Πρόκειται για μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης και κοινωνικού εξοστρακισμού όπου πολλοί άνθρωποι με σκοπό να πληγώσουν, να τιμωρήσουν ακόμα και να χειραγωγήσουν τους συντρόφους τους αρνούνται να τους μιλήσουν.

"Λεπτοί και οι δύο, η γυναίκα κούτσαινε ελαφρά, δεινα της οστεοπώρωσης μάλλον. Στο νερό μπήκαν χέρι χέρι φανερά αλληλο-υποβασταζόμενοι από φόβο μη γλυστήσουν στα βότσαλα. Βούτηξαν στα βαθιά και επιδόθηκαν σε ολόιδιες κινήσεις"

Ιωάννα Καρυστάνη "Ψιλά γράματα" Εκδόσεις Καστανιώτη

Μα καλά, τί στο καλό έχουμε πάθει και βγαίνουμε όλο με ον ίδιο τύπο ανθρώπου ξανά και ξανά;

"Στο χωριό ακούγονταν πολλά για τους λύκους· μα το πιο παράξενο, το πιο μυστηριώδες σ`αυτήν την ιστορία είναι πως κάποια αρνιά από τα εναπομείναντα, ακολουθούσαν αυτά τους λύκους στη φωλιά τους, πως ο λύκος απλώς προπορευόταν και σταματούσε πότε πότε για να γυρίσει να δει το αρνί και αυτό, απόλυτα πειθήνιο, υπνωτισμένο θα λέγαμε από το βαθύ και στιλπνό βλέμμα του, ήταν εκεί και περίμενε πότε ο λύκος θα συνέχιζε να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει προς τη φωλιά του για να φτάσει κι αυτό ως εκεί"

Ζυράννα Ζατέλη  "Και με το φως του λύκου επανέρχονται" Εκδόσεις Καστανιώτη

"Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο και δεν ανασταίνονται πια· πεθαίνουν μέσα στο ίδιο σώμα που τις γέννησε"

Μάρω Βαβμουνάκη "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο"  Εκδόσεις Φιλιππότη

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους πρέπει να ταξιδέψετε μόνοι σας τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας.

Το να ταξιδεύεις μόνος σημαίνει:Να έχεις την απόλυτη ελευθερία να κάνεις ό,τι θέλεις.-Να ανακαλύψεις τον εαυτό σου και την ανεξαρτησία σου.-Να ζήσεις μια  περιπέτεια.-Να κάνεις καλό σε εσένα και την ψυχή σου.

Απλά τολμήστε το! Με όποιο μέσο βρείτε! Πατίνι-ποδήλατο-μοτοσακό-πύραυλο!

Σημ. Εγκαινιάζουμε την 4η Σεζόν κόβοντας το μουσικό χαλί, βγάζοντας τα φίλτρα και αφήνοντας ελεύθερους τους φυσικούς θορύβους (κουδούνι πόρτας, χτύπημα τηλεφώνου, γαύγισμα σκύλου, σειρήνα του 166 που περνάει απ` έξω κλπ κλπ). 

"Σκέφτηκες ότι το τέρμα και το αδιέξοδο σχεδόν ταυτίζονται; Οτι η απόλυτη γνώση συνορεύει με την απόλυτη άγνοια; Και η απόλυτη αλήθεια με τη θεϊκή τύφλωση;"

Μάρω Δούκα "Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ" Εκδόσεις Πατάκη

"Εσκυψε, πήρε το μπικ...  πήγε προς τον τοίχο της καπναποθήκης...  με κεφαλαία νευρικά γράμματα, ακριβώς σαν τότε στην Κατοχή, έγραψε: ΑΡΝΟΥΜΑΙ"

Αντώνης Σαμαράκης "ΑΡΝΟΥΜΑΙ" Εκδόσεις  ΕΣΤΙΑ Κολλάρου

"Επειτα έσβησε το φως και άνοιξε το παράθυρό του. Η νύχτα μύριζε γιασεμιά. Από το παράθυρο ανοιγμένο διάπλατα αγνάντια στη νύχτα βρίσκεται σαν σε πλοίο που πλέει αθόρυβα. Είναι κάποια μυστικά που δε λέγονται με λόγια κι η αλήθεια τους δε λέγεται με τη γλώσσα των ανθρώπων."

Αγγελος Τερζάκης "Η παρακμή των Σκληρών" Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ

Οι  συνεχείς περισπασμοί της καθημερινότητάς μας απασχολούν το μυαλό μας  και αποσπούν την προσοχή μας, που ευκαιρία γυρεύει να περιπλανιέται πότε  εδώ και πότε εκεί, μια πάνω, μια κάτω.  Με δυο λόγια βαρκούλα στο Αιγαίο! Αντε να συγκεντρωθείς μετά!

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε εδώ:  https://www.thriveglobal.gr/arthra/pos-na-sygkentrotheite-otan-to-myalo-sas-armenizei/

Δηλαδή  για να καταλάβω, πόσα φίλτρα, εφαρμογές (δωρεάν ή επί πληρωμή)  και  photoshop  χρειάζονται για να "πειραχτούν" οι φωτογραφίες μας ώστε να  μοιάσουμε με σταρ του Χόλυγουντ και να αποκτήσουμε τα πολυπόθητα σχόλια  "θεάρα! κουκλάρα!", καρδούλες και παλαμάκια;

Καθώς η φιλαρέσκειά μας χτυπάει κόκκινο, το γελοίον  του πράγματος δεν είναι ότι νομίζουμε πως είμαστε έτσι στην πραγματικότητα, ούτε πως ξεφτιλιζόμαστε σε όσους μας  ξέρουν . Το γελοίον του πράγματος είναι πως, στο "θεάρα -κουκλάρα" που μας γράφουν οι επισκέπτες της σελίδας μας, απαντάμε με ένα σεμνό "σας ευχαριστώ"!

Μικρό ηχογραφημένο απόσπασμα από παλαιότερη εκπομπή στο www.spirtowebradio.com

Οση ώρα και να καθόταν στο γραφείο του μπροστά στα χειρόγραφα με τίτλο: "Του φιδιού το γάλα", δε θα κατέληγε πουθενά. Ενας τίτλος που ξεγλιστρούσε φιδίσια μέσα από τις μακρυνές χρονολογίες της νιότης του αφήνοντας ίχνη γαλακτερής οδύνης.

Γιάννης Ξανθούλης "Του φιδιού το γάλα" 

Ενα βιβλίο αφιερωμένο στην μνήμη που παίζει τα δικά της παιχνίδια και δε συγχωρεί.

Εκδόσεις Διόπτρα

Η Ελένη ήπιε μια ρουφηξιά από το φλυτζάνι της και είπε παίρνοντας μια βαθιά ανάσα: Τον αγαπούσα περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο χωρίς ποτέ μου να θελήσω να το ορίσω. Τον αγαπούσα γιαυτό που ήταν κι ας είχε τόσα στραβά κι άλλα τόσα.

Νίκος Θέμελης "Η ανατροπή"  Εκδόσεις Κέδρος

Στο νεροχύτη, ξεχωρίζοντας αποφάγια για το σκύλο και τη γάτα και πλένοντας μετά τα πιάτα, η Πηγή Βογιατζή ξανάγινε σίγουρη πως, αυτή, το μονοπάτι Γιώργος Βογιατζής, το είχε πάρει από αγάπη τρελή, παράφορη και παντοτινή, οπότε ήταν επόμενο να βαδίζει για χρόνια στο ξερό χώμα, ταμένη στην επιστροφή του ασώτου, στην ενημέρωση του αγριμιού μετά και, κατ`εξακολούθηση, να να επινοεί επιχειρήματα για να μη γυρίσει πίσω χεσμένη με πεσμένα τ`αυτιά.

Ιωάννη Καρυστιάνη "1000 Ανάσες" Εκδόσεις Καστανιώτη

Κάθε φορά που δεν μοιράζεσαι μαζί του κάτι από φόβο ότι μπορείς να εκτεθείς, τότε δεν προστατεύεις την ιδιωτικότητα σου - απλά κρατάς μυστικά.

Επειδή λοιπον η διαφορά μεταξύ  των προσωπικών δεδομένων, των ατομικών  δικαιωμάτων και γενικά όλων αυτών που ονομάζονται ιδιωτική ζωή ή  προσωπικός χώρος και του μυστικού είναι μια λεπτή γραμμή, η σαφής  οριοθέτηση μεταξύ των δύο μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε να  ξεπεράσετε αυτό το όριο τόσο εσείς, όσο και ο συντροφός σας.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε εδώ:

https://www.thriveglobal.gr/arthra/i-diafora-mystikotitas-kai-idiotikotitas-mporei-na-echei-sovares-synepeies-se-mia-schesi/

"Είναι άραγε πιο οδυνηρή η χωρίς αναισθητικό έκτρωση του εμβρύου από τα σπλάχνα σου από τον αγώνα να ξεριζώσεις τον ζωντανό έρωτα από μέσα σου; Δε μπορεί να είναι...έτσι ένιωθε"

Μάρω Βαμβουνάκη "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο" Εκδόσεις Φιλιππότη

"Οσο και να προσπαθούσε, δεν μπορούσε να ξεχάσει πως το μισό του αίμα ήταν ελληνικό (κάτι χειρότερο: μανιάτικο)· ότι τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ελλάδα, ανάμεσα σε έλληνες· ότι ως τα δεκατρία του χρόνια γλώσσα του ήταν τα ελληνικά· ότι η ψυχή του διαμορφώθηκε από την αγάπη της μάνας του της Ελληνίδας , της Μανιάτισσας· κι ότι κάθε 25η Μαρτίου ξελαρυγγιαζόταν ζητωκραυγάζοντας την Ελλάδα..."

Μιχάλης Καραγάτσης  "Το μυθυστόρημα των τεσσάρων" Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ Κολλάρου

Ξεχείλισε η ζωή μας από  προδότες!

Προδότες που μπροστά τους ο Ιούδας, όποια μορφή κι αν είχε, όποιο ρόλο κι αν είχε παίξει, ομοιάζει με αγγελούδι που ψάλλει  Ωσαννά...

Διότι και έντιμος υπήρξε καθώς μετανόησε...

και κύριος γιατί επέστρεψε τα αργύρια...

και μάγκας γιατί βρήκε δέντρο και κρεμάστηκε.

Ετσι στους σύγχρονους προδότες που μας "πούλησαν" για τριάκοντα ευρώ, μας "έδωσαν" στεγνά, μας ανέβασαν στο Γολγοθά, μας σταύρωσαν και μας άφησαν χωρίς Ανάσταση, για τις άγιες ημέρες που έρχονται, τους στέλνουμε από καρδιάς θερμές ευχές το συντομότερο να βρουν ... δέντρο!

Απόσπασμα από παλιότερη  εκπομπή στο www.spirtowebradio.com

Οταν αφήνετε χώρο και για τις δύο πλευρές να μοιράζονται τις ανάγκες τους και να επεξεργάζονται τις στιγμές σιωπής, μπορείτε να κάνετε διαπραγματεύσεις που είναι πραγματικά δίκαιες και για τους δύο σας.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/i-techniki-tis-siopis-sti-schesi-sas-epivevaionei-oti-telika-i-siopi-einai-chrysos/

Παγωμένο Μάρτη του 1983 στέκομαι μπροστά στο Ναυαρχείο της Πετρούπολης και σκέφτομαι πως η φράση "το  λίκνο αιωρείται πάνω από την άβυσσο" , όπως αρχίζει την αυτοβιογραφία του  ο Ναμπόκοφ, είναι ικανές να στοιχειώσουν τη ζωή ενός ανθρώπου, τη μοίρα  ενός βιβλίου, ένα σωρό ερειπίων ή ακόμα και κάποιο πρόσωπο που είδες  τυχαία και δεν πρόκειται να ξανασυναντήσεις.

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο

"Ενα χλωμό απόγευμα του 1997 κάτω από το άγαλμα του Πούσκιν, πάνω στο οποίο παίζουν δυο περιστέρια, το παρόν μοιάζει να έχει εξαφανιστεί"

Αναστάσης Βιστωνίτης "Οδησσός, η σκουριά του ρομαντισμού"

από το βιβλίο του "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο 

"Στην καγκελόπορτα της εισόδου η ίδια μεταλλική επιγραφή: «Αντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ, ιατρός»... Εφερε στην τέχνη της αφήγησης μια ανεπανάληπτη αίσθηση αμεσότητας, γιατί στάθηκε απέναντι στη ζωή των άλλων με την ίδια σοβαρότητα που στάθηκε απέναντι στη δική του. Κι άκουγε και κατέγραφε τον κόσμο γύρω του και μέσα του όπως μετρούσε το σφυγμό των ασθενών του".

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο

"Ηταν 17 Μαρτίου του 1983 και είχα κατεβεί από τη Μόσχα. Θα έμενα μόνο δυο μέρες στο Κίεβο και δεν είχα καμιά διάθεση να διαπιστώσω πόσο σοβιετική ήταν αυτή η πόλη. Ηθελα μόνο να δω το σπίτι του Μπουλγκάκοφ"

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία"  Εκδόσεις Μεταίχμιο

"Με κοίταξε σα να με γύρευε την άδεια και με φίλησε πάλι στο μάγουλο μέχρι που έφτασε στην άκρη των χειλιών. Και πάλι σταμάτησε. Δεν τα πήρε όμως τα χείλια αποκεί, ούτε με κοίταξε. Περίμενα. Δεν τραβήχτηκα. Πρώτα γιατί σκέφτηκα εκείνο το "ό,τι θέλει ο άντρας σου" της θειάς κι έπειτα γιατί μ`άρεζε στην αγκαλιά του Ανδρόνικου"

Ευγενία Φακίνου "Το έβδομο ρούχο" Εκδόσεις Καστανιώτη

-Συναισθηματική αυτο-κακοποίηση;

-Ναι, υπάρχει και ούτε φαίνεται ούτε ακούγεται!

-Η συνομιλία με τον εαυτό μας έχει μια τεράστια δύναμη. Μπορεί να τον γκρεμίσει στα Τάρταρα μπορεί να τον ανεβάσει στον ουρανό , μπορεί να τον κακοποιήσει συναισθηματικά και να τον ρίξει στην κατάθλιψη μπορεί όμως να του δώσει συναισθηματική δύναμη και αυτοπεποίθηση.-Πού οφείλεται λοιπόν η συναισθηματική αυτο-κακοποίηση;

Οικολογικό άγχος, οικολογική θλίψη: Δυο νέοι όροι που δείχνουν πόσο η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την ψυχική μας υγεία.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/oikologiko-agchos-kai-oikologiki-thlipsi/

"Μια ολόκληρη ζωή. Μια ολόκληρη ζωή και δεν μπόρεσα να τον αγαπώ απαλά και να του το λέω στα ίσια"

Ιωάννα Καρυστιάνη "Ο άγιος της μοναξιάς" Εκδόσεις Καστανιώτη

" Ο Μενέλαος Σκληρός τα σαράντα του χρόνια, το 1900, έζησε μιαν ιδιότροπη και ακατάστατη ζωή. Τότε η αδελφή του ζήτησε να τον παντρέψει. Ο Μενέλαος δεν έφερε αντίρρηση. Γέλασε κοροϊδευτικά κι αφέθηκε να παντρευτεί. Πάντα του είχε το συνήθειο να σαρκάζει τον εαυτό του".

Αγγελος Τερζάκης" Η παρακμή των Σκληρών" Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ

"1871  Η Αθήνα παραλάμβανε στους κόλπους της  υπό τη σκέπη της ελληνικής σημαίας εν δόξη και τιμή το σκήνωμα του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε¨ πενήντα χρόνια αφού είχε πεταχτεί στη θάλασσα του Μαρμαρά.  Ηταν κι αυτή μια από εκείνες τις σκηνές, που φορτωμένες συγκίνηση,  θεωρούνται οιωνοί." 

Αθηνά Κακούρη "Ο χαρταετός" Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ

«Η Ρωξάνη ήταν ισότιμο μέλος της οικογένειάς μας. Μας χάρισε 16 ολόκληρα χρόνια αγάπης, καλοσύνης, ευγνωμοσύνης, αφοσίωσης, πίστης, χαράς, τρέλας και μας έδωσε μαθήματα ζωής. Την "βάλαμε" στον κήπο του εξοχικού μας και φυλάξαμε όλα τα προσωπικά της είδη. Ένα χρόνο μετά νιώθω έτοιμη να συμπληρώσω το κενό που άφησε η απουσία της στην οικογένειά μου με ένα σκυλάκι που θα είναι και πάλι αδέσποτο, όπως ήταν η Ρωξάνη μας».

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/giati-otan-chaneis-to-zoaki-soy-ginesai-pio-dynatos/

"...με έναν άνθρωπο που δεν τον ξέρεις και έχει τα μισά σου χρόνια;" μουρμούρισε στον εαυτό του.

Νίκος Θέμελης "Η ανατροπή" Εκδόσεις Κεδρος

"Μυρίζω κρυφά τα γραμματόσημα προσπαθώντας να μαντέψω τι σόι φρούτο κρύβεται κάτω απ`το χρώμα τους, μα αναγνωρίζω τη ζωή μας που πέρασε αφήνοντας σημάδια και ευσπλαχνική λήθη κάποιες στιγμές."

Γιάννης Ξανθούλης  "Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας" Εκδόσεις Καστανιώτης

*Μην αφήσεις τους μπάσταρδους να σε συνθλίψουν

Μάργκαρετ Ατγουντ "Η ιστορία της θεραπαινίδας"

Μετάφραση Αύγουστος Κορτώ

Εκδόσεις Ψυχογιός

"Στον αέρα το άρωμά της, κάτι από βανίλια.  Ο εξοστρακισμένος χρόνος που επιστρέφει τυχαία. Είχαν περάσει 15 χρόνια."

Δημήτρης Κωστόπουλος "Η κιμωλία" Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

<< Αυτό το μεγάλο "Ε, και;" φώναζε στα μεγάλα μάτια της Ελβίρας στη φωτογραφία κι ας μην το καταλάβαινε κανείς>>

Μάρω Βαμβουνάκη "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο" Εκδόσεις Φιλιππότη

"Ποιός πιστεύει την Κίρκη;"

Αποσπάσματα από μια παλιότερη εκπομπή στο www.spirtowebradio.com με τη Νανά Τσούμα

Εννοείται πως η κλήρωση που αναφέρεται δεν ισχύει.

Διότι όχι μόνο τα κάνει γυαλιά καρφιά στο σώμα αλλά έχει επίσης άμεσες επιπτώσεις και στον ίδιο τον εγκέφαλο! Εκπαιδεύοντας λοιπόν το μυαλό να είναι λιγότερο αποσπασμένο, πιο ανοιχτό και λιγότερο αντιδραστικό, πιθανότατα θα είναι πιο εύκολο να αφήσετε οποιαδήποτε συσσωρευμένη ένταση  να πλεύσει μακριά από σας και εσείς «να της κουνήσετε το μαντήλι» λέγοντάς της: 

"Αντε γεια και να σε βλέπουμε σπανίως!"

Το κείμενό μου  δημοσιεύθηκε στη σελίδα του Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/to-agchos-einai-kako-giati-omos/

Ο Παντελής Παντέλογλου, του Παντελή ο γιος όπως τον ξέραν όλοι, ήταν έμπορος σιτηρών και αποικιακών στην Πόλη, νοικοκύρης, ευκατάτατος, θρήσκος και συνετός οικογενειάρχης. Παρ`όλα αυτά κάποιοι επέμεναν πως ξεπόρτιζε συχνα-πυκνά παίρνοντας όλες τις προφυλάξεις και έτρεχε σαν κυνηγημένος στο «σπίτι της μαντάμ».

Νίκος Θέμελης "Η ανατροπή" Εκδόσεις Κέδρος

"Και είχε βγει ένας μεγάλος ήλιος, κι είδα στη λάμψη του τον δολοφονημένο πέρσι Λαμπράκη, με τα χέρια του ανοιχτά σε σχήμα σταυρού, κρατώντας τεντωμένο πάνω στο πλατύ του στήθος το πανό "ΕΛΛΑΔΑ", να μπαίνει επικεφαλής της πορείας. Και ξεκινήσαμε τραγουδώντας:

Μες στην ειρήνη - διάπλατα ανασαίνει - όλος ο κόσμος με τα όνειρά του - ΕΙΡΗΝΗ, ΕΙΡΗΝΗ, ΕΙΡΗΝΗ."

Γιάννης Ρίτσος "Με το σκούντημα του αγκώνα"Ελκδόσεις Κέδρος

"Ηταν η ήπια θέρμη της Ριρίκας που δεν τον λιβάνιζε, δεν τον πενθούσε, δεν τον κατηγορούσε, κατάφερνε να τον θυμάται και να τον αγαπάει ακόμη χωρίς να τους τα πρήζει όλα αυτά τα χρόνια, ασχολούμενη ήσυχα με τη ζαχαροπλαστική και τη συμπαράσταση"

Ιωάννα Καρυστιάνη "Ο άγιος της μοναξιάς" Εκδόσεις Καστανιώτη

Το κουτσομπολιό έχει και τα καλά του. 

Οι επιστήμονες λένε πως δίνει ευχαρίστηση, βελτιώνει τη διάθεση, παράγει αισθήματα απόλαυσης και αυξάνει την αυτοπεποίθηση.

Συμπέρασμα: "Είναι εντάξει να μιλάω αρνητικά για άλλους, αλλά μην τύχει και ακούσω τίποτα κακό για μένα μαύρο φίδι που σας έφαγε"

Το άρθρο μου  δημοσιεύθηκε στη σελίδα του Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/giati-oi-anthropoi-theloyn-na-koytsompoleyoyn/

Αφηνε τα ψέμματα να φεύγουν απ`το στόμα της, σα να μιλούσε μηχανικά μια γλώσσα που δεν καταλάβαινε αλλά έπρεπε να μιλήσει. Στο τέλος είπε: "Δεν έχω άλλα ψέμματα, αφήστε με" και με σθένος μαρτύρου αρνήθηκε να πει πού ήταν και τί έκανε.

Ζυράνα Ζατέλη "Περσινή αρραβωνιαστικιά"

"Εξοχικά ήταν το μέρος που τις Κυριακές οι άνθρωποι, μετά το μεσημέρι, βγαίναν και κόβαν βόλτες πέρα-δώθε, πήγαιναν και γύριζαν και ξαναπήγαιναν και ξαναγύριζαν μέχρι να νυχτώσει. Είχε μια δικιά του ιστορία αυτό το κυριακάτικο πήγαινε-έλα ή στη λαϊκότερη έκφραση σούρτα φέρτα"

Ζυράννα Ζατέλη "Η περσινή αρραβωνιαστικιά"

"...κι αμέσως παραγκώνισε όλες τις άλλες μου σκέψεις. Η μέρα κύλισε μέσα στις λέξεις σου, δεν έμεινε χώρος για τίποτα άλλο."

Λίλα Κονομάρα "Η αναπαράσταση"

Είναι απλό, όπως ο Ζήκος ο μπακαλόγατος στην ταινία "Της κακομοίρας"

Το άρθρο μου  δημοσιεύθηκε στη σελίδα του Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/pos-na-epikoinonisoyme-me-ena-kako-afentiko/

"Και τί να πεις στον καθένα; Τι να μην πεις! Να τσακώνεις μιαν ελπίδα, να την πασπατεύεις΄και να σου χάνεται από τα χέρια σαν αερικό...αλλά ποιός τα λογαριάζει αυτά; το παιδί να ξεμπλέξει και γρήγορα! Πόσοι κίνδυνοι ολούθε και οι ομοβροντίες των εκτελέσων να τρυπούνε καρδιές! Και οι γονείς ν`αφουγκράζονται: Μην είναι το δικό μου παιδί;"

Διδώ Σωτηρίου "Τυχαίο συναπάντημα"

"Με ένα μικρό κλαράκι αναμμένο σ`αυτόν τον φάκελο έβαλε πρώτα φωτιά."

Ρέα Γαλανάκη "Ελένη η ο Κανένας" Εκδόσεις Καστανιώτη

"Να τριγυρνάω στους δρόμους της Αθήνας , να τη χαρώ που τόσο μούχει λείψει και όλα τα παλιά να με παραμονεύουν σε κάθε γωνιά. Ν`ανηφορίζω την Πανεπιστημίου, να συναντώ σε κάθε δυο βήματα κάποιον και να μου λέει: Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα!"

Αλκη Ζέη "Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα"

"Ο Θεός είναι αγάπη μας έλεγαν κάποτε, μα εμείς το αντιστρέφαμε, κι η αγάπη, σαν τον Παράδεισο, μας περίμενε στην επόμενη γωνία"

Μάργκαρετ Ατγουντ "Η ιστορία της θεραπαινίδας"

Μετάφραση Αύγουστος Κορτώ

" Πρόσεχε τ`αυτιά σου  σαν τα μάτια σου!"

Το άρθρο μου  δημοσιεύθηκε στη σελίδα του Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/pos-na-prostateyseis-tin-akoi-soy/