód.

Posłuchaj Naturalnie z WWF

Co Ty możesz zrobić dla jesiotra ostronosego?

• Jeżeli złowisz:  
  
  1. Zrób zdjęcie znacznikowi.  
  
  2. Zmierz rybę, zapisz miejsce, czas, a następnie przekaż te dane naukowcom mailem (a.kapusta@infish.com.pl).
  
  3. Spokojnie wypuść jesiotra do wody.

• Edukuj o jesiotrze oraz jego problemach związanych ze stanem wód.
• Pobierz  Barrier Tracker i zaznacz napotkane bariery na rzekach. W ten sposób  przywrócimy korytarze migracyjne dla jesiotrów i innych ryb.
• Podpisz petycję w sprawie wstrzymania budowy nowych tam oraz rozbiórki tych niepotrzebnych: https://www.wwf.pl/StopTamom

Jak sztuczna inteligencja pomaga w ochronie dzikiej przyrody i jak można ją do tego wykorzystać? O tym w najnowszym odcinku „Naturalnie z WWF”. Naszym gościem jest Piotr Tynecki – programista pracujący z systemem TRAPPER, badacz AI z Fundacji Open Science Conservation Fund.

Jeszcze mamy  wybór: albo drastyczny wzrost klęsk żywiołowych albo szybkie redukcje  emisji gazów cieplarnianych i zrównoważony rozwój …

Według najnowszego raport IPCC (Międzyrządowego  Panelu ds. Zmian Klimatu) najbardziej prawdopodobny wzrost temperatur  do końca wieku to 2,7 st. C. Bezpieczny to 1,5 stopnia. Oto najważniejsze wnioski, jakie z niego płyną:

• Człowiek wpłynął na cały system klimatyczny i tylko człowiek może zatrzymać dalsze ogrzewanie Ziemi.
• Część zmian, jak wzrastający poziom mórz i oceanów, jest nieodwracalna.
• Klimat Ziemi jest bardziej wrażliwy niż nam się wydawało, coraz  lepsze modele komputerowe pokazują nam, że jesteśmy już o krok od  katastrofalnego przegrzania naszej planety.
• Wiele z obserwowanych dziś efektów zmiany klimatu nie miało miejsca od tysięcy, a nawet setek tysięcy lat.
• Ziemia dotąd pochłaniała połowę emitowanych przez człowieka gazów  cieplarnianych, ale niedługo ocean i gleba nie będą już mogły przyjąć  więcej naszego CO2.
• Odpowiednio duża redukcja emisji może ustabilizować klimat w przeciągu 20-30 lat….

Zmieniliśmy klimat, zmieńmy siebie

Raport potwierdził, że jeżeli nic nie zrobimy już niedługo duża część  planety przestanie być przyjaznym miejscem do życia. Pożary które  pustoszą Grecję i Turcję, powodzie błyskawiczne jak w Niemczech, groźne  dla życia fale upałów jak w Kanadzie, susze, huragany czy tornada, czy  staną się codziennością. Raport potwierdził też jednak, że jako ludzie  mamy możliwości by temu przeciwdziałać. Czy wykorzystamy ostatnią szansę  na zmianę jaką daje nam obecna dekada? Musimy wszak zmienić nie tylko  nasze codzienne wybory konsumenckie i przyzwyczajenia, ale cały system  ekonomiczno-społeczny.

Z gośćmi Naturalnie z WWF: prof.  Zbigniewem Karaczunem z Koalicji Klimatycznej i szefem zespołu  klimatycznego WWF, Marcinem Kowalczykiem rozmawia Katarzyna  Karpa-Świderek.

Sielsko,  prawda?

Łąki  kwietne to dom nawet dla 300 gatunków roślin i zwierząt. Od pospolitych Złocieni właściwych, zwanych popularnie  margaretką, po egzotycznie brzmiące rośliny jak Storczyk drobnokwiatowy,  Wężymord stepowy czy Traganek długokwiatowy. Owadów, takich jak Murarka  rogata, Czerwończyk  nieparek i ptaków jak kolorowa Kraska zwyczajna.

Łąki  nie tylko cieszą zmysły, ale są niezrównaną  pomocą w dobie wymierania gatunków (w  Polsce 1600 gatunków roślin i zwierząt jest zagrożonych wyginięciem) i kryzysu klimatycznego. Opłacają się rolnikom, pozytywnie wpływając na wielkość plonów.

By  powstały potrzebują jednak nas, ludzi. Dlaczego? Bo naturalną formacją roślinną dla naszej strefy klimatycznej jest las, a łąka to ekosystem  półnaturalny, który wymaga naszej ingerencji.

Rozejrzyjcie  się, łąki kwietne są wszędzie. W miastach, poza miastami. W parkach, ogrodach, pasach zieleni, poboczach, torowiskach, dachach, a nawet w  doniczkach.

Naszą przewodniczką po łąkach i instruktorką dla chętnych do rozpoczęcia  przygody z własną łąką, będzie Karolina Nawrot- założycielka fundacji Łąki kwietne.

Zapraszamy  do słuchania

Rolnictwo  w zgodzie a nie w kontrze przyrody? To w ogóle możliwe? Patryk  Kokociński wierzy i pokazuje, że tak. Zamiast nawadniania pól ze studni  głębinowych wybrał retencję korytową,  zamiast osuszania pól, mądre gospodarowanie wodą i zatrzymywanie jej w  ciekach wodnych, zamiast wycinki drzew, śródpolne nasadzenia. Rolnik Roku regionu Morza Bałtyckiego 2021 o przyrodzie myśli jako o swoim sprzymierzeńcu. Po studiach biologicznych na Uniwersytecie  im. A. Mickiewicza w Poznaniu, wraca do rodzinnego gospodarstwa by prowadzić je z ojcem i bratem. Inaczej…

Mają  stado 200 mlecznych krów, a one do dyspozycji zraszacze i roboty do  sprzątania. On sam marzy by było go na to stać by w przyszłości, każda  krowa ze stada mogła dożyć w gospodarstwie  swej starości.

Będąc  biologiem i ornitologiem walczy też o dziką przyrodę i przywraca  rolniczemu krajobrazowi gatunki, które z niego zniknęły na skutek  szkodliwych praktyk rolniczych. Przywrócił  między innymi… dudka.

- Całe  moje dzieciństwo było funkcjonowaniem w miejscu, które kiedyś było  ‘fajniejsze’. Mówiono: kiedyś tu było pięknie, drzewa rosły przy drodze,  a cień jaki z tych drzew był, o jakie  były fajne wierzby przy tej drodze polnej do Woźnik, wszystko  powycinane’. Ci ludzie, którzy to wycinali, teraz tęsknią za tym  krajobrazem - mówi Kokociński.

Sam  już nie tęskni a przywraca dawny krajobraz z głowiastymi wierzbami,  oczkami śródpolnymi i miedzami. Choć Wielkopolska stepowieje, a susza  rolnicza zdarza się niemal co rok on  o wodę już się nie martwi. Dziś „Naturalnie z WWF” o rolnictwie inaczej i…  z akompaniamentem śpiewającego na łące ortolana.

Zaczęły się wakacje i ruszyliśmy na długo wyczekiwane urlopy. Co  zrobić, żeby nasz turystyczny ślad był subtelny jak odcisk stopy na  piasku, a nie jak wojskowy bucior miażdżący wszystko co pod niego  wpadnie?

W tym odcinku podcastu Naturalnie z  WWF ponownie zastanawiamy się  jak podróżować mądrze i z szacunkiem dla przyrody oraz odwiedzanych  społeczności. Jaki jest sposób na to aby być turystą świadomym i  ekologicznym?

Zaprosiliśmy do  rozmowy Pawła Cywińskiego z post-turysta.pl. Wraz z nim spróbujemy zachęcić Was do zostania...  detektywem na wakacjach. Wiemy, że na urlop jedziemy po to, żeby  przewietrzyć głowę i niekoniecznie chce nam się podejmować jakieś  szczególne wyzwania umysłowe. Jeżeli jednak chcemy podróżować  etycznie i bez szkody dla miejsc, które odwiedzamy, nie powinniśmy czuć  się zwolnieni z myślenia o konsekwencjach naszych wyborów. Zresztą  "praca" wakacyjnego detektywa może być świetną przygodą samą w sobie!
Paweł opowie nam m.in. :

Na co przede wszystkim powinien zwracać uwagę turystyczny detektyw.
Dlaczego miejsca z gigantycznym polem golfowym to kiepski wybór dla ekoturysty.
Jak nie szkodzić (lub chociaż zadośćuczynić) lokalnym społecznościom najeżdżanym przez "hordy" turystów.

Zapraszamy!

Zbliżają się  wakacje i niedługo ruszymy na długo wyczekiwane urlopy. Nigdy wcześniej  podróżowanie nie było tak łatwe, a przemysł turystyczny nie rozwijał  się w tak zawrotnym tempie. Oznacza to, że turyści mają prawdziwą siłę i realny wpływ na zmianę świata. Podczas podróży pozostawiamy po sobie pamiątkę - na przyrodzie, na zabytkach, na lokalnych społecznościach, ale też na gospodarce odwiedzanego państwa. Musimy zadbać,  aby nasz przyjazd pozostawiał jak najwięcej pozytywnego śladu, a nie  tylko ślad węglowy. Jak to zrobić? W tym odcinku podcastu Naturalnie z  WWF zastanawiamy się, czy jest jakiś sposób na to, żeby być turystą  ekologicznym?

Zaprosiliśmy do  rozmowy Agnieszkę Lewandowską. Kiedyś właścicielka biura  podróży, dziś współautorka kanału o podróżowaniu z dziećmi „Zwiedzaj  cały świat” ( https://zwiedzajcalyswiat.pl/) odpowie  na m.in. takie pytania jak:

Jak podróżować w zgodzie z etyką?

Czy taka etyczna turystyka musi być droższa? A jeśli tak to czy nadal nas, Polaków, na nią stać?

A  także opowie o swoich sposobach na ekologiczne podróżowanie oraz o  najgorszych „atrakcjach”, które bezwzględnie powinniście omijać.

Parawan nie wystarczy. Jak dzielić plażę z foką?

Kochamy  nasze piękne, piaszczyste, plaże nad Bałtykiem. Problem w tym, że foki  też! Presja  ze strony człowieka na bałtyckie wybrzeże jest ogromna, a wszędobylscy  ludzie, to obok sieci rybackich, największe zagrożenie dla bałtyckich  fok. Nasza obecność to też podstawowa bariera w tym by foki zaczęły się  rozmnażać na południowym Bałtyku. Do tej pory  taka sytuacja miała miejsce raz, kilka lat temu i na razie się nie  powtórzyła...

W tym odcinku dowiesz się min. co robić, a czego nie robić gdy spotkasz fokę. Ale też jak  zamiast problemu stać się częścią rozwiązania.

Wracamy do rozmowy na temat ochrony fok z dr Iwoną Pawliczką vel  Pawlik, kierowniczką Stacji Morskiej im.  prof. K. Skóry Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu, która opowiada o powrocie foki na polskie wybrzeże. O  praktycznej stronie pracy w terenie opowie natomiast, jeden z liderów Błękitnego Patrolu WWF, Wojciech Czuchryta.

„Błekitni”,  czyli Błękitny Patrol WWF, już od 11 lat angażują się w pomoc fokom,  morświnom i ptakom morskim. Są oczami i uszami WWF na Pomorzu. Ich  skuteczność zależy od … turystów, którzy dają znać gdy pojawiają się  dzikie zwierzęta lub gdy trzeba im pomóc. Także od  Ciebie!

Numer do Błękitnego Patrolu: 795 536 009. https://www.wwf.pl/zaangazuj-sie/blekitny-patrol

Myślisz,  że masz wyobrażenie o tym co oznacza ‘zimny chów’. To co byś powiedział  na to, że na usamodzielnienie masz … 3 dni? Tyle czasu mają szczenięta  niektórych arktycznych gatunków  fok. Bałtyckie szczenięta mają tylko trochę łatwiej, bo od 3 tygodni (foka szara) do 3 miesięcy (foka obrączkowana). Jeżeli i tego czasu zabraknie,  bo szczenię oddzieli się od matki lub matka zginie, jedyną szansą dla młodych fok/niego staje się …człowiek.

Podczas  gdy jeszcze 50 lat temu foki za sprawą intensywnych polowań i  zanieczyszczenia Bałtyku stanęły na skraju zagłady – wtedy populacja foki szarej spadła z 90-100 tysięcy osobników na przełomie XIX/XX wieku do około 3 tys. w latach 70-tych XX wieku - dziś znalazły w nas  prawdziwych przyjaciół. Stacja Morska w Helu i Błękitny Patrol WWF ratują bałtyckie foki! Każdego roku na rehabilitację trafia tam kilkadziesiąt  szczeniąt. W dotychczasowej, 30-letniej historii placówki, rekordowy okazał się zeszły rok kiedy pomocy udzielono ponad 70-ciu fokom. Większość z nich, po leczeniu i odkarmieniu wróciła do naturalnego środowiska.

Jak wygląda rehabilitacja? Ile przybiera każdego dnia na wadze focze szczenię? Jaki wkład w ratowanie zwierząt mają pracownicy oraz wolontariusze  Stacji Morskiej i Błękitnego Patrolu? Jakie gatunki fok żyją w Bałtyku?  Co zagraża najbardziej bałtyckim ssakom? Czy foki mogą  być kolejnymi ofiarami zmiany klimatu? Na te i inne pytania odpowiemy w  kolejnych dwóch odcinkach.

55 słoni - tyle ginie dziennie! Kilkadziesiąt lat ochrony tych zwierząt nic nie dało. Słoń jest nadal

ZAGROŻONY WYGINIĘCIEM.

Słoń indyjski, słoń afrykański sawannowy i słoń afrykański leśny są już oficjalnie gatunkami

zagrożonymi wyginięciem, z czego ostatni – krytycznie. Okazuje się, że utrata tych wspaniałych,

majestatycznych olbrzymów będzie zapewne kwestią czasu. 

Dlaczego tak się dzieje? I co możemy zrobić, żeby zatrzymać rzeź słoni?

Mimo, że handel kością słoniową jest od 1989 roku zakazany a kampanie informacyjne o ciemnej

stronie turystyki wykorzystującej dzikie zwierzęta są powszechne, nadal mamy bardzo wiele do

zrobienia.

Na pewno widzieliście zdjęcia znajomych z wakacji, na których pojawiają się słonie. Zabawa ze

słoniątkiem czy przejażdżka po dżungli na grzbiecie dorosłego osobnika mogą wydawać się niezłą

atrakcją. Za tę "przyjemność" zwierzęta płacą ogromną cenę. Słonie, na których fotografują się

uśmiechnięci turyści, tresowane są praktycznie od urodzenia. Małe słoniątka zabierane są od matek

pomiędzy trzecim a szóstym rokiem życia, czasami wcześniej…

Obecnie np. w Tajlandii powstaje wiele sanktuariów, gdzie wykupione słonie z niewoli mogą

swobodnie chodzić po parku i gdzie nie wykorzystuje się ich do celów turystycznych. Czy wolontariat

w takim sanktuarium to realna pomoc zwierzętom? Posłuchaj podcastu i dowiedz się, co Ty możesz

zrobić dla słonia.

Dziś w studiu: Anna Mękarska, Prezeska fundacji Dodo i Grzegorz Borowski, ekspert ds. gatunków

zagranicznych WWF.

50% – aż taki obszar naturalnych lasów utraciliśmy bezpowrotnie. Proces ten w zatrważającym tempie stale postępuje. Tymczasem Lasy Państwowe planują wycinki drzew w Polsce. W dobie galopujących zmian klimatu ludzie coraz bardziej doceniają lasy, dlatego sprzeciw budzi skala i intensywność wycinek. Mapa (https://mapy.lasyiobywatele.pl/inicjatywy-obywatelskie.html), która pokazuje planowane lub zrealizowane wycinki w Lasach Państwowych rozgrzała w ostatnich dniach polski internet.

Lasy Państwowe oskarżają autorów, czyli inicjatywę Lasy i Obywatele o manipulację. Dlaczego, skoro mapa opiera się na danych samych LP?

WWF wierzy, że możliwe jest wypracowanie kompromisu dotyczącego gospodarki leśnej, który zapewni korzyści przyrodnicze oraz społeczne, jak i gospodarcze dla wszystkich Polaków.

Zapraszamy na rozmowę z leśnikiem - profesorem Kazimierzem Rykowskim, specjalistą fitopatologii leśnej, który zabierze nas w las i opowie o planowanych wycinkach.

Dzisiaj w Naturalnie z WWF wrócimy do tematu rzek. Już mówiliśmy na temat szkodliwości tam i progów wodnych, ale niestety są plany budowy kolejnych, w tym na Wiśle. Rząd forsuje pomysł z lat 60. ubiegłego wieku, kaskadyzacji Dolnej Wisły, czyli budowy 8. progów na rzece w celu przystosowania jej do… żeglugi. Pomysł jest  drogi – gdy kraj walczy z pandemią, a wiele firm o przetrwanie chcemy utopić w rzece kilka miliardów – i groźny.

W tej rozmowie chcemy zderzyć obiegowe twierdzenia na temat tam, żeglugi  śródlądowej i energii wodnej z wiedza naukową. Ręka do góry kto z państwa kiedyś nie uznał energii wodnej za zieloną, a to tylko jeden z wielu mitów które jak mantra powtarzane są w przestrzeni publicznej. Ja, na poczet tej rozmowy. takich mitów spisałam 13.

A  zatem o tym, jak plany budowy progu wodnego w Siarzewie, wpłyną na  ekosystem największej rzeki w Polsce, społeczność lokalną, jak się mają do problemu suszy, z którym zmaga  się województwo kujawsko-pomorskie, do zmian klimatu, czy wreszcie wreszcie – unijnego oraz krajowego prawa, porozmawiam Markiem Elasem, specjalistą ds. ochrony rzek.

W ubiegłym roku odezwały się do nas dwie biegaczki: pani Agnieszka oraz pani Dominika. Wyraziły chęć wybrania Fundacji WWF Polska i naszych działań, jako celu na który przeznaczą środki finansowe zebrane w trakcie biegu wokół... Mont Blanc! Nie była to jednak pierwsza akcja charytatywna w ich wykonaniu. Zebraną kwotę przeznaczyły na pomoc panterze śnieżnej, zwanej również duchem gór. Zwierzę to zagościło w ich życiach na dłużej, a w przypadku pani Dominiki – na stałe! ;) Poznajcie te dwie niezwykłe kobiety i ich inspirującą historię.

(1:52) Dlaczego łączycie swoje biegowe wyzwania z akcjami charytatywnymi?

(5:46) Skąd wziął się pomysł na bieg wokół Mont Blanc?

(6:39) Czy pantera śnieżna, której dedykowałyście ten bieg, była dla Was inspiracją?

(7:38) Kilka słów o wiedzy nt. pantery śnieżnej oraz świadomości występowania tego gatunku w naturze

(8:11) Czy dzięki temu, że pobiegłyście dla pantery śnieżnej część Waszego otoczenia zaczęła się bardziej interesować tymi zwierzętami?

(9:35) Jak przebiegała Wasza współpraca z Fundacją WWF Polska?

(12:12) Co było dla Was największym wyzwaniem?

(13:14) Z jakimi przewyższeniami musiałyście się zmierzyć?

(13:38) Jak przygotowujecie się do takiego biegu?

(15:40) Czy Wasz bieg spotkał się z zainteresowaniem lokalnych mieszkańców?

(16:35) Dlaczego warto łączyć sport z pomaganiem?

(19:40) Czy macie już wybrany kolejny cel?

Już dziś finał kampanii Godzina dla Ziemi WWF. Co roku w ramach akcji w ostatnią sobotę marca o

20:30 na godzinę gasimy światło w symbolicznym geście solidarności z Ziemią. W tym roku światła

zgasną dla Bałtyku, którego kondycja jest bardzo słaba. 

Co to jest Godzina dla Ziemi WWF 

Godzina dla Ziemi WWF to największa akcja ekologiczna na świecie. Od 14 lat w marcu na godzinę

gasną światła w prywatnych domach, instytucjach i publicznych budynkach na znak solidarności z

naszym domem – Ziemią. Do akcji dołącza 180 państw z 7 kontynentów i miliony ludzi, którym los

planety nie jest obojętny. W Polsce inicjatywa co roku poświęcana jest innemu tematowi

wymagającemu pilnej interwencji. W tym roku jest to ochrona Morza Bałtyckiego. Na

stronie godzinadlaziemi.pl WWF Polska zbiera podpisy pod petycją do Premiera RP z postulatami

dotyczącymi wszczęcia natychmiastowych działań. To ostatnia deska ratunku dla Bałtyku.  

#GodzinaDlaBałtyku

Morze Bałtyckie jest zagrożone. Pod jego powierzchnią odbywa się dramatyczna walka mieszkańców

o przetrwanie. Do największych zagrożeń morza należy m.in. przełowienie ryb, na skutek braku

zrównoważonego rybołówstwa; powiększająca się powierzchnia martwych stref, prawie zupełnie

pozbawionych życia. Ogromnym problemem są także dryfujące sieci widmo, czyli zagubione

narzędzia połowowe, które stanowią śmiertelną pułapkę dla zwierząt oraz brak efektywnie

działających morskich obszarów chronionych. 

Liczba podpisów pod petycją osiągnęła już liczbę 40 000. Cały czas można ją podpisywać. Im więcej

podpisów, tym większa szansa na ocalenie Bałtyku. WWF Polska w petycji nie tylko postuluje o

zmiany, ale również proponuje gotowe do wdrożenia rozwiązania, które zwiększą nasze szanse na

wygraną walkę o przetrwanie Morza Bałtyckiego.  

Podpisz petycję i dowiedz się więcej: godzinadlaziemi.pl

Zapraszamy n apodcast z dwiema ekspertkami WWF, Anna Sosnowską i Justyną Zajchowską, które

opowiedzą o akcji Godzina Dla Ziemi oraz o problemach, które trawia Bałtyk

Na terenie Polski żyje ok 200 rys. Czy wiesz, że część z nich mieszka na…poligonie? Fundacja WWF wspiera projekt „Powrót rysia do Polski północno-zachodniej”, dzięki któremu na terenie woj. zachodniopomorskiego wypuszczono łącznie aż 54 rysie, niektóre zamieszkały właśnie na Poligonie Drawskim.

W 2020 roku aż cztery rysice wypuszczone wcześniej z wolier adaptacyjnych w Dzikiej Zagrodzie Zachodniopomorskiego Towarzystwa Przyrodniczego (ZTP) urodziły młode na wolności! Największą liczbę młodych wydała na świat Rózia, która urodziła aż trzy koty. Po dwa rysiątka urodziły: Gretta, Nelly i Cleo. O tym jak dobrze młode matki radziły sobie w nowych rolach pozwalały potwierdzać nadajniki GPS, w jakie wyposażane są od 2019 r. wszystkie osobniki reintrodukowane w ZTP.

Dlatego dziś studio Naturalnie z WWF przenosi się do lasu na Poligonie Drawskim. Rozmawiamy z opiekunem rysiów, Maciejem Traczem.

Po co ptaki uprawiają seks? Dla jaj. Ale nie tylko.

Zapraszamy na drugą część podcastu o ptasich zwyczajach miłosnych

Zdrada,  gwałt ale i miłość na całe życie. Świat ptaków aż kipi od emocji i  miłosnych uniesień. Jak TO robią ptaki? Czy robią TO tylko dla  przekazania genów?

Luty  to miesiąc zakochanych, dlatego walentynkowe wydanie podcastu Naturalnie z WWF poświęcimy im.

Dlaczego?  Bo my, ludzie i ptaki w zaskakująco wielu przypadkach jesteśmy do  siebie podobni. Zaczynając od chodzenia na dwóch nogach, kończąc na...  damsko-męskich relacjach. Także dlatego, że uosabiają nasze marzenia o  czułej miłości i wolności jaką daje latanie w przestworzach.  W końcu powiedzenia: „gruchać jak dwa gołąbki” czy „wolny jak ptak”,  wreszcie tradycja łabędzi na weselnym torcie nie wzięły się znikąd.

Świat  ptaków jest niezwykle różnorodny i złożony. Ciągle też mało o nim  wiemy. Czy domyślasz się chociażby jaki procent gatunków ptaków ma  penisy? W sumie tylko 3. Jak radzą sobie zatem z uprawianiem seksu? Tę i  inne tajemnice ptasiej alkowy zdradzi dziś Jacek Karczewski  (Jestem  na pTak),  obserwator ptaków i autor książek im poświęconych.

Zapraszamy na część 1 podcastu.

Część 2 już za dwa tygodnie!

Czy wiesz, że po stepach Mongolii wędruje antylopa z trąbą? To suhak mongolski, z charakterystycznym nosem- „klimatyzatorem”, który żyje na Ziemi od czasów mamutów! O suhaku pisał sam... Henryk Sienkiewicz! Wzmianka o nich pojawia się w Trylogii i bynajmniej nie był to wytwór fantazji pisarza - w połowie XVII wieku suhaki rzeczywiście występowały na niektórych obszarach ówczesnej Polski.

Bohater dzisiejszego odcinka zwycięsko przetrwał epokę lodowcową. Niestety, na jego drodze stanął najtrudniejszy przeciwnik - człowiek.

• Jak doprowadziliśmy suhaka na granicę wymarcia?
• Czy możemy jeszcze uratować to niezwykłe zwierzę?
• I w końcu: Co z tą trąbą?
  

Na przygodę z suhakami zabiorą nas:

• doktor paleontologii, Urszula Ratajczak-Skrzatek
• specjalista WWF ds. projektów zagranicznych, Grzegorz Borowski, a także
• gość specjalny z Mongolii! Gantulga Bayandonoi, starszy specjalista WWF ds. gatunków, który prowadzi projekty ochrony suhaka mongolskiego.

Więcej o suhakach dowiesz się na:

https://www.wwf.pl/aktualnosci/suhak-mongolski

Adoptuj suhaka!

https://pomagam.wwf.pl/adoptuj/suhak

Poznaj rodzinę suhaków mongolskich!

https://www.youtube.com/watch?v=Y3Y8j549bck

Czy  smog w Polsce nadal jest problemem i zagrożeniem dla naszego zdrowia?  Odpowiedź jest od lat taka sama – tak. W  rankingu 50 najbardziej zanieczyszczonych miast europejskich, aż 36 to  miasta polskie. W 72% z nich przekraczane są średnie roczne dopuszczalne  normy zanieczyszczenia powietrza. Dodatkowo naukowcy potwierdzają  związek smogu ze śmiertelnością COVID-19: wielu  zgonów można by uniknąć, gdyby zarażeni nie mieszkali w miejscach,  gdzie powietrze jest tak zanieczyszczone.

Dlaczego zanieczyszczenia powietrza w naszym kraju są na tak wysokim poziomie?

Głównym  powodem zanieczyszczenie powietrza w Polsce jest ogrzewanie budynków  paliwami stałymi w nieefektywnych (pozaklasowych)  kotłach. Drugim powodem są spaliny samochodowe. Choć problem smogu  pojawia się od lat w debacie publicznej w Polsce, nadal jest mylony z  innym ogromnym zagrożeniem, jakim jest zmiana klimatu. W 13. odcinku  podcastu Naturalnie z WWF ostatecznie rozprawiamy  się z mitami na temat zanieczyszczenia powietrza i smogu. Odpowiadamy  min. na pytania:

• Jakie są źródła zanieczyszczenia powietrza, skutkujące częstym smogiem?
• Jak oddychanie zanieczyszczonym powietrzem wpływa na nasz organizm?
• Jak ma się smog do COVID-19?
• Jak emisje gazów cieplarnianych mają się do emisji zanieczyszczeń?

W studiu Naturalnie z WWF rozmawiają dr n. med. Monika Czystowska, specjalistka chorób płuc oraz Oskar Kulik, specjalista  do spraw polityki energetycznej WWF Polska.

Źródła:

https://www.focusnauka.pl/artykul/ranking-smogu-na-50-najbardziej-zanieczyszczonych-miast-eu-az-36-jest-w-polsce-180509043616

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0269749120365489

https://www.wwf.pl/ZeroemisyjnaPolska

https://www.polskialarmsmogowy.pl/

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0269749120365489

https://academic.oup.com/cardiovascres/article/116/14/2247/5940460

https://projects.iq.harvard.edu/covid-pm/home

https://academic.oup.com/cardiovascres/article/116/14/2247/5940460

https://www.nik.gov.pl/plik/id,12663,vp,15061.pdf

https://siecobywatelska.pl/czy-w-uzdrowisku-da-sie-odetchnac-swiezym-powietrzem/ 

To  był rok…2020! W wyniku pandemii wirusa COVID 19, najbardziej mobilny  gatunek  świata – Homo Sapiens, został… uziemiony. Pandemia pokazała, że  człowiek, mimo rosnącego dobrobytu, zdobyczy cywilizacyjnych,  zaawansowanych technologii, nie jest odporny na zagrożenia płynące ze  świata przyrody. Wirus zwrócił uwagę świata na związek pomiędzy  chorobami odzwierzęcymi przenoszonymi ze zwierząt na ludzi, a rynkami  handlu dziką przyrodą. Pokazał też, że dalsza rabunkowa eksploatacja  środowiska zagraża nam samym.

„Ta  sama działalność człowieka, która powoduje zmianę klimatu i utratę  różnorodności  biologicznej, zwiększa również ryzyko wystąpienia kolejnych pandemii.  Niszczymy przyrodę i zwiększamy kontakt między dzikimi zwierzętami,  zwierzętami hodowlanymi, patogenami i ludźmi”, czytamy w rapocie IPBES  (link https://ipbes.net/pandemics ).

A zatem czy pandemia nas czegoś nauczyła? Czy przewartościowała nasze  spojrzenie na świat? Czy jesteśmy gotowi zmienić świat tak by nie  dopuścić do kolejnych epidemii czy wystarczy nam, że wrócimy do … tego  co było?

Dzisiaj  gościem „Naturalnie  z WWF” jest Mirosław Proppé, prezes Fundacji. Katarzyna Karpa-Świderek  pyta go o osobistą i nieosobistą ocenę ostatnich 12-stu miesięcy. O to  jaki co był rok dla organizacji, jej sukcesy i porażki oraz o to  czego oczekuje od kolejnych.

Zapraszamy

W Bałtyku odnaleziono Enigmę - niemiecką maszynę szyfrującą z II wojny światowej!

Odkrycia dokonali nurkowie podczas wyławiania z morza sieci widmo.

Enigma to wirnikowa maszyna służąca do szyfrowania wiadomości, która była używana w Trzeciej Rzeszy głównie przez SS, Gestapo i Wehrmacht. Choć w Polsce to znany fakt, na świecie niewiele osób wie, że wczesne szyfry Enigmy zostały złamane przez naszych rodaków. Bez skonstruowanego przez polskich matematyków urządzenia zwanego bombą i tzw. płacht Zygalskiego, kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma jeszcze długo pozostałby tajemnicą.

Sieci widmo to z kolei zagubione sieci rybackie, które są śmiertelną pułapką dla ryb, ssaków i ptaków morskich. Są także kolejnym źródłem zanieczyszczeń środowiska morskiego. WWF od wielu lat pracuje nad uwolnieniem od nich Morza Bałtyckiego. Do dziś, w ramach realizowanych projektów, udało się wyłowić prawie 300 ton sieci. Szacuje się, że w samej polskiej strefie Bałtyku nadal może zalegać kilkaset ton tego rodzaju odpadów.

Co jeszcze spoczywa na dnie Bałtyku? Co już udało się wyłowić? Czy sieci widmo łowią tylko artefakty przeszłości? ?O tym porozmawiamy w 10 odcinku podcastu “Naturalnie z WWF”.

Gośćmi Katarzyny Karpy-Świderek są Iwona Pomian, archeolog podwodny i kierownik Działu Badań Podwodnych Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku oraz Sylwia Migdał, specjalistka do spraw ochrony ekosystemów morskich WWF.

Więcej o sieciach widmo dowiesz się na:

https://www.wwf.pl/sieci-widmo

Pandemia COVID-19 wywróciła nasz świat do góry nogami. Zdawałoby się, że skoro zostaliśmy w domach i mniej podróżujemy, przyroda powinna odetchnąć. Ale czy faktycznie tak jest? Już w maju, zaledwie trzy miesiące po wykryciu nowego wirusa, 72% obszarów chronionych z listy Światowego Dziedzictwa UNESCO w 167 krajach świata zostało zamkniętych.

Gdy nie ma turystów, a część strażników parkowych odbywa kwarantannę, przemytnicy i handlarze dzikimi zwierzętami mają ułatwione zadanie. Przemyt dzikiej przyrody kwitnie! Według Raportu Living Planet Report 2020 WWF, handel dzikimi zwierzętami to druga największa przyczyna WYMIERANIA GATUNKÓW.

Czasami, a ostatnio niestety coraz częściej, ostatnią deską ratunku wymierających gatunków są ogrody zoologiczne. Rozmnażając ostatnie osobniki w hodowli możemy starać się przywrócić je następnie naturze. Tak było chociażby żubrem, który do Puszczy Białowieskiej wrócił z ogrodów zoologicznych. Przywracanie przyrodzie ginących gatunków i włączanie się w ochronę zwierząt w miejscu ich występowania to misja którą ma Wrocławski Ogród Zoologiczny.

O tym jak pandemia wpłynęła na ochronę gatunków, rozmawiamy z dyr. wrocławskiego ZOO, Radosławem Ratajszczakiem.

Dowiedz się więcej:

https://www.wwf.pl/aktualnosci/turysto-wroc

Raport Living Planet Report 2020 WWF:

https://www.wwf.pl/sites/default/files/2020-09/Living_Planet_Report_2020-Podsumowanie.pdf

Pożar w Biebrzańskim Parku Narodowym zniszczył ponad 5000 hektarów bezcennej przyrody. Spłonęło prawie 10% parku. Jak wyglądał pożar z bliska? Jak wielkie są straty? Czy przyroda się odrodzi? 

Zaledwie kilka dni po pożarze rozmawialiśmy z Agnieszką Zach, przewodniczką po BPN, która była naocznym świadkiem tych przerażających wydarzeń. Agnieszka spotkała się z nami wieczorem, mimo zmęczenia, po wielu godzinach w terenie, gdzie wypatrywała źródeł ognia. 

Agnieszka, nazywana prze miejscowych Wiedźmą Biebrzańską, nie jest zwykłym przewodnikiem. To artystka, zielarka, zakochana w etnografii. „Widzisz tyle ile wiesz. Przewodnik jest po to, żeby pokazać, że zwykła łąka to jest cud!”, tak o swojej pracy mówi Wiedźma, która dziś zaprowadzi nas tam, gdzie sami byśmy nie trafili.  Ruszamy na szlak BARWIK!

Fundacja WWF Polska włączyła się w pomoc w gaszeniu pożaru, przekazując strażakom Ochotniczej Straży Pożarnej sprzęt gaśniczy o wartości 36 000 zł. Pokryliśmy również koszt paliwa (2 000 zł), użytego do koszenia terenu parku. Teren wykosili pracownicy Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.

Zmiana klimatu i katastrofalna susza, sprawiają, że pożarów będzie coraz więcej. Ogień w Biebrzańskim Parku Narodowym nie będzie ostatnim! Pożary bagien będą się nasilać!🔥

Dlatego Fundacja WWF rozpoczęła oficjalną zbiórkę na sprzęt gaśniczy dla OSP! Pomóżmy strażakom!

👉pomagam.pl/pomozstrazakom

Wyobraź sobie łąkę, z mnóstwem kwiatów, w piękny, wiosenny lub letni dzień. Nad głową latają motyle i pszczoły, a koniki polne grają uwerturę w zaroślach… Uśmiechasz się? No właśnie! Ziemia też uśmiecha się do nas – kwiatami!

Takich nietkniętych miejsc jest w Polsce bardzo mało: od 20 lat w naszym kraju nie powstał żaden park narodowy. Można jednak temu zaradzić: wykupując grunty i chroniąc je prywatnie, tak jak robimy to my we współpracy z Air Wick Polska i naszymi przyrodniczymi partnerami! 

Dlaczego obszary prywatnie chronione są tak ważne? Jakie gatunki znajdują tam swój dom? I po co na tych terenach koniki polskie?  
 
Gościem odcinka jest Przemysław Doboszewski z Towarzystwa Przyrodniczego ALAUDA.

Daj się wciągnąć! Nie pożałujesz! Właśnie tu i tylko teraz, zdalna lekcja biologii i klimatu, na czas kwarantanny.  O tym po co nam bagna, jak  się mają do  suszy, klimatu, różnorodności biologicznej,  zanieczyszczenia środowiska i ... naszych portfeli, a także jak brzmią,  pachną i co możemy na nich spotkać, rozmawiamy z profesorem Wiktorem  Kotowskim z Centrum Ochrony Mokradeł i wykładowcą Uniwersytetu  Warszawskiego.

„Pozwólcie mi płynąć”. Gdyby rzeka mogła mówić, to właśnie byś usłyszał. Gdyby ryby mogły mówić, powiedziałyby to samo. Niestety, z każdym rokiem coraz mniej rzek pozostaje w stanie zbliżonym do naturalnego. W Polsce jest ich  już tylko między 20 a 25% procent.

Budujemy tamy, betonujemy brzegi i zmieniamy naturalny bieg rzek. Szkodzimy tym nie tylko przyrodzie, ale też sobie.

Najwyższy czas powiedzieć to głośno: tamy nie są dobre ani dla ludzi, ani dla środowiska! Nie stanowią zabezpieczenia przed powodziami, pogłębiają problem suszy, z którym w obliczu zmiany klimatu będziemy musieli się coraz częściej mierzyć. Zapory zaburzają funkcjonowanie ekosystemów rzecznych, przyczyniając się do zmniejszenia populacji wielu gatunków zwierząt, szczególnie ryb.

Do tej pory nie udało nam się zbadać, jak rozmnażają się węgorze. Nikt nie widział jaj tej ryby w naturalnym środowisku. Możemy nie zdążyć odkryć tej tajemnicy, bo dzięki regulacjom rzek, węgorz jest krytycznie zagrożony wyginięciem.

Dzisiejszy gość  „Naturalnie z WWF”, Alicja Pawelec, opowiada o tym, jak rzeki i ich mieszkańcy cierpią z powodu ingerencji człowieka w naturę.

Czy wiesz, że istnieje ryba, która posługuje się narzędziami?

Czy znasz odpowiedź na pytanie, która ryba zmienia kolor jak kameleon?

Czy ryby budują gniazda?

W „Naturalnie z WWF” odpowiadamy na te pytania i obalamy mity na temat regulacji rzek!

Więcej na: https://godzinadlaziemi.pl/

Parki narodowe - ostatnia ostoja roślin i zwierząt w  przekształconym przez człowieka świecie. To miejsce gdzie  przyroda  nadal  rządzi się własnymi prawami. Jak obliczyli naukowcy  Uniwersytetu  Griffitha, to właśnie dzięki nim oszczędzamy na opiece  zdrowotnej na  świecie 6 bilionów dolarów rocznie. Ale choć mogłyby  ratować i nasze zdrowie zajmują w Polsce zaledwie 1,1 % naszego  terytorium, a nasz kraj jest pod tym względem w ogonie Europy. O tym co  daje nam natura i dlaczego od 19 lat nie powstał w Polsce  nowy park narodowy, rozmawiam z Agnieszką Muzińską z WWF Polska.

Czy wiecie, że w Bałtyku żyją walenie? Poznajcie morświna bałtyckiego. Niestety, jest krytycznie zagrożony wyginięciem!

Dawniej nasze morze było pełne tych niezwykłych ssaków morskich. Dziś żyje ich już tylko ok. 500!

Morświny są samotnikami i prowadzą skryty tryb życia. Z reguły nie podpływają do łodzi oraz raczej nie wyskakują nad powierzchnię wody. Dlatego, spotkanie z morświnem, jak mówi Rafał Jankowski (WWF), jest jak wygrana w Lotto.

Jakie niebezpieczeństwa czyhają na bałtyckie morświny? Dlaczego są zagrożone wyginięciem? Czy możemy jeszcze odbudować ich populację? Katarzyna Karpa-Świderek i jej gość znają odpowiedź.

Więcej na www.wwf.pl/zagrozone-gatunki/morswin