Explore every episode of the podcast Koniec Wszystkich Historii - Medytacje

Nitya przypomina, że wszystko, co się pojawia – od energii przepływającej przez ciało, po nieoczekiwane emocje – jest naturalne i nie wymaga konceptualizacji. Życie swobodnie przepływa, gdy nie staramy się go kontrolować umysłem. Zaufanie i akceptacja pozwalają zanurzyć się głębiej w chwili obecnej, bez potrzeby wyjaśniania czy nazywania tego, co się dzieje.

Czym jest prawdziwa miłość? Czy to intensywne emocje, motyle w brzuchu, czy może głęboki spokój i akceptacja? Nitya wskazuje na to, co już jest w nas – rozpoznanie miłości bez iluzji, bez lęku, bez oczekiwań.

Radosna i piękna, a przede wszystkim autentyczna rozmowa Natalii Przybysz i Nityi, dotykająca głęboko tematów, o których nie często możemy posłuchać. Inspiruje do czułości dla samego siebie. Pokazuje, jak wymagania stawiane samemu sobie odsuwają nas od autentycznego przeżywania. Rozmowa odkrywa przed nami wgląd, że inspirujący liderzy, mistrzowie, artyści to tacy, którzy przypominają nam o esencji i o tym, że świat jest piękny.

Czy to, co nazywamy spokojem, jest jedynie powierzchownym stanem? W ciszy i bezruchu pojawia się prawdziwa głębia spokoju – nie wyprodukowana, ale naturalnie obecna. Ten stan nie wynika z technik czy działań, ale z wyłączenia się z konieczności robienia czegokolwiek.

Moment zmęczenia codziennością może być początkiem głębokiej przemiany. Spójrz na swoje nawyki, emocje i myśli z perspektywy świadomości – przestrzeni wolnej od lęków i ograniczeń. Czy to, co obserwujesz, naprawdę Cię definiuje?

Medytacja, która pozwala zatrzymać się w tym, co jest – w przestrzeni wolnej od napięć i interpretacji. To przypomnienie, że nie trzeba nic zmieniać ani osiągać, by rozpoznać swoją prawdziwą naturę. Znajdź chwilę ciszy, by doświadczyć siły spokoju, która jest w Tobie zawsze obecna.

„Naturalna Otwartość” to zaproszenie do zanurzenia się w przestrzeni autentycznego bycia. Satsangi i medytacje pozwalają odpocząć od narracji umysłu, otwierając drzwi do doświadczenia wewnętrznej klarowności i pełni. To chwila wytchnienia, która przypomina, że obecność jest zawsze dostępna.

Poprzez uświadamianie sobie transparentności odkrywamy przestrzeń wolną od zjawisk i zdarzeń. Nie trzeba niczego dodawać ani szukać – to, czego szukamy, już jest obecne. Skierowanie uwagi na Świadomość pozwala odpocząć od świata.

"Czysta Obecność" to zaproszenie do zatrzymania się, ukojenia w naturalnym spokoju i esencji tego, kim jesteśmy. Słuchając tego nagrania odnajdziesz w sobie harmonię i klarowność oraz poczucie, że wszystko jest na swoim miejscu.

Czym jest iluzja emocji i myśli, które zdają się nas definiować? Na Satsangu odkrywamy, że emocje, choć głęboko przeżywane, nie muszą nas ograniczać ani tworzyć opowieści o nas samych. Proces obserwacji i przyjmowania wszystkiego takim, jakie jest, otwiera przestrzeń na głębsze rozpoznanie naszej prawdziwej natury.

Rozmowa Nityi i Łukasza Jakóbiaka to spotkanie pełne wspomnień i refleksji nad 10-letnią drogą prowadzenia Satsangu w Polsce. W atmosferze przyjaźni i głębokiej obecności poruszają tematy związane z transformacją społeczności. To okazja, by spojrzeć na minioną dekadę oczami Nityi, która dzieli się swoim doświadczeniem i wdzięcznością.

Wyobraź sobie lustro jako metaforę świadomości – odbijające wszystko, co się w niej pojawia, bez preferencji czy ocen. Czy to, co widzimy, jest prawdziwe, czy jedynie cieniem tego, kim jesteśmy? Nitya prowadzi do rozpoznania, że nie jesteśmy tym, co odbija się w lustrze, ale samym lustrem – zawsze obecnym, niezmiennym. Ta realizacja przynosi głębokie wyzwolenie, uwalniając nas od iluzji identyfikacji z ciałem i umysłem.

Czy możesz zauważyć, że zarówno twoje myśli, jak i wszystko, co postrzegasz, pochodzi z tego samego źródła? Taka kontemplacja prowadzi do uwolnienia od poczucia oddzielenia i odkrycia, że życie nie jest walką, lecz jednością ponad indywidualnymi percepcjami. Satsang to okazja, by skierować uwagę na to miejsce, w którym dzieje się wszystko.

Jak idzie nam odosabnianie się? Czy udaje nam się od-osobnić? Czy udaje nam się zyskiwać wolność od osoby, której doświadczamy?

Kim jesteśmy bez centralnej roli ego, bez tej historii o „ja”, która prowadzi nas przez życie? Myśli pojawiają się i rozpływają, a przecież nie można ich nazwać „moimi” – istnieją w bezmiarze Świadomości, która jest sama w sobie bezosobowa. Odkrywamy, że to poszukiwanie było zawsze bezcelowe – to, czego szukaliśmy, od zawsze tu jest, przykryte naszymi przekonaniami.

Czy kiedykolwiek poczuliście, że nie jesteście jeszcze na swoim miejscu, że coś wciąż musicie zrobić, aby być w pełni tu i teraz? Wydaje nam się, że potrzebujemy jakiegoś działania, by zrozumieć, że już jesteśmy oświeceni, a świadomość jest zawsze w nas. To tylko nasze myśli tworzą iluzję, ale kiedy przestaniemy szukać i rozpoznamy, że wszystko, czego szukaliśmy, już tu jest, zrozumiemy, że nigdy nie byliśmy oddzieleni ani od siebie, ani od niczego innego.

Każda reakcja, którą macie – czy to spokój, napięcie, czy nawet opór – jest absolutnie w porządku. W medytacji nie chodzi o to, by było idealnie, ale by obserwować to, co się w nas dzieje i być na to otwartym. Pozwólcie sobie na ten wewnętrzny proces, bez oceniania, tylko z pełną akceptacją siebie i tego, co się pojawia.

Uczymy się być w pełnej akceptacji tego, co jest, bez oceniania i potrzeby zmieniania rzeczywistości. Nitya prowadzi nas ku Świadomości, w której rozpoznajemy, że nasza prawdziwa natura nie jest związana z myślami ani umysłem. Stan naturalny jest zawsze dostępny, możliwy do rozpoznania w każdej chwili.

W rozmowie poruszono temat energii seksualnej, bo czuję, że ten temat wymaga pogłębienia. To, co pojawia się w nas w związku z pragnieniem, często bywa pułapką umysłu. Nasza kultura karmi nas romantycznymi mitami o idealnej miłości, które wkręcają nas w iluzję, że szczęście znajdziemy w jednym obiekcie. Medytacja i Satsang prowadzą nas dalej – poza ekscytację i romantyczne uniesienia, w stronę ciszy, która jest w każdym z nas. I to właśnie w tej ciszy, głębiej niż przyjemność, odnajdujemy prawdziwy spokój, przestrzeń, w której wszystko po prostu jest.

Zanurz się w tym momencie i poczuj spełnienie, które już jest w tobie. Zsynchronizuj się z oddechem, pozwalając mu płynąć jak fale oceanu, które przychodzą i odchodzą. W pełnym rozluźnieniu poczuj, jak twoje ciało poddaje się grawitacji, a oddech prowadzi do Świadomości.

To nagranie Satsangu odnosi się do procesu postrzegania rzeczywistości z perspektywy otwartej świadomości, wolnej od wcześniejszych przekonań i poglądów. Początkowo Nitya sugeruje, aby podejść do rzeczywistości jak nowo narodzone dziecko, które nie ma jeszcze rozwiniętej percepcji myślowej. Następnie wskazuje, że w miarę dorastania dziecko zaczyna identyfikować się ze swoim ciałem i nadanymi mu etykietami, co ogranicza jego postrzeganie świata. Proces ten prowadzi do poczucia separacji, które jest wzmacniane przez otoczenie, a ostatecznie wywołuje dualistyczne postrzeganie rzeczywistości. W buddyzmie określa się to jako "błąd ignorancji", czyli pominięcie pierwotnej, niedualnej natury świadomości.

Czy boisz się głosu w swojej głowie? To tylko oprogramowanie umysłu, które mówi do ciebie w tej chwili. Nie ma się czego bać. Przetrwałeś już tyle, więc co najgorszego mogłoby się wydarzyć? To tylko myśli, a ty jesteś większy niż one.

W tym fragmencie pytająca przyznaje, że boi się konfrontacji z własnymi lękami i ujawnienia swoich niedoskonałości. Nitya zauważa, że uciekanie od siebie prowadzi do jeszcze większych trudności. Następnie rozmowa rozwija się w stronę głębszej refleksji nad jednością i identycznością ludzkiej świadomości, gdzie każdy z nas ma dostęp do tej samej głębi istnienia.

W tym nagraniu Nitya zaprasza, by sprawdzić czy indywidualne "ja" rzeczywiście istnieje. W rozmowie wskazuje na zmienność percepcji i myśli w odróżnieniu do stałego aspektu nas samych.

W tym nagraniu Nitya zaprasza, by nie czekać na wolność. Wyobraź sobie, że jesteś na pustyni, spragniony przez długi czas, aż w końcu dostajesz wodę. W tej chwili nic nie jest ważniejsze niż twoje pragnienie wolności i zaspokojenie go natychmiast.

Ile czynników jest takich na które nie mamy żadnego wpływu? Co więcej, możemy zapytać, czy Ty wiesz jaką będziesz miała następną myśl? Co się jutro wydarzy? Czy mamy taką gwarancję, że wiemy co nas spotka? Nie wiemy, a zachowujemy się tak jakbyśmy mieli wiedzieć. I przyjmujemy winę za to właśnie, że nie wiemy. Ale jak mamy wiedzieć i skąd?

To co jest widziane, czyli na przykład moja myśl, moja historia, którą sobie opowiadam nie jest tym samym co to, co to widzi. A czym jest to, co to widzi? Prawdziwe zrozumienie tego zdania w jakimś stopniu wyłącza psychologiczne cierpienie.

Być może jakiś rodzaj zmieszania, niewygody Ci teraz towarzyszy. Pozwól na to, nie uciekaj od tego. A jednocześnie pozwalając zauważ, że naturalnie świadkujesz tej chwili.

W chrześcijaństwie jest takie piękne powiedzenie "Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną".

Dla mnie to jest opowiedzenie się za świadomością, za obecnością, że to jest najpierw. A jeśli weźmiesz jakiegokolwiek Boga, czy to religijnego, czy w postaci swojej myśli, czy w postaci swojego przekonania to się odgrodzisz i będziesz cierpieć.

Jest takie miejsce do którego mamy wszyscy dostęp. Które jest swobodne niezależnie od okoliczności na zewnątrz. Do którego możemy zawrócić, które możemy sobie przypomnieć i sobie je uświadomić. Z którego możemy korzystać i z którego możemy czerpać. I nie jest to nawet zdobycz, tylko to jest nasza natura.

Pomimo najróżniejszych doświadczeń twojego ciała jest w Tobie totalnie nieustraszone miejsce. Dowodem na to miejsce wcale nie jest fakt, że będziesz do końca życia bardzo wyluzowana i spokojna. To jest żaden dowód. Możesz na zewnątrz odczuwać lęk, nawet miewać bardzo trudne stany, natomiast wewnątrz możesz wiedzieć, że jesteś wolna.

To nie jest dla Ciebie. To nie jest dla wyimaginowanego Ciebie. Jeśli dochodzi do tego zrozumienia nasze wyobrażone 'ja', a tak naprawdę natłok różnych przekonań, to nam się tylko wydaje, że coś zrozumieliśmy. I nam się może wydawać, że w ogóle się oświeciliśmy. A tak naprawdę ten przekaz jest o tym, żeby odpocząć od tego, który miałby coś zdobyć.

Po owocu swojego własnego doświadczenia, poznasz to czy to ma dla ciebie sens. Po swobodze, po jakiegoś rodzaju lekkości. Ja nie potrzebuje sobie już niczego udowadniać. Ani iść do tego świata i go naprawiać. Albo siebie tak bardzo naprawiać. A co tutaj jest nie tak w ogóle? I kto to powiedział?

Podłącza się umysł, który nazywa i mówi co jest dobre, pożądane, a co jest niedobre i co trzeba wyeliminować. I my bardzo często jesteśmy niewolnikiem tego systemu, bo bierzemy bardzo serio i bardzo poważnie każdą interpretację, która pojawia się w naszej własnej głowie. I to jest jedna z głównych przyczyn naszego cierpienia. Niekwestionowanie naszych myśli i bezwiedne przyjmowanie ich za fakty. Natomiast myśli nie są faktami, są po prostu myślami.

Idę na terapię w pełnej obecności. W totalnej przytomnej obecności, gdzie nie zrzucam roboty na terapeutę, ani na nikogo - "On mi powie co mam zrobić.", bo taka terapia będzie się ciągnęła latami. I ona wyłącza mnie jakoś z obecności, przytomności i uczestniczenia w tym momencie. Więc ja idąc nawet na tą terapię uczestniczę.

To jest wszystko co masz w tej chwili. Ten moment. Więc ciesz się nim, doświadczaj go i po prostu pozwól sobie na pełną jego ekspresję. Jest taka bezczelna wolność w tym, że ci wolno wszystko.

Ten wysiłek można teraz porzucić. Tutaj nie będziemy siłą niczego szukać. Po prostu nie ma takiej możliwości, abyś nie był w tej chwili w świadomości, to jest nie możliwe. Już tam jesteś. Nic nie trzeba więcej, więc możemy po prostu sobie wygodnie usiąść.

Zapraszam na rozmowę z Heleną Orzechowską, założycielką Esencji Ruchu. Od dłuższego czasu kiełkowała we mnie idea stworzenia programu dedykowanego profesjonalistom, którzy angażują się we wsparcie i inspirację innych ludzi.

Wiesz jaka jest twoja następna myśl? Więc skoro nie wiem, to jak mogę mówić o wolnej woli? Musimy pomieścić w sobie pełnię życia i rzeczy na które nie mamy wpływu. Zauważanie naszej własnej ograniczoności i pogodzenie się z tym, w ogromnym stopniu jest w stanie nas uwalniać.

Czy możesz rozpoznać, że na jakimś poziomie mówię o tobie? Na jakimś poziomie już jesteś w spokoju. Natomiast my szukamy wszędzie.. absolutnie wszędzie, tylko nie tu. Tylko nie tam gdzie już to mam.

Jest miejsce, gdzie się spotykamy wszyscy. Jest jeden mistrz - ty. Jest jedno. Nasze bezpośrednie doświadczenie bycia, co ono wie o różnicach w istocie? Więc nie uciekam od tego momentu, nie uciekam od siebie, nie uciekam od tego doświadczenia i niech się dzieje wola nieba, po prostu cokolwiek.

Nie ma innej opcji niż to co jest teraz, a my żyjemy wiarą i nawykiem myślowym, że nie jesteśmy na miejscu. Tak jak byśmy byli obok siebie. Życie w obecności jest takim trafieniem w punk wreszcie. To ty masz tę siłę. To ty masz tę wolność.

Tak na dobrą sprawę nie ma nic do zrobienia. Nie będziemy się niczego uczyć. Nie będziemy się doskonalić. Będziemy się oduczać szukania siebie tam, gdzie tak naprawdę nas nie ma.

W pewnym momencie to ciało poddaje się śmierci. Przestrzeń z której to oglądasz nie zniknęła ale zniknęło to nasze prywatne zafiksowanie. Więc ta śmierć to nie jest coś co musi się w jakiś specjalny sposób wydarzać. Coś co jest po prostu chwilową myślą, nie musi nawet umierać.

"Tak naprawdę nie ma żadnych innych. Wszędzie spotykasz tylko Siebie."

Czy nauczyciel mówi mi jak żyć?

„Nie, bo ja w ogóle nie wiem jak żyć. Serio, nie mam pojęcia. Nie mam żadnej recepty na życie. Dokąd mówi Nitya? Do Ciebie. Do waszego wnętrza. Do tego co jest wolne.”

Żadne ze zdań, czy naszych problemów, nie jest aż tak poważne i nie jest tak duże, jak nam się w głowie wydaje. Więc w jakiś sposób można powiedzieć, że niedualność przekracza umysł, przekracza myślenie.