• Przez blisko 10 lat pracowała w Krakowskim Biurze Festiwalowym, gdzie zajmowała się promocją i organizacją wydarzeń, a następnie sprzedażą i marketingiem powstającego wówczas Centrum Kongresowego ICE Kraków.  
• Przez 4 lata w firmie „Targi w Krakowie” realizowała duże wydarzenia konferencyjne i kongresowe, pełniąc funkcję szefowej działu kongresów (PCO&DMC).  
• Od 2017 roku była Dyrektorką Biura Obsługi Imprez i Marketingu w TAURON Arenie Kraków – największej hali sportowo-widowiskowej w Polsce. Odpowiadała za sprzedaż i marketing, koordynację wydarzeń oraz współpracę ze sponsorem tytularnym hali. 
• W 2022 roku podjęła się wprowadzenia na rynek nowego centrum konferencyjnego na Fabrycznej 13 – w zrewitalizowanym budynku po dawnej rozlewni wódek Polmos.  
• CKF_13 Centrum Konferencyjne Fabryczna zostało uruchomione 7 grudnia 2022 roku i od tamtej pory prężnie działa wypracowując mocną pozycję na rynku spotkań i wydarzeń w Krakowie i Polsce.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Równość płci jest tematem obecnym wszędzie. W mediach, w polityce i biznesie. W tym samym czasie wskaźniki mierzące postęp w równości nie zmieniają się, nie rosną. Dlaczego tak się dzieje? Co robimy źle?

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women gościem Katarzyny Gaweł jest Łukasz Komuda, ekspert rynku pracy w Fundacji Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych i współautor podcastu „Ekonomia i cała reszta”.

Badania pokazują, że 78% Polek i Polaków nie ma świadomości istnienia luki płacowej, a w 70% firm się o tym nie rozmawia.

- Najświeższe dane mówią o tym, że luka płacowa nieskorygowana wynosi w Polsce blisko 8%. Oznacza to, że o 8% męskich zarobków wynagrodzenia kobiet są niższe. – tłumaczy ekspert. Okazuje się także, że rozbieżności są znacznie wyższe w sektorze prywatnym, gdzie wynoszą aż 14%, a przodują branże finansowe i ubezpieczeniowe (28%), a także rynek IT (25%). Czy część obserwowanych działań włączających jest więc w nich pozorna i ma charakter „diversity washingu”? To jednak i tak dawało naszemu krajowi wysokie 5 miejsce w Europie pod względem najniższej luki płacowej. Zdecydowanie gorzej wypadamy w przypadku luki płacowej skorygowanej, która wynosi u nas aż 12,2% i przekracza średnią unijną. A inne źródła wskazują nawet 17,5%.

- To tak, jakby identyczna pracownica jak dany pracownik pracowała jeden dzień w tygodniu za darmo. To jest dramatyczna różnica. – puentuje Łukasz Komuda.

Opisywane powody? Wśród nich nieracjonalne uprzedzenia i stereotypy oraz postrzeganie kobiet jako bardziej „ryzykowne” pracowniczki, biorąc pod uwagę obowiązki macierzyńskie.

Czy pomóc w tej sytuacji może planowana na 2026 rok nowa dyrektywa unijna ds. transparentności wynagrodzeń i jawności płac? Ekspert nie spodziewa się rewolucji, choć zauważa, że uruchomienie dyskusji i wzrost świadomości to krok w dobrą stronę. Okazuje się także, że narzędzia do wyrównywania płac już mamy, ważne jest, aby je efektywnie wprowadzać i egzekwować. To kwestia uczciwość – zgadzają się Katarzyna Gaweł i jej gość.

W dalszej części rozmowy pojawia się wątek aktywności zawodowej. Okazuje się, że wskaźnik zatrudnienia różni się w przypadku płci aż o 11 punktów procentowych na rzecz mężczyzn. Kluczowym czynnikiem jest tu macierzyństwo. Aby ułatwić możliwość powrotu do pracy tym kobietą, które się na to decydują, należałoby polepszyć jakość usług publicznych – wskazuje ekspert. A także zachęcić mężczyzn do korzystania z urlopów rodzicielskich i wyrównać podział obowiązków w domach.

A jak wygląda sytuacja kobiet na stanowiskach zarządzających w Polsce? Wygląda na to, że im wyższa pozycja, tym ich udział jest niższy, a przypadku prezesów stanowi tylko 6%. Raporty wskazują, że nierówności na posadach kierowniczych kosztować nas mogą aż 300 mld. złotych mniej do PKB w latach 2022-30. Powodem jest często zwykła dyskryminacja. Jak więc wdrożymy unijne regulacje równościowe w ciągu 2 najbliższych lat? Łukasz Komuda zwraca tu uwagę, że Polska niestety wciąż jest krajem, którego trzeba w tych obszarach „poganiać kijem” z Brukseli i pokrzyczeć na niego jak na dziecko, aby zaszła jakakolwiek zmiana.

Jakie podpowiedzi daje ekspert kobietom, aby szybciej wyrównały swoje szanse na rynku pracy? O tym usłyszysz w podcaście Forbes Women.

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA]

O drodze do realizacji marzeń w branży gastronomicznej opowiada Karolina Sokół, franczyzobiorczyni McDonald's Polska, zarządzająca sześcioma restauracjami w dwóch województwach: mazowieckim i podlaskim. – Idealny kandydat na franczyzobiorcę McDonald's to osoba otwarta na rozwój. Powinien być przedsiębiorczy, ambitny, uważny na potrzeby gości i zdecydowanie gotowy do podjęcia ryzyka – mówi Karolina Sokół w podcaście „Forbes Women”.

1 maja obchodziliśmy 20. rocznicę przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Wydaje się, że kiedy Polska wchodziła do UE, nastroje były raczej entuzjastyczne. Ale jakie nastawienie mają do niej Polki i Polacy dziś? W najnowszym odcinku „Forbes Women Podcast” Dorota Haller zaprosiła do rozmowy Magdalenę Sobkowiak-Czarnecką, Podsekretarz Stanu ds. Unii Europejskiej. Według gościni nastrojem dominującym dzisiaj jest eurorealizm – już wiemy, o co w Unii chodzi i wiemy, że nie wszystko nam się podoba. Co jednak z rosnącą grupą osób eurosceptycznych, które wprost nawołują do wyjścia z Unii i które w bardzo zdecydowany sposób ją krytykują? Warto pochylić się nad tym, co jest podstawą tej krytyki i jaki wpływ na kształtowanie opinii publicznej w Polsce mają fake newsy, zauważa w rozmowie gościni. Niedługo, bo w I połowie 2025 roku, Polska kolejny raz będzie sprawować prezydencję w Radzie UE. Co Magdalena Sobkowiak-Czarnecka chce za pomocą tej prezydencji dla Polski zyskać? – Chcę, żebyśmy decyzję o tym, jaki jest nasz stosunek do Unii Europejskiej, podejmowali na faktach – komentuje w rozmowie – oraz pokazać, gdzie szukać weryfikacji informacji i które źródła są wiarygodne – dodaje. W końcu nie wszyscy z nas zdają sobie sprawę z tego, ile Unia Europejska zrobiła dla Polek i Polaków. Wielu młodych ludzi nie pamięta wyjazdów z obowiązkowym paszportem czy nikłą dostępność studiowania poza granicami naszego kraju. Oczywiście nie chodzi tylko o entuzjazm i o to, żeby akceptować absolutnie wszystko, co się w Brukseli dzieje, jak tłumaczy rozmówczyni Doroty Haller. – Też po to pracujemy w pionie europejskim, żeby te rozwiązania, które pojawiają się w Brukseli, a są niekorzystne dla Polski, zatrzymać w odpowiednim momencie – mówi w podcaście wiceministra Sobkowiak-Czarnecka. Jednak ta rozmowa to zdecydowana celebracja Polski jako dumnej członkini Unii Europejskiej. Jeśli chcesz dowiedzieć się, co UE robi dla kobiet i przede wszystkim nas – Polek, ale też Polaków, zapraszamy do odsłuchania. I refleksji nad tym, gdzie jesteśmy i gdzie – w kontekście równouprawnienia – być możemy.

[AUTOPROMOCJA] Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

Bycie menedżerką wysokiego szczebla w innowacyjnej firmie technologicznej o ogólnopolskim – a za chwilę również europejskim – zasięgu brzmi jak spełnienie marzeń. Okupione wyrzeczeniami czy wręcz przeciwnie? Na te pytania stara się odpowiedzieć w najnowszym odcinku wideocastu "Forbes Women" Dorota Haller, której gościnią jest Monika Król, wiceprezeska Blika.
– Myślę, że dużo pracy, my wszyscy jako menadżerowie/menedżerki musimy wykonać od podstaw organizacji po to, żeby kobiety były na wyższych stanowiskach. Najważniejsze, żeby było skąd je rekrutować – podkreśla Monika Król. Bo choć stereotypowe podziały na branże oraz funkcje kobiece i męskie powoli się zacierają, nadal – zwłaszcza w starszych pokoleniach – są obecne. Jednym ze sposobów na to, by kobiet, a zwłaszcza kobiet awansujących, było coraz więcej, są organizacje budowane na miksie generacji. – Równowaga pomiędzy młodym pokoleniem, które ma nowe podejście do pracy, jest bardziej otwarte, wolne od stereotypów, wnosi to, co jest nam potrzebne. Ale jednocześnie pokolenia starsze, patrzę na siebie również, wnoszą doświadczenie i pewien dystans – zauważa wiceprezeska Blika. Równowaga to także słowo-klucz w szerszym kontekście, a mowa o work-life balance. By być skuteczną/skutecznym w pracy, a przy tym się nie wypalić, trzeba umiejętnie ważyć swój czas i energię. W czym bardzo pomaga doświadczenie (drugie słowo-klucz). Tego ostatniego nie można zaś bardzo często zdobyć, nie rozbiwszy wcześniej tak zwanego szklanego sufitu. Brzmi prosto, ale takie nie jest, o czym przekonacie się najlepiej, słuchając całej rozmowy w najnowszym odcinku podcastu "Forbes Women". Dowiecie się z niego między innymi, dlaczego Polski Standard Płatności Blik odniósł tak unikatowy na skalę światową sukces, jak powinno wyglądać skuteczne wspieranie kobiet przez kobiety w mniejszych i większych organizacjach (feminizm, a może praca u podstaw?) i co jest ważniejsze: kompetencje czy pewność siebie? Nie zabraknie osobistych refleksji (jak ta o wypaleniu zawodowym), ale wszystkiego zdradzać nie chcemy. Obejrzyjcie i posłuchajcie same.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

– Bardzo długo dyskurs był ślepy na płeć i nie mówiło się, że istnieje taki podmiot jak kobieta. Ale taki podmiot istnieje, ma swoje potrzeby, swoje interesy, swoje ważne sprawy. Kiedy się o tym nie mówi, to znaczy, że jest obecny tylko jeden punkt widzenia. I to jest punkt widzenia męski – mówi w najnowszym odcinku wideocastu "Forbes Women" prof. Małgorzata Fuszara, twórczyni i prekursorka gender studies w Polsce, socjolożka, prawniczka, a zarazem laureatka nagrody Mistrzyni Forbes Women, przyznanej z okazji 5-lecia magazynu.
Przełamanie wielopokoleniowego monologu to punkt wyjścia do rozmowy, w której Aleksandra Karasińska pyta swoją gościnię przede wszystkim o to, co dziś zawdzięczamy czarnym protestom.
– Po pierwsze, jest cała grupa kobiet, która zaczęła mówić otwarcie o tym, że miała aborcję, pomagać otwarcie – zauważa prof. Małgorzata Fuszara. – A drugi skutek protestów to poszukiwanie przez kobiety takich sposobów dbania o swoje interesy, które da się zrealizować w rzeczywistości, z którą mamy do czynienia. Myślę na przykład o radach kobiet w bardzo wielu miastach – dodaje.
Aleksandra Karasińska podkreśla, że aktywizacja zawodowa, polityczna, społeczna, kobiet, zmiany w świadomości, ale też bardzo konkretne modyfikacje prawne – jak te dotyczące in vitro czy złożone w Sejmie cztery projekty ustaw liberalizujących prawo aborcyjne – nie byłyby możliwe, gdyby nie strajki kobiet.
Ponadto w tym odcinku między innymi o tym:
• czy mizoginizm i ośmieszanie kobiet definitywnie zamykają drogę do rozmowy z mężczyznami,
• co wynika z rekordowej frekwencji kobiet w ostatnich wyborach samorządowych,
• czy siostrzeństwo – ponad partyjnymi podziałami – przeważa nad rywalizacją, o którą posądza się kobiety,
• co jesteśmy winne naszym prababkom,
• czym jest nowa męskość.

Zapraszamy do słuchania i oglądania!

[AUTOPROMOCJA] Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

Nic piękniejszego niż ojcostwo cię w życiu nie spotka – przekonuje Michał Będźmirowski, doktor nauk społecznych, wykładowca akademicki znany w sieci jako Modny Tata, autor książki „Jak być fajnym tatą i nie zwariować”. Gość Katarzyny Gaweł dzieli się z widzkami i widzami najnowszego odcinka wideocastu „Forbes Women” swoimi patentami na partnerstwo i faktyczną równość w codziennym życiu, gdzie można i warto tworzyć mądre, oparte na rozmowie, relacje.

Według Katarzyny Gaweł, równość zaczyna się w domu i przekłada na równość w pracy. Badanie CBOS z grudnia 2020 roku, dotyczące preferowanych modeli rodziny wskazuje, że za partnerskim modelem rodziny, związku, w którym obie strony pracują i wspólnie zajmują się domem i dziećmi, opowiada się 58% Polaków i Polek. Rzeczywistość jednak wygląda inaczej. Badania Polskiego Instytutu Ekonomicznego oparte na rodzicach dzieci do 9. roku życia pokazują, że w parach, gdzie oboje rodziców pracuje na cały etat, w 68% przypadkach za opiekę nad dziećmi odpowiedzialna jest kobieta. Taka prawidłowość utrzymuje się również w sytuacji, kiedy kobieta zarabia więcej niż mężczyzna, czyli de facto jest żywicielką rodziny. Efekt? Brak równości rodzicielskiej przekłada się na brak równości w pracy: kobiety ciągle płacą tak zwaną karę za macierzyństwo w postaci spadku lub braku wzrostu wynagrodzenia po powrocie do pracy oraz mniejszych szans na awans. A to wpływa na niską liczbę kobiet na stanowiskach zarządczych. Zgodnie z badaniem 30% Club Poland, pod koniec 2023 roku wśród 140 największych giełdowych spółek tylko 4,3% miała na czele zarządu kobietę, a wśród członkiń / członków zarządów i rad nadzorczych kobiety stanowiły tylko 18%.

Z pewnością byłoby łatwiej, gdyby nie krzywdzące stereotypy. Jeden z nich mówi o tym, że mężczyzna nie powinien mówić o uczuciach, zwłaszcza tych trudnych. Tymczasem 80% samobójców stanowią właśnie mężczyźni. Stąd w najnowszym odcinku podcastu mowa także o depresji mężczyzn, w tym poporodowej – przeżywa ją co dziesiąty mężczyzna. Nikt nie dostaje instrukcji, jak się odnaleźć w nowym otoczeniu, w nowym życiu, gdy zostaje się tatą. Niektórzy sobie z tym doskonale radzą, a niektórzy nie – zauważa Michał Będźmirowski, podkreślając, że depresja poporodowa często przeradza się w pełnoskalową depresję.

Recepta? Rozmowa, oswajanie tematów tabu takich jak depresja, ale także świadome budowanie relacji z osobami, które nas rozumieją, dbają o nasz dobrostan i rozwój.
Ma to przełożenie na codzienne funkcjonowanie, w tym m.in. podział obowiązków rodzicielskich, domowych i wynikające z tego konsekwencje, również zawodowe. Prawo wychodzi nam naprzeciw. W wyniku nowelizacji Kodeksu Pracy wymiar urlopu rodzicielskiego został wydłużony do 41 tygodni (ciąża pojedyncza) i 43 tygodni (ciąża mnoga), z czego 9 tygodni jest zarezerwowane dla drugiego rodzica. W polskich realiach oznacza to, że z dodatkowych 9 tygodni urlopu rodzicielskiego skorzystają przeważnie ojcowie. Zgodnie z danymi ZUS, od wejścia w życie nowych przepisów, liczba ojców korzystających z urlopu rodzicielskiego wzrosła z 1% w 2022 roku do 5% uprawnionych w 2023 roku.

W podcaście także o tym, jak przez lata zmieniał się model ojcostwa, jakie znaczenie dla budowania partnerstwa mają wzorce, które wynosimy z domu i dlaczego kampanie edukacyjne dotyczące równouprawnienia, w które angażuje się „Forbes Women”, takie jak „Rodzice na etacie”, „Równi w domu – równi w pracy” Fundacji Share the Care, „Tata też czyta” Fundacji Powszechnego Czytania, są wciąż bardzo potrzebne.

Michał Będźmirowski, doktor nauk społecznych, wykładowca akademicki, autor książki „Jak być fajnym tatą i nie zwariować”, znany w sieci jako Modny Tata

Katarzyna Gaweł, Head of Diversity, Equity & Inclusion (DEI) w Ringier Axel Springer Polska, dziennikarka i współprowadząca „Forbes Women Podcast”. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice, bo wierzy, że media mają ogromny wpływ na świadomość społeczeństwa w zakresie równości. Trenerka z nieświadomych uprzedzeń, prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans, praw kobiet i mężczyzn, różnorodności, równości i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Dorota Haller, Client Solution Director w Ringier Axel Springer Polska wraz z gościnią, Sylwią Gregorczyk-Abram – adwokatką, współtwórczynią Wolnych Sądów i działaczką na rzecz praw człowieka, rozmawiają o dyrektywie UE „Kobiety w zarządach”, która mówi, że do połowy 2026 roku co najmniej 40% stanowisk dyrektorów niewykonawczych lub 33% wszystkich stanowisk dyrektorskich ma być zajmowane przez osoby płci niedostatecznie reprezentowanej. Mówiąc wprost – w zarządach polskich spółek będzie musiało pojawić się więcej kobiet. Co to znaczy dla nas jako dla kraju oraz co ekspertka sądzi o tempie, w którym przygotowujemy się do wdrożenia tej dyrektywy? I czy jako prawniczka jest zwolenniczką wdrażania regulacji równościowych, które trochę przyspieszają tę równość płci? – Ja uważam, że to jest bezwzględnie konieczne, dlatego że kobiety muszą mieć narzędzia, które im w tym pomogą. Bez tych narzędzi może się okazać, że nie przebiją szklanego sufitu – co też nie odbiera im tego, że są merytoryczne. Bo często rzeczywiście pojawia się ten argument, że to merytoryka powinna zdecydować. Może mężczyźni są lepsi, po prostu zdolniejsi – nie, zupełnie tak nie jest. Jedno idzie z drugim. Oczywiście, że powinny być wybierane kobiety merytoryczne i temu to właśnie służy – mówi Sylwia Gregorczyk-Abram Dorocie Haller. Więcej usłyszysz w „Forbes Women Podcast”. Na epizod – oraz do głosowania w Wyborach Samorządowych, które odbędą się już w niedzielę 7 kwietnia 2024 roku – zaprasza Dorota Haller wraz z gościnią (i całą redakcją „Forbes Women Polska”).

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Pieniądze to w Polsce wciąż trudny temat, wręcz – temat tabu. Istnieje przeświadczenie, że nieelegancko jest o nich rozmawiać, a szczególnie trudno mówi się o nich… kobietom. 12% kobiet w Polsce doświadczyło przemocy ekonomicznej w domu, a kobiety, które domagają się podwyżki, dostają często łatkę materialistki lub osoby wyrachowanej. W końcu „o pieniądzach się nie rozmawia, pieniądze się ma”. Tylko co w momencie, w którym wykonując tę samą pracę, zarabiasz mniej niż koledzy z branży, nie zdając sobie nawet z tego sprawy? A przecież materialna autonomiczność jest podstawą wolności i bezpieczeństwa. Ola Karasińska, redaktorka naczelna „Forbes Women Polska” pyta adwokatkę specjalizującą się w ochronie praw kobiet w pracy – Elżbietę Niezgódkę o to, jak możemy rozmawiać o wynagrodzeniach oraz po co w ogóle rozmawiamy o ich jawności. Czy możemy zapytać koleżankę lub kolegę z pracy o to, ile zarabia? Czy może jednak wynagrodzenia to tajemnica firmy? I co tak naprawdę oznacza w Polsce dyrektywa o jawności wynagrodzeń? Więcej w podcaście.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Wiele z nas odczuwa ogromny strach i niepewność w związku z rewolucją, która dzieje się na naszych oczach i tym, jak bardzo pod wpływem technologii zmienia się rynek pracy i sama praca. Aleksandra Karasińska rozmawia z Jowitą Michalską (Digital European Union Ambassador, Chapter Ambassador at Singularity Group oraz Founder & CEO of Digital University) o tym, jak każdy i każda z nas może już dzisiaj zacząć przygotowywać się do tych zmian i przekuć je na własną korzyść. Jak myśleć o sobie i o swojej pracy, żeby przetrwać współczesne kryzysy i uodpornić się na zawirowania na rynku pracy? Czy i komu sztuczna inteligencja odbierze zatrudnienie? Jak zdobyć pożądane teraz kompetencje, te na miarę rewolucji cyfrowej? Na „Forbes Women Podcast” zaprasza Aleksandra Karasińska – redaktorka naczelna „Forbes Women Polska”. 

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Wszystkie odcinki w całości w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

8 marca to nie bez przyczyny data, którą Aleksandra Karasińska, Katarzyna Gaweł i Dorota Haller wybrały na premierę nowej odsłony podcastu Forbes Women. W dzień, który jest okrzyknięty świętem kobiet, rozmawiają o tym, czy jako kobiety – Polki – rzeczywiście mamy co świętować. Dlaczego pewny siebie mężczyzna jest uznawany za lidera, a pewna siebie kobieta raczej za osobę wręcz arogancką oraz jak sobie radzić ze stereotypami społecznymi dotyczącymi płci? – Wynikają one moim zdaniem z wychowania, począwszy od wczesnej edukacji – mówi Dorota Haller – Chłopiec w krótkich spodenkach z procą jest fajnym rozrabiaką, a dziewczynka ma dygnąć nóżką – dodaje – Więc nie bez przyczyny mówi się o tym, że są męskie branże, co jest kompletnym absurdem, bo nie ma męskich i kobiecych branż. – Od dziewczynek wymaga się, że mają być miłe i przez to wyrabia się w nich wręcz chorobliwą potrzebę bycia lubianą – mówi Aleksandra Karasińska. Co więcej, jak zauważa Katarzyna Gaweł, kobiety są dużo bardziej hejtowanie w sieci – Kiedy zmieniłam w zeszłym roku stanowisko, to usłyszałam bardzo dużo rzeczy na swój temat, ale nie odnośnie do merytoryki – że jestem brzydka, stara. Niektórzy zadawali pytanie: co ona w ogóle o tym wie? Jak biała blondynka mogła kiedykolwiek spotkać się z jakimikolwiek objawami dyskryminacji? Więc jak ja mogę zajmować kwestią równości i inkluzji? – mówi Kasia Gaweł. No więc... jak 70-letni mężczyzna może mówić o sferze reprodukcyjnej kobiet albo o cyklu menstruacyjnym? 
 
W drugiej części rozmowy prowadzące poruszają kwestię potrzeb, o których kobiety często nie potrafią rozmawiać czy to w domu, czy to w pracy i przepraszania za właściwie wszystko, które jest nagminne w języku kobiet niezależnie od zajmowanego stanowiska czy statusu społecznego. – Znam prezeski, które są fantastyczne, zarządzają gigantycznymi koncernami międzynarodowymi i mają obłędne wyniki; są innowacyjne, są świetnymi liderkami, a zespoły idą za nimi w dym – natomiast one dziesięć razy dziennie przepraszają za wszystko – mówi w podcaście Aleksandra Karasińska – niezależnie od tego, gdzie jesteś w karierze, problem z postrzeganiem siebie i pewnością siebie jest u kobiet obecny. 
Jakie więc mamy dostępne narzędzia, które pozwalają kobietom sięgnąć po więcej, sięgnąć po swoje, które polecają prowadzące? 

Poza tym w podcaście: o tym, dlaczego w Polsce wciąż jest ogromna luka płacowa, która sprawia, że kobiety zarabiają mniej na tych samych stanowiskach, z tym samym wykształceniem, z tym samym doświadczeniem i wykonując tę samą pracę, co mężczyźni, tylko dlatego, że są kobietami oraz o tym, dlaczego kobiety wciąż nie są w oczach mediów wystarczającymi ekspertkami, żeby komentować otaczająca nas rzeczywistość na równi z mężczyznami. Więcej – w podcaście. Na „Forbes Women Podcast” zapraszają Aleksandra Karasińska, Dorota Haller i Katarzyna Gaweł.

Fot. Aneta Lepa, FB: Aneta Lepa, Instagram: aneta_lepa_fotograf

„Zmienią się wszystkie procesy, w dużej części prace zostaną zautomatyzowane. Będą inne zawody: Manager AI, Robot Manager, managerowie odpowiedzialni za pozyskiwanie danych. Na rynku pracy wygrają ci, którzy potrafią używać AI” – mówi Maria Parysz, ekspertka IA w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women.

W tym odcinku rozmawiamy o sztucznej inteligencji, czyli temacie który zdominował 2023 rok. Czy świat nauki przestał nadążać za biznesem w rozwoju sztucznej inteligencji? Jak AI wpłynie na rynek pracy? Jak wykorzystać sztuczną inteligencję w biznesie? Jak zmienia się praca managerów i jakie tworzą się nowe zawody?

Do studia zaprosiłem Marię Parysz, która zrealizowała ponad 100 projektów AI-owych na całym świecie, pracowała w tym obszarze dla największych globalnych marek. Jest współzałożycielką i dyrektor generalną LogicAI, wykładowczynią i badaczką, autorką książki „AI for Managers”.

Coraz szybszy rozwój sztucznej inteligencji zwiastuje nie tylko rewolucyjne zmiany dla naszego społeczeństwa, ale także – równie wielkie – dla prowadzenia i zarządzania biznesem. Korzystanie z najnowszych rozwiązań technologicznych to w wielu branżach już nie luksus, a konieczność.

Dziś wyrównywaniu szans sprzyja rozwój technologii, a branża daje ogromne możliwości dla kobiet. Rozwój sztucznej inteligencji, jaki obserwowaliśmy w ostatnim czasie, pokazał, że to biznes wpływu. Potrzeba mnóstwa nowych pomysłów biznesowych, które mogą pozytywnie wpłynąć na wiele różnych branż. W dziedzinie AI kobiety startują właściwie na równych szansach co mężczyźni. To jest pierwszy taki obszar technologiczny, gdzie tak jest, bo specjalistów od sztucznej inteligencji wdrażanej biznesowo po prostu do tej pory nie było.

W 2017 roku kiedy Kanada ogłosiła swoją strategię rozwoju AI i przeznaczyła na to ogromne fundusze, Maria Parysz podjęła decyzję o założeniu własnej firmy i przeprowadzce. Zaczęła od współpracy ze światowym gigantem luksusu z Paryża, LVMH. Pomagała w tworzeniu algorytmów sprzedażowych i uczyła menedżerów, jak pracować z AI.

„AI bardzo pomogła w sukcesie LVMH, między innymi dzięki tej technologii właściciele stali się jednymi z najbogatszych ludzi na świecie, a firma podbija z dużymi sukcesami Azję i nowe rynki” – opowiada Maria Parysz w rozmowie z Olą Karasińską w wywiadzie dla Forbes Women i w naszej rozmowie do podcastu.

W podcaście skupiamy się na tym, jak AI zmienia biznes i co to oznacza dla managerów. To że zmiany się wydarzą i że trzeba do tego pociągu wsiąść, jest pewne. Nie oznacza to jednak, że musimy się całkowicie przekwalifikować czy zapomnieć o swoich dotychczasowych kompetencjach. Doświadczenie w HR, w sprzedaży, w marketingu czy kompetencje miękkie, ale uzupełnione o umiejętności korzystania z AI, będą dawać nam zupełnie nowe szanse na rynku pracy.

„Praca zmieni się na sto procent. Zmienią się struktury organizacyjne, zmieni się profil pracy. Będziemy mieć AI managerów, Robot Managerów, managerów, którzy będą odpowiedzialni za pozyskiwanie danych. Będą menagerowie, którzy będą odpowiedzialni za tworzenie doświadczeń opartych na tzw. HCI: Human-Computer Interaction. Dyskutujemy z ONZ, jak w ogóle przedstawić te nowe stanowiska, żeby zachęcić ludzi do wchodzenia do sztucznej inteligencji – bez strachu, badziej z chęcią, że ich kariera się zmieni. A to że ta kariera się zmieni, jest gwarantowane – mówi Maria Parysz.”

Maria Parysz twórczyni społeczności Kaggle Days, zgromadzenia top specjalistów z ponad 14 milionów ekspertów w dziedzinie sztucznej inteligencji. Jako CEO stworzonych przez siebie firm przoduje w rewolucyjnych projektach z zakresu Data Science dla czołowych światowych przedsiębiorstw i rządów, zdobywając tytuły w międzynarodowych konkursach Data Science.

Jest także współzałożycielką RecoAI, otrzymującej nagrody za innowacyjne rekomendacje oparte na sztucznej inteligencji, oraz właścicielką Elephant AI, który jest wiodącym graczem w transformacji cyfrowej i oferuje najbardziej poszukiwane kursy z zakresu AI dla managerów.

Jako pasjonatka edukacji, Maria koncentruje się na tworzeniu przyszłości w obszarze AI, IT i innowacji. Jej działania obejmują rolę wykładowcy AI i profesora wizytującego w prestiżowych instytucjach w Kanadzie, Irlandii, Polsce, Kenii i Stanach Zjednoczonych. Angażuje się także w wolontariat, szczególnie popierając młodych przedsiębiorców AI, np. poprzez inicjatywy Google for Startups.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

„Ukrainka w Polsce nie musi być sprzątaczką. Wspieramy kobiety, rozwijamy ich kompetencje. To wspólny interes i korzyść dla polskiej gospodarki” – mówi Julia Bogusławska, założycielka fundacji „Ukrainka w Polsce”.

Polski rynek pracy wciąż czeka wielkie wyzwanie i wielka szansa, by wykorzystać pełen potencjał wykwalifikowanych pracowniczek. A to, że Ukrainki świetnie radzą sobie na stanowiskach specjalistycznych i menedżerskich, potwierdzają historie bohaterek opisywanych ponad rok temu w Forbes Women. Wtedy o radach dla uciekających przed wojną Ukrainek opowiadały cztery kobiety, które przed laty rozpoczęły w Polsce nowe życie, a teraz osiągają sukcesy na wysokich stanowiskach.

Takich przykładów jest dużo, ale stereotyp Ukrainki-sprzątaczki jest wciąż silny, szczególnie po masowym napływie ukraińskich uchodźców do Polski. Od 2022 kobiet Ukrainek pracujących poniżej swoich kompetencji mamy mnóstwo. Do rozmowy w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women zaprosiłam Julię Bogusławską: Ukrainkę z Donbassu, Polkę z Wrocławia. Julia zdobywała doświadczenie zawodowe m.in. przy ONZ, jest przedsiębiorczynią oraz twórczynią projektu „Ukrainka w Polsce”.

„Kobiety Ukrainki zostały szczególnie dotknięte przez wojnę. W Polsce zaczynają od nowa, zwykle same z dziećmi. Choć w Ukrainie często zajmowały wysokie stanowiska, lub prowadziły własne firmy. Tutaj nie znają języka, zwyczajów, ani rozwiązań prawnych. Uczą się wszystkiego od zera. A dodatkowo towarzyszy im stres, niepokój o przyszłość i bliskich zostawionych w Ukrainie” – mówi moja gościni.

„Ukrainka w Polsce” powstała, aby pomagać kobietom ukraińskim w Polsce osiągnąć stabilizację i niezależność finansową w nowym kraju. Aby mogły zbudować nowe życie wolne od traumy wojny i niepewności. Aby tak się stało, musimy wyrównywać szanse na rynku pracy i tworzyć warunki rozwojowe dla Ukrainek w Polsce oraz ich dzieci i młodzieży, którzy w Polsce będą wchodzić w dorosłość. To jest misja i główny cel fundacji.

A jaka jest historia Julii? Nie planowała założenia fundacji. Los wojenny połączył ją ze wspaniałymi Polkami z Soroptimist International oraz Ukraińcami z Fundacji Ukraina, które jako pierwsi poparli inicjatywę na rzecz edukacji Ukrainek w Polsce.

„Ukrainka w Polsce” nie rekrutuje Ukrainek w Polsce i nie uratuje Ukrainy od wojny, ale pokazuje drogę i możliwości dla zawodowej samorealizacji dla kobiet w Polsce. Wyboru dokonują same. Udzielenie się w zajęciach projektu, otworzenie się na polski świat, próba samorealizacji – to już jest pierwsze zwycięstwo Ukrainek dla samych siebie – czytamy na stronie fundacji https://ukrainkawpolsce.pl/

„W naszym projekcie skupiliśmy się na dziewczynach z wyższym wyksztalceniem. Wiele osób zostawiło na Ukrainie swoją działalność gospodarczą, swoje kariery. Dla kobiet nie ma nic gorszego niż degradacja zawodowa. Dlatego uczymy je jak prowadzić działalność gospodarczą w Polsce, jak prowadzić biznes, jak go promować. To ważne, aby dać tym dziewczynom wybór. Mając jedno życie, możesz mieć drugą szansę. Tej pomocy nigdy nie będzie za dużo. Kolejki do nauki języka czy pomocy psychologicznej, którą prowadzimy, nigdy się nie kończą – tłumaczy Julia Bogusławska.

.

Julia Bogusławska - Ukrainka z Donbassu, Polka z Wrocławia, magister prawa publicznego oraz stosunków międzynarodowych. Od 2002 r. zdobywała doświadczenie zawodowe przy ONZ w UNAIDS/UNDP w Kijowie, EUBAM w Odessie, a także w innych projektach międzynarodowych. Od 2013 r. związana z branżą biznesową we Wrocławiu. W 2016 r. rozpoczęła własną działalność gospodarczą w zakresie marketingu. Od marca 2022 r. jest twórczyni projektu „Ukrainka w Polsce”, który stał się fundacją. Głównym celem organizacji jest integracja Ukrainek w Polsce w polskie społeczeństwo, rozwój osobisty oraz zawodowy i włączanie Ukrainek w polskie zawodowe i biznesowe środowisko poprzez edukację. Fundacja prowadzi szerokie portfolio warsztatów i treningów związanych z budowaniem własnej marki, otwarciem, legalizacją i rozwojem biznesu w Polsce.

Katarzyna Gaweł, Head of Diversity, Equity & Inclusion (DEI) w Ringier Axel Springer Polska, dziennikarka i współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice, bo wierzy, że media mają ogromny wpływ na świadomość społeczeństwa w zakresie równości. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans, praw kobiet i mężczyzn, komunikacji oraz różnorodności, równości i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

„Można się godnie rozwieść. Ważna jest postawa naszych pełnomocników, czyli adwokatów. Jeżeli reprezentuje nas osoba, która realnie podchodzi do życia, która nie będzie przedłużała procesu, to jesteśmy w stanie dogadać się z drugą stroną” – mówi adwokat Małgorzata Lewandowska w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women. 

Średnio w Polsce rozwodzi się 30 tysięcy par rocznie i jest to w miarę stała liczba w ciągu ostatnich lat. Co ciekawe, pozwy rozwodowe częściej wnoszą kobiety – od lat 90. już dwie trzecie rozwodów wychodzi z inicjatywy kobiet. W 2020 roku było to ponad 66% pozwów. Równocześnie maleje liczba ślubów, bo w Polsce, podobnie jak w całej UE, coraz częściej żyjemy w związkach nierejestrowanych, partnerskich.

W nowym odcinku podcastu rozmawiamy o rozwodach: jak rozwieść się godnie, bez szukania zemsty, bez tracenia energii i z jak najmniejszą szkodą dla dzieci. Oraz o związkach nierejestrowanych, partnerskich, na które, jak pokazują dane, decyduje się coraz więcej par. Kwestia o tyle ważna, że prawo w żaden sposób nie chroni takich związków, więc sami musimy zadać o nasze bezpieczeństwo finansowe czy możliwość dziedziczenia. Moją gościnią jest Małgorzata Lewandowska, adwokat, autorka wielu artykułów oraz publikacji książkowych w tym „Rozwód po polsku - jak rozwieść się godnie i zgodnie z prawem”, prywatnie pasjonatka realnego i biznesowego podejścia do prawa.

Dlaczego się rozwodzimy? Trzy najczęstsze powody, które podaje Główny Urząd Statystyczny, to: niezgodność charakterów (46,3% przypadków), niedochowanie wierności małżeńskiej (20,6%) i nadużywanie alkoholu (14,1%). Te trzy aspekty odpowiadają za 81% rozwodów w Polsce. Dwa pierwsze, najczęściej deklarowane przez osoby składające pozwy, jak tłumaczy moja gościni, opierając się na swoim wieloletnim doświadczeniu, są jednak efektem, a nie przyczyną. I wynikają tak naprawdę z braku umiejętności komunikowania się.

Gdy decyzja już zapadła - chcemy się rozwieść - co należy w pierwszej kolejności zrobić, żeby jak najlepiej przygotować się do procesu? Co to znaczy dobry adwokat/adwokatka i jak takiego znaleźć? Kogo powinniśmy się radzić i gdzie szukać wsparcia? A co z finansami, wspólnym kontem bankowym, podziałem majątku – czy to się dzieje równolegle z rozwodem, czy są to sprawy, które możemy uporządkować szybciej, sprawniej? Co z mediami społecznościowymi, różnymi dostępami, do których miał lub mógł mieć dostęp współmałżonek/współmałżonka?

A co, gdy mamy dzieci? Czy tutaj cała procedura wygląda znacząco inaczej? Jakie rozwiązania w podziale opieki są dla nich najbardziej korzystne? Jak zminimalizować straty, które każdy rozwód funduje naszym dzieciom? Co z alimentami? Kiedy możemy o nie wnioskować i w jakiej wysokości? Czy możemy je negocjować, gdy mamy już zasądzone? Kiedy nam się w ogóle należą?

Pytań pojawia się mnóstwo. Z moją gościnią przechodzimy przez najważniejsze zagadnienia, oczywiście nie wyczerpując tematu. A po naszej rozmowie mam takie poczucie, że adwokacji często muszą wchodzić w różne role i bywać terapeutami czy socjologami.  

Małgorzata Lewandowska – adwokat zajmująca się prawem rodzinnym i gospodarczym. Posiada ponad 17 lat doświadczenia na sali sądowej, które zdobywała również jako asystentka sędziego w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Absolwentka studiów doktoranckich w Instytucie Nauk Prawnych PAN. Autorka wielu artykułów oraz publikacji książkowych w tym „Rozwodu po polsku - jak rozwieść się godnie i zgodnie z prawem”. Autorka podcastu „Na zakręcie”. Aktywnie prowadzi kanały w mediach społecznościowych wspierając potrzebujących i dzieląc się swoją wiedzą. Laureatka wielu konkursów i wyróżnień. W 2022 r. otrzymała m.in. Lidera Prawa w zakresie świadczonych usług. W 2021 r. została wyróżniona przez Forbes Women Polska jako Mistrzyni LinkedIn. Prywatnie pasjonatka realnego i biznesowego podejścia do prawa.

Katarzyna Gaweł, Head of Diversity, Equity & Inclusion (DEI) w Ringier Axel Springer Polska, dziennikarka i współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice, bo wierzy, że media mają ogromny wpływ na świadomość społeczeństwa w zakresie równości. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans, praw kobiet i mężczyzn, komunikacji wewnętrznej oraz różnorodności, równości i inkluzywności.

„Przydaje się rozróżnienie pomiędzy tym, co czuję, a tym, co robię. Czyli - mogę czuć napięcie, ale nie działać pod jego wpływem. I zobaczyć, że świat nie runął, chociaż nie poddałam się swojemu lękowi” – mówi Natalia de Barbaro w najnowszym i ostatnim w tym roku odcinku podcastu Forbes Women.

W pędzie przedświątecznym, rozmowa z Natalią de Barbaro to jak prezent, który możesz sobie sprawić, zanim rozpakujesz inne pod choinką. To jedna z tych rozmów, która dodaje skrzydeł, bo czujesz, że lepiej poznajesz siebie. Odnajdzie się w niej każdy, bo Natalia jest kobietą ciepłą i energiczną jednocześnie, dojrzałą emocjonalnie i jednocześnie dalej wchodzącą w głąb siebie, żeby ciągle się poznawać, nazywającą rzeczy, które trudno nam czasem nazwać i jednocześnie przyznającą, że tak wiele jeszcze przed nami.

„Widzę dużo zmęczenia u kobiet i ogromny głód tego, żeby patrzeć na świat w prawdzie i żeby siebie też widzieć w prawdzie, czyli w całej swojej złożoności” – mówi moja rozmówczyni.

W rozmowie z Natalią de Barbaro znajdziesz, czym jest kobiecość, dorosłość, feminizm i równość płci. Rozmawiamy też o odpuszczaniu, wyczerpaniu, sile i słabości. O energii tkania i energii celowania. Zatrzymaj się na godzinę i posłuchaj nas, bo możesz zyskać spokój, zrozumienie i bliskość ze sobą. Zacznij od siebie a zobaczysz, że skorzystają na tym wszyscy. A przecież o to chodzi w święta żeby być blisko, również ze sobą.

Bądź dla siebie wyrozumiała i wystarczająca. Chociaż jak podkreśla moja gościni, pojęcie "bycia wystarczającą” zrobiło dużo dobrego, ale jednak pochodzi ze świata oceny. „O sobie chciałabym myśleć, że jestem. Nie, że jestem na czwórkę, na piątkę, tylko jestem – dodaje.”

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.  

Jak co roku w grudniowym wydaniu publikujemy listę 100 kobiet roku Forbes Women.

O tym, jak powstaje lista, na kogo warto zwrócić szczególną uwagę, rozmawiam z Piotrem Zielińskim, redaktorem Forbes Women i Katarzyną Burdą, dziennikarką naukową Newsweeka.

Lista to subiektywny wybór redakcji, pracowało nad nią w tym roku jedenaście osób, m.in. goście najnowszego odcinka podcastu Forbes Women. Kobiety z naszej listy reprezentują różne dziedziny życia, ale łączy je jedno - stanowią dla nas inspirację i wzór do naśladowania. Są utalentowane, odważne, a przy tym autentyczne. Nie boją się sięgać po marzenia i walczyć o swoje wartości. One same inspirują nas i pokazują, że w świecie, w którym panuje chaos i niepewność, tylko równościowe przywództwo jest siłą napędową pozytywnych zmian. 

To był kolejny rok, w którym mierzyliśmy się z napięciami geopolitycznymi i brakiem stabilizacji ekonomicznej. Wojna w Ukrainie, konflikt na Bliskim Wschodzie, narastający kryzys klimatyczny i humanitarny stały się wyzwaniem dla polityków, ekonomistów i biznesmenów. Przez te dwanaście miesięcy bohaterki naszej listy udowodniły, że nawet w tak trudnych czasach nie zwalniają i potrafią odnosić sukcesy. Jednocześnie właśnie teraz, w czasach kryzysu, potrzebujemy głosu i siły liderek, aby nasze społeczeństwa podejmowały właściwe decyzje i działania.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

DEI w praktyce. Czym musimy się pilnie zająć?

„Wciąż mamy duży poziom stereotypizacji kobiet. Udział kobiet na stanowiskach kierowniczych w Polsce wynosi 43 proc. Podobnie jak w innych krajach UE. Im wyższe stanowiska tym mniejsza reprezentacja kobiet, szczególnie tam, gdzie są podejmowane te najważniejsze decyzje. I tak w 140 największych spółkach giełdowych w Polsce udział kobiet na stanowiskach prezesek wynosił w 2022 r. 2%, w Zarządach 12%. Jako społeczeństwo i jako firmy tracimy na tym tak samo jak na braku aktywizacji zawodowej grupy 50 plus. A to co wyróżnia Polskę i czym należy się zająć się w pierwszej kolejności to temat różnorodności pod względem pochodzenia społeczno-ekonomicznego” – mówi Susanna Romantsova, założycielka DEI Consulting, strateżka oraz certyfikowana trenerka DEI.

Szczególnie w ostatnich latach możemy obserwować, jak biznes potrafi kreować zmiany społeczne. DEI, silny trend na świecie i coraz popularniejszy w Polsce, to ważna i potrzebna inicjatywa, bez której, w co bardzo wierzę i na co mamy badania, nie tylko pozytywnie wpływa na rozwój społeczeństwa, ale także przynosi konkretne korzyści firmom, dla których równość to nie tylko puste hasła. Mówi się, że diversity, czyli różnorodność to fakt, w końcu różnimy się i wizualnie i pod względem pochodzenia, narodowości, języka, kultury, wychowania – z tym się nie dyskutuje. Equity, czyli równość to wybór. Dokonujemy go codziennie, bo każda osoba ma jest inna i potrzebuje innych zasobów i możliwości, aby osiągnąć ten sam wynik, cel, rezultat. Inclusion, czyli inkluzywność to konkretne działania włączające w dany projekt, wydarzenie, kulturę firmy. Te 3 składniki mają na celu osiągniecie poczucia przynależności. Jako istota ludzka mamy silną potrzebę, żeby przynależeć do danej społeczności, zespołu.

Jakie są podstawowe mierniki sukcesu DEI, czyli jak możemy pokazywać korzyści płynące z DEI za pomocą liczb, które są zawsze najbardziej obiektywne? Jak przekonywać innych do tego, że DEI się opłaca? To, jak biznes traktuje pracowników, na ile pozwala im być sobą, na ile równo traktuje bez względu nie wiek płeć, pochodzenie społeczne i inne czynniki, ma wpływ na nasze życie, na nasze zaangażowanie w pracę, na nasz rozwój.

W Polsce o DEI mówimy coraz więcej, jest to jeden z ważniejszych tematów na wielu konferencjach biznesowych. Czy jednak potrafimy już wiedzę i teorię przekładać na praktyczne działania? I co ważne – jak wdrażać zmiany naszej korporacyjnej codzienności, żebyśmy za chwilę nie mieli poczucia nieskuteczności czy wręcz przeciążenia. W USA obserwuje się zjawisko DEI fatigue, czyli zmęczenie DEI albo wręcz DEI backlash, czyli odwrót od tematu – budżety na DEI są obcinane, zamykają się firmy konsultingowe zajmujące się tematem, inicjatywy DEI są bojkotowane. Czy jesteśmy w stanie obronić się przed tymi zjawiskami w Polsce? Jednym słowem jak nie przegiąć z tą różnorodnością i inkluzywnością?

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women próbujemy odczarować DEI. Rozmawiamy o tym, czym jest DEI w praktyce. Moją gościnią jest Susanna Romantsova, założycielka DEI Consulting, strateżka oraz certyfikowana trenerka DEI. Mówczyni TEDx. LinkedIn Top Voice w temacie Gender Equity na poziomie globalnym. Laureatka listy Forbes 30 Under 30.

Jakie mamy największe wyzwania w Polsce pod kątem DEI? Najczęściej zajmujemy się w firmach: płcią, wiekiem, społecznościami LGBTQ+ i ostatnio jeszcze neuroróżnorodnoscią, czyli różnicami w funkcjonowaniu naszego mózgu. Dwie główne powody dyskryminacji w Polsce to właśnie wiek i płeć, a następnie pochodzenie społeczne – temat, którym, jak podkreśla moja gości, należy się w Polsce pilnie zająć.

Susanna Romantsova – Założycielka DEI Consulting, strateżka oraz certyfikowana trenerka DEI. Mówczyni TEDx. LinkedIn Top Voice w temacie Gender Equity na poziomie globalnym. Laureatka listy Forbes 30 Under 30. Posiada 10-letnie doświadczenie w pracy z różnorodnością w biznesie, doradza międzynarodowym organizacjom jak tworzyć strategie DEI i budować włączającą kulturę pracy. Wcześniej pracowała na stanowisku Liderki ds. Różnorodności i Włączania w IKEA, gdzie współtworzyła i zrealizowała pierwszą 3-letnią strategię różnorodności i włączenia w Polsce. Do jej projektów należały m.in Gender Equal Pay oraz pierwszy w Polsce projekt zatrudniania osób z doświadczeniem uchodźczym "Refugee Skills for Employment". Susanna jest również certyfikowaną trenerką Unconscious Bias (NeuroLeadership Institute) oraz Inclusive Inventory (Aperian Global). Posiada tytuł magisterski z psychologii klinicznej (Uniwersytet SWPS). Zdobyła również specjalizację z psychologii różnorodności na Uniwersytecie Harvarda.

Katarzyna Gaweł, Head of Diversity, Equity & Inclusion (DEI) w Ringier Axel Springer Polska, dziennikarka i współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice, bo wierzy, że media mają ogromny wpływ na świadomość społeczeństwa w zakresie równości. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans, praw kobiet i mężczyzn, komunikacji wewnętrznej oraz różnorodności, równości i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Wyniki naszego badania pokazują, że kryzys psychiczny dzieci i młodzieży krąży wokół trzech aspektów: niskiego poczucia własnej wartości, samotności i niskiego poczucia sprawczości. Ten stan nazwałam „triadą kryzysu psychicznego dzieci i młodzieży” – mówi psycholożka Joanna Flis w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women. 

Razem z moją gościnią jesteśmy po premierze dokumentu „Nic nie czuję” o zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży, o systemie, który nie wspiera ani rodziców, ani dzieci, gdy potrzebują pomocy. Film „Nic nie czuję” ma zwrócić uwagę na problem nieakceptowalnej i wręcz skandalicznej zapaści systemu psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej. Jeśli system zawodzi i wiemy, że nie zmienimy go z dnia na dzień, czy jest coś, co my, rodzice możemy zrobić dla naszych dzieci?

W najnowszym odcinku podcastu rozmawiamy o zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży – ich problemach, potrzebach, alarmujących zachowania, czynnikach ryzyka oraz o tym, jak możemy im pomóc. Moją gościnią jest Joanna Flis – psycholożka o specjalności psychologia kliniczna i zdrowia, psychoterapeutka systemowa, pedagożka resocjalizacyjna, autorka książek i podcastu Madame Monday oraz ekspertka w projekcie MŁODE GŁOWY, o którym rozmawiamy w kontekście raportu „MŁODE GŁOWY.  Otwarcie o zdrowiu psychicznym”.

To bardzo kompleksowe badanie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży z rekomendacjami i pytaniami do pogłębienia. Na czele problemów, z którymi zmagają się młodzi, jak wynika z raportu, jest brak motywacji do działania (52,4%). Do tego dochodzą wymieniane przez młodych: problemy z brakiem koncentracji uwagi (38,1%), gorsze samopoczucie psychiczne (36,3%), kłopoty w nauce (30,6%) i problemy ze snem (37%). Aż 10,5% uczniów przyznało, że w ich opinii, w ich życiu nie ma ani jednej osoby, która w pełni je przyjmuje i akceptuje.

Problemy psychiczne są demokratyczne – dotyczą wszystkich środowisk – środowiska inteligenckie, biznesowe są jeszcze bardziej narażone – emocjonalnie niedostępni rodzice, często z uzależnieniami, nieuważni nie mają przestrzeni na bycie rodzicem. Tymczasem to obecność rodzica na co dzień, na co wskazuje moja rozmówczyni, jest kluczowa do tego, aby nasze dzieci dobrze się rozwijały.

30 listopada na stronie głównej Onet.pl oraz na nicnieczuje.onet.pl zadebiutował film dokumentalny Onetu - „Nic nie czuję” w reżyserii Janusza Schwertnera i Anity Bugajskiej. W filmie o swoich doświadczeniach z systemem psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej opowiedzieli młodzi pacjenci i ich rodzice. Równoległe opublikowany został też Onet we współpracy z twórcami projektu MŁODE GŁOWY fundacji UNAWEZA stworzył również reportaż multimedialny skoncentrowany na profilaktyce zdrowia psychicznego „Wszystko ok? Porozmawiajmy o zdrowiu psychicznym”. To z niego dowiemy się m.in., gdzie szukać pomocy i jak radzić sobie w sytuacji kryzysowej, a także jakie są prawa pacjenta.

Filmu „Nic nie czuję” i reportażu „Wszystko ok? Porozmawiajmy o zdrowiu psychicznym” można obejrzeć na stronie https://nicnieczuje.onet.pl

Joanna Flis

Współutorka Złotego Standardu Pomocy Psychologicznej towarzyszącego programowi profilaktycznemu Godzina dla MŁODYCH GŁÓW oraz współtwórczyni narzędzia badawczego i ekspertka w projekcie MŁODE GŁOWY

Psycholożka o specjalności psychologia kliniczna i zdrowia, pedgagożka resocjalizacyjna, pedagożka prewencji patologii społecznej, psychopedagożka. Specjalistka psychoterapii uzależnień i współuzależnienia, psychoterapeutka systemowa, doktorantka na Uniwersytecie Szczecińskim. Członkini Rady Ekspertów ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Urzędzie Marszałkowskim w Szczecinie, superwizorka w Gdańskim Ośrodku Promocji Zdrowia i Profilaktyki Uzależnień, Dział Profilaktyki Uzależnień. Autorka książek i podcastu Madame Monday.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

Praca zdalna – czy na pewno korzystna dla kobiet?

W nowym odcinku Forbes Women rozmawiam z moimi gośćmi o tym, jak pracujemy w Polsce i jak będziemy pracować, co się zmienia, jakie są trendy, czego dzisiaj oczekują pracownicy i jak na to odpowiadają pracodawcy. Przyglądamy się szczególnie kobietom, bo przyjęło się, że to im praca zdalna najbardziej odpowiada, dzięki czemu łatwiej godzić im różne role. Ale czy to nie jest sytuacja, w której kobiety są jeszcze bardziej obciążone? Jak wiemy z badań, to one zajmują się w większości nieodpłatną pracą opiekuńczą.

– Od wielu lat w Wielkiej Brytanii i innych krajach zachodnich, prowadzone są programy pilotażowe testujące 4-dniowy tydzień pracy. Ich celem jest próba dostosowania rynku pracy do nowych oczekiwań pracowniczych - pracownicy dziś chcą pracować krócej, a także w różnych modalnościach: stacjonarnie, hybrydowo i zdalnie – opowiada moja gościni Alicja Kotłowska, absolwentka Uniwersytetu Oxfordzkiego, wykładowczyni na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu SWPS w Warszawie, z wieloletnim doświadczeniem pracy na globalnych rynkach, która obecnie w Polsce zajmuje się badaniem rynku pracy.

W Polsce brakuje badań empirycznych na ten temat, które mogą pomóc pracodawcom podejmować lepsze decyzje o przydzielaniu trybu pracy a także o możliwości skracania czasu pracy. Alicja Kotłowska w maju tego roku przeprowadziła badania ankietowe na ogólnopolskiej próbie 1000 pracowników umysłowych. Jego głównym celem było ustalenie preferencji do skracania tygodniowego wymiaru godzin pracy. Respondenci mogli dokonać wyboru spośród kilku modeli skracania czasu pracy, przy założeniu utrzymania 100% pensji.

„Nasze badania wykazały, że najbardziej preferowanym modelem jest 4-dniowy tydzień pracy (53%). Jednocześnie okazało się, że 19% pracowników umysłowych jest gotowa na intensywną pracę w skompresowanym modelu 4 dni po 10 godzin. Praca pięć dni w tygodniu po 6 godzin została wybrana przez 15% respondentów, a 13% wcale nie chciało skracać czasu pracy.”

Badania potwierdzają wnioski, o których pisze w tekście do Forbes Women o pracy zdalnej, dziennikarz Grzegorz Sajór. Z przeprowadzonych przez niego rozmów wynika, że pracownicy oczekują dzisiaj przede wszystkim elastycznego podejścia i nie godzą się na przymusowe narzucanie im konkretnego trybu pracy. Możliwość wyboru modelu zatrudnienia to dziś oczekiwany przez pracowników standard. Ale dla pracodawcy, jak podkreślają moi rozmówcy, bywa dużym wyzwaniem.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

- Ona przebija się przez niewidoczne sufity i tym pokazuje nam, że te sufity istnieją. A potem oddaje miejsce młodszym koleżankom. To jest magia Taylor Swift – mówi w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women Aleksander Hudzik.

Bohaterka mojej nowej rozmowy ma dopiero 33 lata i właśnie zarobiła miliard dolarów. I, jak zgadzają się eksperci i ekspertki, odcisnęła już piętno na kulturze masowej XXI wieku. Do studia zaprosiłam dziennikarza, który od lat specjalizuje się w opisywaniu i analizowaniu kultury, tej wysokiej i tej popularnej. Aleksander Hudzik, założyciel magazynu MINT, opowiada, jak Taylor Swift nie tylko podbiła rynek muzyczny i stała się największą gwiazdą swojego pokolenia, ale także prawdziwą role model.

Fenomen Taylor Swift

To jedyna artystka, która pięć kolejnych albumów sprzedawała w liczbie miliona egzemplarzy tylko w pierwszy tydzień po premierze. Zostawiła daleko w tyle największe światowe megagwiazdy: Beyoncé, Rihannę, Lady Gagę, Katy Perry, Miley Cyrus i Justina Biebera, które ścigają się między sobą o drugie miejsce. 33-latka z miasteczka West Reading, liczącego 4 tys. mieszkańców, stanowi kulturowo-biznesowy fenomen.

Dzięki rekordowej trasie koncertowej, w czasie której Taylor Swift prezentuje swoje przeboje z prawie dwudziestoletniej kariery (największe hity z ostatnich 10 albumów w nowej, stadionowej aranżacji), przebojowemu filmowi i biznesowemu sprytowi, 33-letnia piosenkarka jest obecnie warta ponad miliard dolarów. I to wyłącznie dzięki swojej muzyce i występom. Nidy wcześniej żadnemu muzykowi nie udało się tego dokonać. Tak samo jak nikt wcześniej nie zarobił aż tyle ze sprzedaży biletów (Taylor Swift pobiła rekord Eltona Johna).

Przebiła niejeden szklany sufit i przede wszystkim toruje drogę kolejnym gwiazdom.

Jak Taylor Swift pokonała Spotify i Apple

Tylor Swift rozumie prawa rynku i potrafi twardo negocjować warunki. Uznała, że cyfrowy model rynku jest dla niej niesprawiedliwy i w 2014 r. wycofała swoją muzykę z serwisu Spotify, bo nie chciała, aby jej muzyka była dostępna za darmo w zamian za słuchanie reklam. Podobnie w 2015 r. postawiła się innej wielkiej platformie, Apple, która dawała w okresie próbnym dostęp do muzyki za darmo.

- Swift powiedziała wówczas, że nie dostaje od firmy Apple darmowych telefonów, więc niech Apple nie oczekuje, że udostępni platformie za darmo swoją muzykę – opowiada mój gość.

Gwiazda na obie platformy wróciła, ale już na swoich zasadach. Zwalczyła nie tylko o siebie, ale przy okazji zmieniła warunki dla tysięcy innych muzyków. To że potrafi być prawdziwą role model i wykazuje się siostrzeńskim wsparciem udowodniła, oddając swoją scenę znacznie mniej znanej koleżance Phoebe Bridgers. Młoda gwiazda mogła wystąpić w Hollywood Bawl, słynnej sali koncertowej w Los Angeles Hollywood. Dzięki czemu jej kariera nabrała rozpędu. Siła rażenia Taylor Swift jest ogromna, a mój gość, Aleksander Hudzik przytacza określenie „Swift effect”, które już funkcjonuje a w amerykańskiej popkulturze.

Więcej o fenomenie Taylor Swift możesz przeczytać tutaj.

Na czym polega fenomen Taylor Switf, jaka była jej droga do tak gigantycznego sukcesu, czy jest głosem pokolenia oraz jak wygląda feminizm i siostrzeństwo w wydaniu 33-latki? O tym rozmawiamy z moim gościem.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

„Nasze CV to jest nasza wizytówka. Skupmy się na swoim doświadczeniu, na umiejętnościach, ale też na talentach” - mówi Agnieszka Myśliwczyk, rekruterka.

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women rozmawiamy o tym, co robić, żeby dać się zatrudnić, czyli o praktycznych wskazówkach w rekrutacji. Moją gościnią jest Agnieszka Myśliwczyk — prezeska zarządu i rekruterka IT oraz ekspertka z Bazy Ekspertek EqualVoice.

Pamiętam czas w moim życiu, gdy przez rok byłam bez pracy. Pamiętam ten czas poszukiwania pracy – i z doświadczenia wiem, jak może być trudno. Wysyłałam mnóstwo CV, ale odzew był dosłownie żaden. Oczywiście odbijało się to na motywacji i poczuciu własnej wartości, które malało z dnia na dzień. Dlaczego to tak długo trwało? Gdzie popełniałam błędy? Dziś wiem, ze na pewno nie chodziło o brak kompetencji. Na rekrutacje w końcu poszłam z polecenia i od razu dostałam dwie prace w dwóch różnych firmach.

Jak wiec efektywnie szukać pracy? Temat ważny, do którego warto podejść jak do tworzenia strategii. Szukanie pracy to etat! – mówi moja gościni. Jak więc zaplanować strategię rekrutacyjną. Oto kilka wskazówek, które Agnieszka Myśliwczyk rozwija w podcaście:

· Zacznij wcześniej, jeszcze jak pracujesz.

· CV to Twoja wizytówka.

· Załóż i prowadź konto na Linkedinie (twórz angażujące treści).

· Rozwijaj swoją markę osobistą.

· Czas ma znaczenie, czyli kiedy szukać pracy i kiedy aplikować.

· Lista z pracami marzeń

· Postawa w rekrutacji — jak wzbudzić pewność.

· Rola rekrutera, czyli o tym, że rekruter też człowiek.

· Buduj relacje.

· Rekrutacja to nie jakieś czary-mary. Twarde dowody w rekrutacji.

Agnieszka Myśliwczyk — Prezeska Zarządu i Rekruterka IT pierwszego wyboru w Polsce.

Strong Woman in IT 2023 - wg raportu "Strong Women in IT 2023 - global edition". Jako ekspertka rynkowa ma na swoim koncie setki skutecznych rekrutacji! Na co dzień rekrutuje

głównie do firm technologicznych, prowadzi zespół rekruterów, doradza programistom, managerom IT i właścicielom firm. Jest założycielką butikowej agencji rekrutacyjnej w IT CandidFuture, mentorką HR i trenerką Rekruterów (nie tylko IT) w CandidAcademy.

Inicjatorka OSOBOWOŚCI IT! Społeczności świadomych Programistów i Programistek, Specjalistów IT, ale też Managerów. Fanka budowania wartościowych relacji (13 000 + kontaktów na Linkedinie) i marki osobistej, obok której nie da się przejść obojętnie 👉 queenIT 👑

Katarzyna Gaweł — Head of Diversity, Equity & Inclusion (DEI) w Ringier Axel Springer Polska, współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice, bo wierzy, że media mają ogromny wpływ na świadomość społeczeństwa w zakresie równości. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans, praw kobiet i mężczyzn, komunikacji wewnętrznej oraz różnorodności, równości i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

– Jak zrobić podręcznikową kampanię społeczną? Powód musi być ważny. Bardzo ciężko jest ten powód wygenerować albo wytworzyć. Musi być faktyczny i musi być bardzo zakorzeniony w potrzebie społeczeństwa w danym momencie – mówi Olga Adamkiewicz w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women. 

Olga Adamkiewicz, CEO Artgeist i Szefowa komunikacji kampanii Kobiety na Wybory, opowiada w podcaście krok po kroku, jak stworzyć kampanię społeczną o zasięgu 30 milionów, jaka była strategia jej nieformalnej grupy wolontariuszy i jak „wygrała polski internet” kampanią organiczną, nie mając żadnego budżetu.

Pomysł akcji wyszedł od  Katarzyny Rosenfeld, która dziś jest trenerką, coachem, a przez wiele lat pracowała jako managerka w korporacji. Katarzyny  zaprosiła do współpracy kilka znajomych kobiet. Ostatecznie pracowało przy nim około 4 tysiące ludzi z całej Polski! Jak mówi Olga Adamkiewicz, wolontariuszki, bo były to prawie same kobiety, wywodziły się z bardzo różnych środowisk i pracowały za darmo, po godzinach, kosztem innych zajęć

–  Np. nasz profil  LinkedIn prowadziła dziewczyna, która na co dzień jest dyrektorką banku – opowiada w podcaście Olga Adamkiewicz.

Ta kampania jest świetnym przykładem tego, to jest case-study, jak działać oddolnie, jak się organizować, pokazujący siłę społeczeństwa obywatelskiego

Kiedy przed wyborami przekazałyśmy wynik naszych badań, według których 76 proc. kobiet zadeklarowało pójście do urn, nikt nam nie wierzył. Okazało się jednak, że te działania, motywujące do pójścia na wybory, zadziałały – mówi w podcaście moja gościni.

Dzięki ogromnej mobilizacji, fantastycznej współpracy i na koniec spektakularnemu sukcesowi kampanii o milionowych zasięgach już nikt nie będzie mógł powiedzieć, że kobiety w Polsce nie potrafią działać razem. Solidarnie, ale też z szacunkiem dla różnic.

Kampania Kobiety na Wybory

Kobiety na Wybory to kampania społeczna, której jedynym celem było zwiększenie frekwencji wśród wszystkich kobiet w Polsce, w dużych, średnich i małych miejscowościach. Kampania prowadzona była za pośrednictwem mediów społecznościowych - takich jak Facebook, Instagram, TikTok, LinkedIn, Discord czy Wykop i przy wykorzystaniu wewnętrznych kanałów komunikacji środowisk kobiecych.

W akcję społeczną włączyło się prawie czterdzieści szereg organizacji pozarządowych i inicjatyw społecznych działających na rzecz kobiet, m.in. Sukces Pisany Szminką, Towarzystwo Gest Kobiety w Centrum, Akademia Przywództwa Kobiet LiderShe, Sieć Przedsiębiorczych Kobiet, Perspektywy Women in Tech, Stowarzyszenie na Rzecz Kobiet BABA, PSM Legal, Międzynarodowy Instytut Społeczeństwa Obywatelskiego.

Olga Adamkiewicz - menadżerka  z obszaru zarządzania i marketingu, która wiele razy w swojej karierze udowodniła, że nie boi się trudnych wyzwań. W swoim portfolio ma takie firmy jak Procter&Gamble, Hebe, Apteki Zdrowie. Jest założycielką firmy  z obszaru usług marketingowo-technologicznych, o nazwie Brand New Galaxy.  Ale biznes to nie wszystko - Olga w  roku 2020 poprowadziła jako Szefowa Komunikacji Kampanię Kandydata na Prezydenta Szymona Hołowni, która została uznana w mediach branżowych, ale również ogólnopolskich za najbardziej innowacyjną i skuteczną kampanię polityczną ostatnich lat. Dziś mieszka we Wrocławiu gdzie jest prezeską zarządu spółki ecommerce Artgeist (właściciel sklepów Bimago). 

Pasją Olgi jest wolontariat  przez 12 lat była wolontariacko związana z jednym z największych programów edukacyjnych dla dzieci, czyli z Fundacją Odyseja Umysłu (nauczającą kreatywnego myślenia) oraz wspierała WWF Polska jako członek rady Nadzorczej. Ostatnio poprowadziłą probono kampanię społeczną Kobiety na Wybory jako Szefowa Komunikacji tego zespołu.

– Widziałam trudne sytuacje, po których nie było łatwo dojść do siebie. Ludzie błagają, żeby ich nie zostawiać w lesie. A ja nie mogę zrobić więcej, niż nakarmi i ogrzać. Bo nie mogę ryzykować, że zostanę aresztowana – mówi w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women  Anna Alboth.

W naszym studiu gościłam – słowo, które pada w rozmowie wielokrotnie –  prosto z pociągu z Berlina, Annę Alboth - aktywistkę, dziennikarkę, podróżniczkę. Anna Alboth w 2016 roku zorganizowała Civil March for Aleppo, w którym wzięło udział 3,5 tys. osób z 62 krajów. W ciągu 232 dni przeszli około 4 tys. km i przekroczyli granice 12 państw, pokonując w drugą stronę trasę, którą uchodźcy z Syrii zmierzają do Europy. W 2018 roku inicjatywa została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. Annę Alboth od wielu lat pracuje w temacie migracji, nie tylko w Polsce, ale w różnych miejscach UE. Widziała ogrom strasznych sytuacji. Nasza rozmowa toczy się głównie wokół tego, czego była świadkiem pomagając uchodźcom w puszczy białowieskiej, na granicy polsko-białoruskiej, rzeczywistości, która stała się tematem głośnego w ostatnim czasie filmu Agnieszki Holland.

Film Agnieszki Holland to artystyczna opowieść, fikcja, ale zastanawiam się w czasie naszej rozmowy, jak bardzo osadzona w rzeczywistości. I jak go odebrała Anna, założycielka grupy Granica, która sama dokładnie widziała kryzys na naszej wschodniej granicy?

Prof. Magdalena Środa w październikowym Forbes Women opowiada w wywiadzie o swojej książce „Obcy, inny, wykluczony”: Budujemy naszą tożsamość w odniesieniu do grupy.  Identyfikujemy siebie jako część jakiegoś „my” a „my” odróżnia się od „nie-my”, czyli od „obcych”. Relacja swój-obcy, gdzie pierwszy człon dominuje a drugi powinien być podporządkowany jest podstawową kategorią poznawczą, jak również psychologiczną i moralną. Obcy są zawsze gorsi, źli, pogardzamy nimi albo się ich boimy. Ten strach przed obcymi (jakimikolwiek) bardzo łatwo wzbudzić i nim grać i to mimo dwóch tysięcy lat moralnych nauk o gościnności, miłości bliźniego, tolerancji.

Pytam moją gościnię, co powinniśmy zrobić jako społeczeństwo, żeby uporać się z tym strachem przed innym, obcym ze strachem którym posługują się prawicowi politycy? Anna Alboth podróżuje z mężem i z córkami po całym świecie. Jak sama przyznaje wielokrotnie doświadczała gościnności od obcych osób, mimo że nigdy nie była potrzebująca. W pewnym momencie sama mogła siebie sprawdzić, na ile jest w stanie tę gościnność zaoferować tym, którzy jej naprawdę potrzebują.

– To jest bardzo ważna sprawa dla kobiet. To, że wygasa nasza sprawność jajników i nie będziemy mogły mieć dziecka, nie oznacza, że przestajemy być kobietami. W wieku 40-50 lat osiągamy sukcesy zawodowe i  chcemy korzystać z życia w każdej formie i w każdym obszarze – mówią gościnie najnowszego podcastu Forbes Women.

Temat przewodni tego odcinka podcastu to wielka transformacja - rozmawiamy o menopauzie jako o okresie, który każda kobieta przechodzi, także w czasie swojej kariery zawodowej. Wciąż silne są stereotypy o menopauzie, o kobietach płaczliwych, o histeryczkach, a tymczasem w rzeczywistości to okres, w którym kariera kobiet nabiera rozpędu, a życiowe doświadczenia napędzają rozwój.

– To było tak, jakby ktoś włączył mi wewnętrzny piec i podkręcił jego moc. Czułam, jak się roztapiam, miałam wrażenie, że to jakieś szaleństwo, że nie dam rady – wspominała Michelle Obama w swoim podcaście.  Jako jedna z pierwszych postanowiła obalić tabu na temat menopauzy. Jako pierwsza w historii First Lady otwarcie zaczęła mówić o przechodzeniu menopauzy, przełamując tym samym jedno z najsilniejszych tabu dotyczących aktywnych zawodowo i społecznie kobiet. To dzięki niej Barack Obama zrozumiał, z czym mierzą się kobiety w jego gabinecie.

Jej odwaga zainspirowała mnie, aby temat zaistniał w Forbes Women – w magazynie i podcaście. Wiek, w którym kobiety w końcu zaczynają zajmować bardziej eksponowane stanowiska, zostają menagerkami, liderkami, prezeskami, przypada właśnie na okres tuż przed lub w czasie menopauzy. Zależy mi, aby dyskusja o tym, jak radzić sobie z menopauzą w miejscu pracy stała się czymś normalnym, a kobiety otrzymywały potrzebne zrozumienie i wsparcie.

Czasem symptomy menopauzy zaczynają się już pod koniec trzeciej dekady życia i mają wpływ na całe nasze funkcjonowanie, także to zawodowe. A jednocześnie jest to proces, o którym nie potrafimy rozmawiać. Do studia zaprosiłam dwie wyjątkowe gościnie, Joannę Szendzielorz, prezeskę Laboratoires Vivacy Polska oraz dziennikarkę i trenerkę Mariolę Bojarską-Ferenc. które w sposób niezwykle szczery i otwarty mówią o potrzebach naszego ciała i trudnościach związanych z okresem menopauzy, a także jaki ma ona wpływ na wiele aspektów naszego życia i jak poprawić jego jakość w kontekście pracy zawodowej, relacji i ogólnego samopoczucia.

Choć 70% Polek uważa, że menopauza jest ważnym momentem w życiu kobiety, to aż 93% ankietowanych nie potrafi jej prawidłowo zdefiniować – wynika z raportu przygotowanego na zlecenie Kulczyk Foundation. Joanna Szendzielorz mówi w podcaście, jak ważna jest edukacja i jak powoli zmienia się w naszym kraju nastawienie do tematu przekwitania. Ważne jest, aby edukować kobiety młodsze, trzydziesto-czterdziestoletnie.

Potwierdzają to autorki z grupy badawczej „Ciekawość”. „Kobiety, które nie weszły jeszcze w ten etap życia zazwyczaj nie słyszą o niej od innych ważnych kobiet w swoim otoczeniu – matek, przyjaciółek, koleżanek z pracy, bo menopauza to cały czas tabu” – zauważają autorki raportu. Anna Buchner, Katarzyna Fereniec-Błońska, Agnieszka Murawska i Maria Wierzbicka-Tarkowska, które  przeprowadziły badania wśród Polek i Polaków na temat menopauzy, rozmawiały też z ekspertami.

MARIOLA BOJARSKA sportsmenka, dziennikarka, autorka wielu książek w tym „Sztuka dobrego życia”. To jedna z prekursorek tematu menopauzy w Polsce, bo od ponad 20 lat popularyzuje kwestie związane ze zdrowiem i aktywnością kobiet dojrzałych. Opowiada, jak trudno było mówić publicznie o menopauzie 20 lat temu, o stereotypach i lekceważeniu tego tematu w mediach i o tym, że kobiety wstydziły się występować w programach telewizyjnych na temat klimakterium. 

JOANNA SZENDZIELORZ, prezeska Laboratories Vivacy Polska. Opowiadała o zmianie, która dokonuje się na polskim rynku, zarówno w podejściu lekarzy, mediów, ale też w mentalności samych kobiet. Mówiła o tym, że żyjemy dłużej, co to oznacza, że i w Europie i w Polsce starzejemy się jako społeczeństwo i że tematy związane ze zdrowiem osób dojrzałych to nie tylko ważny temat społeczny, ale i biznesowy.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Polska nie jest krajem przyjaznym dla kobiet, ale powoli takim się stanie, a te wybory będą istotnym kamieniem milowym, taką cezurą w tym procesie. Dlaczego? Odpowiadają  w podcaście Forbes Women Aleksandra Pawlicka, dziennikarka polityczna tygodnika Newsweek i Prof. Mikołaj Cześnik dyrektor Instytutu Nauk Społecznych SWPS.

„Ta kampania jest do kobiet o kobietach politycy zwracają się do kobiet i opowiadają co zrobią dla kobiet. Dzieje się tak, bo są to pierwsze wybory po drastycznym zaostrzeniu zakazu aborcji i wielkich protestach kobiet w całej Polsce. Kobiety pierwszy raz tak masowo wyszły na ulice, żeby bronić swoich praw. Dodatkowo jest wiele kobiet w grupie niezdecydowanych, a przy takiej polaryzacji to właśnie ich głos może zaważyć na wyniku wyborów” - mówi Aleksandra Pawlicka.

„Jesteśmy po dwóch wielkich kryzysach - pandemicznym i wojennym, z których wynika kryzys gospodarczy i inflacja. Drożyzna, spadek dobrostanu ekonomicznego w dużej mierze odbija się na kobietach,  bo to właśnie kobiety dbają w polskich domach o zabezpieczenie podstawowych potrzeb. Do tej pory głos kobiet nie był słuchany przez władzę - widzieliśmy to przy Czarnym Proteście i Strajku Kobiet. Władza i tak zrobiła co chciała” - mówi prof.  Cześnik.

W Polsce jest prawie 20 milionów kobiet. Stanowimy większość społeczeństwa, ale dotąd sprawy kobiety, kobiecy punkt widzenia, potrzeby i głos nie przebijały się do mainstremowej polityki.

W tej kampanii wydaje się że jest inaczej. Każda partia, większość kandydatów i kandydatek ma coś do powiedzenia Polkom i swoje pomysły, jak nas skłonić do poparcia.

A dzieje się to po tym jak przez ostatnie 8 lat POLKI traciły swoje prawa i cofaliśmy się w równości.

Pytam w tej rozmowie moich gości „Czy to jest kraj dla kobiet”  i czy to są wybory dla kobiet?

Prof. Mikołaj Cześnik

Socjolog i politolog. Dyrektor Instytutu Nauk Społecznych Uniwersytetu SWPS. Zajmuje się badaniami opinii społecznej i wyborów politycznych. Specjalizuje się w analizie systemów politycznych, w szczególności demokracji. Występuje w mediach jako stały komentator życia politycznego. Jest członkiem Polskiego Generalnego Studium Wyborczego, pionierskiej w Polsce inicjatywy, która ma na celu systematyczną i rzetelną rejestrację oraz analizę najważniejszych wydarzeń politycznych w kraju – wyborów parlamentarnych.

Współautor książki „Demokracja gospodarka polityka. Perspektywa polskiego wyborcy” (2015) oraz autor wielu publikacji naukowych. Kierownik projektu „Wiedza polityczna w Polsce”.

Na Uniwersytecie SWPS prowadzi zajęcia z zakresu badań nad polityką i demokracją.

Aleksandra Pawlicka

Dziennikarka Newsweeka. Wcześniej pracowała we Wprost, Przekroju, polskiej sekcji BBC.

Prywatnie podróżniczka. Napisała książki "Światoholicy" - o swoich podróżach do 60 krajów ze zdjęciami męża Jacka Pawlickiego, szefa działu zagranicznego "Newsweeka", wywiad- rzekę z prof. Magdaleną Środą "Ta straszna Środa", książkę o I Kongresie Kobiet "Czas na kobiety" oraz sagę rodzinną Jerzego Stuhra "Historie rodzinne".

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

„Są orzeczenia Sądu Najwyższego na to, że ktoś dostał dyscyplinarkę, a sąd taką dyscyplinarkę uchylił. Stąd my prawnicy i prawniczki czerpiemy wniosek, że o wynagrodzeniach można rozmawiać. Bo tak naprawdę pracodawca nie ma ruchu, żeby nas za to ukarać” – mówi Elżbieta Niezgódka w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women. 

Moją gościnią jest Elżbieta Niezgódka, adwokatka kobiet w pracy, inicjatorka Woman Labour Matters, pierwszego w Polsce projektu społecznego wspierającego kobiety w trudnych sytuacjach w pracy. Na Linkedinie obserwuje ją już ponad 34 tys. osób, a wiedza, którą się dzieli, jest bardzo konkretna.

Na rozmowie z Elżbietą Niezgódką zależało mi szczególnie, bo jako prawniczka specjalizująca się w prawach kobiet ma ogromne doświadczenie praktyczne. Jasno i prosto mówi o naszych prawach i o tym, jak z nich korzystać. Pokazuje też, że warto korzystać z wiedzy prawnika_czki, tak jak z konsultacji lekarskiej, z której wychodzimy z receptą. Skorzystanie z porady prawnej nie wiąże się od razu z wejściem na drogę sądową. Za to może nas przygotować do rozmowy z pracodawcą, któremu często będzie zależało na wyjaśnieniu sprawy chociażby z przyczyn wizerunkowych.

W naszej rozmowie poruszamy najważniejsze kwestie związanie z naszymi prawami w miejscu pracy. Warto je znać, żeby móc o siebie zadbać i siebie chronić.  Badania Kongresu Kobiet mówią, że 78% pracujących Polaków i Polek nie ma świadomości luki płacowej, a w 70% firm w ogóle się o tym nie rozmawia. Mało tego, wiele firm wciąż zastrzega sobie w umowach, że pracownikom nie wolno rozmawiać o wynagrodzeniach. Nic dziwnego więc, że świadomość luki płacowej jest tak niska.

Innym tematem czy też zagrożeniem w miejscu pracy jest sytuacja osób z tzw. silver generation, czyli 50+ lat, które często obawiają się utraty pracy ze względu na wiek. Co powinniśmy wiedzieć? Jak się zabezpieczyć przed utratą pracy? Kiedy zaczyna się okres ochronny? Co zrobić w sytuacji, kiedy pracodawca proponuje nam przejście na umowę B2B?

W ciągu 2 ostatnich lat sporo słyszy się o sprawach związanych z mobbingiem. Czy mamy większość świadomość czym jest mobbing? A co z molestowaniem seksualnym? Coraz częściej spotykam się z głosem mężczyzn, którzy w obawie przed oskarżeniem o molestowanie seksualne boją się prawić komplementy kobietom. 

Elżbieta Niezgódka – adwokatka, inicjatorka Woman Labour Matters, pierwszego w Polsce projektu społecznego wspierającego kobiety w trudnych sytuacjach w pracy. W 2022 r. wyróżniona przez Forbes Woman Polska na liście 25 mistrzyń LinkedIn, a w 2021 r. na liście 25 polskich prawniczek, które wyróżniają się w biznesie, przygotowanej przez Forbes Women Polska i Fundację Women in Law. W 2020 r. nominowana do prestiżowej nagrody „Rising Stars Prawnicy - liderzy jutra 2020 r.” organizowanej przez Wolters Kluwer Polska i Dziennik Gazetę Prawną.

Katarzyna Gaweł, Head of DEI w Ringier Axel Springer Polska, współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans kobiet i mężczyzn, komunikacji wewnętrznej oraz różnorodności i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Komplementy w biznesie? Jesteśmy na tak. Zanim zaczniesz je prawić, zastanów się jednak, czy jest to komplement, czy ocenianie i co tak naprawdę chcemy skomplementować? Przykładowo, komplementowanie samego stroju po występie danej osoby bez zwrócenia uwagi na jej występ może być odebrane jako pominięcie kwestii merytorycznych – uważa Ewa Brok, certyfikowana trenerka z zakresu savoir-vivre i etykiety biznesowej.

Wraz ze wzrostem świadomości w zakresie równouprawnienia kobiet i mężczyzn pojawia się wiele pytań o to, czym jest partnerstwo w relacjach damsko-męskich w biznesie. Równe płace, równe szanse na awans to postulaty, których jesteśmy świadomi. A co ze sposobem bycia, postępowaniem, zachowaniem na co dzień w pracy? Kto powinien pierwszy podać rękę, pierwszy zaproponować przejście na „ty”, przepuścić w drzwiach? Alb czy wypada komplementować w pracy? Z rozmów korytarzowych wiem, że mężczyźni często zastanawiają się, co im obecnie wolno w stosunku do kobiet, a co nie.

Czy świat stanął na głowie? Czy stereotypowe zasady dobrego zachowania to już przeżytek i musimy zbudować nowe, dostosowane do dzisiejszej rzeczywistości? Jak ma się feminizm, partnerstwo do savoir-vivre? O tym wszystkim rozmawiam w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women z moją gościnią Ewą Brok, certyfikowaną trenerką z zakresu savoir-vivre i etykiety biznesowej.

„Idąc do pracy cały czas jesteśmy mamą, tatą. Dzieją się rzeczy równolegle nasze prywatne i czasem telefon dzwoni w sprawie prywatnej. Co wtedy? Zawsze mówię: Zagraj w otwarte karty. Czyli: „Pani Kasiu, przepraszam, dzwoni do mnie po raz trzeci przedszkole moich dzieci, obawiam się, że mogło się coś stać. Mogę na chwilę panią zostawić? Chciałabym kontynuować nasza rozmowę z czysta głową.” Ludzie czują, czy jesteśmy skupieni na nich. Uważność i koncentracja na rozmówcy jest doskonale wyczuwalna” - mówi moja gościni.

Telefon – stał się naszą nieodłączną częścią. Służy nam nie tylko do rozmów, bywa naszym przenośnym biurem. Czy wypada w takim razie wyciągać telefon na spotkaniu? A co jeśli dzwoni w sprawie prywatnej? Zresztą praca zdalna czy hybrydowa wypłynęła na to, że te życia – zawodowe i prywatne - jeszcze bardziej się przenikają. Mówi się o tym, że menedżerskie kompetencje to również uważność na drugiego człowieka w kontekście psychologicznym – czy w związku z tym mamy prawo pytać, jak się czujesz, czy coś dzieje się w domu, gdy widzimy np. niższą aktywność u współpracownika czy podwładnego?

Mówienie sobie po imieniu w pracy, gdy mamy taką kulturę organizacyjną - czy mogę zakładać z góry, że zwracam się tak do wszystkich skoro inni tak robią? Albo dress code - czy na pewno wypada mieć na sobie dres, który stał się elementem ubioru na spotkaniach, a nawet po powrocie do biura? Na wszystkie pytania bardzo ciekawie i przede wszystkim merytorycznie odpowiada Ewa Brok, która na co dzień wspiera firmy w komunikacji biznesowej w oparciu o savoir-vivre.

BIO

Ewa Brok - certyfikowana trenerka z zakresu savoir-vivre i etykiety biznesowej. Wspiera firmy w komunikacji biznesowej w oparciu o savoir-vivre. Dzieli się swoją wiedzą, jako wykładowca akademicki. Publikuje artykuły na łamach czasopism branżowych oraz uczestniczy, jako prelegent w konferencjach biznesowych. Autorka interaktywnej książki „Kulturalnie w social media”. Laureatka konkursu LinkedIn Top Influencer 2021.

Katarzyna Gaweł, Head of DEI w Ringier Axel Springer Polska, współprowadząca podcast Forbes Women. Posiada 15-letnie doświadczenie w komunikacji. Od kilku lat wspiera równy głos kobiet i mężczyzn w mediach #EqualVoice. Prelegentka na konferencjach biznesowych, gdzie dzieli się wiedzą i doświadczeniem z zakresu równych szans kobiet i mężczyzn, komunikacji wewnętrznej oraz różnorodności i inkluzywności.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Jako szef HR mówiłam ludziom przy procesach restrukturyzacji, że można zmienić swój zawód, że można przeformatować swoje życie. I sama zaczęłam od nowa – mówi Olga Legosz

Przedsiębiorczyni, współzałożycielka przedszkola terapeutycznego Blue Bees i działaczka Fundacji Sukces Pisany Szminką, także prowadząca „Miasto Kobiet” w TVN Style. Lubi łamać tabu i poruszać niełatwe tematy. Jednym z nich jest autyzm, który w publicznej dyskusji obrósł mitami i brakiem zrozumienia. Olga Legosz, prywatnie mama Tosi ze spektrum autyzmu, przerwała tę ciszę, szczerze opowiadając, jak wygląda jej codzienne życie.

Jako Nomadmum81 jest jedną z najbardziej wyrazistych postaci na Instagramie, obserwowaną przez prawie dwieście tysięcy użytkowników. Jej profil inspiruje, a ona sama stała się roll model dla wielu kobiet. Jest autentyczna, wyrazista i szczerze pokazuje swoją drogę od kobiety, która wszystko wpisywała w kalendarz przez życie matki dziewczynki ze spektrum autyzmu. Z wielu rzeczy zrezygnowała i nie ukrywa, jaką płaci cenę, za to co dziś osiągnęła zarówno w życiu zawodowym, jak i w rozwoju swojego dziecka.

Poza mediami społecznościowymi Olga Legosz jest cenioną specjalistką od HR i rynku pracy. W obu tych światach przekonuje do jawności płac. Sama transparentnie pisze, ile zarabia. Od 15 lat działa z Olgą Kozierowską w fundacji Sukces Pisany Szminką. Uważa, że obecność kobiet w biznesie jest dobra dla wszystkich.

„Informacja o tym, jaki jest pułap wynagrodzeń, jaka jest cena, to jest dobra informacja. Jak wchodzimy do sklepu, nie jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, że nie ma tam cen. A jednocześnie, gdy mamy rozmawiać o cenie usług, to nas to dziwi” – mówi moja gościni.

W podcaście rozmawiamy o jej drodze zawodowej z małego miasteczka do korporacji i z tej .. do niezależności. Jak przeszła transformację z szefowej HR, która każdy dzień miała dokładnie zaplanowany do matki dziecka w spektrum autyzmu, która musiała całkowicie przeformatować swoje życie i właściwie zacząć od nowa? Dlaczego uważa, że zarobki mogą, a nawet powinny, być transparentne? Dlaczego wiele kobiet nie głosuje i jak je zaangażować? Posłuchajcie.

Olga Legosz

Bizneswomen, autorka największych polskich restrukturyzacji w obszarze HR. Laureatka wielu nagród z obszaru Employer Branding.  Pomysłodawczyni akcji społecznej #NiePrzepraszamZa zrealizowanej przez Fundację Sukcesu Pisanego Szminką, która w ciągu jednego miesiąca dotarła do ponad 4,5 mln kobiet w Polsce, z hasztagiem akcji opublikowano ponad 500 postów na Instagramie i Facebooku, generującym tym samym ponad 500 000 interakcji. W pandemii wymyśliła i zrealizowała inicjatywę #JestesmyWTymRazem, która w latach 2020-2021 przeszkoliła tysiące polskich przedsiębiorczyń i pracownic w związku z trudną sytuacją pandemiczną, w której się znalazły. Prezeska fundacji BlueBees oraz założyciela przedszkola dla dzieci z autyzmem. Znalazła się na liście 100 Kobiet Forbes Women Polska w 2021 r.

Dziś w Polsce mamy taki czas, że o prawa, które zdobyły nasze babki i matki musimy walczyć na nowo. Razem z Katarzyną Gaweł-Brudkiewicz podsumowujemy wielkie spotkanie kobiet w  Poznaniu.

Za nami XV jubileuszowy Kongres Kobiet. Przez 2 dni ponad 5000 kobiet: ekonomistek, przedsiębiorczyń, polityczek, dziennikarek, działaczek, ekspertek z różnych dziedzin rozmawiało na temat szeroko pojętej równości płci. Słowa, które wybrzmiewały podczas Kongresu najczęściej to: patriarchat, (eko)feminizm, polityka i edukacja. Jakie są główne wnioski z Kongresu, interesujące dane oraz dlaczego warto tam być, rozmawiam w podcaście Forbes Women z Katarzyną Gaweł, liderką EqualVoice w Ringier Axel Springer Polska - inicjatywy wspierającej równy głos kobiet i mężczyzn w mediach.

78% Polaków i Polek nie zna pojęcia luki płacowej, a tymczasem skorygowana luka płacowa pozostaje od lat na niezmiennym poziomie ok. 12%. W 70% firm ten temat w ogóle nie jest podejmowany. Utrwala się gorsza pozycja kobiet na rynku pracy w porównaniu z pozycją mężczyzn. Współczynnik aktywności zawodowej kobiet w wieku produkcyjnym (18-59/64) wzrósł w latach 2019-2022 z 72,1% do 76%, a mężczyzn z 80% do 83,5%. Różnica w aktywności zawodowej kobiet i mężczyzn pozostaje na podobnym poziomie i wyniosła w 2022 r. 7,5 punktów procentowych. Główną przyczyną niższej aktywności zawodowej kobiet są wciąż obowiązki rodzinne stanowiące 32% wszystkich przyczyn, które dla mężczyzny stanowią tylko 3% wszystkich przyczyn. To wybrane dane z najnowszego raportu Stowarzyszenia Kongres Kobiet "Kobiety, rynek pracy i równość płac”. Nie napawają optymizmem.

Według najnowszego raportu Global Gender Gap Report 2023 kobiety na całym świecie będą miały równe szanse i równy status społeczny, ekonomiczny i polityczny za 131 lat. Z jednej strony, co podkreślano na Kongresie, świadomość w zakresie ważności i korzyści z równości płci znacznie się zwiększyły, ale z drugiej, trudno o mechanizmy je wyrównujące. Przykładowo, 10 lat trwały prace nad dyrektywą Unii Europejskiej w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów wprowadzającej m.in. urlop rodzicielski do 9 tygodni dla ojców i matek. W praktyce chodzi o zachętę do wykorzystania urlopu przez ojców. Kobiety mają zagwarantowane 35% miejsc na listach wyborczych, ale nadal w Sejmie jest tylko 27% polityczek.

Dodatkowo, w Polsce wręcz cofamy się w zakresie praw kobiet, np. w zakresie prawa do opieki zdrowotnej (dofinansowanie do in vitro, opieka okołoporodowa i porodowa, prawo do aborcji, dostęp do antykoncepcji), czy w edukacji. Nie mamy w szkołach edukacji seksualnej, a podręczniki szkolne utrwalają stereotypy. W szkołach i domach dziewczynki są uczone, że mają być grzeczne, posłuszne i skromne. Chłopcy wręcz przeciwnie - są zachęcani do podejmowania ryzyka, odważnej postawy i jawnego wyrażania swoich emocji. Szkoła nie uczy i nie daje przestrzeni do wyrażania swojego zdania przez dziewczynki, które są przekrzykiwane przez chłopców uczonych innej postawy.

To wszystko przekłada się później na dużo niższy, w porównaniu do mężczyzn, udział głosu kobiet w mediach, w polityce, brak kobiet na stanowiskach zarządczych, liderskich. Dziewczynkom a następnie kobietom dosłownie więźnie głos w gardle, bo nie zostały nauczone w młodości jak go używać. I nie używają go, aby wyrazić swoje zdanie w wyborach, bo prawie 50% z nich nie korzysta ze swojego prawa wyborczego. Edukacja i polityka są ze sobą nierozerwanie związane co wielokrotnie podkreślano i obrazowano przykładami podczas Kongresu Kobiet.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Przed erą Barbie bawiłyśmy się wyłącznie lalkami bobasami, które miały przygotowywać nas, dziewczynki do pełnienia opiekuńczych ról. Pojawienie się Barbie, która mogła być kimkolwiek – prawniczką, lekarką czy prezydentką, która pozwalała bawić się dziewczynkom nie tylko w dom, było jakiś krokiem w kierunku odrzucenia patriarchatu. Jednocześnie Barbie od początku swojego istnienia była wcieleniem nierealistycznego ideału utrwalającego wiele bardzo szkodliwych stereotypów. Z jednej strony uwalniała dziewczynki od konieczności spełniania się wyłącznie w roli matki, a z drugiej, na co mamy dane, obniżała samoocenę i zaburzała postrzeganie własnego ciała, szczególnie u tych najmłodszych. 

Żadna kobieta nie jest w stanie wyglądać jak Barbie. Żadna kobieta nie powinna czuć się zachęcona, żeby aspirować do takiego wyglądu. Tymczasem dzisiaj Barbie aspiruje do bycia ikoną feminizmu. Czy film, który przyciąga milionową widownię wyposażoną w różowe atrybuty, zrobi z Barbie feministkę? Jedno jest pewne – firma Mattel sztukę marketingu ma w malutkim palcu zbyt długiej i zbyt wychłodzonej ręki plastikowej zabawki.

Film ma swoje ciemne strony, ale też może dać dobry przykład hollywoodzkim producentom, którzy do tej pory nie uwzględniali w swoich produkcjach mniejszości czy w głównych rolach potencjalnych hitów obsadzali głównie mężczyzn, płacąc im znacznie większe stawki niż ich koleżankom.

„Podczas gdy widzowie ocierają łezkę wzruszenia i biją brawo, na dowód uznania dla feministycznego przesłania filmu, na wysypiska śmieci i do oceanów trafią tony różowego poliestru, błyszczącego nylonu i brokatowego mikroplastiku. Czy tak wygląda odpowiedzialny biznes?” – słusznie zauważa gościni nowego odcinka podcastu Forbes Women dziennikarka i reportażystka Agata Jankowska.

Rozmawiamy o fenomenie „Barbie”. Ten film zdecydowanie ożywił kina po pandemicznej zapaści. Tylko w pierwszy weekend otwarcia w samych Stanach Zjednoczonych zarobił 155 mln dol. A w trzeci weekend od premiery „Barbie” wpływy z biletów przekroczyły miliard dolarów.

„Barbie” niemal od razu stała się najbardziej dochodowym filmem wyreżyserowanym przez kobietę, główne role zostały wynagrodzone po równo, a na ekranie widzimy Barbie i Kenów reprezentujących różne mniejszości. „Do tej pory dużo lepiej w kwestii różnorodności niż tradycyjne Hollywood radziły sobie platformy streamingowe jak Netflix. Ale Barbie udowodniła, że różnorodność opłaca się też w kinie” – mówi w podcaście Piotr Zieliński, dziennikarz telewizyjny i prasowy. 

I o tym, czy jest to film feministyczny czy tylko sprytny zabieg marketingowy firmy Mattel opowiadają Agata Jankowska i Piotr Zieliński. Gdy jednak widzimy, jak konserwatywni politycy palą lalki, wzywają do jego bojkotu i widzą zagrożenie w filmie, w którym kobiety sięgają po wysokie stanowiska i odrzucają tradycyjne role płciowe – to nawet ociekający plastikiem przekaz ma tu swoją moc. Jedno jest pewne – nawet jeśli Barbie została feministką to wciąż nie zależy jej na środowisku. 

„Platformy streamingowe będą inwestowały w Polsce, bo tu nie muszą płacić artystom tantiemów. I, jak w ziemi obiecanej, będą wykupywać za pół darmo content, którym wypełnią swoje platformy na całym świecie” – mówi dziennikarka kulturalna Katarzyna Janowska w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women.

Rana Faroohar pisze, że bitwa scenarzystów i aktorów to dopiero początek - będzie więcej wojen o podział zysków z praw intelektualnych w innych branżach. Z Katarzyną Janowską, dziennikarką kulturalną, autorką Rezerwacji w Onecie oraz cyklu Mistrzynie w Forbes Women, producentką treści kulturalnych w RASP rozmawiamy o trudnej sytuacji w branży filmowej. I o tym, że obecna bitwa Hollywood może być tylko prequelem długiego, wieloczęściowego serialu, która wkrótce pojawi się w wielu różnych miejscach pracy.

Holywood strajkuje. Przez co wiele telewizyjnych show jest wstrzymanych, nie produkuje się nowych sezonów seriali, a strajk zrzeszonych w Gildii aktorów oznacza też wstrzymanie promocji – aktorzy nie biorą udziału w premierach czy festiwalach. Aktorzy, scenarzyści i inny kreatywni strajkują z kilku powodów — niskich płac, braku świadczeń i wpływu sztucznej inteligencji na ich biznes. Ale zasadniczo walka toczy się o wartość praw do dzieł niematerialnych i własności intelektualnej, takich jak pomysły na historie lub cyfrowe obrazy, a także o to, w jaki sposób należy dzielić się tą wartością.

Wartości niematerialne i prawne stanowią zdecydowaną większość majątku korporacyjnego w większości branż. Rzeczy takie jak oprogramowanie, patenty, dane cyfrowe, znaki towarowe i inna własność intelektualna stanowią około 80 procent wartości w bilansach dużych firm. I ten odsetek ten prawdopodobnie będzie jeszcze rósł wraz ze wzrostem inwestycji w technologię, nowymi technologiami wkraczającymi do starych gałęzi przemysłu i rozwojem handlu internetowego.

Tymczasem wraz z rozwojem nowych technologii i dominacji gigantów streamingowych nie uwzględnia się twórców przy podziale zysków, a tantiemy nawet jeśli są wypłacane, to kwoty są absurdalnie niskie. Sztuczna inteligencja umożliwia natomiast skopiowanie i później wielokrotne wykorzystywanie wizerunku np. aktora przy wyłącznie jednorazowym wynagrodzeniu (zazwyczaj bardzo niskim!).

Teraz życie klasy średniej, którym cieszy się wiele osób z branży rozrywkowej, jest ograniczane przez streaming, który płaci niższe kwoty końcowe, jeśli w ogóle. Jeśli jesteś scenarzystą w hitowym programie, takim jak na przykład Stranger Things Netflixa, nie dzielisz się zyskami z back-endu w taki sposób, jak w programie telewizyjnym. Prawdopodobnie będziesz pracować dłużej, za mniejsze wynagrodzenie i mniejsze bezpieczeństwo niż wcześniej.

W Polsce aktorzy i twórcy nie strajkują, bo jak tłumaczy moja gościni rynek jest dość płytki. Tę sytuację zaczynają wykorzystywać giganci. „Już cztery lata temu Unia Europejska zarządziła, że rządy krajowe powinny wprowadzić takie przepisy, żeby wielkie platformy streamingowe płaciły tantiemy wszystkim kreatywnym, czyli aktorom, scenarzystom, reżyserom, itd. W Polsce oczywiście ten proces był wydłużony. Jesteśmy już 4 lata po nakazie unijnym. I gdy w końcu wypracowano jakiś model, który miał akceptację wszystkich stron zainteresowanych, do Polski przyjechał szef Netflixa, błyskawicznie załatwił sobie spotkanie z premierem i z prezydentem, czego np. nie mogła zrobić Gildia scenarzystów. I co się okazuje? Zamiast przegłosowania tych propozycji one umarły i jest cisza” – opowiada Katarzyna Janowska.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

– Gdy przyjrzymy się dotychczasowym definicjom męskości, opartym na wzorcach społecznych, to wchodzimy w stereotypy i nadużycia. Dzisiaj trudno jest zdefiniować męskość, ponieważ prawie wszystkie rzeczy, które były kiedyś utożsamiane tylko z mężczyznami, dzisiaj mogą określać też kobiety. Fundament męskości, który był kiedyś oparty na takich wskaźnikach jak dążenie do celu, sukces czy utrzymywanie rodziny, kruszy się – mówi dr Marcin Capiga.

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women rozmawiamy o nowej definicji męskości. I o tym, jak ta idea, pomysł na to, jak powinni funkcjonować mężczyźni, a nawet — kim powinni być, się zmienia. Moim gościem jest Marcin Capiga, doktor nauk humanistycznych, certyfikowany Coach EMCC (European Mentoring & Coaching Council), certyfikowany trener biznesu i trener zmiany, autor cyklu "Maski Męskości".

Ciężar utrzymania domu jeszcze do niedawna w większości leżał na barkach mężczyzn. To mężczyznom przypisywane były takie cechy jak odwaga i takie obowiązki jak finansowe utrzymywanie rodziny. To był ideał dla wielu mężczyzn i wielu kobiet. Jak tłumaczy mój gość, takie myślenie można porównać do życia w kłamstwie. A to kłamstwo miało dawać nam poczucie bezpieczeństwa. Oczywiście złudne.

Dla wielu osób patriarchalny ideał męskości do dzisiaj daje poczucie bezpieczeństwa. Stąd też mamy nurty prawicowe, które bardzo mocno walczą, żeby ten wzorzec zachować. – Gdy się przyjrzymy głębiej i zajrzymy za scenę tego patriarchatu – opowiada dr Marcin Capiga – to zobaczymy bardzo dużo smutku, chorób u mężczyzn, którzy nie mają świadomości swoich emocji, którzy biorą na swoje barki za dużo, a odpowiedzialnością nie dzielą się z kimś innym, bo właśnie boją się, że stracą obraz ideału męskiego.

– To był taki wzorzec, który z jednej strony dawał nam ułudę poczucia bezpieczeństwa, z drugiej strony powodował bardzo dużo skutków negatywnych, które sobie uświadamiamy dopiero dzisiaj. I których współcześni mężczyźni nie chcą powtarzać – dodaje mój gość.

Jesteśmy przed wprowadzeniem w Polsce dyrektywy Women on Boards, ale jak pokazują raporty 30% Club Poland i Fundacja Liderek Biznesu, w zarządach i radach spółek jest wciąż niewiele kobiet, a w większości korporacji nadal panuje dyskryminacyjna kultura pracy. Co zrobić, żeby zmienić ten stan rzeczy, dyskutowano na spotkaniu "Świadome Przywództwo", na debacie 30% Club i Fundacji Liderek Biznesu, w której niedawno brałam udział. W czasie spotkania pojawiały się głosy i opinie o tym, że młody, zdolny mężczyzna jest dziś sfrustrowany, że ma małe szanse na zostanie np. partnerem w firmie prawniczej, bo przy dzisiejszym podejściu równości to miejsce należy się kobiecie.

Podobne słowa usłyszałam niedawno także w Szwajcarii na konferencji Equal Voice. Wyszedł wtedy na scenę prezes wielkiej firmy i powiedział: "Wiem, że to będzie tu niepopularne, ale te wszystkie postulaty i działania sprawiają, że młodzi mężczyźni są sfrustrowani. Słyszę to wszędzie. Dość tej równości, dość praw kobiet, bo młodzi mężczyźni, którzy czekają na awanse są w gorszej sytuacji niż ich ojcowie, są sfrustrowani…"

Ten sposób myślenia, zgodnie z którym to kobiety (a zwłaszcza feministki) ponoszą odpowiedzialność za to, że mężczyźni doświadczają współcześnie różnorodnych trudności (w karierze, ale też problemów z określeniem własnej tożsamości), jest wciąż obecny. Tymczasem dane pokazują, że wejście kobiet na rynek pracy nie wypycha z niego mężczyzn – przekonanie, że jeśli jedna płeć zyska, to druga straci, okazuje się błędne (Linda Scott „Kapitał Kobiet”).

Liczne prace naukowe pokazują, że burzenie tradycyjnego modelu męskości, charakteryzującego się poczuciem uprzywilejowania, dominacją, wymuszaniem posłuszeństwa i usprawiedliwiające zachowania przemocowe i nadużycia, to korzystna sytuacja dla wszystkich. Równouprawnienie niekoniecznie musi oznaczać kryzys męskości. A przejęcie od kobiet części obowiązków opiekuńczych pozwala mężczyznom na rozwinięcie nowych kompetencji, często szybciej i skuteczniej niż przez lata szkoleń. "Nie do końca wierzę w kryzys męskości. Wierzę, że mamy kryzys definicji męskości. A jak to w kryzysach i w chaosach – w Grecji mówiło się, że z chaosu powstaje życie – powstanie z tego coś dobrego" – mówi Marcin Capiga.

BIO

dr MARCIN CAPIGA — Trener biznesu, mówca inspiracyjny, właściciel firmy szkoleniowo-doradczej TRAINING TREE. Specjalizuje się w przywództwie, komunikacji i twardej empatii. Od 2021 roku autor podcastów i webinariów „Maska Męskości”, gdzie z zaproszonymi gośćmi, przedstawicielami świata nauki, biznesu i psychologii rozmawia o współczesnych mężczyznach oraz zjawiskach związanych z męskością.

„Donald Tusk zapowiedział »Marsz miliona serc« na 1 października. To jest za dwa i pół miesiąca. Przez ten czas będzie trzeba przypominać, dlaczego marsz się odbywa. Pretekstem jest przypadek Pani Joanny. I to wszystko, co się wydarzyło w tej historii w Krakowie: złamanie praw pacjenta, nadużycie władzy przez policję, pogwałcenie praw osobistych, pozbawienie godności i tak dalej. To trzeba będzie przypominać, a to wyzwala dyskusje: o kobietach, o sytuacji kobiet, o tym, jak państwo traktuje kobiety – mówi Dominika Długosz w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women. 
W podcaście Forbes Women wspieram kobiety. W rozmowach zwykle skupiam się na karierze, pracy, rozwoju osobistym i na roli kobiet w gospodarce i w społeczeństwie. Dlatego dziś rozmawiamy o jesiennych wyborach i polityce, która jest obecna w każdej sferze naszego życia i ma wpływ na wszystkie tematy, którymi na co dzień zajmujemy się, tworząc magazyn i podcast. Polityka nas dotyczy. Co więcej – głos kobiet w najbliższych wyborach może być decydujący. Pamiętajmy o tym. Luka płacowa, edukacja, prawa reprodukcyjne, brak kobiet na najwyższych stanowiskach i we władzy – to obszary, w których w ostatnich latach najmocniej tracimy. Kobiety nie mogą być dłużej obywatelkami drugiej kategorii.
 

Kobiety w polityce
– Znaleźliśmy się w dziwnym momencie – z jednej strony kobiety stają się coraz bardziej świadome swoich praw i są gotowe o nie walczyć, z drugiej – antykobieca polityka obecnych władz uniemożliwia realizację tych praw. My stałyśmy się bardziej progresywne, ale patriarchat i konserwatywne postawy mają się bardzo dobrze – cytuje Katarzynę Kasię Małgorzata Mierżyńska w raporcie Forbes Women o sytuacji kobiet w Polsce. Z drugiej strony, jak pokazuje badania Kantar, aż 33 proc. badanych uważa, że kobiety nie powinny angażować się w politykę, bo to nie ich rola. 
Takie myślenie doskonale odzwierciedla sytuację na polskiej scenie politycznej. Choć w Polsce żyje prawie 20 mln kobiet i stanowimy ponad połowę społeczeństwa (prawie 52 proc. z 38 mln mieszkańców), nie mamy proporcjonalnej reprezentacji w parlamencie. 
W obecnej kadencji kobiety zasiadają więc w niespełna 29 proc. foteli w Sejmie i w 24 proc. w Senacie. W marcu 2023 r. w 25-osobowym rządzie Mateusza Morawieckiego kobiety dzierżyły zaledwie cztery teki ministerialne.

Czy jesienne wybory to może być moment zwrotny?

Wydaje się jednak, że im mocniej władza dociska, by przywrócić tradycyjny porządek i role społeczne, tym bardziej wśród kobiet rośnie świadomość praw i gotowość do ich obrony. Nawet na ulicach. Rządząca koalicja od 2015 r. promuje konserwatywny model rodziny i pracuje nad utrwalaniem stereotypów płci. To nas cofnęło. W najnowszym raporcie Światowego Forum Ekonomicznego „Global Gender Gap” oceniającym poziom równości kobiet i mężczyzn w życiu społecznym i gospodarczym Polska znalazła się na 77. Miejscu. Co oznacza, że pod względem równości przegrywamy z połową świata. Co gorsza, w porównaniu z tymi samymi wskaźnikami sprzed dekady Polska spadła w obu klasyfikacjach – w globalnej o 24 miejsca, w regionalnej o siedem.
Zbliżają się wybory. Do studia zaprosiłam świetną dziennikarkę, współtwórczynię mojego ulubionego podcastu politycznego, Dominikę Długosz. Z Dominiką rozmawiamy, jak w tych wyborach będzie poruszany, i dlaczego będzie ważny, temat kobiet i problemy kobiet. Oraz dlaczego kobiet na polskiej scenie politycznej wciąż jest tak mało.
„Problemy kobiet w tej kampanii wyborczej są istotne. Kobiety mogą zmienić wynik wyborów. Do polityków znaczenie kobiet w tych wyborach właśnie dociera i za chwilę zobaczymy kilka akcji skierowanych do kobiet w różnych sektorach” – mówi w podcaście Dominika Długosz.

Polacy nie potrafią odpoczywać. Jesteśmy jednym z bardziej przepracowanych narodów. Mamy poczucie przeładowania obowiązkami, nie potrafimy się regenerować. Nieumiejętność odpoczywania jest jedną z chorób XXI wieku. Przyczynia się do tego tempo życia, wszechobecna technologia, natłok informacji, przebodźcowanie, co przekłada się na coraz powszechniejsze zjawisko wypalenia zawodowego.

Jakiś czas temu w podcaście Forbes Women rozmawiałam z Agnieszką Martą Marudą o tym, że żyjemy w czasach byle do… wakacji, piątku, wypłaty, urlopu. Żyjemy w takim pędzie i napięciu, że szukamy tzw. ulgi doraźnej, chwilowej w takich przyjemnościach jak urlop czy wakacje. Gdy jednak przychodzi czas urlopu, nie potrafimy go odpowiednio wykorzystać. Co to w takim razie znaczy odpoczywać? Czy można się nauczyć odpoczywać? Jakie są korzyści dobrego odpoczynku i konsekwencje braku odpoczynku?

Co drugi aktywny zawodowo Polak/Polka narzeka na przemęczenie pracą. Co gorsza, jak wynika z badań przeprowadzonych w ramach inicjatywy „Urodzeni Przedsiębiorcy” zainicjowanej przez PSH Lewiatan, praca w istotny sposób absorbuje nas również na urlopie. Nawet podczas odpoczynku nie potrafimy korzystać z wolnego czasu. Trudno się nam odciąć od swoich zadań. Bardzo często też wolny czas, urlop przeznaczamy na inną prace, np. weekendowe porządkowanie domu, czy remonty.

Tylko co czwarty pracownik etatowy i zaledwie jeden na siedmiu przedsiębiorców potrafi odciąć się od swoich obowiązków w czasie urlopu. Potwierdzają to wyniki najnowszych badań. Blisko 36 proc. aktywnych zawodowo Polaków i Polek stwierdziło, że w trakcie urlopu myśli o tym, co ich czeka po powrocie do biura, blisko 23 proc. jest zaabsorbowanych swoją sytuacją zawodową, a ponad 14 proc. odbiera służbowe maile i telefony. Badanie pokazało także, że ponad połowa aktywnych zawodowo Polaków i Polek czuje się przemęczona pracą.

Z punktu widzenia biznesu ta sytuacja nie jest korzystna. Przepracowany pracownik jest bardziej zestresowany, częściej się irytuje i przede wszystkim jest znacznie mniej wydajny i mniej zaangażowany. Co za tym idzie – umiejętność dobrego odpoczywania, takiego, które nas regeneruje i napełnia nową energią, powinna być istotna dla pracodawców.

A jaka jest korzyść dla każdej i każdego z nas? Jak spojrzę z perspektywy kilku ostatnich lat na swoje życie prywatne i zawodowe to najlepsze decyzje w obu tych sferach podejmowałam właśnie w trakcie lub zaraz po urlopie. I to nie pierwszym urlopie w danym roku tylko kolejnym. Przykładowo, w 2019 r., czyli tuż przed pandemią, kupiliśmy razem z partnerem dom, żeby móc w końcu, po kilku latach w związku, zamieszkać razem, co przy czwórce dzieci było nie lada wyzwaniem ze względu na ceny nieruchomości. Wcześniej wydawało mi się, że przedsięwzięcie jest ponad nasze zasoby finansowe czy fizyczne. Był to jednak rok, w którym udało nam się wyjątkowo wyjechać na trzy urlopy. Na trzecim wyjeździe poczułam w końcu, że w mojej głowie pojawiła się przestrzeń na tematy inne niż zawodowe. Wcześniej, będąc ciągle w biegu, wiecznie odkładaliśmy ważne decyzje, nie mieliśmy czasu na poszukiwanie nieruchomości będącej w zasięgu naszej zdolności finansowej i generalnie sytuacja wydawała się być bez wyjścia. Odpoczynek sprawił, że zyskaliśmy dystans do całej sytuacji i zobaczyliśmy ją w pełnym wymiarze oraz w zasięgu naszych możliwości.

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women rozmawiamy o dobrym odpoczywaniu. Mamy lato, które kojarzy się z wakacjami, podróżami i właśnie odpoczynkiem, z którego, jak pokazują badania, nie potrafimy umiejętnie korzystać. Moją gościnią jest Sylwią Petryną, certyfikowana mentorka, pasjonatka coachingu i metody Kaizen, właścicielka firmy consultingowej, autorka wielu kursów, szkoleń, współautorka książek i inspirująca mówczyni.

W 2022 roku Sylwia została Liderką Równego Biznesu - plebiscytu organizowanego przez Stowarzyszenie Kongres Kobiet, Ambasadę Wielkiej Brytanii i Forbes Women. Sylwia jest też ekspertką z naszej Bazy Ekspertek #nieczekam107lat, której partnerem jest TVN Warner Bros Discovery – otwartej dla wszystkich kobiet ekspertek i bezpłatnej dla mediów i innych firm, które potrzebują kobiet ekspertek do wypowiedzi publicznych.

W podcaście znajdziesz odpowiedzi na pytania:

Ø  Dlaczego nie potrafimy odpoczywać? Czego się obawiamy idąc na urlop?

Ø  Dlaczego urlop jest taki ważny? Jakie są korzyści z odpoczywania?

Ø  Jaka jest optymalna długość urlopu?

Ø  Jak wybrać właściwy sposób odpoczynku, dostosowany do potrzeb naszego organizmu i psychiki?

Ø  W pracy posługujemy się konkretnymi narzędziami, metodami, aby usprawnić naszą pracę. Czy jest jakaś metoda, dzięki której możemy się nauczyć odpoczywać?

Ø  Czy urlop to jedyna forma efektywnego odpoczynku? Naprawdę musimy mieć zarezerwowany w kalendarzu czas na urlop, żeby odpocząć?

Całość bezpłatnie TYLKO w aplikacji Onet Audio. 

„Jedną z najpotężniejszych rzeczy, które możesz dać innej kobiecie jest uczucie: też tak mam” – mówi w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women, szefowa kreatywna Onet Lifestyle i autorka projektu „Rok dla ciała”, Kaja Gołuchowska. 

W domu, w szkole, w mediach - właściwie przez całe swoje życie dziewczyny i kobiety przechodzą trening pasywności, uległości i dostosowywania się do innych. Trening skupiania się na atrakcyjności fizycznej, samokrytyce, seksualizacji własnego ciała, czyli postrzeganiu i traktowaniu go jak przedmiotu, który musi spełniać czyjeś oczekiwania, który ma wpisywać się w jakiś określony wzorzec atrakcyjności, który ma być oglądany.

Jeszcze gorzej jest w środowisku social mediów. Tam widzimy coraz nowe filtry i nacisk, aby prezentować się w szczególny sposób - wyidealizowany, dopasowany do nierealistycznych norm. Ponadto jest to miejsce, a spędzamy w nim coraz więcej naszego czasu, w którym jesteśmy wiecznie oceniane, gdzie najbardziej jesteśmy narażone na hejt.

„Świat sprawia, że dużo czasu musimy poświęcać, żeby myśleć o swoim wyglądzie, o tym, czy mamy przetłuszczone włosy, czy mamy ogolone nogi, czy jesteśmy za grube, czy jesteśmy za chude… Jeżeli nie przejdziesz przez ten etap i nie przepracujesz tego, że ciało może wyglądać na różne sposoby i jednocześnie nie odbiera ci to wartości, to nie wejdziesz na scenę i nie powiesz rewolucyjnej mowy” – mówi moja gościni, Kaja Gołuchowska.

Kaja, wychodząc od bardzo osobistych doświadczeń, w swojej pracy zajmuje się tematem ciała i tym, jak w naszej kulturze postrzegamy ciało kobiet.

„W pewnym momencie zadałam sobie pytanie, dlaczego mam taką skomplikowaną i trudna relację z ciałem. To było pytanie, które dręczyło mnie przez wiele lat. Marzyłam, żeby tę relacje poukładać, bo mnie to uwierało.”

O tym, jak budować zdrową i dobra relację rozmawiamy w podcaście, nie unikając opowiadania o własnych doświadczeniach. Bo jak mówi moja gościni w ten sposób pomagamy sobie nawzajem.

Dla kogo ćwiczysz? – pytam Kaję. I sama opowiadam o moim doświadczeniu z siłownią – o początkowym strachu, że to „strefa męska, atmosfera męskiej szatni”, gdzie nie będę się dobrze czuła. Dopiero pójście tam z trenerką – zawodniczką sportową - pomógł mi przełamać te obawy.

„Kiedy zapisywałam się na zajęcia sportowe nie robiłam tego po to, żeby czuć się silna i sprawna, ale po to, żeby mieć płaski brzuch i pozbyć się cellulitu. Chciałam to zmienić i znaleźć motywację gdzieś indziej” – mówi moja gościni. Czyż to nie jest doświadczenie każdej z nas?

Czy siostrzeństwo i solidarność to wciąż tylko szlachetne postulaty? I co właściwie oznaczają? Mam taką obserwację, że strajk kobiet i potem, dzięki kolejnym protestom, kobiety w Polsce zaczęły mówić o swoich intymnych doświadczeniach z aborcją, z poronieniem. Wiele celebrytek mówi w tej chwili o poronieniach, o niedonoszonych ciążach, o bólu kobiet, który się z tym wiąże. Zaczęłyśmy też normalnie mówić o swoim zdrowiu: o menstruacji, menopauzie. Ale to się dopiero zaczyna. Rozmawiajmy więcej.

„Podeszłam do rekrutacji w Amazonie mając zerowe doświadczenie w branży logistycznej, a nawet inne wyobrażenie o tym, co mogę robić zgodnie ze swoim wykształceniem etnolożki. Kluczowe to otwarta głowa, nastawienie na naukę nowych rzeczy i na działanie. Dziś moje stanowisko jest dobrym przykładem łamania stereotypów w pracy” – mówi Hanna Ziarkowska w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women.

Logistyka coraz bardziej kobieca

Według badania Gartnera „The Women in Supply Chain Survey 2021” na świecie kobiety stanowią już ponad 40 proc. wszystkich pracowników łańcucha dostaw. Codziennie zajmują się relacjami z klientem, kwestiami finansowymi, kadrowymi, nadzorowaniem procesów i zarządzaniem zasobami. Wg najnowszego badania Gemini w Polsce w branży magazynowej już 55 proc. pracujących to kobiety, 45 proc. – mężczyźni.

W stereotypowo męskim biznesie, za jaki mogą być uważane e-commerce czy logistyka doskonale radzą sobie kobiety – general managerki takie, jak Hanna Ziarkowska - jedna z kobiet zarządzających centrami dystrybucyjnymi (Fulfillement) Amazon.

Hannę Ziarkowską goszczę w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women, a rozmawiamy o stereotypach w pracy, o kobietach w stereotypowo męskich zawodach. Przykłady takich zawodów moja gościni odnajduje w swojej firmie Amazon, ale też siebie podaje jako przykład.

Jak się w takim razie przebić na stanowiskach, gdzie wciąż bardziej widziani są mężczyźni i jak przebić szklany sufit? Rozmawiamy o leadershipie kobiet z bardzo osobistej perspektywy Hanny Ziarkowskiej, która szczerze i otwarcie mówi, gdzie popełniała błędy i jakie wyciągała wnioski

Jej historia pokazuje, że kobiety w Amazon przełamują te stereotypy. Z jednej strony powierzane są im najważniejsze funkcje w firmie, z drugiej – odnajdują się one w tematach, które do tej pory zarezerwowane były dla mężczyzn (usługi transportowe, utrzymanie ruchu, zarządzanie łańcuchem dostaw, w tym automatyzacja i robotyzacja). A swoją wiedzą chętnie dzielą się z innymi kobietami.

Hanna Ziarkowska zdobywała doświadczenie jako jedna z pierwszych kierowniczek obszaru w Polsce i członkini zespołu odpowiedzialnego za otwieranie nowych centrów logistycznych w Europie. Następnie przez kilka lat zarządzała centrum logistycznym w Sadach k. Poznania. Przez wiele lat pracy w firmie miała okazję przekonać się, jak ważne jest dawanie równych szans wszystkim pracownikom, z których każdy wnosi coś wartościowego do organizacji:

„Amazon działa zgodnie z filozofią DEI, opartą na różnorodności, równości i akceptacji, co oznacza m.in. tworzenie równych warunków do rozwoju zawodowego dla kobiet i mężczyzn. Dzięki temu mogę w pełni realizować tutaj moje ambicje zawodowe i czuję się doceniana. Różnorodność jest bardzo ważna – sprawia, że jesteśmy bardziej kreatywni, że możemy spojrzeć na wyzwania i problemy z różnych perspektyw” – podkreśla moja gościni.

Dzięki pracy w kilku zespołach Amazon, zarówno w strukturze polskiej jak i międzynarodowej,  Hania rozwinęła swoje kompetencje menadżerskie, by móc w tej chwili z powodzeniem zarządzać dużym, różnorodnym zespołem. Amazon wspiera kobiety w rozwoju kariery m.in. przez programy mentoringowe – Hanna z wykształcenia jest etnologiem i antropologiem kultury, tymczasem w Amazon dowodzi całym centrum dystrybucyjnym. Zaczynała od niższego szczebla, dziś zarządza kilkutysięcznym zespołem. Kiedyś potrzebowała wsparcia, dziś to ona jest mentorką i motywuje kobiety do odkrywania swojego potencjału.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu

Czy po całym dniu spotkań masz czasem wrażenie, że tak naprawdę nic nie zrobiłaś, a jesteś bardzo zmęczona? Według słownika języka polskiego tzw. spotkanioza to zbyt częste i uciążliwe dla pracowników odbywanie się spotkań. Ten problem nie istniał od zawsze, jednak wiele osób mówi, że to właśnie pandemia i łatwość w organizowaniu spotkań online – znacznie go nasiliła. W 2023 r. menedżerki i menedżerowie spędzali średnio ponad 50% swojego tygodnia na spotkaniach, to aż o 66% więcej w porównaniu z dwoma poprzednimi latami. Szacuje się, że do 2027 roku liczba spotkań wzrośnie o około 34%. Bezproduktywne spotkania kosztują firmy 34 miliardy dolarów rocznie i liczba ta stale rośnie.

W najnowszym odcinku podcastu „Forbes Women” dziennikarka Katarzyna Gaweł, która w Ringier Axel Springer Polska zarządza obszarem różnorodności, równości i inkluzywności, rozmawia z Martyną Tarnawską – facylitatorką z 10-letnim doświadczeniem, który wierzy, że wszystko się da zaprojektować: zarówno biznes, usługę, jak i spotkanie.

Czym jest facylitacja i czy może być konkretnym narzędziem do tego, żeby tych spotkań było mniej?

Jej definicja zawiera sztukę i naukę – odpowiada gościni. Sztukę dlatego, że trzeba połączyć pewne dyscypliny, swoje umiejętności i talenty, ale też naukę – bo wiele z tych rzeczy, czyli: jak odpowiednio zaprojektować spotkanie, jak je poprowadzić – to jest kwestia zarówno psychologii, ekonomii behawioralnej, ale też wiedzy o tym, jak działa uczestnik w grupie – tłumaczy ekspertka.

Grupa jest bohaterką każdego spotkania. Facylitacja to nic innego, jak proces przemyślenia tego, jak poprowadzić grupę do określonego celu – i wdrożenie tego w praktyce. To właśnie cel w spotkaniach jest najważniejszy, o czym często zapomniany. Więc nie o samo spotkanie się rozchodzi, ale o jego cel – podkreśla Martyna Tarnawska.

Podążając dalej tym tropem – na pewno to, żeby spotkań było w naszym życiu zawodowym mniej, jest jednym z kryteriów. Tylko równie ważne, jeśli nie ważniejsze, jest to, żeby były one bardziej efektywne. Czyli żebyśmy mieli poczucie, że spotkania są ogromną częścią naszej pracy, ale taką, która przynosi określone skutki i wartościowe dla nas efekty.

Kluczowe problemy w spotkaniach. Jak sobie z nimi radzić?

Największymi wyzwaniami, które gościni rozpoznaje w kontekście spotkań, są ich określone cele (dokładniej ich brak). Ważnym aspektem jest też przemyślenie i dobra organizacja czasu trwania spotkania, jak i ilości osób, która w nim uczestniczy. Im mniej uczestników i uczestniczek, tym bardziej efektywne jest spotkanie. Uczestnictwo powinno być świadome i uzasadnione.

Równie istotne dla powodzenia spotkania są różnorodność i inkluzywność. Skuteczne spotkania wymagają angażowania różnych osób i wykorzystywania ich naturalnych talentów, nie zawsze widocznych „na pierwszy rzut oka”.

W dalszej części rozmowy Martyna Tarnawska przedstawia przykłady sposobów pozwalających na zaktywizowanie podczas spotkania całej grupy. Więcej o metodach „popcornu”, „slajdu na ciszę” czy na tzw. zawał serca – usłyszysz w rozmowie.

Kolejnym z czynników sprzyjającym udanym spotkaniom jest budowanie kultury zaufania i otwartej komunikacji. Rady gościni dla liderek i liderów wydają się proste, jednak nie są oczywiste. Organizowanie spotkań, w których same chciałybyśmy uczestniczyć, eksperymentowanie z formułą spotkań i regularna samoocena oraz feedback, są tutaj kluczowe.

Przy odpowiednim podejściu organizacja spotkań może stać się narzędziem nie marnującym czasu, ale wnoszącym realną wartość do pracy zespołów i dla biznesu.

Martyna Tarnawska – entuzjastka świata digital i nowych technologii, trenerka, facylitatorka i project managerka z 10-letnim doświadczeniem. Specjalizuje się w prowadzeniu warsztatów innowacji w metodyce Service Design i Design Thinking. Przeprowadziła ponad 1500 godzin szkoleń z facylitacji, marketingu internetowego i projektowania. Jako Digital Innovation Lead w Socjomanii, projektuje procesy rozwojowe, prowadzi ścieżki mentoringowe i tworzy strategie rozwoju. Współpracowała z takimi markami jak PKO Bank Polski, Google, Capgemini, DHL, EY, HPE, Orange, TESCO, Uniwersytet Warszawski i T-Mobile.

„Odpowiednie zarządzanie projektami pozwala na skuteczne planowanie, koordynację i kontrolę działań, co przyczynia się do zwiększenia efektywności i osiągania zamierzonych celów. Pozwala to uniknąć chaosu, błędów i opóźnień w realizacji projektów” – mówi w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women Maria Kluz, Head of Project Management Office w Ringier Axel Springer Polska.

Życie to tak naprawdę jeden wielki projekt. Zagospodarowanie ogrodu, rodzinne wakacje i wyjazdy, zakup własnego mieszkania czy domu – to wszystko projekty. Warto określić sobie cel, ramy czasowe, harmonogram i budżet, bo wtedy zwiększamy prawdopodobieństwo, że pojedziemy na wymarzony urlop, będziemy mieć piękny ogród czy mieszkanie. Projektem jest też zmiana, np. gdy chcemy schudnąć lub przytyć. Łatwiej i szybciej osiągniemy założony cel, gdy go sobie określimy wraz z terminem, planem działania i finansami, które możemy na ten cel poświęcić.

Jak podkreśla moja gościni Maria Kluz zarządzanie projektami ewoluowało do osobnej dziedziny. Z własnym zapleczem teoretycznym, z własnymi metodykami. Warto z tej wiedzy korzystać i w życiu prywatnym, i w pracy.

„Wdrażając zarządzanie projektami, mamy wpływ na jakość pracy swojej i każdego pracownika. Im lepiej znamy poszczególne cele, tym większe są szanse na zrealizowanie projektu z sukcesem, co przyniesie realne korzyści firmie czy klientowi” – dodaje moja gościni.

O tym, jak w pracy przydaje się wiedza z zakresu zarządzania projektami, przekonałam się wielokrotnie, zarządzając takimi projektami, jak np. co tygodniowy newsletter Prezesa, czy doroczna gala rozdania nagród People Awards, chociaż nie jestem project managerką sensu stricto. Nauczyłam się jednak, że idąc do sponsora/sponsorki projektu zawsze zaczynam od przypomnienia celu i zakresu projektu, a następnie pokazuję działania zrealizowane versus harmonogram, wysokość poniesionych kosztów oraz ryzyka, jeśli wymagają zaakcentowania. Daje to poczucie bezpieczeństwa wszystkim osobom zaangażowanym w projekt oraz gwarantuje sukces projektu.

„Zarządzanie projektami przynosi organizacji same korzyści: to oszczędność czasu, kosztów, to lepsza transparentność realizowanych działań, kontrola jakości produktu, usługi czy procesu. To większa przewidywalność dla biznesu i komfort pracy dla pracowników.”

Organizacje na całym świecie wdrażają zarządzanie projektami z kilku istotnych powodów. Przede wszystkim, zarządzanie projektami pozwala na bardziej efektywne osiąganie celów i realizację zamierzonych rezultatów. Zarządzanie projektami umożliwia organizacjom lepsze reagowanie na zmiany i wyzwania, które mogą wystąpić w trakcie realizacji projektu. Dzięki ścisłej kontroli i monitorowaniu postępu projektu, organizacje mogą szybko identyfikować problemy i podejmować odpowiednie działania korygujące, przyczynia się to również do poprawy efektywności komunikacji w organizacji. 

Ostatecznie, organizacje wdrażają zarządzanie projektami w celu zwiększenia swojej konkurencyjności, poprawy jakości usług i produktów, zwiększenia efektywności operacyjnej oraz zminimalizowania ryzyka i kosztów niepowodzeń projektów. W rezultacie, zarządzanie projektami stało się powszechną praktyką w organizacjach na całym świecie, ponieważ pomaga im skutecznie osiągać cele, optymalizować zasoby, reagować na zmiany i doskonalić swoje procesy.

Bio

Maria Kluz, Head of Project Management Office w Ringier Axel Springer Polska, zarządza projektami strategicznymi, między obszarowymi, transformacyjnymi. Maria zajmuje się również zarządzaniem zmianą i mentoringiem wewnętrznym w zakresie podejścia projektowego w Ringier Axel Springer Polska. Jest laureatką nagród People Awards w kategorii The Leader oraz dla zespołu projektowego Onet Premium w kategorii The Team.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

„Polskie polityczki się miotają, np. między edukacją a polityką zagraniczną. Media zachęcają nas, żebyśmy były ekspertkami od wszystkiego, a to się mści brakiem specyfikacji. Strategia polegająca na tym, żeby być jedynym wyborem partii w danym zakresie (...) jest skuteczna. Tak robią najlepsze polityczki na świecie. Należy tak budować strategię swojej marki osobistej, eksperckiej, że jeżeli przyjdzie do przydzielania stanowisk, to wybór będzie oczywisty” – mówi w podcaście Forbes Women Joanna Burnos, założycielka LEADERIS Institute specjalistka w zakresie przywództwa, różnorodności i inkluzywności.

Pod względem reprezentacji kobiet w polityce znacznie odstajemy od średniej europejskiej. Choć w Polsce żyje prawie 20 mln kobiet i stanowimy ponad połowę społeczeństwa (prawie 52 proc. z 38 mln mieszkańców), nie mamy proporcjonalnej reprezentacji w parlamencie.

W obecnej kadencji kobiety zasiadają więc w niespełna 29 proc. foteli w Sejmie i w 24 proc. w Senacie (w PE parlamentarzystki stanowią ponad 40 proc.– a w narodowych parlamentach UE średnio 26 proc.). W marcu 2023 r. w 25-osobowym rządzie Mateusza Morawieckiego kobiety dzierżyły zaledwie cztery teki ministerialne.

Potrzebujemy rozwiązań ustawowych, które przeciwdziałają wykluczeniu kobiet ze sfery politycznej, jak regulacje w kwestii przyznawania kobietom określonych miejsc na liście. Kobiety dostają się najczęściej tzw. miejsca niebiorące. W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women rozmawiam jednak z moją gościnią nie o regulacjach, a o tym, co kobiety same mogą zrobić, jeśli chcą zaistnieć w polityce, posługując się najlepszymi przykładami polityczek ze świata.

Zawieranie sojuszy, tworzenie strategii i konkretne dane. Na tych trzech filarach Joanna Burnos radzi budować swoją pozycję w polityce, odnosząc się do historii politycznych roll models. „Kampania uszyta na miarę, docieranie ze swoim przekazem za pomocą określonych kanałów komunikacji, które odpowiadają potrzebom wynikającym z segmentacji naszych wyborców i wyborczyń. Na tym budujmy swoją pozycję w polityce” – mówi Joanna Burnos.

Kluczowe to być blisko ludzi. Moja gościni przekonuje, że to zawsze się sprawdza. W świecie politycznym, ale też i biznesowym, należy postawić na trend „Human to Human”. Dziś bardziej niż kiedykolwiek wyborcy i wyborczynie chcą zobaczyć w polityku i polityczce drugiego człowieka. 

Joanna Burnos

Założycielka LEADERIS Institute. Specjalistka w zakresie przywództwa, różnorodności i inkluzywności. Przedsiębiorczyni, mówczyni, trenerka.  Doświadczenie zawodowe zdobywała także w międzynarodowej korporacji finansowej oraz firmie konsultingowej.

Wykładowczyni Akademii Finansów i Biznesu Vistula, inicjatorka i autorka MBA Women in Leadership.

Absolwentka Akademii Leona Koźmińskiego, Europejskiej Akademii Dyplomacji oraz European Women’s Academy w Brukseli. Stypendystka Solvay Brussels School of Economics and Management przy Wolnym Uniwersytecie w Brukseli. Członkini Towarzystwa Ekonomistów Polskich, Rady Doradczej The Alliance of Her, Women in International Security, a także Rady Programowej Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach. Prelegentka i moderatorka licznych konferencji krajowych i zagranicznych oraz autorka artykułów z zakresu rozwoju osobistego, przywództwa kobiet i spraw międzynarodowych.

Całość TYLKO w aplikacji Onet Audio. Subskrybuj pakiet Onet Premium i słuchaj bez limitu.

Tylko sześć krajów na świecie może pochwalić się średnią powyżej 30% kobiet w zarządach. Są to: Norwegia, Francja, Belgia, Szwecja, Finlandia i Nowa Zelandia. Trzy pierwsze wdrożyły przepisy wymuszające odpowiedni parytet, a trzy pozostałe rozwiązały problem bez wprowadzania wymaganych kwot.

A jak jest w Polsce? Do niedawna nie było żadnych regulacji wspierających równowagę płci w biznesie. We władzach spółek z indeksem WIG140 kobiety stanowią 17,2%, a tylko trzy firmy mają kobietę na stanowisku prezeski. Sformułowane w lipcu 2021 Dobre Praktyki Giełdy PW zalecają, by kobiety stanowiły minimum 30% obsady w zarządach spółek. Do takiego pułapu dąży też polski oddział 30% Club.

W najnowszym odcinku podcastu Forbes Women goszczę dwie przedstawicielki 30% Club i współautorki raportu „Niech nas usłyszą! Głos kobiet w korporacjach” Milenę Olszewską-Miszuris i Aleksandrę Włodarczyk. Milena Olszewska-Miszuris jest współzałożycielka i Co-Chair kampanii 30% Club Poland i prezeską firmy doradczej WM Advisory Sp. z o.o., Aleksandra Włodarczyk jest współzałożycielka i koordynatorka kampanii 30% Club Poland i traderka obligacji skarbowych w ING Banku Śląskim.

Raport przynosi dużo ciekawych wniosków i przede wszystkim rozprawia się z pewnymi stereotypami. Z raportu wynika, że nie tylko udział kobiet na najwyższych stanowiskach wciąż jest niewielki. Dodatkowo, jak mówi w podcaście Milena Olszewska-Miszuris, jeśli spojrzymy na to, że kobiety częściej możemy spotkać w radach nadzorczych niż w zarządach, czyli tam, gdzie podejmowane są kluczowe decyzje, to widzimy jeszcze większy dysonans.

Stereotypy w odniesieniu do kwestii związanych z płcią są wciąż silne i to one utrudniają, a nawet uniemożliwiają wyrównywanie szans. Wskazują na to wyniki badania „Niech nas usłyszą! Głos kobiet w korporacjach” przeprowadzonego przez 30% Club Poland i UN Global Compact Network Poland.

W badaniu przeprowadzonym przez 30% Club Poland i UN Global Compact Network Poland wzięły udział 4 262 aktywnie zawodowo kobiet o zróżnicowanej sytuacji rodzinnej. Z moimi gościniami rozmawiamy o najważniejszych wnioskach wynikających z raportu, które z jednej strony obalają stereotypowe podejście, że kobiety nie zabiegają o awans i wolą mniej eksponowane stanowiska, a z drugiej pokazują szereg czynników i barier, które stoją na drodze do rozwoju ścieżki kariery.

Raport pokazuje dobitnie, iż większość uczestniczek badania chce awansować (91,1%) i jednocześnie ponad połowa respondentek wskazuje, że to płeć jest powodem gorszego traktowania w miejscu pracy (52,1%). Badanie potwierdziło też to, co obserwuję przez lata swojej pracy i co słyszę od wielu managerek na wysokich stanowiskach - 55,7% respondentek potwierdziło, że wymagania stawiane wobec kobiet są wyższe niż wobec mężczyzn na równorzędnych stanowiskach.

BIO Rozmówczyń

Milena Olszewska-Miszuris: Prezeska butikowej firmy doradczej, wspierającej zarządy w kwestiach związanych z budowaniem wartości, raportowaniem finansowym oraz zrównoważonego rozwoju, z prawie 20-letnim doświadczeniem na rynku kapitałowym. Aktywnie działa na rzecz kwestii ESG czyli środowiskowych, społecznych i ładu korporacyjnego. Jest współzałożycielką i Co-Chair 30% Club Poland. Zasiada w Komitecie ds. Ładu Korporacyjnego przy GPW w Warszawie S.A. oraz jest ekspertką ds. zrównoważonego ładu korporacyjnego w Human and Business Rights Programme przy UN Global Compact Network Poland. Jest członkinią Stowarzyszenia Niezależnych Członków Rad Nadzorczych jak również aktywną członkinią rad nadzorczych spółek giełdowych. Działa również jako ekspertka w Instytucie Zrównoważonego Rozwoju i Środowiska przy Uczelni Łazarskiego, jest Ambasadorką Chapter Zero Poland oraz członkinią Rady Ekspertów Klubu Inwestorek Indywidualnych. Ukończyła Szkołę Główną Handlową i posiada trzy międzynarodowe certyfikaty: ACCA, CFA i FSA Credential.

Aleksandra Włodarczyk: Współzałożycielka i koordynatorka kampanii 30% Club Poland, aktywistka na rzecz większej różnorodności i wyrównywania szans w biznesie. Specjalistka w zakresie rynków finansowych z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem w bankowości inwestycyjnej zarówno w polskich, jak i zagranicznych instytucjach finansowych. Jej ścieżka zawodowa obejmuje pracę w PKO BP i Société Générale w Warszawie, jak i w Bank of America Merrill Lynch w Londynie. Obecnie odpowiedzialna za trading obligacjami skarbowymi i instrumentami pochodnymi stopy procentowej krajów regionu CEE w ING Banku Śląskim. Absolwentka Szkoły Głównej Handlowej, posiada tytuł CFA oraz licencję maklera papierów wartościowych i doradcy inwestycyjnego.

„Wiele z nas kojarzy bezpieczeństwo finansowe z kwotą na koncie - większa kwota to wyższe poczucie bezpieczeństwa finansowego. Tymczasem jest to o wiele głębszy temat. Bezpieczeństwo finansowe to poczucie celu, misji i determinacji, to poczucie zdolności do zarabiania pieniędzy. Poczucie, że mam tę zdolność i że niezależnie od sytuacji, w której się znajdę, jestem w stanie zarobić pieniądze – mówi w najnowszym odcinku podcastu Forbes Women Marta Kobińska, prezeska Fundacji Bezpieczni Finansowo.