Explore every episode of the podcast FLIS: Podcast o muzyce i słuchaniu

👨‍🚀 Czy sztuczna inteligencja może być muzykalna albo rozumieć zapachy?
👩‍🎓 W jaki sposób narzędzia AI mogłyby pomóc jurorom i uczestnikom Konkursu Chopinowskiego?
🤶 Jak zaznaczać obecność algorytmów w nowopowstałych dziełach sztuki?

🧞‍♀️ Naszymi przewodniczkami po świecie generatywnej sztucznej inteligencji są prof. Aleksandra Przegalińska i dr Ewa Chamczyk.

👩🏼‍🏫 Aleksandra Przegalińska jest filozofką, prorektorką ds. Innowacji oraz AI w Akademii Leona Koźmińskiego i naukową doradczyni Campus AI; aktualnie – Senior Research Associate w Center for Labour and Just na Harvardzie. 📚 Autorka wielu książek, m.in. Sztucznainteligencja. Nieludzka, arcyludzka (Kraków, 2020), Przenikanie umysłów. Potencjał twórczy współpracy z AI (wspólnie z Tamillą Triantoro, Warszawa, 2024).

🎹 Ewa Chamczyk jest muzykolożką, współzałożycielką i kierowniczką wydawnictwa AI Books by Campus AI oraz redaktorką „hAI Magazine” – pierwszego polskiegoczasopisma poświęconego Sztucznej Inteligencji. 🧘‍♀️

Rozdziały:

(00:00) Wstęp.

(01:41) Jak algorytmy wpłynęły na sposoby słuchania muzykiAleksandry Przegalińskiej i Ewy Chamczyk?

(06:12) Co musiałoby się stać, żeby Sztuczna Inteligencjazostała jurorem Konkursu Chopinowskiego?

(11:28) Czy SI może być muzykalna?

(15:48) Czy Chat GPT może wspierać konkursowiczów i konkursowiczki?

(22:20) Muzyka stworzona przez Sztuczną Inteligencję, którąlubimy.

(27:44) Falsyfikaty i muzyczne fake newsy.

(36:30) Jak zaznaczać obecność Sztucznej Inteligencji wdziełach sztuki?

(41:10) Gdyby Chopin żył, to chętnie korzystałby z technologicznych zdobyczy. Albo produkował reggaeton oparty na mazurkach.

Lubię siadać na balkonie za jury, żeby patrzeć na ich reakcję. Raz, jeden z jurorów zasnął podczas wykonania – głowa mu się kiwała, a w pewnym momencie oparł się o drugiego jurora. Wtedy się obudził. Na antenie nie powiem, kto to był, ale w kuluarach mogę to zdradzić.  😂

– mówi Marcin Bogucki, gość kolejnego odcinka chopinowskiego sezonu FLIS. Tym razem rozmawiamy o humorze Chopina i żartobliwych wątkach w muzyce klasycznej. 🤣 Opowiadamy sobie nawzajem muzyczne memy i kawały, ale mówimy również o performatywności Konkursu Chopinowskiego. Poza tym porównujemy warszawskie zmagania pianistyczne z Konkursem Piosenki Eurowizji. 🦚

🧑🏻‍⚕️ Dr Marcin Bogucki (Zakład Teatru i Widowisk InstytutuKultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego) jest kulturoznawcą i muzykologiem. W swoich badaniach zajmuje się m.in. operą i kulturową historią muzyki, w tym Konkursu Chopinowskiego (ale także Eurowizji). Współautor (razem z Adą Arendt, Pawłem Majewskim i Kornelią Sobczak) książki Chopinowskie igrzysko. Historia Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina 1927-2025 (Warszawa 2020). Jest również autorem książek: Teatr operowy Petera Sellarsa. Inscenizacje Händla i Mozarta z lat 80. XX w. (Poznań 2012) i Szaleństwo w operze (Gdańsk 2023). Marcin Bogucki należy do Stowarzyszenia MiłośnikówKonkursu Piosenki Eurowizji OGAE Polska oraz Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych.

Autorzy:🌞 Scenariusz, produkcja i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska 🌚 Dżingiel: Izabela Smelczyńska 🌹Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio 🔥Animacja: Filip Dowjat

Fryderyk Chopin wielkim kompozytorem był, ale czy wiesz o nim cokolwiek poza tym? Czekając na XIX Konkurs Chopinowski, sprawdź swoją wiedzę (albo intuicję). Już połowa poprawnych odpowiedzi to jest sukces! https://culture.pl/pl/artykul/quiz-chopiniana-co-wiesz-o-frycku

W filmie Michała Kwiecińskiego klasyczna biografia Chopina łączy się z metaforyczną opowieścią o oswajaniu śmierci. Ale Chopin, Chopin!, choć efektowny i imponująco piękny, rozczarowuje emocjonalną sterylnością. 

https://culture.pl/pl/dzielo/chopin-chopin-rez-michal-kwiecinski

(00:00) Wstęp, przedstawienie dra Marcina Boguckiego.

(02:05) „Zdrów jestem i wesół”. Co wiemy o poczuciu humoru Fryderyka Chopina?

(05:12) Humorystyczne motywy w twórczości patrona Konkursu Chopinowskiego i muzyce klasycznej (poważnej?).

(10:38) Opowiadamy o memach poświęconych muzyce klasycznej.

(15:00) Ulubione żarty o muzyce klasycznej (moment katartyczny), a także karykatury i fraszki o Konkursie Chopinowskim.

(24:04) Czy w Konkursie Chopinowskim jest miejsce na humor?

(28:54) Performatywność i moda Konkursu Chopinowskiego.

(34:38) O stereotypizacji uczestników i uczestniczek Konkursu.

(36:53) O gestach osób uczestniczących w Konkursie. Element teatralny czy potrzeba ciała?

(39:10) Blind audition, czyli konklawe dla jurorów.

(42:30) Co Konkurs Chopinowski ma wspólnego z Eurowizją?

(48:43) „Bo kocham Chopina, i słuchać, ale nie od pana”.

❔Kogo można nazwać kompozytorem – Krzesimira czy Radzimira Dębskiego? ❓Skąd bierze się prestiż Konkursu Chopinowskiego? ❔Dlaczego Michałowi Mendykowi przeszkadza wiedeński konkurs noworoczny? ❓Czy dobry gust istnieje?

🎹 Gościem kolejnego odcinka chopinowskiej serii FLIS: podcastu o muzyce i słuchaniu jest Michał Mendyk, kurator, redaktor „Ruchu Muzycznego” i wydawca. Mówimy o socjologii muzyki, historii konwenansów, tożsamości i inkluzywności. Rozmowa okazała się nadzwyczaj meandrująca, ale pełna ciekawych wątków. Spoiler alert: nasz gość nie śledzi Konkursu Chopinowskiego. Ale to wyjątek – pozostałe gościnie i goście naszego cyklu są uważnymi obserwatorkami i obserwatorami tego wydarzenia.
🎵 Michał Mendyk jest kuratorem muzycznym odpowiedzialnym za takie inicjatywy jak Radykalna Kultura Polska (łącząca archaiczną tradycję wykonawczą polskiej muzyki ludowej z ponowoczesnymi wątkami awangardy i muzyki popularnej), czy Opera dla Głuchych (cykl przybliżający praktyki artystyczne Głuchych). Od 2008 roku prowadzi wytwórnię Bôłt Records, w której ukazywały się m.in. płyty środkowo- i wschodnioeuropejskich kompozytorów (polskich, litewskich czy rumuńskich) i nagrania Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia (w wersjach oryginalnych i remiksowanych). Pełni także funkcję redaktora działu Wydawnictwa w „Ruchu Muzycznym”.

🎹Jury XIX Konkursu Chopinowskiego 2025 to siedemnaścioro wybitnych artystów z całego świata, w tym laureaci poprzednich edycji. Przewodniczącym został Garrick Ohlsson – legenda światowej pianistyki. Sprawdź, kim są wszyscy członkowie jury.

https://culture.pl/pl/artykul/xix-konkurs-chopinowski-2025-jurorzy-ktorzy-zdecyduja-o-losach-pianistow-i-pianistek

🎹Garrick Ohlsson, przewodniczący jury XIX Konkursu Chopinowskiego: Czasami śni mi się niebiańska muzyka [WYWIAD]

https://culture.pl/pl/artykul/garrick-ohlsson-przewodniczacy-jury-xix-konkursu-chopinowskiego-czasami-sni-mi-sie-niebianska-muzyka-wywiad

📎 Autorzy: ⚪️ Scenariusz, produkcja i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska⚪️ Dżingiel: Izabela Smelczyńska.⚪️ Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio⚪️ Animacja: Filip Dowjat

(00:00) Wstęp.

(01:57) Michał Mendyk przedstawia się publiczności.

(03:17) Muzyka poważna: dlaczego nie mówimy o tym co nas boli otwarcie?

(08:14) Sakralizacja muzyki i kultu kompozytora.

(14:13) Konkurs Chopinowski – pomiędzy elitarnością a masowością.

(18:40) Czy zależy nam, żeby Polacy najlepiej grali Chopina?

(21:18) Dostępność muzyki: od wynalezienia druku do streamingu.

(25:58) Konwenanse muzyki.

(33:28) O dobrym guście (chociaż nie istnieje).

(39:36) Czy muzyka klasyczna może być inkluzywna?

Z perspektywy psychologicznej, czym są konkursy muzyczne dla ich uczestników i uczestniczek? Z jakimi wyzwaniami muszą zmierzyć się młodzi muzycy podczas przygotowań do takiego wydarzenia jak Konkurs Chopinowski? W jaki sposób psychologowie badają konkursy muzyczne? Usłyszymy również o Idze Świątek i Adamie Małyszu.

Gościnią kolejnego odcinka „FLIS” jest dr Aneta Bartnicka-Michalska, filozofka i psycholożka. Pracuje na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Uniwersytecie SWPS. Należy do American Psychological Association, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Stowarzyszenia Psychologii Rozwoju Człowieka.

❔ Według Zbigniewa Herberta każdy nosi w sobie jakiś portret Fryderyka Chopina. Jaki obraz wyłania się spod pióra polskich i zagranicznych pisarzy?▫️https://culture.pl/pl/artykul/od-obcych-oczu-po-magiczne-palce-literackie-portrety-chopina

❔ Jurorzy XIX Konkursu Chopinowskiego o muzyce Chopina i konkursowych paradoksach. Czy Chopina powinno się dzisiaj grać tak jak przed stoma laty? O co tak naprawdę – bo przecież nie o nagrody – chodzi w Konkursie? Czego potrzeba, aby zostać laureatem? Mówią znawcy, którzy w październiku 2025 roku zasiądą pod przewodnictwem Garricka Ohlssona w jury Konkursu Chopinowskiego.

▫️ https://culture.pl/pl/artykul/jurorzy-xix-konkursu-chopinowskiego-o-muzyce-chopina-i-konkursowych-paradoksach
📎 Autorzy: ⚪️ Scenariusz, produkcja i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska⚪️ Dżingiel: Izabela Smelczyńska.⚪️ Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio⚪️ Animacja: Filip Dowjat

(00:00) Wstęp: czy miewamy muzyczne koszmary?

(03:10) Konkurs muzyczny jako marzenie i praca.

(09:08) Budowanie własnej wartości i zdrowej realizacji.

(11:27) Ideały a rzeczywistość. Co z psychoedukacją w szkolnictwie artystycznym?

(18:03) Stres i trema: układ współczulny i przywspółczulny.

(29:05) Perfekcja czy mistrzostwo?

(32:41) W jaki sposób Konkurs Chopinowski śledzi dr Aneta Bartnicka-Michalska?

(42:03) Jak zachować oryginalność w konwencjonalnym świecie muzyki klasycznej?

(54:11) Jak radzić sobie ze zwycięstwem?

(58:53) Iga Świątek i Adam Małysz.

Zapraszamy na wysłuchanie rozmowy z Johnem Allisonem, krytykiem muzycznym, redaktorem „Opera Magazine”, przewodniczącym jury XII Konkursu Moniuszkowskiego, a także jurorem XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Czy słuchanie tak wielu wykonań odbiera czystą radość ze słuchania muzyki? Która opera Stanisława Moniuszki jest najbardziej lubiana przez Johna Allisona? Dlaczego to akurat "Halka"?

Ostatni odcinek podcastu FLIS o Moniuszce zapowiada kolejny sezon, który będzie poświęcony Konkursowi Chopinowskiemu – a właściwie wszystkiemu, co go otacza. Zapraszamy do słuchania nowych odcinków. Słyszymy się we wrześniu!

• Who is Who w jury Konkursu Moniuszkowskiego? Przeczytaj artykuł Filipa Lecha, w którym przybliża skład gremium oceniającego uczestników i uczestniczki 12. Konkursu Moniuszkowskiego.
• Kto wygra XIX Konkurs Chopinowski? Eliminacje zakończone. Kim są pianiści i pianistki, którzy w październiku wezmą udział w chopinowskich zawodach?

(00:00) Wstęp, zapowiedź kolejnych odcinków.

(02:25) John Allison o swoich wrażeniach z Konkursu Moniuszkowskiego.

(03:26) Redaktor "Opera Magazine" o swoich kontaktach z polską muzyką i kulturą.

(07:33) Muzyka Europy Środkowej: z Czech, przez Estonię, do Ukrainy.

(14:45) O łączeniu roli krytyka, redaktora i jurora.

(18:31) Rola konkursów muzycznych we współczesnym świecie.

(24:02) Czy jurorowanie nie zabiera czystej radości ze słuchania muzyki? John Allison o ulubionych utworach Moniuszki i Chopina.

(29:28) Co wyróżnia dobre wykonanie muzyki Chopina?

(33:07) John Allison o Warszawie.

Jak wygląda praca przy Konkursie Moniuszkowskim? W jaki sposób akompaniator pomaga odnaleźć śpiewakowi komfort? A przede wszystkim: co zostało z nami po XII Konkursie Moniuszkowskim? W kolejnym odcinku podcastu FLIS usłyszymy wypowiedzi pianistki Rozalii Kierc oraz wolontariuszek pracujących przy organizacji Konkursu.

Who is Who w jury Konkursu Moniuszkowskiego? Przeczytaj artykuł Filipa Lecha, w którym przybliża skład gremium oceniającego uczestników i uczestniczki 12. Konkursu Moniuszkowskiego.

Kto znalazł się na podium Konkursu Moniuszkowskiego? Przypomnijmy sobie emocje, które towarzyszyły tegorocznym igrzyskom śpiewaczym.

(00:00) Wstęp i statystyki.

(06:46) Aria Anny I molylas, i poklony klala z I aktu opery Ukradene shchastia Yuliya Meytusa, śpiewa Mariana Poltorak, przy fortepianie Gabriel Lasota.

(12:09) O nagrodach, pieniądzach i konkursowym życiu.

(20:38) Aria Valentina Ô sainte médaille… Avant de quitter ces lieux z II aktu opery Faust Charlesa Gounoda, śpiewa Aksel Daveyan, przy fortepianie Rozalia Kierc.

(25:09) O byciu akompaniatorką opowiada Rozalia Kierc.

(31:00) Media społecznościowe i polityka.

(35:49) Konkurs z perspektywy wolontariuszek.

(42:15) Allah, Allah, Akbar Karola Szymanowskiego do słów Jarosława Iwaszkiewicza z cyklu Pieśni muezina szalonego op. 42 nr 1, śpiewa Mariam Suleiman, przy fortepianie Piotr Zuchowski.

Kto był najchętniej wybieranym kompozytorem wśród osób uczestniczących w XII Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki? I dlaczego śpiewanie po polsku jest takie trudne? W kolejnym odcinku podcastu FLIS usłyszymy wypowiedzi Olgi Pasiecznik, Izabeli Kłosińskiej, Zixin Tang, Huberta Kowalczyka, Salvadora Villanuevy, Rozalii Kierc, Samuela Stopforda, Arpi Sinanyan, Mariany Poltorak, Wiktorii Szymanskiej i Mariusza Kwietnia.

Who is Who w jury Konkursu Moniuszkowskiego? Przeczytaj artykuł Filipa Lecha, w którym przybliża skład gremium oceniającego uczestników i uczestniczki 12. Konkursu Moniuszkowskiego.

Kto znalazł się na podium Konkursu Moniuszkowskiego? Przypomnijmy sobie emocje, które towarzyszyły tegorocznym igrzyskom śpiewaczym.

(00:00) Wstęp

(6:00) „Lawina” Witolda Lutosławskiego do słów Aleksandra Puszkina w tłumaczeniu Juliana Tuwima. Śpiewa Justyna Khil, przy fortepianie Rozalia Kierc.

(10:10) Problemy ze śpiewaniem po polsku.

(18:33) „Precz z moich oczu” Fryderyka Chopina do słów Adama Mickiewicza. Śpiewa Zixin Tang, przy fortepianie Leon Chen.

(21:27) Łamańce językowe. Rży mój gniady, ziemię grzebie?

(27:56) „Zawód” Władysława Żeleńskiego do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Śpiewa Arpi Sinanyan, przy fortepianie Marta Misztal.

(30:49) Ukraińskie śpiewaczki o śpiewaniu po polsku i kresowej polszczyźnie.

(34:54) „Jestem i płaczę” Karola Szymanowskiego do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Śpiewa Mariana Poltorak, przy fortepianie Gabriela Lasota.

(40:20) O coachach językowych i zrozumieniu libretta (z wątkami kulinarnymi).

(43:49) „Znasz-li ten kraj?” Stanisława Moniuszki do słów Goethego w przekładzie Mickiewicza. Śpiewa Samuel Stopford, przy fortepianie Matteo Zoli.

Po co nam konkursy wokalne? Co właściwie podlega ocenie? Czy śpiew da się obiektywnie zmierzyć? W dzisiejszym odcinku FLIS rozmawiamy o tym z Beatą Klatką, dyrektorką Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki, oraz z jego jurorami: Izabelą Kłosińską, Mariuszem Kwietniem i Olgą Pasiecznik.

Wykorzystaliśmy fragmenty nagrań przesłuchań 11. Konkursu Wokalnegoim. Stanisława Moniuszki w Warszawie z 2022 roku: „Baśń” Ludomira Różyckiego dosłów Edwarda Słońskiego w wykonaniu Piotra Kaliny (akomp. Olga Tsymbaluk) oraz "Mojapieszczotka" op. 74 nr 12 Fryderyka Chopina do słów Adama Mickiewicza  Hyunju Mun (akomp. Adam Rogala).

(00:00) Wstęp

(6:08) Co dają młodym konkursy wokalne?

(9:42) Regulamin 12. Konkursu Moniuszkowskiego:statystyki i nieobecność rosyjskich śpiewaków

(12:30) Czy konkurs to działalność networkingowa?

(19:08) Jak wygląda konkursowa punktacja? O jawnościwyników.

(21:57) Czego poszukują jurorzy Konkursu?

(27:37) Psychologiczne aspekty pracy pedagogicznej. Opoczuciu porażki.

(36:29) O rozmowach uczestników z jurorami. Feedback ma znaczenie.

Who is Who w jury Konkursu Moniuszkowskiego? Przeczytaj artykuł Filipa Lecha, w którym przybliża skład gremium oceniającego uczestników i uczestniczki 12. Konkursu Moniuszkowskiego.

Kto znalazł się na podium Konkursu Moniuszkowskiego? Przypomnijmy sobie emocje, które towarzyszyły tegorocznym igrzyskom śpiewaczym.

W ostatnim odcinku chopinowskiej serii podcastu FLISzastanawiamy się nad pojęciem geniuszu. Co oczywiste, zainspirował nas do tego patron Konkursu Chopinowskiego. Rozmawiamy o filozoficznych korzeniach tej kategorii, ale także o zwyczajnym konkursowym życiu. Przedstawiamy perspektywę filozofującą, słuchającą i muzykującą.

Naszą rozmówczynią jest prof. Anna Chęćka z Zakładu Estetyki i Filozofii Kultury Uniwersytetu Gdańskiego – filozofka muzyki, pianistka, a także publicystka. Jej relacje z Konkursu Chopinowskiego możecie przeczytać nastronie internetowej „Ruchu Muzycznego”. Autorka m.in. książek Ucho i umysł: szkice o doświadczaniu muzyki (Gdańsk 2012), A jak Apollo. Biografia Alfreda Cortota (Warszawa 2019) oraz Słuch metafizyczny (Warszawa 2020).

Autorzy:

Scenariusz, produkcja i prowadzenie: Filip Lech, IzabelaSmelczyńska

Dżingiel: Izabela Smelczyńska.

Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

Animacja: Filip Dowjat

Rozdziały:

(00:00) Wstęp, pozdrowienia z Konkursu.
(01:45) Czym zajmuje się filozofia muzyki?
(04:04) Jak Konkursu Chopinowskiego słucha Anna Chęćka: umysłem filozofki, czyuchem pianistki?
(07:53) Co to znaczy być geniuszem? I czy był nim Chopin? (fragment z czaszkąMozarta w tle).
(11:13) Muzyczni geniusze i geniuszki, chodzący między nami, śmiertelnikami.
(17:12) Historyczne korzenie kategorii geniuszu i zapomniane (?) zjawisko wunderkindów.
(22:48) Geniusz, naród i zanikanie codziennej muzyczności.
(28:49) Czego filozofka muzyki słucha dla przyjemności?
(30:11) Problemy z edukacją muzyczną.
(35:42) Jak przetrwać Konkurs Chopinowski?

🎤 Trzypłytowy album Maty, półgodzinny mikstejp Young Leosi nagrany w willi w Mombasie i kaseta Joanny Dudy nasłuchująca krajobrazów kenijskiej przyrody. Czyli nowy odcinek podcastu FLIS Filipa Lecha i Izy Smelczyńskiej.

🧱 W tym odcinku skupiamy się na muzyce popularnej i hip-hopowej – ale i tak musimy zacząć od Chopina. To nie tak, że nie potrafimy rozmawiać o czymś innym. Po prostu album #MATA2040 rozpoczyna się od sampla z utworu skomponowanego przez patrona pewnego konkursu pianistycznego, który raz na pięć lat odbywa się w Warszawie.

⁉️ Nasze zdania na temat 33 utworów wypuszczonych przez Matę są podzielone. Bardziej zgodni jesteśmy, słuchając krótkiego mikstejpu nagranego przez Young Leosię. Ze smutkiem zauważamy, że w nowych nagraniach tych dwojga artystów bijących rekordy liczby odtworzeń muzyka schodzi na drugi plan, chociaż swoimi wcześniejszymi poczynaniami pokazali, że byli w stanie tworzyć „muzyczną muzykę”.

🐘 Na deser rozmawiamy o kasecie Silva Regina – elektronicznych eksperymentach nagranych przez Joannę Dudę. Pianistka – znana szerokiej publiczności z kwintetu Wojtka Mazolewskiego – odkrywa coraz to nowe obszary estetyczne i pokazuje, że ambitna muzyka nie musi być trudna i napuszona.

🎺 Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, na której dzielimy się naszymi muzycznymi fascynacjami. Nie tylko tymi, o których mówimy na łamach podcastu.

🏟️Wielka płyta podcastu FLIS powróci za dwa tygodnie. Rozmowa o książce Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 1989 roku Moniki Borys będzie pretekstem do przyjrzenia się nagraniom inspirowanymi muzyką lat 90.

Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska. Dżingiel: Izabela Smelczyńska. Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak. Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

▶️Rozdziały:

(00:00) Chopin, młody Paderewski i Mata (prowadzący podcast nie zgadzają się ze sobą)

(13:01) „To nie było tanie, zapłaciłam dużą cenę”, czyli Young Leosia ze znajomymi śpiewa o wydawaniu pieniędzy.

(19:44) Eksperymentalna a przyjemna, czyli nasłuchując nowej kasety Joanny Dudy.  

W nowym cyklu podcastu FLIS „Wielka płyta” autorzy Filip Lech i Iza Smelczyńska rozmawiają o muzycznych nowościach, nie tylko płytowych.

Nie samymi płytami człowiek żyje. W nowym cyklu FLIS-a będziemy zaglądać do kin, teatrów, galerii i książek poświęconych muzyce. Słowem, wszelkich dzieł kultury, których można w jakiś sposób posłuchać. Nawet jeśli wydaje się to nieoczywiste.

Głównymi bohaterami tego odcinka są: debiutancki materiał zespołu Trzciny Karabachu (Canes of Karabakh), słuchowisko Najpiękniej szumią brzozy Pawła Bartnika (dj sajko) oraz film Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej w reżyserii Emi Buchwald.

W składzie Canes of Karabakh usłyszymy Stanisława Matysa grającego na duduku, instrumencie dętym pochodzącymz Armenii, Olgierda Dokalskiego na flügelhornie i Pawła Bartnika zajmującego się elektroniką.

W 2023 roku zamieszkana przez Ormian autonomiczna Republika Górskiego Karabachu została siłowo zaanektowana przez Azerbejdżan. Niemal wszyscy mieszkańcy państwa opuścili je, a cały region stracił łączność z Armenią – skąd pochodziły trzciny i drzewa moreli, z których tworzy się najlepszej jakości duduki (a konkretnie: korpus instrumentu, bo ustnik powstaje z trzcin). Medytacyjne pejzaże dźwiękowe, które słyszymy na płycie, stawiają pytania na temat tego, do kogo należą muzyczne tradycje, i na ile swobodnie możemy się nimi posługiwać.

Punktem łączącym muzykę Trzcin Karabachu z Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej są nagrania terenowe.Stanowią one w filmie (nagrodzonym w 2025 roku za najlepszą reżyserię na Festiwalu w Gdyni) jeden z motywów przewodnich. Przysłuchujemy się udźwiękowieniu imuzyce zawartej w rodzinnej opowieści o duchach. Czy sztuka dźwiękowa wygląda rzeczywiście w taki sposób, w jaki została przedstawiona w filmie Emi Buchwald?

W odcinku opowiadamy też o słuchowisku Najpiękniej szumią brzozy autorstwa Pawła Bartnika, jednego z członków grupy Canes of Karabakh. To opowieść o chodzącym własnymi ścieżkami Szymonie, któremu w poznawaniu otaczającego go świata przeszkadza niekiedy nadmiar bodźców.

Nowemu cyklowi podcastów FLIS towarzyszy playlista z muzyką polecaną przez Filipa Lecha i Izę Smelczyńską. Trafiłyna nią nie tylko tytuły omawiane w audycji – zestawienie jest aktualizowane wraz z każdym kolejnym odcinkiem. Przypominamy również o naszej muzycznej selekcji poświęconej Konkursowi Chopinowskiemu (właśnie pojawiły się w niej świeże utwory).

Wielka płyta ukazuje się będzie co dwa tygodnie,w czwartki. W kolejnym odcinku opowiemy o albumach zupełnie od siebie różnych, ale nagranych przez polskie artystki w… Kenii. Young Leosia z ekipą znajomychnagrała nowy mikstejp, siedząc w wynajętej willi w Mombasie. Zaledwie kilkadziesiąt kilometrów dalej, pomiędzy plażami Oceanu Indyjskiego a lasemdeszczowym rezerwatu Shimba Hills, materiał na kasetę Regina Silva zbierała improwizatorka i kompozytorka Joanna Duda. Opowiemy też o nowej płycie Maty, która nie została nagrana w Kenii.

Autorzy:

Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska

Dżingiel: Izabela Smelczyńska

Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak

Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

Rozdziały:

(00:00) Czego ostatnio słuchaliśmy?Piosenki Pawła Malinowskiego i Prince’a, a także brazylijskie instrumenty uMilesa Davisa.

(06:48) Trzciny Karabachu, czyliPolacy grają na duduku.

(14:44) Czy Nie ma duchów wmieszkaniu na Dobrej otworzyło nam serce?

(22:40) Serdeczny pszczelarz iodgłosy miasta, czyli słuchowisko w spektrum.

🇷🇴 🇵🇱 Opowieść o współpracy zespołu Dagadana z rumuńskim kolektywem hip-hopowym Subcarpați jest dla nas znakomitym pretekstem do opowieści o rumuńskiej kulturze, nie tylko ludowej i nie tylko muzycznej.

🎻 FLIS tym razem pozdrawia z Bukaresztu, gdzie zaglądamy za kulisy koncertu grupy Subcarpați, podczas którego na scenie dołączyli do nich muzycy z polsko-ukraińskiego zespołu Dagadana.

🐑 Historia spotkania dwóch zespołów inspirujących się muzyką ludową, to początek opowieści o kulturze rumuńskiej – począwszy od wątków związanych z folklorem i tradycją przez muzykę współczesną (tajemniczy rumuński spektralizm!) po architekturę Bukaresztu i tematy kulinarne.

🎹 W naszej opowieści nie zabrakło również Fryderyka Chopina i (prawie) polskiego kompozytora Cipriana Porumbescu. 🔗 https://culture.pl/pl/artykul/golab-gruzlik-i-genialny-kompozytor-czyli-o-polsko-rumunskich-zwiazkach-muzycznych 🔗

W odcinku występują:

• Dagadana, czyli Daga Gregorewicz i Dana Winnycka (Dana Vynnytska) – artystki tworzące od 2008 roku zespół, który bierze na warsztat melodie ludowe, przede wszystkim polskie i ukraińskie. Interpretują je z jazzową swobodą, spajając je z elementami muzyki popularnej i elektronicznej.
• Marius Alexe (MC Bean) – założyciel rumuńskiego Subcarpați, grupy łączącej hip-hop z rumuńską muzyką tradycyjną. Bukareszteński skład rapowy prowadzi również Centrul Cultural Subcarpați – centrum organizujące liczne warsztaty poświęcone rumuńskiej kulturze ludowej.
• Maciej Filipczuk – skrzypek, animator, autor i wykonawca muzyki do spektakli teatralnych oraz filmów. Współtworzył m.in. Lautari, Radical Polish Ansambl i Tęgie Chłopy.
• Michał Mendyk – publicysta muzyczny, kurator i producent. W serii płytowej New Music From Eastern Europe prowadzonego przez niego Bôłt Records znalazło się wiele nagrań muzyki rumuńskiej.
• Krzysztof Pietraszewski – kurator, dziennikarz muzyczny i menadżer kultury. Od 2016 roku dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum, na którym wielokrotnie rozbrzmiewała muzyka rumuńskich spektralistów.

📖 W podcaście wykorzystaliśmy fragmenty Zeszytów 1957–1972 Emila Ciorana w tłumaczeniu Ireneusza Kani (Warszawa, 2016, wyd. Aletheia). Zostały one przeczytane głosem wygenerowanym przez sztuczną inteligencję.

Zapraszamy do lektury tekstów o związkach polskiej i rumuńskiej kultury na Culture.pl:

• Agnieszka Warnke o buczeniu owiec i rumunizmach w polszczyźnie.
• Mikołaj Gliński przygląda się realnym i symbolicznym miejscom wspólnym łączącym polską i rumuńską kulturę, od wpływów polskich w Mołdawii po buty “rumuny”.

Rozdziały:

(00:00) Wstęp: dzień dobry, bună ziua.

(01:07) Pozdrowienia z Bukaresztu i od razu: tajne więzienia CIA i dźwięk jako narzędzie tortur. Oraz zaproszenie do podcastu Teren Zabudowany.

(03:11) Znikający XIX-wieczny Bukareszt, gentryfikacja i kulinarny spór o rumuński napój sana (nie mylić z sanah).

(07:53) Sezon kulturalny Polska-Rumunia i relacja z próby, która przypominała wielkie, rodzinne granie.

(11:10) Alexe Marius, czyli MC Bean, o zespole Subcarpați. Mówimy również o skreczach i szerokich spodniach.

(14:35) Dagadana o wymianie dobrodziejstw ludowych: asymetryczne rytmy z Rumunii oraz nauka higieny dźwięku.

(21:04) Rumuński folklor w cieniu historii. Od komunistycznej propagandy po warsztaty budowania fletów i pieśni Arumunów.

(23:15) Maciej Filipczuk o pokrewieństwie muzycznym na osi Polska-Rumunia i kulturze wołoskiej.

(25:18) O pogodnym fatalizmie w balladzie Miorița i rumuńskości.

(31:01) W tajemniczym świecie rumuńskiego spektralizmu.

(45:12) Radu Jude zakochany w Andrzeju Wajdzie i polsko-rumuńskie współprace w kinematografii.

(47:55) I jeszcze o związkach Fryderyka Chopina z Rumunią

(51:33) Zapowiedź płyty winylowej zespołu Błoto z rumuńskim producentem Ionem D.

Autorzy:

Scenariusz, nagranie i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska

Dżingiel: Izabela Smelczyńska

Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

🇬🇧 Tym razem nadajemy z Wielkiej Brytanii, z Huddersfield –czyli z samego serca brytyjskiej muzyki nowej. Przyglądamy się historii hcmf// i wschodnioeuropejskim wątkom historii festiwalu. Przede wszystkim zadajemy pytanie: czego właściwie szukamy w muzyce współczesnej?

🥁 W tym odcinku znajdziecie nie tylko wrażenia z koncertów i opowieści o przeszłości, ale też próbę odpowiedzi na pytanie: czego oczekujemy od muzyki współczesnej? O zdanie zapytaliśmy kuratorów i artystów.

🎩 W odcinku występują:

• 🎷 Graham McKenzie – kurator zajmujący się muzyką współczesną i eksperymentalną, współzałożyciel Glasgow Improvisers Orchestra. Od 2006 roku jest dyrektorem artystycznym i wykonawczym hcmf//.
• 💂 Andrew Burke – dyrektor naczelny i artystyczny London Sinfonietta, istniejącej od 1968 roku orkiestry kameralnej specjalizującej się w wykonawstwie muzyki nowej. Odpowiada za strategię, kuratorowanie sezonów i zamawianie nowych dzieł dla Sinfonietty.      
• 🎶 Geoffrey Patterson – dyrygent urodzony w Yorkshire, zwycięzca Leeds Conductors Competition (2019). Jest cenionym specjalistą od muzyki współczesnej, blisko związanym z London Sinfoniettą.
• 🛐 Krzysztof Pietraszewski – kurator, dziennikarzmuzyczny i menadżer kultury. Od 2016 roku dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum. Prowadzi audycję Muzykoteka w Radiu Kraków Kultura.
• 🪗 Rafał Łuc – wszechstronny akordeonista, sięgający zarówno po repertuar z dawnych epok, jak i utwory najnowsze. Występuje solo, z zespołami kameralnymi i orkiestrami (m.in. London Sinfoniettą, BBC Symphony Orchestra i Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki). Jest członkiem wrocławskiego Ensemble Kompopolex (z perkusistką Aleksandrą Gołaj i kompozytorem Jackiem Sotomskim) oraz Duo van Vliet (z altowiolistą Ianem Andersonem).

🚂 Huddersfield, to niewielkie miasto położone w malowniczym hrabstwie West Yorkshire. Od 1978 roku odbywa się tutaj Huddersfield Contemporary Music Festival (hcmf//) – najważniejszy festiwal muzyki współczesnej w Wielkiej Brytanii. Transmisje festiwalowych koncertów możnausłyszeć na falach BBC, a ich omówienia przeczytać w prasie, zarówno w tytułach zajmujących się muzyką, jak i w brytyjskich dziennikach.

🔎 Tak jak Warszawska Jesień była oknem na świat dla ciekawych muzyki współczesnej zza żelaznej kurtyny, tak w Huddersfield od zawsze obecna była muzyka z krajów Europy Wschodniej i Środkowo-Wschodniej. Dość powiedzieć, że koncertem zamykającym pierwszy festiwal, był występ Warsztatu Muzycznego, podczas którego zespół kierowany przez Zygmunta Krauzego zaprezentował program polsko-czesko-węgiersko-rumuńsko-NRD-owski.

Rozdziały:

(00:00) O Huddersfield, małym mieście, w którym odbywa sięnajwiększy brytyjski festiwal muzyki współczesnej.

(03:42) Czego szukamy w muzyce współczesnej? – stawiamypytanie.

(05:22) O tym, czego szuka w muzyce współczesnej, opowiada Graham McKenzie, dyrektor artystyczny hcmf//.

(06:30) „Poszukujemy utworów zaskakujących i ekscytujących” – mówi Andrew Burke, dyrektor generalny i artystyczny London Sinfonietty.

(07:09) „Piękna” – odpowiada Geoffrey Patterson, dyrygentzwiązany z London Sinfoniettą.

(08:00) „To zależy” – twierdzi Krzysztof Pietraszewski,dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum.

(08:30) „To bardzo trudne pytanie” – broni się przed odpowiedzią Rafał Łuc, akordeonista specjalizujący się w wykonawstwie muzyki współczesnej.

(09:03) Czy w ogóle w muzyce współczesnej trzeba czegośszukać? O wartościach, brzmieniu i bałtyckim post-minimalizmie.

(11:58) O historii brytyjskiego festiwalu, który od samegopoczątku pokazywał muzykę polską i środkowoeuropejską

(17:05) „Jest mokro, zimno i ciemno” – mówi Graham McKenzie o festiwalowej rzeczywistości.

(19:43) Czy muzyka współczesna jest hermetyczna?

(25:45) Apel o rozszczelnienie świata nowej muzyki.

(30:10) IS z FLIS o charakterze polskich i brytyjskichfestiwali muzycznych. FL z FLIS o śpiewaczce mdlejącej w czasie wykonania Rytisa Mažulisa. Show must go on!

🎶 W tym odcinku podcastu FLIS Filip Lech i Iza Smelczyńska goszczą Martę Śniady i Pawła Malinowskiego – kompozytorów współpracujących ostatnio z London Sinfonietta. Wyniki ich pracy mogliśmy usłyszeć na Warszawskiej Jesieni i Huddersfield Contemporary Music Festival (hcmf//uk) – największym festiwalu muzyki współczesnej w Wielkiej Brytanii.

🎻 Rozpoczynamy od najprostszego pytania: na czym właściwie polega ich praca? Następnie pochylamy się nad ich warsztatem i refleksjami o przebytej drogi edukacyjnej. Dzisiaj sami wykładają, pytamy więc, jak wygląda ich podejście do studentek i studentów Akademii Muzycznej? Lepiej pokazywać im seriale, czy katować III Symfonią Szymanowskiego? Rozmawiamy też o ich inspiracjach twórczych, doświadczeniach z różnymi wykonawcami i rzeczach inspirujących ich do tworzenia. Nie zabraknie również – a jakże – tematu Konkursu Chopinowskiego: dowiemy się, który z uczestników Konkursu był faworytem babci Pawła.

🎹https://open.spotify.com/playlist/1MmSQsOc505JZwOelyrZMJ 🎹

Skoro mowa o Konkursie, czy pamiętacie o opublikowanej przez nas niedawno playliście? Jeśli jeszcze nie mieliście okazji, gorąco zapraszamy do odsłuchu zestawienia FLIS: Chopin na bis. Skoro nasi goście wspominają o łączeniu klasyki z polskim rapem i tęsknocie za słuchaniem płyt od deski do deski, to nasza kuratorska selekcja będzie idealnym dopełnieniem tego odcinka. Znajdziecie tam etiudy, nokturny, a nawet fugę.

🎤 Autorzy: Scenariusz, nagranie i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska

📢 Dżingiel: Izabela Smelczyńska

🖍️ Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

(00:00) Wstęp.

(01:34) Na czym – tak właściwie – polega praca kompozytorska? (06:01) Dzieci transformacji i milenialsi. O nadziei, która „trochę nas rozjechała” i strachu przed zaszufladkowaniem.

(08:45) Czy to prawda, że twórca musi uciec z domu?

(12:11) Paweł Malinowski i Marta Śniady: osoby profesorskie nowej generacji.

(16:49) Czym jest krakowska Spółdzielnia Muzyczna?

(18:14) Rozważania o siwych włosach i systemach grantowych, czyli do kiedy jest się „młodym kompozytorem”?

(21:17) Wspomnienia o pandemii.

(29:28) O cieple, pięknie i tym, dlaczego wizualność czasem przeszkadza.

(33:22) Tęsknota za płytami CD i słuchanie albumów od deski do deski. Dlaczego Paweł Malinowski łączy klasykę XXI wieku z polskim rapem?

(42:09) Współpraca z London Sinfonietta.

(47:37) Konkurs Chopinowski okiem (uchem?) osób tworzących muzykę nową. Eric Lu jednak zasłużył na zwycięstwo?

LINK DO PLAYLISTY: https://open.spotify.com/playlist/1MmSQsOc505JZwOelyrZMJ

Zgodnie z polskim zwyczajem, narzekamy trochę na miniony rok i na to, jak wygląda świat. Znalazło się jednak też miejsce dla pochwały, a przede wszystkim dla gorącego zaproszenia do słuchania naszej autorskiej playlisty chopinowskiej. Oraz zapowiedź nadchodzących odcinków (i regularnej serii).

Podczas Konkursu Chopinowskiego niektórzy narzekali na przesyt muzyką Fryderyka Chopina, ale to przecież było kilka miesięcy temu (a w naszych czasach oznacza to: całe wieki). Teraz nie jest już jej tak dużo, prawda? Posłuchałoby się jakichś dobrych mazurków? Może chciałoby się wrócić nawet do Poloneza-fantazji? I trochę nokturnów na koniec dnia? W takim razie zapraszamy do posłuchania playlisty zatytułowanej FLIS: Chopin na bis (przeżyjmy to jeszcze raz). Przygotowaliśmy ją oczywiście my, czyli Filip Lech i Iza Smelczyńska, czyli autorzy podcastu FLIS.

Zgodnie z obietnicą zawartą w zamieszczonym wyżej nagraniu, wymieniamy skąd pochodzą pianiści i pianistki, których możecie posłuchać: Argentyna, Bułgaria, Brazylia, Czechy, Chorwacja, Japonia, Łotwa, Norwegia, Polska, Rosja, Stany Zjednoczone, Turcja, Węgry i Wietnam.

Zapowiadamy również trzy kolejne odcinki, a przede wszystkim anonsujemy nasze regularne odcinki poświęcone nowościom wydawniczym (niekoniecznie płytowym), które zaczną ukazywać się w lutym. Dziękujemy osobom, które słuchały naszych odcinków poświęconych Konkursowi Moniuszkowskiemu i Konkursowi Chopinowskiemu. Jeśli ktoś ich nie słuchał – warto nadrobić! Rozmawialiśmy o sprawach dość uniwersalnych, konkursy już minęły, ale nasze odcinki wciąż są aktualne.I jeszcze, w ramach rocznego podsumowania i kronikarskiego obowiązku – serdeczne podziękowania! Wymieniamy wszystkie gościnie oraz wszystkich gości, których głos zawitał w naszych audycjach. Osoby wymienione są w kolejności chronologicznej: Beata Klatka, Izabela Kłosińska, Mariusz Kwiecień, Olga Pasiecznik, Ziszin Tang, Hubert Kowalczyk, Salvador Villanueva, Rozalia Kierc, Samuel Stopford, Arpi Sinanyan, Mariana Poltorak, Wiktoria Szymańska, wolontariuszki Konkursu Moniuszkowskiego, John Allison, Aneta Bartnicka-Michalska, Michał Mendyk, Marcin Bogucki, Aleksandra Przegalińska, Ewa Chamczyk, Anna Chęćka.

LINK DO PLAYLISTY NA YOUTUBE: https://www.youtube.com/watch?v=ia_H33-lDC8&list=PLMOS_zT6NThWD8DQzY4MOiQriZjZtXvky

LINK DO PLAYLISTY NA TIDAL: https://tidal.com/playlist/a6c9b1b2-3038-4d15-9355-7f8a188cbbc2

(00:00) Powitanie słuchaczy w nowym roku.

(01:30) Czemu nie lubimy podsumowań roku w muzyce? Albo: oproblemach prowadzących podcast.

(05:02) Filip Lech deklaruje szalone rzeczy i opowiada ofilmie Wartość sentymentalna w reżyserii Joachima Triera z muzyką HaniąRani.

(08:34) Iza Smelczyńska cieszy się z międzynarodowychsukcesów kultury polskiej i pozdrawia Radzimira Dębskiego.

(09:34) Benito Antonio Martínez Ocasio (Bad Bunny) a sprawapolska.

(14:44) Kilka słów o estoy chillando paszki, jednej zniewielu płyt wspomnianych w podsumowaniu podcastu FLIS (ponieważ, w gruncierzeczy, nie jest to podsumowanie)

(16:26) „Konkurs Chopinowski zdominował część mojego życia”– wyznaje muzykolożka cytowana przez portal Plotek.pl.

(18:10) W końcu! Zaproszenie do playlisty: FLIS: Chopinna bis.

(20:30) O trzech najbliższych odcinkach, ale i o nowej(ukazującej się regularnie) serii odcinków FLIS.

(21:38) Autorzy podcastu dziękują sobie nawzajem. Potemdziękują innym.

(23:25) Czego oczekujemy od muzyki w 2025 roku?

Autorzy: Scenariusz, nagranie i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska

Dżingiel: Izabela Smelczyńska

Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

🧑‍🏫 Improwizacja, wielozmysłowe doświadczanie dźwięku i czas w utworach Mortona Feldmana to zaledwie ułamek naszych dzisiejszych rozważań. W rozmowie z Andrzejem Karałowem skupiamy się przede wszystkim na jego pracy ze studentami.

💥Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, którą uzupełniamy po każdym odcinku💥

👩‍🎓 W kolejnym odcinku bierzemy pod lupę program studiów podyplomowych „Twórca Muzyki” na UMFC, którymi na co dzień kieruje nasz gość. Dyskutujemy o paraliżującym strachu przed pustym pulpitem, powrocie do nauki improwizacji w szkolnictwie wyższym oraz o tym, czy do tworzenia pełnoprawnych dzieł w ogóle potrzebna jest klasyczna edukacja muzyczna.

📸 Innym ciekawym wątkiem rozmowy jest sposób, w który Andrzej Karałow wykorzystuje w swoich działaniach obraz, szczególnie fotografię. „Mam dużo subiektywnych skojarzeń synestetycznych, nie tylko w relacji kolor-dźwięk – opowiada pianista. – Fotografią mogę przybliżyć atmosferę, nastrój, formę albo sposób traktowania materiału muzycznego”.

💿 Albumy Andrzeja Karałowa na ⁠Bandcampie ⁠/ ⁠Spotify⁠ 💿

🧠 W nagraniu usłyszymy fragmenty próby przed wykonaniem utworu Triadic Memories amerykańskiego kompozytora Mortona Feldmana. Twórca związany z nowojorską awangardą obchodziłby w tym roku setne urodziny.

🎹 W sierpniu 2026 roku pianista wykona wspomniany utwór w Museu Nacional da Música w portugalskiej Mafrze. We wrześniu zaprezentuje Triadic Memories we Włoszech: na festiwalu Signal Reload odbywającym się na zamku Castello di San Michele w stolicy Sardynii oraz na koncercie w San Donato Val di Comino, miejscowości w regionie Lacjum. W listopadzie Andrzej Karałow wystąpi na festiwalu Arēna w Rydze oraz na koncercie w Salonikach.

🪟 W programie koncertów znajdą się również: utwór Tomasza Sikorskiego Widok z okna oglądany w roztargnieniu (Zerstreutes Hinausschauen) na fortepian solo z 1971 roku, inspirowany tekstem Franza Kafki, oraz there are forgotten bells above the crawling cloud – kompozycja napisana przez Karałowa.

♯ Andrzej Karałow (ur. 1991) jest kompozytorem i pianistą, zajmującym się zarówno wykonawstwem muzyki współczesnej, jak i improwizacją. Na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył klasy kompozycji i fortepianu, odpowiednio u prof. Stanisława Moryto i prof. Bronisławy Kawalli. W 2025 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk muzycznych. Pracę pedagogiczną podjął już w 2016 roku. Obecnie jest kierownikiem podyplomowych studiów „Twórca Muzyki”.

🎶 Uczestniczył w London Philharmonic Orchestra Young Composer Programme (2018/19). Jego kompozycje wykonywane były na festiwalach i koncertach w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej oraz w Australii. Jako improwizator współpracował m.in. z Jérômem Noetingerem, Burkhardem Stanglem, Joëlle Léandre i Jerzym Przeździeckim.

• Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska
• Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak
• Dżingiel: Izabela Smelczyńska
• Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio

Rozdziały:

(00:00) Wstęp, przedstawienie Andrzeja Karałowa – kompozytora, pianisty, improwizatora i pedagoga.

(03:36) O podyplomowych studiach „Twórca Muzyki”, czyli o umownych granicach bycia kompozytorem.

(10:36) Jaką drogą Andrzej Karałow dotarł do muzyki improwizowanej?

(14:47) Wolność czy kontrola? O spontaniczności na scenie oraz różnicach w byciu swobodnym solo i w zespole.

(18:43) Szkolne zmagania z improwizacją.

(30:56) Dźwięk, obraz i synestezja. O fotografii, która pomaga Andrzejowi Karałowowi tworzyć krajobrazy dźwiękowe

(43:16) Muzyka przestrzeni Mortona Feldmana. O kompozycjach pozbawionych klasycznej, linearnej narracji.

(47:47) Sztuka odbodźcowania: jak słuchamy muzyki, w której niezbyt wiele się dzieje?

(52:30) Pożegnanie i przypomnienie o FLIS-owej playliście.

📺 W tym odcinku: estetyka i recepcja disco polo, ezoteryczno-baśniowe poszukiwania didżeja Grzyba oraz klubowa nostalgia lat zerowych od didżeja Ducha.

🥟 Cofamy się do przeszłości – do lat 90., a pretekstem do tej podróży w czasie jest książka Moniki Borys Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 89 roku. Zastanawiamy się też nad paternalistycznym podejściem polskich elit do muzyki chodnikowej, a także nad nieoczywistymi podobieństwami między teledyskami discopolo a serialem Twin Peaks.

🍄 Następnie przenosimy się w klimaty new age i ezoteryki, słuchając płyty The Return of DJ Grzyb. Dzielimy się wrażeniami z tej baśniowej, samplowanej podróży, w której nagraniu udział wzięli między innymi Milo Kurtis (śpiew, klarnet, okaryna, perkusjonalia), Andrzej Dudek-Dürer (sitar, tanpura) i Marysia Osu (harfa).

💅 Na koniec opuszczamy lata 90. i wkraczamy w erę Y2K. Bierzemy na warsztat album didżeja Ducha, który w ciepły,optymistyczny i ekstatyczny sposób przetwarza polski pop oraz muzykę klubową tamtych lat, sięgając po sample na przykład z utworów Renaty Lewandowskiej czy Eldo. Rozważamy, jak niewiele czasu musi minąć, abyśmy zaczęli bezkrytycznie romantyzować przeszłość.

📖 Przy okazji zapraszamy do lektury wywiadu z Renatą Lewandowską przeprowadzonego przez Maksa Wieczorkowskiego.

🎷 Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, którą uzupełniamy po każdym odcinku i na której tym razem postaramy się umieścić kilka disco-polowych perełek.

⏭️ Rozdziały:

(00:00) Kasety ze Stadionu, Polsat i paternalizm elit, czyli o nowej książce Moniki Borys. 

(22:23) Baśniowa wycieczka na grzybach, czyli ezoteryczne wyprawy didżeja Grzyba. 

(26:40) „Hausowa zawierucha” i romantyzowanie przeszłości z didżejem Duchem. 

👩‍🎤 Autorzy:

• Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska
• Dżingiel: Izabela Smelczyńska  
• Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak  
• Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio