Welke prinsessen zijn het leukste? Ik zoek het uit met twee topvrouwen en trouwe luisteraars van de podcast. Elien De Vos is kinesist en maakt haar eigen podcast Wellness Wijven. Laura Van Alphen is orthopedagoog en inclusiecoach. Elk hebben ze een top tien prinsessen samengesteld. Mijn zus en ikzelf doen hetzelfde. Elien kiest vooral op basis van het sprookjesgehalte. Laura heeft dan weer een heel systeem uitgedokterd. Zij doet aan kwalitatief onderzoek dat zoveel mogelijk wordt gestaafd met kwantitatieve gegevens. We hebben het over prinsessen die klungelig zijn, die zagen of te vanille zijn. Wat zegt het over een kind als ze fan is van Assepoester? Moet een prinses eindigen in trouwkleed? Welke prinsessenthema wil je in je kamer in het Disneyland Hotel in Parijs? En welke Disneyfilms voor een reset kunnen zorgen op zondagmiddag. Maar ook: zullen we Anastasia omarmen als Disneyprinses?

Michiel Veenstra is programmaleider en dj bij KINK, podcaster bij de beste Nederlandstalige Disneypodcast D-Tales én de Nederlandstalige stem in Disneyland Parijs. Volgens zijn tienerkinderen is dat laatste de “grootste flex” uit z’n carrière. Zijn liefde voor Disney begon met een abonnement op het tijdschrift Donald Duck. “Een Duckje lezen” is iets oerhollands, iets wat appelleert aan de calvinistische inborst. Voor Michiel is de eend dan ook meer Disney dan Mickey Mouse. We praten over de film ‘Saving Mr. Banks’, een geromantiseerde geschiedschrijving over de samenwerking tussen Walt Disney en ‘Mary Poppins’-auteur P.L. Travers. Is die te sugarcoated, of toch een mooi portret van beide kindervrienden? We hebben het over Tom Hanks die voor zijn rol thuis luidop de krant heeft voorgelezen in de stem van Walt. Over Emma Thompson die 39 uur audiomateriaal van de schrijfster heeft geluisterd. Over de prachtige recreatie van Walt’s kantoor en het Disneyland van 1961. We vragen ons af hoe zou Walt de dingen vandaag zou aanpakken? Of er vroeger ook zo’n publieke ontevredenheid was bij elke verandering?

Klara-presentatrice Clara De Decker heeft geen fijne jeugdherinneringen aan ‘Dumbo’. Kinderen kunnen hard zijn, en op de speelplaats werd ze wel eens Dumbo genoemd. Intussen is de originele tekenfilm uit 1941 de favoriet van haar zoontje. Of hoe een nare herinnering plots een positieve wending kan krijgen. Maar de nieuw’ verworven liefde voor ‘Dumbo’ gaat niet op voor de remake door Tim Burton. Nochtans is het een film vol toptalenten, met veel kansen om de politiek incorrecte fouten uit het verleden recht te zetten. In plaats daarvan vijlt Burton alle scherpe hoekjes van het verhaal, zodat er hooguit een cirkel overblijft. Iets wat de regisseur achteraf ook heeft toegegeven: hij wil niet meer voor Disney werken. We hebben het intussen ook over het kleuren van haar, de truc van het mollenjagen en het net niet werken voor Disneyland Parijs. We doen een vreemde shoutout naar Vitaya. En we kijken uit naar ‘Mufasa: The Lion King’ door ‘Moonlight’-regisseur Barry Jenkins. Mag het nog eens goed zijn, Disney?

StuBru-presentatrice Fien Germijns houdt niet van Disney, maar wel van ‘Mulan’. Dat is de eerste (en enige) Disneyfilm waarin het woord crossdresser wordt gebruikt. Het nummer ‘Reflection’ doet misschien zelfs uitschijnen dat het meisje zich niet comfortabel voelt met haar geslacht. We hebben het over de crush van Mulan én Fien: Li Shang. Fien belooft ook iets te laten weten als ze de volgende nacht van hem droomt. (Ik heb niks gehoord.) Verder hebben we het ook iets te vaak over Gene Bervoets, ontdekt Fien pas aan het eind van de podcast dat de film op een bestaand Chinees verhaal is gebaseerd en blijken bitterballen geen synoniem voor loempia’s. Mysterious as the dark side of the moon!

Acteur Dominique Van Malder volgde Grieks-Latijn op de middelbare school, dus is hij de geknipte expert voor deze Griekse tragedie. Samen met regisseur Wannes Destoop bedacht hij Canvas-reeks ‘Albatros’ waarin aanvankelijk... Disney-liedjes gingen zitten! Een topduo voor deze topfilm. Na deze afleveringen weten we nog altijd niet waarom Disney een loopje nam met de Griekse waarheid, noch waarom het de Romeinse naam van het personage heeft gehanteerd (Hercules in plaats van Heracles). Maar we vinden wél een antwoord op de vraag waarom er in het oude Griekenland gospel worden gezongen. Het gaat ook over obscene dingen doen met de dochter van de directeur, over de grootste hit van Boyzone en over de aversie voor het woord renderen. And that's the gospel truth!

Als kind had tv-maker Kamiel De Bruyne (bedenker van ‘Sorry voor alles’) een boontje voor Esmeralda uit ‘De Klokkenluider van de Notre Dame’. Net als Quasimodo en quasi elk ander personage in de film, trouwens. We ontdekken dat de Notre Dame het in 1502 ook al niet zo nauw nam met brandveiligheid, en er scheelde toen wat met het juridisch systeem van Parijs. Daarnaast zoeken we uit wie de Vlaamse Esmeralda mag spelen in de stage musical. Topsy turvy!

MNM-dj Kawtar Ehlalouch (‘De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow’) heeft als kind de VHS van ‘The Lion King’ zò vaak gedraaid, dat de band versleet en haar ouders een nieuwe moesten kopen. Maar het meest herkende ze zich in ‘Pocahontas’: eindelijk een Disney-prinses met een kleurtje. En er zit haar favoriete Disneyliedje in: ‘Colors of the Wind’. We praten over historische (in)correctheid, een mogelijk queer personage en de oorsprong van Aspirine. Zijdelings hebben we het ook over Megan Thee Stallion, Justin Bieber en onze gemeenschappelijke liefde voor Ariana Grande. Thank U, Next!

Toegegeven, Jelle De Beule was niet de eerste keuze voor deze aflevering. Dat was Filip van België, de koning voor ‘De leeuwenkoning’. Maar helaas kon er geen positief gevolg aan de vraag gegeven worden, al wenst de vorst wel alle succes met dit “sympathieke project”. Jelle is de geknipte troonopvolger. Als student animatie was het zijn droom ooit bij Disney te gaan werken, maar dan kwam computeranimatie op. Verwacht je aan een bijwijlen zéér nerdy gesprek over animatie. Maar met héél veel comic relief, niet in het minst in de vorm van Jelle die werkelijk alle stemmetjes kan en elke dialoog ként. Rond 75 minuten wordt het ook redelijk expliciet. Be prepared!

Adriaan Van den Hoof en Fokke van der Meulen zijn allebei grote fan van Robin Williams, de komiek die de stem van Geest heeft ingesproken in ‘Aladdin’. En Gilbert Gottfried, Iago in de film, is natuurlijk ook een grote held. Samen komen we alles te weten over de verloren Disney Cinema in Brussel en de Picasso die Williams als goedmakertje van The Walt Disney Company kreeg. We vinden antwoorden op levensvragen als ‘hoe verschrikkelijk is de Guy Ritchie-remake’ en ‘hoeveel Amerikanen zouden het koninkrijk Agrabah willen bombarderen’. We maken ook kennis met de Disney Dub Man én Fokke geeft aan het eind nog een strip weg.

Nooit eerder kreeg ik zoveel mails nog vòòr een aflevering online stond. ‘Belle en het Beest’ zit in onze harten, en om het te zeggen met de woorden van luisteraar Hanne: “Ik hoop dat dit pareltje met zorg wordt behandeld.” De goede handen daarvoor zijn van illustrator Jeroen ‘Zwoltopia’ Van Zwol (tweede keer!) en filmcomponist Hannes De Maeyer (‘Black’, ‘Torpedo’, ‘Professor T.’). Twee kenners van Disney én van soundtracks. En precies de muziek vind ik zelf het hoogtepunt van deze film. Geen Belle zonder ‘Belle’, ‘Be Our Guest’, ‘Something There’ en natuurlijk... ‘Beauty and the Beast’. Allemaal dankzij de betreurde Howard Ashman en Alan Menken. Opgenomen in een écht kasteel. Kom! Er! Bij!

Wanneer ik komiek en ‘De ideale wereld’-bijzit Lukas Lelie vroeg om de ‘De Reddertjes’ te bespreken, vroeg hij meteen: “Mag het ook de sequel zijn?” Daarom is hij deze week te gast in de aflevering over ‘De Reddertjes in Kangoeroeland’. Als cross-over met zijn ‘Standaard Koekhandel’ proeven we eerst de populairste koek van Australië. En mijn redactie had ook een weetje: Australiërs eten deze koek bij koffie, thee of porto. Daarom waagt Lukas zich aan de beruchte Tim Tam Slam, niet met koffie maar... met porto. Verder blijkt Lukas ongegeneerd fan van ‘Buffy the Vampire Slayer’ en Céline Dion, zag hij nooit het begin van ‘Hercules’, én kent hij de correcte snelheid van voortspoelen. Een verloren kunst sinds het verdwijnen van de VHS.

Toen ik Siska Schoeters vroeg wat haar favoriete Disney tekenfilm was, zei ze zonder verpinken: Ariel. Met ‘The Little Mermaid’ belanden we in de zogenaamde Disney Renaissance. De film roept ook tal van vragen op. Hoe worden zeemeerminnen geboren? Is Ursula een octopus of een inktvis? Zit er in ‘The Little Mermaid’ het eerste homoseksuele personage van de Disneywereld? Heeft Meghan Markle gelijk als ze zichzelf met Ariel vergelijkt? En wie is er de Ariel ten huize Schoeters? We gaan geen onderwerp uit de weg in deze aflevering van Disney Klassiekers!

Cultuurjournalist en kind van de eighties Ben Van Alboom had ‘Oliver & Company’ nog nooit gezien. Nochtans een kolfje naar zijn hand. Het gaat over 1/ een kat, 2/ New York en 3/ het heeft de stem van popster Billy Joel. En zoals Ben het zelf zegt: “Ja, beste kindertjes, Billy Joel was een hippe muzikant.” Het begon als een ondankbare taak, maar op minuut veertien wordt het woord “meesterwerk” al in de mond genomen. En er wordt een vergelijking gemaakt met Blur en Oasis. 

Wetenschapsjournalist en VRT-weervrouw Jacotte Brokken had als kind een bijzondere band met Pinocchio. Niet per se de Disneyfilm. Wel had ze een pop met touwen, ook als was ze geen goeie puppeteer. Ze is naar de Italiaanse stad geweest waar het verhaal is bedacht, waar zelfs een heus Parco di Pinocchio bestaat. En ze ging naar de Studio 100-musical, waarvan ze nog altijd de liedjesteksten kent. “Haha, Pinocchio, ben je een beetje gek ofzo.” De Disneytekenfilm vond ze evenwel traumatiserend. Al is ze dankzij Walt wel een kattenmens geworden. Maar de remake? Die vindt ze schaamtelijk, in tegenstelling tot de Netflix-verfilming door Guillermo del Toro. Of de twee Italiaanse versies met Roberto Benigni. Of waarom ook niet: de Russische versie ‘Pinocchio: A True Story’. Maar we hebben het ook over Clement Peerens, over de gekke film ‘Toy Shop’ die haar mama ooit verkeerdelijk kocht en over onze passage binnenkort op Nerdland Festival. Daarvoor verdiepen we ons in honderd jaar Disney om te onderzoeken of sprookjes ook wetenschappelijk mogelijk zijn. Meer info via deze link!

‘Who Framed Roger Rabbit’ behoort niet tot de eigenlijke Disney Canon maar is een onmiskenbaar meesterwerk dat de deur heeft opengezet naar de heropleving van de tekenfilm. Cartoonist Lectrr beschouwt de film als een grote inspiratie en heeft zelfs de soundtrack grijsgedraaid. We hebben het over de bijzondere smeltkroes van franchises, het gevaar voor nieuwe inkapselingen in het Disney-universum, hoe je borsten moet animeren, het debuut van de stem van Bart Simpson en waarom er geen vraagteken in de titel mocht staan. I'm not bad, I'm just drawn that way.

Visual artist Caroline Vermeir (Studio Caro) heeft de VHS van ‘De Speurneuzen’ als kind grijsgedraaid. Pas jaren later - dankzij de BBC en Benedict Cumberbatch - ontdekte ze dat het hoofdpersonage Basil of Baker Street gebaseerd is op de verhalen van Sherlock Holmes. We hebben het in deze aflevering over de legendarische stem van Vincent Price, de bijna geschrapte burleske scène met Miss Kitty Mouse en de schitterende melodieën van gelegenheidscomponist Henry Mancini. En we onthullen het geluid dat een vleermuis maakt wanneer die wordt opgepeuzeld door een kat! 

Lego-watcher en brickfluencer Peter De Smet was als kind grote fan van ‘Taran en de toverketel’, nochtans een Disneyfilm waarvan geen Lego-set bestaat én die weinig potten noch ketels brak aan de bioscoopkassa. De ‘klassieker’ waar 12 minuten uit gecensureerd werden en die Disneybazen nog het liefst hadden doen verdwijnen. Ondanks het feit dat Tim Burton eraan heeft meegewerkt, er een zombieleger wordt opgewerkt en er een kikker in een pompeuze boezem verdwijnt. En wat is dat toch met Disney en donkere bossen? Peter en ik zoeken het uit!

Acteur en ‘Gremlins Strike Back’ podcast co-host Sven De Ridder schuift aan om te praten over zijn favoriete Disneyfilm: ‘Frank en Frey’. Niet toevallig een film die hij als 7-jarig jongetje in de bioscoop heeft gezien. Een verhaal over twee vrienden die niet wisten dat ze eigenlijk elkaars vijanden moeten zijn. Wie weet zelfs met een verborgen ‘Brokeback Mountain’ moment. Verder hebben we het over jachtgeweren, het gat in Svens Disneycultuur en de oorsprong van het woord boomer.

In een liefdesbrief dankte actrice/model/producer Lauren Versnick haar lief voor de Disney-klassiekers die ze in de auto spelen. Dat lief is dan weer presentator van ‘Da’s liefde’ op VTM, een programma van tv-maker Sofie Peeters. Daarin werden onlangs de tekenfilms van Disney op de korrel genomen, omdat ze kinderen een verkeerd beeld geven van liefde. In deze aflevering babbelen we over ‘De Reddertjes’, babbelen met dieren, de preutsheid van muizen, diversiteit en het glazen plafond. Maar ook over Disneyfilms kijken met hoofdpijn.

Sinds zijn eerste doortocht in deze podcast (aflevering 2: ‘Pinocchio’) krijg ik regelmatig berichtjes van Helmut Lotti of hij niet nog een keer centrale gast mag spelen. Voor deze 20e jubileumspecial zet ik hem naast muzikant Tom ‘Pele’ Peeters, om het te hebben over een film uit hun jeugd: ‘Peter en de Draak’. Is het een draak van een film, of niet? De meningen zijn verdeeld. Bestaat Passamaquoddy echt? Of was het Squasamapossy? Of misschien zelfs Squirtamapussy? En kom je ook te weten: één van de gasten zag nog nooit ‘The Lion King’, de andere nog nooit ‘Star Wars’. Wie is wie? 

Winnie The Pooh deed me meteen denken aan het boek ‘The Tao of Pooh’ van Benjamin Hoff. Dat legt de basisprincipes van het filosofische taoïsme uit aan de hand van de gele beer. Wiskundige en filosoof Jean Paul Van Bendegem was dan ook opvallend enthousiast om aan deze aflevering mee te werken. “Dat boekje moet ergens in mijn bibliotheek staan dus ben ik naarstig aan het zoeken waar precies, een hele onderneming.” Spoiler: het is hem gelukt. En verder hebben we ook gebabbeld over fascisme, epileren en zijn lidmaatschap van The Sherlock Holmes Society of London. Allemaal dankzij die malle ouwe beer!

Dieren hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de tekenfilms van Walt Disney. Toch is Robin Hood de eerste waarin ze zich zo uitdrukkelijk gedragen als mensen, inclusief mensenkleren. Het is de lievelingsfilm van digitaal creatief en Computer Club-podcasthost Thomas Smolders en wel om drie redenen: het hoofdpersonage, de setting en het tempo, die anders zijn dan in andere Disney-tekenfilms. Jodeladi jodelee, wat een mooie dag!

Filmkenner Britt Valkenborghs wou heel graag ‘The Aristocats’ bespreken, maar bij het herbekijken besefte ze dat het misschien toch niet de béste film is van Walt Disney. Al gaat er natuurlijk niets boven de schattigheid van de drie kittens, de jazzy soundtrack en liedjes, en de prachtige stem van Louis Neefs in de Nederlandse versie. Wist je trouwens dat er in Japan op 22 februari Marie Day wordt gevierd, naar het witte katje uit ‘De Aristokatten’? 

Een aflevering over de favoriete tekenfilm van mijn moeder, dus het mag goed zijn. Daarom niet één, maar twee centrale gasten: Jimmy Dewit en Ronny Mosuse. We hebben het gehad over het verschil tussen ‘jungle’, ‘oerwoud’ en ‘Schwarzwald’. Over meisjes die vriendschappen kapot maken. En de Disney-truc die ook Hugo Matthysen zich heeft eigen gemaakt. Maar ook over wat je van beren leren kan, of Baloe nu bruin, grijs of blauw is en waarom Louis Armstrong niet mocht meedoen in de stemmencast. The bare necessities of life will come to you! 

Acteur/regisseur Ramy Moharam Fouad en actrice Violet Braeckman houden van de donkere, steam punk-aanpak van deze origin story. ‘Cruella’ is Disneys ‘Joker’ als het ware. Een film met een belangrijke Belgische link, ook. Zo was Nicolas Karakatsanis (‘I, Tonya’) de director of photography op de filmset. We hebben het over de invloeden van Vivienne Westwood, Alfred Hitchcock en ‘The Devil Wears Prada’ op deze vertelling. En de cirkelbeweging die deze laatste film heeft gemaakt met de wereld van ‘101 Dalmatians’. Devil = De Vil? Iemand? Maar we praten ook over incestueuze Disneyfamilies, het prachtige woord ‘imbeciel’ en de weergaloze Emma Stone als Brits personage, vòòr haar glansrol in ‘Poor Things’. Zij mocht trouwens niet roken in de film. Drinken doet ze wel. We zoeken uit of een mens echt geboren kan worden met twee haarkleuren. Wat zegt zo’n film over onze samenleving? Is wraak een oplossing? Wat is de zin en onzin van draaien op 35 en 65mm? En we ijveren voor meer Disneyfilms met trauma en duisternis!

Acteur Koen De Bouw had ‘Mary Poppins’ - een film uit zijn geboortejaar - nog nooit gezien. Hij dacht eerst van wel, maar kwam al snel tot de conclusie dat het collectieve geheugen anders werkt. En dat ligt allicht aan de legendarische prestaties van Julie Andrews en Dick Van Dyck, de vele liedjes van de Sherman Brothers, en dat haast onuitspreekbare woord supercalifragilisticexpialidocious. Het belooft een jolly aflevering te worden, met Mary én Koen.

In de aanloop naar kerst doen we een specialleke, met Alex Agnew en Andries Beckers van Welcome To The AA. We praten over ‘Tim Burton’s The Nightmare Before Christmas’ (1993). Maar ook over de bedroevende kwaliteit van DVD, de kleuren van de BRT en de hoop op een superheldenmusical. En natuurlijk over de muziek van Danny Elfman en zijn Oingo Boingo. Het scheelt niet veel, of de kerels nemen gewoon de hele show over.

Journalist en 'Lunatic'-auteur Katrin Swartenbroux is weg van 'Merlijn de Tovenaar'. Een Disneyfilm die een loopje neemt met het verhaal van Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel. Met een verstrooide magiër die de wonderen van de toekomst al heeft gezien: de gedrukte krant, het vliegmachien én reclameblokken op televisie. "De meest getikte tekenfilm", aldus Katrin. En ik geef haar graag gelijk.

Naar eigen zeggen is animatie niet haar forte. Toch leren we deze aflevering heel wat bij van KASK-filmhistoricus en Cinema Canvas-expert Anke Brouwers. Toen ze als kind ‘101 Dalmatiërs’ zag, wou ze ook zelf zo’n hondje, maar uiteindelijk kreeg ze een kat. Maar dat houdt haar niet tegen om deze getekende dieren in de historische context van bekende filmhonden te plaatsen.

Met sopraan en ‘Vive le vélo’-pianist Astrid Stockman praat ik deze week over VHS-films van de Aldi, veel te luid lachen in de bioscoop en dromen van Disneyland Paris. Geen toeval dat we het hebben over ‘Sleeping Beauty’ ofte ‘Doornroosje’, de prinses die in het park vereeuwigd werd met haar eigen kasteel. Bovendien is de muziek van deze film gebaseerd op het ballet van Tsjaikovski. En toch had Astrid deze film nooit eerder gezien...

Hoewel Walt Disney zich amper heeft gemoeid met de productie van ‘Lady & The Tramp’ is het toch een op en top Walt-verhaal, vindt illustrator Jeroen Van Zwol (Zwoltopia). Al was het maar omdat het draait om honden en zich afspeelt in een vervlogen Americana die Disney tezelfdertijd liet nabouwen in zijn Disneyland. En het is een van de weinige Disneyfilms waarin er wordt gevogeld. Echt waar!

Is Peter Pan een kidnapper? Mocht Mr. Smee voor assisen komen, wat doe je met zo iemand? En kan Jude Law een goede Kapiten Haak neerzetten? Of toch maar liever Joaquin Phoenix? Alina ‘De Mol’ Churikova gaat geen enkele vraag uit de weg in de negende aflevering van Disney Klassiekers!

Voor ‘Alice in Wonderland’ kon ik beroep doen op de twee grootste experten die ik ken. Aan de ene kant Yasmin Broos, mijn zus. Aan de andere kant Jasmin Mazarine, mijn lief. Zullen we ontdekken welke substanties worden gerookt door de blauwe rups? Wie weet er waar de naam Cheshire Cat vandaan komt? Is dit een vrouwvriendelijke film? En wie heeft de leukste gadgets?

Als kind schoof StuBru-dj Amber Broos ooit uren aan om op de foto te kunnen met Assepoester en de prins, tijdens een familie-uitje naar Disneyland Paris. Voor deze podcast bekeken we de prinsessenfilm opnieuw, door de bril van vandaag. En uiteindelijk mondt het gesprek uit in een gemeenschappelijke passie: Star Wars!

Ooit kocht ik de VHS van Song of the South, een Disneyfilm die in 1946 al berucht was om haar raciale vooroordelen. In de VS is de film zelfs nooit op video verschenen en ook op Disney+ is het een opvallende afwezige in de beschikbare catalogus. Voor aflevering zes van deze podcast bekeek ik deze beladen film samen met muzikaal wonder Charlotte Adigéry: een zelfverklaarde Disney-fan, ook al kon ze zich moeilijk identificeren met die vele, witte tekenfilmprinsessen.

(This episode is in English.) Op haar Instagram-account @wwwsilviawww en op TikTok deelt de Chinese Silvia Sun op een grappige en ontwapenende manier haar ervaringen als nieuwkomer in België. Ik was benieuwd of ook zij is opgegroeid met Disney. En wat blijkt: als kind wou ze vooral Sneeuwwitje zijn. Maar ook de tekenfilm ‘Mulan’ heeft ze gezien. Meer zelfs, die werd vertoond op school als didactisch materiaal in de lessen Engels. Op zich een bijzonder feit, want in China wordt het personage in de Disneyfilm als lelijk ervaren volgens de lokale schoonheidsidealen. Het is een van de vele issues die de Hollywood-studio wou rechtzetten met deze live-action versie van ‘Mulan’. Maar ondanks de all-Asian cast, het wippen van enkele cartooneske figuren en de goedkeuring van de Chinese overheid wordt ook deze verfilming van het traditionele verhaal niet helemaal gesmaakt. Niet in het westen, maar ook niet in het oosten. Het werd een bijzondere aflevering over culturele verschillen en hoe die nu eenmaal moeilijk te vertalen zijn. Over clichés, misverstanden en hoe Silvia vroeger leek op de actrice die nu de heks speelt. En over wat een topnummer ‘Reflection’ eigenlijk is, of hoe Mulan perfect kan bijgezet worden in Avengers.

Zangeres Noémie Wolfs is MEGA-fan van Disney, had als massa's films op VHS en heeft het vooral voor het oudere werk. Perfect dus om er Bambi bij te halen, een film uit 1942. Alleen was net dat een film waarbij de jonge Noémie steevast een stukje liet doorspoelen.

Zou VRT-weerman Frank Deboosere ook wel eens roze olifantjes zien als hij te veel gedronken heeft? En welk Disney-liedje speelt hij - zonder het te beseffen - al jaren thuis op zijn piano? Je komt het allemaal te weten in de vierde aflevering van Disney Klassiekers, over de tekenfilm Dumbo!

Voor de aflevering rond ‘Fantasia’, de Disney-film met véél klassieke muziek, zorgt Klara-presentator Mark Janssens voor de commentaar. En zo komen we te weten dat Mark het stuk ‘De Nacht op de Kale Berg’ leerde kennen dankzij John Travolta, dat Igor Stravinsky toch maar een geldwolf was en dat er in de jaren 1970 te weinig bussen reden vanuit Leuven.

Pinocchio is de tweede lange tekenfilm van Walt Disney. En de eerste die Helmut Lotti ooit zag in de bioscoop. Het nummer 'When You Wish Upon a Star' en het personage Jiminy Cricket maken een onuitwisbare indruk. Alleen de Blauwe Fee, die had er voor Helmut wat beter mogen uitzien.

Snow White and the Seven Dwarfs is de eerste lange animatiefilm van Walt Disney. Samen met Karen François - koaren.be - zoek ik uit hoe bijzonder dat in 1937 is geweest, waarom Sneeuwwitje een obsessieve drang heeft om te poetsen en wat er later van Dopey is geworden.

Ze waren 52 jaar onafscheidelijk. Maar ook vandaag speelt zij nog altijd de hoofdrol in zijn leven. Nicole en Hugo zijn een begrip. En het getuigt van veel moed dat Hugo - ondanks de ziekte en later het overlijden van zijn Colleke - toch nog aan een solocarrière is begonnen. Leuk voor deze podcast: het koppel is ook altijd een Disneykoppel geweest. Minstens twee keer per jaar gingen ze samen naar Disneyland Paris. Niet dat ze er veel deden: Nicole durfde niets en had altijd schrik dat Hugo iets zou overkomen als hij alleen in een veel te snelle attractie stapte. Hand-in-hand en met Mickey Mouse-oren op het hoofd liepen ze als twee volwassen kinderen door alle themalanden. Hun huis toont ook het resultaat van vele bezoekjes aan de souvenirshops. Hugo gaf Nicole zelfs een souvenir mee in de kist, voor haar allerlaatste reis. We hebben het niet zo uitgebreid over de film van vandaag, ‘Alice in Wonderland’. Dat hoeft ook niet. Het was sowieso een film die ze samen hebben gezien. En in de gelijknamige Studio 100-musical speelde het koppel ook de prachtige dubbelrol: de tweeling Hier en Nu, en Hartenkoning en Hartenkoningin. Het is een warme aflevering over (niet kunnen) loslaten. Wie meer wil weten: in mei verschijnt Hugo’s boek over het verloop van Nicole haar Alzheimer en hoe hij uit de put is geraakt met hulp van een rouwpsycholoog.

Linde Merckpoel is momenteel te zien in de VRT MAX-reeks ‘Los het op’ waarvoor ze grote en kleine problemen aanpakt. Maar ze is ook een Disneyfan. Als kind zag ze ‘De kleine zeemeermin’ het vaakst, maar niet omdat die toevallig over een rosse prinses gaat. Samen met haar broer zag ze veel films op videocassette. En wanneer het te droevig of spannend werd, liepen ze hand-in-hand, huilend de winkel van hun ouders binnen om morele steun te vragen. Vandaag hebben we het over de live-action remake van ‘Aladdin’ door Guy Ritchie. Het begint met een veel te brave Will Smith, wat meteen duidelijk maakt dat deze film geen één-op-één remake is. Gelukkig is er deze keer wél een feisty Jasmine, is de Sultan geen ‘wandelend vijgske’ meer en zijn er heerlijke knipogen naar ‘The Fresh Prince of Bel-Air’. Maar waarom loopt Aladdin niet meer rond in zijn ontblote navel? En hoe cool ziet Radja er tegenwoordig uit? Maar we hebben het ook over Lindes oudste dochter die geen zetelzitter is, over onze nostalgie naar ‘De draaimolen’ op tv en prachtig stemmenwerk. Zelf mocht ze al regelmatig stemmetjes inspreken voor tekenfilms. Voor het dubben van Joy uit ‘Inside Out’ kreeg ze zelfs een proficiat-sms’je van Sven De Ridder. Om te koesteren. ‘k Zag je kijken!

Christina De Witte aka Chrostin is illustrator en cartoonist. Ze heeft niets met zwart-witfilms, zag er voor deze nog maar twee en toch stoorde het hier niet. Haar keuze: ‘Frankenweenie’ van Tim Burton, over de jonge Victor die zijn overleden hondje Sparky als een soort Frankenstein terug tot leven wekt. We hebben het over de fascinerende stop-motion, iets wat ze zelf als kind ook probeerde. Maar ook, was het een besparing om zo weinig emotie in de gezichtsuitdrukkingen te stoppen? Verder praten we over haar persoonlijke zoektocht tijdens het maken van de graphic novel ‘Araya’, over tekenfilms op Cartoon Netwerk en over series vol easter eggs die haar hart doen zingen. Maar ook over de clichés die ze als kind ervaarde wanneer kindjes haar als enige Aziatische meisje in de klas wel eens vergeleken met Mulan. Ook ik heb me schuldig gemaakt aan zo’n stereotype, want eigenlijk vroeg ik Chrostin voor een aflevering over… ‘Mulan’. Hoe we op de valreep bij ‘Frankenweenie’ zijn gekomen? Dat hoor je in Disney Klassiekers.

‘De leeuwenkoning’ is de tekenfilm die Radio 1-presentatrice Annelies Moons met stip het vaakst heeft gezien. Zelfs als student was er een periode dat ze die elke week bekeek, als een soort compagnon de route. In die mate zelf, dat ze haar zoontje Hugo bijna als tweede naam Mufasa had gegeven. Dat het niet is gebeurd, daar heeft ze nu een beetje spijt van. Over de remake dan: die is erg trouw gebleven aan het origineel, al hebben de vrouwelijke rollen wel meer diepgang gekregen. Allicht ook omdat een zekere Beyoncé Knowles-Carter de stem van Nala heeft ingesproken. Het extra nummer dat zij aan de film heeft toegevoegd, is dan weer weinig memorabel. En de tierlantijntjes die ze toevoegt aan ‘Can you feel the love tonight’ waren niet nodig. Bovendien is deze versie logischerwijs minder cartoonesk, wat afbreuk doet aan de grappen. Ook de hyena’s verliezen alle humor op het rare, weerkerende aanschurken na. En Scar is een sof geworden. Kortom: voor haar is het “een dramatische leeuwenfilm” geworden, voor zover dat een ding is. Of “half z’n gat”, zoals we in Leuven zeggen. Wel een pluspunt: Annelies is meter van Steven het steppeslurfhondje, en dat dier zit nu ook in ‘The Lion King’. Had ze zelf een stemmetje mogen inspreken, kiest ze voor Zazu. Omdat ze zelf ook wel eens te veel babbelt. Oordeel vooral zelf.

Als kind had ze ‘Lady en de Vagebond’ nooit gezien. Op de bewuste spaghettikus-scène na, die ze op videocassette had dankzij een opname van het Nederlandse tv-programma ‘Wordt Vervolgd’ met Han Peekel. Voor auteur, actrice en muzikante Marieke van Hooff was het dan ook geen straf om zowel de tekenfilm als de live-action remake te bekijken, samen met haar twee huisgenoten. In het bijzonder: de hond Gerrit, die regelmatig terugblafte naar het scherm. Het zijn dan ook films waarin honden de hoofdrol spelen, in tegenstelling tot hun baasjes die eerder kleurloze nevenfiguren zijn. We hebben het over de al dan niet geslaagde computeranimatie van de levensechte honden, over het wokegehalte van de remake en het feit dat een zwarte vrouw met een witte man mag samenzijn maar blijkbaar (nog) niet omgekeerd. Marieke hoopte op een ‘Titanic’-moment wanneer Lady en haar Vagebond de boot nemen. En ze is blij dat we geen hondenseks te zien krijgen, al wordt dat wel in de podcast besproken. Behalve Gerrit horen we af en toe ook een verdwaalde Helmut Lotti, die onder meer een prachtige ‘Bella Notte’ te berde brengt.

Arno Van de Velde is papa van twee, tekent onder naam Arnoleon en deelt zo al z'n ervaringen over het leven in de vorm van grappige strips (zoals in zijn bestseller 'De Papa Handleiding'). Samen bespreken we 'Christopher Robin'. Niet de zoveelste live action-remake van een tekenfilmklassieker, maar verdieping van het personage dat als kind met Winnie de Poeh en andere knuffelberen in het Hundred Acre Wood speelde. Regisseur Marc Forster ('Finding Neverland', 'Quantum of Solace') maakte een film die gaat over het leven, hoe we de onbezonnenheid en onschuld verliezen. En vooral Ewan McGregor maakt de zoektocht als vader naar zijn verloren innerlijke kind zo interessant. Voor Arno kwam het verhaal hard binnen, in die mate dat hij het niet droog hield. We hebben het over de wijsheden van een teddybeer met een klein brein, over de vreselijke vertaling naar Janneman Robinson en ook wel gewoon over het leven in het algemeen. Doing nothing often leads to the very best kind of something. Dat is ons nieuwe mantra. Merci, Poeh!

Rutger Denaet is kortfilmregisseur, Dalilla Hermans is schrijfster. En allebei zijn ze opgegroeid met Disneyfilms. ‘Strange World’ is één van de favoriete films van de kinderen van Dalilla. Zij zien er een bijzondere representatie in: kinderen van een gemengd koppel. Maar ook voor Rutger toont het een herkenbaar personage: Ethan Clade is de eerste openlijk homoseksuele jongen in een Disneyfilm. En dat terwijl beide thema’s op geen enkele manier worden benoemd. Eerlijk is eerlijk: ‘Strange World’ deed het niet goed aan de bioscoopkassa. Volgens conservatief Amerika is dat te wijten aan een te ‘woke’ verhaal. Al kan je je ook afvragen of een film zonder marketing en merchandise wel op de radar stond van het publiek. We hebben het ook over een rosse Ariël, een te weinig blauwe Stitch en het connecteren met verloren familie. En het gaat over de korte documentaire ‘Young Ones of Bruges #11 - Noortje’, over een jonge vrouw met duisternis in haar hoofd, die contrasteert met haar liefde voor het kleurrijke Disney. Deze aflevering is opgenomen voor een live publiek in Villa Bota (Brugge), een communityradio voor en door jongeren, samen met het online contentplatform Jong Volk, MOOOV en L’estaminet.

Rond zijn twintigste besloot muzikant en Q-Allstars-presentator Sean Dhondt enkele jeugdherinneringen als sleeve tattoo op zijn arm te vereeuwigen. Het resultaat staat er nog, en refereert naar drie klassieke Disneyfilms: ‘Peter Pan’, ‘Mary Poppins’ en ‘Peter en de Draak’. Die laatste dateert van 1977 en ging over de vriendschap tussen een jongen en een draak. De remake van David Lowery breidt dat verhaal uit tot een ecologische fabel. Was de originele film de basis voor ‘Home Alone’? En moet een geloofwaardige draak ook bloeddorstig zijn? Maar we hebben het ook over ‘Platvoet en zijn vrienden’, het stemmenwerk van Sean in tekenfilms en veertig worden. Houdt Sean van musicals? En welk Disneynummer zou hij ooit willen coveren?

Laura Joosten is content maker én klinisch psychologe met een focus op eetstoornissen. Maar ze is ook Disneyfan. Voor haar zijn Disneyfilms een soort escapisme, net zoals reizen dat ook kan zijn. Als kind was ze verslingerd aan ‘The Little Mermaid’ en ‘Beauty and the Beast’. Zo zaagde ooit lang genoeg voor het gele balkleed van Belle, misschien omdat Belle net zo’n atypische prinses is. Ja, ze is mooi (het zit zelfs in haar naam), maar ze lijkt zich niet bewust van haar schoonheid. Bovendien wordt ze verliefd op iemand die in het geheel niet diezelfde eigenschap heeft. Volgens Laura gaat deze remake een pak dieper, met mooier uitgepuurde personages. En ook een pluspunt: Emma Watson speelt mee. De villain is voor een keer geen lelijk figuur. Doet Chip aan kinderarbeid? Waarom vindt iedereen het normaal dat ze naasten jarenlang niet meer hebben gezien, omdat ze opgesloten zaten in het kasteel? Het gaat natuurlijk ook over woke, omdat deze film een opvallend diverse cast kreeg, maar ook een eerste Disney-hint naar homoseksualiteit. Maar we wijken ook uit over onze gedeelde, blinde adoratie voor Ryan Gosling, Ariana Grande en Japan. En Laura doet een oproep naar Kinepolis Antwerpen om terug papieren ticketjes in te voeren.