Explore every episode of the podcast Bilmiyorum Ama Anlatayım

Bazı yemekler açlığı değil, geçmişi doyurur.
Bu bölümde, zamanı yavaşlatan bir lokantaya gidiyoruz. Menü yok, sipariş alınmıyor. Ne getirdiyseniz, onunla pişiriliyor her şey. Ve her tabakta, sessizce söylenmiş bir cümle saklı.
Bu hikâye, Yuta Takahashi’nin Chibineko Mutfağı kitabından ilhamla yazıldı.
Belki siz de bir gün kendi sofranızda geçmişle buluşursunuz.

Bu bölümde çocukluğumdan bugüne, bir valiz dolusu karikatür dergisinden çalınan scooter’a kadar uzanan, biraz komik, biraz duygusal bir hikâyeyi anlatıyorum.

Ebeveyn olmak ne demek?

Zor zamanlarda doğru kararlar vermek nasıl bir şey?

Kendimle, geçmişimle ve kızımla kurduğum bu üçlü bağda, hem eski defterleri açıyorum hem de bugünün hızla değişen dünyasına bir göz atıyoruz.

Bölümün sonunda, bu hikâyeden ilham alarak yazılmış özel bir şarkı da seni bekliyor. 🎵

Dinlerken belki kendi çocukluğunu hatırlarsın.

İyi dinlemeler.

1998 yazında internet kafelerde büyülenmiş bir çocuktum.
Evde bilgisayar yoktu ama hayaller büyüktü.
Bir disketle Half-Life’ı eve taşıyabileceğimi sandım.
Ama beni bekleyen şey… sadece bir kısayoldu.
Half-Life yoktu, ama çok güzel bir hikâye vardı.
Bilmiyorum ama anlatayım dedim.

Yapay zeka artık resim çiziyor, şiir yazıyor, müzik besteliyor. Ama bu gerçekten sanat mı?

Bu bölümde; sanatın tanımını, yapay zekanın sınırlarını, ünlü sanatçılarla karşılaştırmaları, telif meselelerini ve gelecekte sanatçının nasıl evrileceğini derinlemesine konuşuyoruz.

Sanat ile algoritma arasındaki bu gerilimli ilişki, belki de insan olmanın ne demek olduğunu yeniden düşünmemizi gerektiriyor.