"Schaam je je ergens voor? Praten helpt!" (afl 270)

Taboe-onderwerpen, die gaan we collectief toch behoorlijk uit de weg. Door het er simpelweg niet over te hebben, door te willen oplossen, of door over een ander onderwerp te beginnen. Maar dat zorgt juist voor (extra) eenzaamheid.

Naar aanleiding van de podcast van vorige week met @Shireen Kaijadoe over suicidaliteit en zelfbeschadiging bij jongeren in de gesloten jeugdzorg heb ik er veel over nagedacht wat het betekent als je niet met jezelf kunt leven. En dat dat ook nog is waar je jezelf voor schaamt

Hoe werkt dat eigenlijk, schaamte? Het is het verlies van empathie met jezelf, je veroordeelt jezelf. Het gaat over wie je denkt dat je moet zijn en wie je op dat moment bent/ wat je op dat moment doet. Je vindt jezelf niet oke, niet goed genoeg. Het zit diep. Heel diep. 

In deze aflevering deel ik mijn inzichten en gedachten, in de hoop dat we nog bewuster delen wat er in ons omgaat. Ook als het ongemakkelijk is. Omdat dat de drempel verlaagt voor anderen die dat delen zo nodig hebben. Want praten helpt!

Luister de Professional vanuit je hart Podcast via je eigen podcastapp, Spotify, YouTube of de website. 

Leuk als je me laat weten wat je raakt, wat je ervan vindt of als je een vraag hebt!

"Hoe begeleid je jongeren met suïcidale gedachten?"

Vandaag een mooi, lang gesprek over een intens en kwetsbaar onderwerp. Shireen Kaijadoe heeft promotieonderzoek gedaan naar suïcidale gedachten bij jongeren in de gesloten jeugdzorg. Specifieker: naar hoe erop werd gereageerd, hoe dat voor de jongeren was én wat het voor de professionals betekent.  

Bijzonder is dat Shireen haar onderzoek volledig samen met ervaringsprofessionals heeft uitgevoerd.

We praten over de ervaring van jongeren, over eenzaamheid, gevoel tot last te zijn en veelvuldige overplaatsingen. Over het belang van verbinding, contact en liefdevolle aandacht als essentie van de begeleiding. Het combineren van professionele kennis met persoonlijke betrokkenheid maakt het verschil.

Shireen vertelt over de grote meerwaarde van het samenwerken met ervaringsprofessionals en over de noodzaak van voldoende steun voor het team dat met deze jongeren werkt. Omdat het moeilijk is om te verdragen als jonge mensen hun suicidale gedachten uitspreken en zichzelf pijn doen. Steun aan het team, de ouders en andere naasten om uit te blijven reiken en liefdevol te kunnen blijven reageren. Want het allerbelangrijkste is dat we deze jongeren laten voelen dat ze niet alleen zijn.  

Het proefschrift, een kalender met uitspraken over suïcidale gedachten en een informatieve video op www.stilgevecht.nl

Luister de podcast via je favoriete app, Spotify, YouTube of de website. Stuur m door aan collega's die er ook iets aan kunnen hebben. En zorg voor voldoende steun als je er zelf mee te maken hebt.

Als je interesse hebt in dit onderwerp, luister dan ook de afleveringen 163 (met Nienke Kool) en 178 (met Kathelijne van Dongen)

Fijne dag, 

Mascha

"Professionaliteit draait om balans tussen hoofd, hart en handen"

Voor het studieboek in wording* heb ik me verdiept in het thema 'professionaliteit'. Hoe meer ik erover las, hoe complexer het werd. Daardoor kwam het ook steeds verder van me af te staan, en dat vond ik jammer.

Toen heb ik alle verzamelde kennis een tijdje in mn hoofd laten borrelen, en daarna ging ik op zoek naar de kern én naar waar ik mn enthousiasme voor het thema beetje kwijt raakte. Door mijn gedachten te combineren met mijn ervaringen kwam ik tot de conclusie dat in al dat praten over professionaliteit vaak één dimensie ontbreekt. En dat die ene dimensie vaak is wat het grootste verschil maakt in zorg, onderwijs en sociaal domein: voelt iemand zich door jou serieus genomen en op z'n gemak. Dingen die met jou als persoon te maken hebben, en niet helemaal goed te beschrijven zijn. 

Meer aandacht voor het hart, ons mens-zijn kan bijdragen aan betere werkrelaties en effectievere hulpverlening.

In afl 260 deel ik mijn gedachten en inzichten rond dit thema. Ben benieuwd wat jij ervan herkent.

Luister via je favoriete podcastapp, Spotify, YouTube of de website. 

Leuk als je een reactie achterlaat!

Fijne dag,

Mascha

"De Erfschat: wat betekent opgroeien in een jeugddorp voor je leven?"

Marlene van Steensel schreef een roman over Lotte die opgroeit in een jeugddorp. In De Erfschat komen haar levensgeschiedenis, verhalen van vele anderen, vakkennis en liefde voor het historisch perspectief bij elkaar. Bovendien komt zo een jeugddroom uit. In deze podcast vertelt Marlene meer over de achtergrond. 

We praten over het belang van kennen van de geschiedenis, Nederlands-Indië, kolonialisme. Over het collectieve zwijgen. Over mogen zeggen wat er is gebeurd 'maar dan moet het klaar zijn'. Over leedprostitutie.

Marlene kent de jeugdzorg vanuit alle perspectieven en heeft scherp zicht op de onderliggende patronen. Haar eigen jeugdervaringen in De Glind, de verhalen van heel veel andere ervaringsdeskundigen en haar professionele visie vormen de basis om deze patronen zichtbaar en voelbaar te maken in een roman. Omdat de problemen in de hedendaagse jeugdzorg veel groter zijn dan wat er in het hier en nu gebeurt. Wil jij ook dieper zicht op de patronen, vind jij ook dat we wezenlijk iets moeten veranderen in de jeugdzorg, dan is deze roman een must-read. Laat je raken. Het gaat je helpen om met nog meer gedrevenheid je in te zetten voor betere zorg voor jeugd.  De Erfschat heeft als onderliggende thema's Oorlogstrauma, koloniaal verleden in Nederlands Indië, discriminatie en stigmatisering, veerkracht, verbinding en vriendschap. KOPP-kinderen (kinderen van ouders met psychiatrische problemen), de betekenis van het delen van ervaringen jeugdzorg, pleegzorg.

De Erfschat is te bestellen op www.marlenevansteensel.nl, bij je lokale boekhandel en natuurlijk ook bij Bol (maar liever niet daar - luister de podcast als je wilt weten waarom)

"Jaag je dromen na en je levert een bijdrage aan de samenleving!"

Redouan el Khayari gelooft dat iedereen kansen heeft en dat de samenleving mooier wordt als iedereen zijn kansen verzilvert. Zo levert iedereen zn eigen bijdrage, dat geeft verbinding en samenhang. Daarbij is de grondhouding van ons allemaal van wezensbelang: niet oordelen over wat een ander bijdraagt, maar je richten op jezelf en hoe jij kunt groeien.

Het werken vanuit zn hart is voor Redouan vanzelfsprekend, dat is altijd zo geweest. In de loop der jaren heeft zijn hoofd een grotere rol gekregen, maar de verbinding met zn hart is gebleven. Dat is de kern van ons vak. Wat het voor mensen betekent in de praktijk is de drive bij alles wat hij doet, als docent Social Work, als onderzoeker, als directeur. Het gaat om de praktijk, en hoe we die kunnen verbeteren. Want we hebben in Nederland een prachtig stelsel, maar het kan beter. En dat moeten we zelf doen

Zijn brede achtergrond van praktijk, onderwijs en onderzoek, gecombineerd met zijn passie, visie en gedrevenheid hebben gemaakt dat hij is verkozen tot Sociaal werker van het jaar 2022. Zoals je begrijpt hadden wij een erg leuk gesprek!

"Fantaseer jij de goede of de verkeerde kant op?"

Ben jij je bewust van de self-fulfilling prophecy? De kracht van onze gedachten op wat we in ons leven zien gebeuren is groot. Niet dat alles altijd goed komt als je maar positief denkt, maar je vergroot écht de kans op een beter eindresultaat. Dat is ook heel logisch: je hebt een andere houding, uitstraling en onderneemt andere acties als je een positieve verwachting hebt. En dát geeft het andere resultaat.

Ook voor mij lang niet altijd makkelijk. Maar door meer bewustzijn is het een grote kracht geworden om mezelf meer te vertrouwen. Heel fijn, gun ik jou ook, gun ik ons allemaal! Want met veel mensen die kiezen om vanuit 'de goede kant op fantaseren' bij te dragen aan de toekomst ziet ie er meteen al rooskleuriger uit :-)

"De volwassen GGZ heeft ook een rol richting de kinderen in een gezin"

Marlies de Jong vertelt in deze podcast over een pilot waarin het ging over samenwerking vanuit sociaal domein den de volwassen GGZ. Dit is best gek. Want psychische ziekte van een ouder heeft impact op alle gezinsleden en zeker op de kinderen. De kinderen lopen risico op klachten later in hun leven, en we kunnen dat risico verkleinen door in de volwassen GGZ meer aandacht te hebben voor de kinderen. 

We praten over taboe doorbreken, je ouderrol behouden, grenzen mogen stellen en voor jezelf kiezen. Over behandeling en herstel, steun uit het eigen netwerk en versterken van de gezonde delen. Over preventie en geld. Het kan beter als we integraler denken en werken!

"Hulp in achterstandswijken moet véél integraler!"

Wat betekent het om in een achterstandswijk te wonen of op te groeien? Daar heeft Marlies de Jong de afgelopen 6 jaar steeds meer besef van gekregen door het werken in de wijk Overvecht in Utrecht.

Marlies is hierdoor anders gaan aankijken tegen zorg. De nadruk op het individu, aanpakken van het ene probleem waarmee iemand komt, dat helpt niet bij gestapelde problematiek. Omdat dit probleem vaak een onderliggende oorzaak heeft. En soms -of eigenlijk best vaak- zijn er zoveel verschillende samenhangende problemen dat je ook als professional niet weet waar je moet beginnen.

We praten over wat je kunt betekenen, dat contact met andere moeders een hele krachtige interventie is, dat veel mensen met schulden lage rugpijn hebben. Over hoe moeilijk het is als je de taal niet goed beheerst, de beperking van 'domeinen' en hoe dat juist voor mensen vaak meer problemen oplevert. En vooral: dat dit heel eenvoudig beter kan.

Marlies is heel enthousiast over de werkwijze Krachtige Basiszorg. Ontstaan vanuit bevlogen overbelaste huisartsen in Overvecht, inmiddels bewezen werkend en op meer plekken in het land in gebruik. Zie voor meer info https://krachtigebasiszorg.nl/

"We begrijpen te weinig wat toxische stress met mensen doet"

Nicoline den Ouden zet zich met hart en ziel in voor mensen die niet goed geholpen worden binnen onze systemen. Ze doet er alles aan om onrechtvaardigheid recht te zetten, en de grote structuuurproblemen die er zijn te agenderen. Als lid van de Ondersteuningscommissie Uithuisplaatsingen Toeslagenaffaire, voor jongeren van 18 die uit de jeugdzorg komen en eerder voor kinderen en gezinnen die binnen de jeugdzorg als 'complexe casuistiek' worden aangeduid.

We praten over vanuit je buik werken, je hoofd gebruiken, hulp vragen en waar mensen behoeften aan hebben. Over wat mensen prettig vinden als ze verschrikkelijk in de problemen zitten, en dat het logisch is dat hulp alleen slaagt als mensen er zelf achter staan. 

Nicoline vertelt over wat de toeslagenaffaire of het zijn van 'complexe casuistiek' of het niet hebben van een huis betekent voor de gezinnen. Toxische stress heeft als gevolg dat je op allerlei vlakken van je leven niet goed functioneert, waardoor je bijvoorbeeld uiteindelijk niet meer in staat bent om voor je kinderen te zorgen. Maar over de oorzaak, die toxische stress, praten we te weinig. Zouden we veel meer aandacht en begrip voor moeten hebben. Luister en laat je raken!

"Kom jij afspraken met jezelf na?"

Hoe zit het met jouw zelfvertrouwen? Naar aanleiding van de scriptie over Zelfvertrouwen van (jeugd)professionals door Mireille Molenaar realiseer ik me hoe groot dit thema zou moeten zijn - terwijl we het er eigenlijk nooit over hebben.

In deze aflevering mijmer ik hierover. Ik luisterde een podcast van Jim Fortin over self-integrety. Wat een briljante inzichten heeft die man, een zo andere insteek dan we het vaak horen. Het geeft handvatten voor wat je kunt doen om meer op jezelf te gaan vertrouwen. Superbelangrijk, want professionals met zelfvertrouwen leveren betere zorg/ hulp.

Download voor meer info over het thema Zelfvertrouwen van jeugdprofessionals de samenvatting van de scriptie op de website van Mireille: www.werkvanuitjehart.nl

"Zelfbeschadiging helpt mensen om te overleven"

Nienke Kool heeft ruim 25 jaar ervaring als verpleegkundige in de GGZ. De laatste jaren combineert zij dit met onderzoek naar zelfbeschadiging. We weten nog weinig, in opleidingen komt dit onderwerp nauwelijks aan bod en de handelingsverlegenheid bij hulpverleners is groot. 

We praten over waarom mensen zichzelf beschadigen en wat de betekenis ervan is. Het is nooit alleen maar aandacht vragen, het gaat over het reguleren van emoties en is vaak een manier voor iemand om zich goed/ beter te voelen. Zelfbeschadigend gedrag is een taboe, wat we het liefst zouden willen reguleren. Maar dat kan niet. De mens die zichzelf beschadigt verdient onze aandacht, ons mens-zijn. Misschien besluit ie op enig moment ermee te stoppen, maar misschien ook niet. Het stoppen met zelfbeschadiging zou nooit het doel moeten zijn.

Als je na het luisteren van deze podcast vragen hebt over het thema zelfbeschadigend gedrag, stuur ze dan naar mascha@professionalvanuitjehart.nl. Er komt een vervolg-aflevering waar we deze vragen in meenemen!

"Ik zet ze niet op straat als ze 18 worden"

Ine won dit jaar de Hartenhuis-award als Meest Inspirerende Groepsbegeleider, een hele mooie erkenning voor alles wat ze doet voor 'alles en iedereen waar een krasje op zit'. Ze heeft een heel sterke drive die vecht voor wat ze belangrijk vindt. Met ervaring in het onderwijs, als jeugd- en jongerenwerker, Tweede Kamerlid en mediator richtte zij in 2015 Tobas Jeugdhulp op.

We praten over een hoopvolle toekomst voor alle kinderen, trots zijn op waar je woont, het eigen verhaal van ouders en de voordelen van een krimpregio (Zuid-Limburg).

Voor Ine zijn veel dingen vanzelfsprekend, die dóe je gewoon. Maar hoe draag je deze drive over? Hoe help je jonge, nieuwe medewerkers om met liefde en lef hun werk te doen? Ine selecteert nieuwe mensen op hoe ze zijn als mens. Los van kennis en diploma. Wat zij voor extra's meebrengen. Want om mensen vanuit hun hart te kunnen laten werken helpt het als ze doen wat ze leuk vinden.

"Tips voor een MDO waar iedereen blij(er) van wordt"

In veel trainingen hoor ik professionals praten - en vaak klagen - over de MDO's. MDO staat voor MultiDisciplinair Overleg, een overleg met alle professionals rondom een jongere, gezin of oudere. Omdat het veel tijd vraagt, en omdat het lang niet altijd oplevert wat mensen ervan hopen. In deze podcast 5 tips (daar begon ik mee) en nog 2 bonustips voor een MDO waar iedereen blij(er) van wordt!

"Om de jeugdzorg beter te maken is organisatieverandering nodig"

Eddy de Bruin rolde 6 jaar geleden de jeugdzorg in. Ooit begonnen als verpleegkundige in de gehandicaptenzorg, via verschillende rollen in de commerciële wereld nu directeur van jeugdzorgorganisatie Curess. Sinds begin 2024 is hij bovendien bestuurslid bij de branche-organisatie Jeugdzorg Nederland. 

Eddy kijkt met bezorgdheid naar het werkveld waar zoveel aan de hand is en verandering zo traag gaat. Zijn visie is dat een belangrijke rol is weggelegd voor bestuurders en directeuren om de noodzakelijke organisatieveranderingen op gang te brengen.

We praten over meer ruimte voor de professionals, minder bureaucratie, omarmen van innovatie en kansen van AI. Over de noodzaak om het financiële model van de jeugdzorg te veranderen, verminderen van wachttijden, efficiēntieverbetering en ondernemerschap.

Over meer werkplezier omdat dat direct bijdraagt aan de kwaliteit en continuïteit, persoonlijke aandacht en nadruk op persoonlijke groei. Over passie in je werk, trots zijn op je medewerkers en flexibiliteit in de werkomstandigheden.

Eddy pleit voor een cultuurverschuiving binnen de hele sector, meer openheid voor nieuwe ideeen/ innovatie en eerlijke communicatie.

Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor de bestuurders, directeuren en managers. Lage client-tevredenheid hangt bijvoorbeeld vaak samen met lage medewerkers-tevredenheid, dus hoe zorg je dan voor een andere cultuur in je organisatie? Dat is de enige weg om de jeugdzorg écht beter te maken. 

Luister via je favoriete Podcastapp, Spotify, YouTube of de website. We horen graag wat je ervan vindt!

Fijne dag, 

Mascha

"Wie vertrouw jij?"

Is deze vraag wel eens aan jou gesteld? Wat zou je antwoorden?  Afgelopen week hadden we met de Pvjh-community een soort Masterclass Circulaire zorg, JIM en de Transformatie. Suzanne de Ruig noemde deze vraag die ik wel eens eerder gehoord had maar nu echt binnenkwam. Wat zou het betekenen als we standaard deze vraag zouden stellen als we met iemand of een gezin werken? en als we vervolgens actief met die mensen  gaan samenwerken? Ik denk dat het een ontzettend groot effect heeft en dat we misschien wel direct bij de kern van de transformatie terechtkomen.

Ik ga  de vraag in ieder geval verder delen in mijn trainingen. Eerst ‘wie ken je’, dan vervolgen met ‘wie vertrouw je’. 

Benieuwd naar meer over JIM en Circulaire zorg? Luister ook afl 07 en afl 73 van deze podcast! 

"Wat kun je vandaag doen waar je morgen trots op bent?"

Een vraag die mij in actie zet! Want ik ben heel erg goed in uitstellen en daardoor houd ik best vaak een ontevreden gevoel over na een dag. Dat ik allemaal dingen niet gedaan heb die ik me wel had voorgenomen. 

Ik vertel over mijn eigen struggles om de 4e druk van mijn boek voor elkaar te krijgen, wat mijn volgende stappen zijn en natuurlijk over uit je comfortzone gaan. Bovendien hoor je aan het eind van de podcast wat ik gisteren gedaan heb zodat ik vandaag trots ben :-)

Veel luisterplezier! En ben benieuwd: wat ga jíj vandaag doen waar je morgen trots op bent? Leuk als je het laat weten!

"Blijf jij (steunen) als je de ander niet mag helpen?"

Een mening hebben of advies geven over een situatie waar je zelf niet middenin zit is zo makkelijk. Bijvoorbeeld als iemand in een situatie van huiselijk geweld zit. 'Ga gewoon weg! Waarom ga je nou niet, je ziet toch dat hij/ zij niet goed voor je is?' Ben jij geïnteresseerd in het echte verhaal? In hoe het voelt, wat er speelt, hoe moeilijk het is? Kun je verdragen dat de ander pijn heeft, of zichzelf pijn doet? Blijf je naast iemand staan als iemand (nog) niet in actie komt, als iemand jouw goede adviezen niet opvolgt? Of haak je dan af...? Luister, probeer je te verplaatsen in hoe het voor de ander is, en daar kom je alleen maar achter als je luistert naar het hele verhaal. Vraag eventueel hoe je zou kunnen helpen. Maar veel vaker gaat het niet om hulp maar om steun. Just be there. Als iemand dappere stappen zet om een patroon te doorbreken én als iemand dat (nog) niet doet. Dan misschien nog wel meer. Juist als iemand in een slechte situatie blijft is je steun en aanwezigheid -zonder oordeel- van levensbelang 💖

"Hoe kun je verder als je kinderen je niet meer willen zien?"

Evert Bergshoeff deelt in deze podcast zijn verhaal als buitengesloten ouder. Anderen zouden het 'ouderverstoting' noemen, maar dat woord gebruikt Evert liever niet. Zijn kinderen hebben rond hun 18e verjaardag laten weten dat ze hem niet meer willen zien.

Dit verschrikkelijke moment was voor Evert de start van een persoonlijk ontwikkelingstraject. Hij is álles gaan lezen en kijken over het thema. Hij ging op zoek naar zichzelf en herkende patronen in zijn familie. Zijn belangrijkste inzicht is dat je een mindswitch moet maken om te kiezen voor het leven - ondanks het levend verlies dat je altijd bij je draagt. Evert is ervan overtuigd dat dit de beste keuze is die je kunt maken. Als je kinderen misschien ooit weer contact opnemen is het fijn als ze zien dat je positief en hoopvol in het leven staat.

Met ontroering vertelt hij over de ontmoeting met andere buitengesloten ouders in december 2022 in het AFAS theater. Herkennen, erkennen en samen zijn, juist in deze moeilijke periode rond kerst.

"Wat heeft dit kind/ gezin nodig en wie kan dat het beste en meest duurzaam bieden?" 

Elize Lam is groot pleitbezorger van informele steun. Na haar opleiding als verpleegkundige werkte ze als jeugdverpleegkundige bij de GGD die op huisbezoek ging en ze realiseerde ze zich steeds meer dat we vaak praten over (het probleem van) het kind, maar dat vooral de context bepalend is. Daar is haar drive ontstaan, ze is afgestudeerd als Algemeen Sociaal Wetenschapper en werkt nu als zelfstandig adviseur, onderzoeker en trainer bij Steunkracht. In 2016 kwam haar boek 'Risicokind of evenwichtskunstenaar?' uit, over kinderen in moeilijke (gezins)omstandigheden.

Kinderen willen gewoon kind zijn. Dus vraag je af: is er wel iets aan de hand met dit kind of het gezin? Of zijn hun omstandigheden heel moeilijk? Laten we normaliseren en bouwen aan veerkrachtige gezinnen. 

We praten over de impact van taal, de positie van de professional, het normale leven sterk maken. Over KOPP groepen, helpen, van zorgen vóór naar zorgen dát, passie en de invloed van hoe je kijkt. Kijk je door een bril die problematiseert of een die zoekt naar mogelijkheden? En ben je je daar van bewust?

Vraag je aan het kind en het gezin waar zij behoefte aan hebben? bedenk dan samen wie dit het beste zou kunnen bieden. En: wie dat het meest duurzaam kan bieden. Daarvoor is het nodig dat jij als beroepskracht gelijkwaardig samenwerkt met het gezin en de mensen eromheen in de familie, straat of buurt. Alleen samen bouwen we aan een veerkrachtige samenleving. En in die samenwerking tussen formeel en informeel is van beide kanten nog veel te winnen.

Het boek Risicokind of evenwichtskunstenaar? bestel je hier: https://www.scriptum.nl/boeken/risicokind-of-evenwichtskunstenaar/

"Meer aandacht voor mannen en hun emoties is hard nodig!"

Michel van Pomeren ziet dat mannen relatief onzichtbaar zijn in de hulpverlening (en ook het onderwijs). Slechts 15% van de medewerkers in de jeugdzorg is man, waardoor je als man vaak de enige bent in een team. Dit leidt tot een overvloed aan vrouwelijke en te weinig mannelijke energie, wat je bijvoorbeeld terugziet in de nadruk op praten in plaats van op samen iets doen. Michel verbaast zich erover dat er veel hulp is specifiek gericht op meisjes, en maar weinig specifiek op jongens.

Binnen de gezinnen waar we mee werken blijft de man relatief vaak aan de rand van het proces. Vaak zijn het de moeders die makkelijker en sneller praten, en ook nog eens een groter aandeel hebben in de zorg voor de kinderen. Een behoorlijk deel van de vaders werkt bovendien fulltime en kan niet op de momenten dat de hulpverlener wil afspreken. 

We praten over 'wat werkt' als je met mannen in gesprek bent, hoe belangrijk het is om hen een actieve rol te geven en hoe je hen in beweging krijgt. Volgens Michel werkt dit namelijk op een heel andere manier dan via de vraaggerichte benadering.

Michel pleit voor veel meer aandacht voor de mannen/ vaders en hun verborgen emoties, omdat het suïcidecijfer onder mannen tussen 40-60 jaar heel hoog is. Onder de uiterlijke schijn van niet-betrokken zijn, boos reageren of andere prioriteiten zit vaak veel leed en eenzaamheid. En wij zijn ons daarvan veelal niet bewust.

"Eén van de meest fundamentele rechten van kinderen is om bij ouders op te groeien"

Marielle Bruning heeft een ongelooflijke drive om vanuit juridisch perspectief de wereld een klein beetje beter te maken voor de kinderen en andere kwetsbaren in de samenleving. Als onderzoeker kijkt zij hoe de wet in de praktijk functioneert en als rechter plaatsvervanger houdt zij de directe lijn met de praktijk. Marielle maakt zich grote zorgen over hoe het nu in Nederland gaat.

We krijgen een helder mini-college over de verschillende juridische kaders, de Jeugdwet, de Wet op de kinderbescherming, het Kinderrechtenverdrag en het Europese mensenrechtenverdrag (EVRM). 

We praten over wat de wet kan betekenen voor de praktijk, de grote evaluatieonderzoeken waar Marielle de afgelopen jaren aan meewerkte, het effect van de zaak Savannah op de jeugdbeschermers. Over dat hulpverleners (en organisaties) de wet en regelgeving vaak strakker interpreteren dan nodig is, de wet biedt heel veel ruimte. 

Samen verbazen we ons over het weinig inzetten van het Familiegroepsplan, dat er mínder energie gaat naar het thuisplaatsen van kinderen en het ondersteunen van het gezin om het mogelijk te maken dan naar het beschermen van kinderen door ze uit huis te plaatsen.

Na 45 minuten merken dat we nog lang niet uitgepraat, dus later dit jaar komt er een vervolg!

"Verborgen verlies en rouw zijn de oorzaak van veel psychische problemen"

Seval Sonmez zet zich in voor meer menselijke nabijheid in de psychiatrie: dát is wat mensen nodig hebben. Ze vertelt hierover vanuit haar eigen levensverhaal, ondersteund met de kennis die ze heeft vanuit secure base coaching.

Seval is opgegroeid met een moeder met ernstige psychiatrische problemen, en ook haar jongste broer kampt met psychoses. De impact hiervan op Sevals leven is groot, en zij heeft als missie dat er veel meer aandacht komt voor naasten binnen de Ggz. Dat is preventie, zo kunnen we psychisch leiden voorkomen.

We praten over verborgen verlies en rouw bij het ontstaan van psychische problemen, mensen echt zien, luisteren, wat er nodig is om je veilig te voelen. Over dat je als mens het instrument bent, het belang van (ook fysieke) nabijheid, en werken zoals je dat zelf wilt.

Over filosofie, oosterse wijsheid en de kracht van ontmoeting.

Luister dit intense gesprek, ik hoop dat jij er net zo van geniet als wij!

"Ik wil iets toevoegen aan hun leven, wat zij zelf niet op kunnen zoeken"

Lenny Wezenbeek is (activiteiten)begeleider in de gehandicaptenzorg en werkt met mensen met ernstige, meervoudige beperkingen. Mensen die volledig van zorg afhankelijk zijn. Lenny wil de pracht van deze mensen laten zien aan de wereld en schrijft daarover ontroerende stukjes op LinkedIn.

Lenny geeft een inkijkje in een deel van de gehandicaptenzorg waar de meesten van ons geen beeld van hebben. We praten over liefdevol de dag starten, contact maken zonder woorden, altijd de mens centraal of de taken doen die je moet doen.

Over dagverrijking (ipv dagbesteding), het belang van activiteiten en hoe dat soms botst met de zorg. Over wat eigenlijk 'de bedoeling' is, dat dat thema eigenlijk in alle zorgsectoren speelt - of misschien wel in de hele maatschappij. En over een goed leven voor ieder mens.

"Mijmeringen over 2022 en 2023 - het was goed, het is goed, het zal goed zijn."

Het eind van het jaar betekent voor mij altijd terug- en vooruit kijken, in deze podcast deel ik mijn mijmeringen en plannen met je. Wat een rijkdom is het om deze podcast te mogen maken!

"Over depressie, veerkracht en ervaringsdeskundigheid"

Paul Kreemers is jeugdbehandelaar bij Brijder Verslavingszorg en oprichter van De Pitstop, een bijzondere jongereninloop in Alkmaar. In deze aflevering vertelt hij openhartig over zijn eigen ervaringen met depressie en suïcidale gedachten, nadat hij in afl #257 al vertelde over zijn passie voor en visie op zijn werk. 

Paul deelt persoonlijke ervaringen en legt uit hoe zijn eigen kwetsbaarheden zijn drijfveer zijn. Hij benadrukt het belang van verbinding en ervaringsdeskundigheid in de hulpverlening, en hoe hij moeilijke periodes te boven komt. Steeds weer gaat het over de impact van aandacht én het omarmen van je eigen behoeften. 

We praten over de kracht van het erkennen van gevoelens in plaats van ze te ontkennen en de waarde van eenvoudigweg aanwezig zijn voor iemand in nood. Over autonomie, veerkracht en wanneer het de moeite waard is om te leven. 

Luister de Professional vanuit je hart Podcast via Spotify, YouTube, je favoriete podcastapp of de website. Leuk als je een reactie achterlaat!

Fijne dag, 

Mascha

"Je krijgt connectie als je een stukje van jezelf geeft - de kracht van kwetsbaarheid"

Jon Doppen zegt volmondig ja op de vraag 'Ben jij een Professional vanuit je hart'. Voor haar is het een staat van zijn, iets wat je voelt, en heeft het te maken met iets van jezelf laten zien. Het is niet ingewikkeld maar .

Jon gaat altijd op zoek naar de herkenning, de verbinding, de connectie met de jongere of het gezin met wie ze werkt. Daarbij deelt ze ook makkelijk iets over haar eigen leven. Als moeder van een kind met een beperking weet ze hoe belangrijk dat is. De kern? Je wilt als mens benaderd worden. Wie je ook bent, wat je ook meemaakt. 

We praten over kwetsbaarheid, lef, kracht, toestemming. Over normaliseren en beperking. Over wat je leert in de opleiding, professionele afstand of nabijheid, hoe je daar dan in je werk je eigen weg in moet vinden. Hoe belangrijk collega's zijn met wie je kunt sparren en bij wie je steun kunt vinden. En nog veel meer.

Luister dit mooie gesprek en laat je inspireren! 

"ER GAAT VEEL FOUT ROND ADOPTIE, LATEN WE DAAR MET ELKAAR EERLIJK OVER ZIJN"

Rob Marrevee en zijn vrouw adopteerden ruim 20 jaar geleden 2 broertjes uit Ethiopië, in de volle overtuiging dat zij een goed thuis konden bieden voor deze kinderen die wees waren en niet bij hun tante konden blijven.

De realiteit was ingewikkelder. Het werd en is nog steeds een reis met vele kanten. Wat betekent het eigenlijk voor kinderen als je ze na 1 week 'wennen' meeneemt vanuit de Afrikaanse zon naar de Nederlandse winter? Hoe ga je ermee om als de herinneringen van de kinderen verschillen van het dossier? Wat is de plek van de familie in Afrika? Want naast ouders hebben kinderen ook tantes, opa's, oma's. 

Er wordt (gelukkig) veel meer gesproken over adoptie, maar nog weinig vanuit het perspectief van de adoptie-ouders. In zijn boek Vaderland reflecteert Rob op de adoptie, de ingewikkeldheden, zijn eigen positie, het belang om als ouder naar je eigen patronen te kijken en misschien wel de belangrijkste vraag: --> hebben we er goed aan gedaan om onze kinderen naar Nederland te halen?

Rob heeft ook een theaterstuk gemaakt, waarin hij samen met zijn twee zonen het boek laat ervaren. Zaterdag 17 december te zien in Amsterdam! Zie voor overige data en het boek www.boekvaderland.nl

"WAT KAN WEL ALS JE LANGZAAM DOOF EN BLIND WORDT?"

Joyce de Ruiter kreeg als tiener de diagnose Syndroom van Usher, of Ushersyndroom. Dit betekent dat ze langzaam doof en blind wordt. Zij spreekt over omgaan met veranderingen, wendbaarheid en de ervaring met hoe professionals op je reageren.

We praten over stoppen met redden. leren omgaan met tegenslag, veerkracht als vaardigheid en vooral over hoe je omgaat met veranderingen. Het gaat over wendbaarheid in alle situaties, omgaan met verlies, geloof in jezelf en een supportende omgeving. Over rouw, het toelaten van verdriet, je eigen invloed. 

In alles wat Joyce meemaakt is het gevoel dat je er niet meer toe doet het kloterigste gevoel. Dat anderen voor jou bepalen dat je niet meer meedoet, dat je niet van waarde bent voor de maatschappij. Dat gevoel hebben sommige professionals haar gegeven. En dat moet anders.

Luister naar dit inspirerende inzichtgevende gesprek, je hoort hoe deze krachtige vrouw omgaat met het onvoorstelbare en het zet je ongetwijfeld aan het denken over hoe jij omgaat met de moeilijke dingen in jouw leven.

"WETENSCHAPPELIJK BEWEZEN: MEER AANDACHT VOOR DE WERKRELATIE IS DE BESTE MANIER OM DE HULP TE VERBETEREN"

Patty van Benthem is wetenschapper en onderzoekt het effect van de werkrelatie op het resultaat van de hulp binnen de jeugdverslavingszorg/ ggz. De conclusie uit haar onderzoek sluit aan bij heel veel eerdere onderzoeken: de kwaliteit van de werkrelatie heeft véél meer invloed op het effect van de hulp dan bijvoorbeeld de specifieke interventie. 

Een goede werkrelatie is een voorwaarde van goede hulp, het is de kern van ons vak. Gek dat het desondanks binnen de wetenschap én praktijk heel weinig aandacht krijgt. Hoog tijd dat dat verandert!

"Onvoorwaardelijk wonen: het maakt niet uit welk gedrag jij laat zien, jij mag hier blijven!"

Loes Engelen heeft haar hart verpand aan mensen met een LVB (Licht verstandelijke beperking). Vol enthousiasme vertelt ze over het mooie Project PRO, onvoorwaardelijk wonen voor mensen met een LVB en bijkomende problematiek.

Een initiatief met onvoorwaardelijk wonen als uitgangspunt, een opvallende en vergaande samenwerking tussen drie zorgorganisaties (Pluryn, Trajectum en ASVZ), het CCE (Centrum voor Consultatie en Expertise), de zorgkantoren (Zilveren Kruis en VGZ) en het ministerie van VWS.

Veel mensen met een LVB+ maken veel afwijzing, teleurstelling en uitstoting mee. Hun gedrag is moeilijk, zij vertonen bijvoorbeeld agressie waardoor de hulpverlening handelingsverlegen wordt. De 'oplossing' is dan vaak dat deze mensen worden doorgestuurd naar een andere plek. Dit maakt de wereld voor deze mensen alleen nog maar ingewikkelder en onbetrouwbaarder. Project PRO wil laten zien dat onvoorwaardelijk wonen als basis betere kwaliteit van leven oplevert.

Op deze manier werken vraagt veel van de organisatie en van de medewerkers. Het is belangrijk dat iedereen binnen de organisatie hier 100% achter staat, zodat bij incidenten de uitgangspunten overeind blijven. Dat betekent: "Jij mag hier blijven wonen, wij gaan kijken wat we anders kunnen doen zodat het weer goed met je gaat"

Meer info over PRO vind je hier: https://www.vgn.nl/achtergrond/een-zo-gewoon-mogelijk-leven-met-pro

De podcast waar ik naar verwijs is #76 met Sidney van de Pieterman en Susanne Broekhuijs. Hierin vertelt Sidney zijn verhaal.

NETWERK BETREKKEN? WAT EEN ONZIN!

Ik hoop dat je opgesprongen bent van verontwaardiging bij het lezen van deze titel. Hoe wij als professionals omgaan met het netwerk rond een jongere/ gezin/ inwoner is voor mij een van de belangrijkste thema's. Juist daarom moeten we het netwerk niet meer betrekken  Benieuwd wat ik bedoel? Luister dan zeker deze alfevering.

leuk als je laat weten hoe jij hierover denkt, ik lees/ hoor je reactie graag!

"IK DOE NOOIT MEER IETS WAAR IK NIET ACHTER STA" zegt Patricia de Roos vol overtuiging. Dat is een houvast en een uitdaging tegelijk. Binnen het systeem heb je soms het gevoel dat het niet anders kan, maar is dat eigenlijk wel zo? Patricia komt er steeds meer achter dat je vaak meer ruimte hebt dan je denkt.

Patricia vertelt over haar ontwikkeling als professional en als mens. Van groepswerker naar ambulant werker naar trajectregisseur, en nu bijna klaar met de leergang Ambassadeur Jeugd van de BPSW. 

We praten over bewustwording, werkplezier, wij-zij, voorbeeld zijn voor een ander, veilige ruimte en mogen falen. Over hoop, positiviteit en de kracht van gelijkgestemden om je heen.

"VAAK KAN ER THUIS MEER DAN JE DENKT!"

Patricia de Roos is er met hart en ziel van overtuigd dat we als jeugdzorg veel meer kunnen doen om kinderen zo thuis mogelijk te laten opgroeien. Er kan thuis vaak méér dan je denkt! 

In haar rol als trajectregisseur Volledig Pakket Thuis ziet ze wat er gebeurt als je dit met team én samenwerkingspartners als doel op je netvlies hebt. Kinderen die voorheen naar een crisisopvang of een residentiele plek zouden gaan, gaan er nu lang niet altijd heen. Het vraagt een andere manier van kijken en van organiseren, maar levert zoveel op voor de kinderen, de gezinnen, en voor jezelf als werker.

We praten over geld, maatwerk, de richtlijn Samen beslissen, lef, knelpunten en nog veel meer. Patricia geeft voorbeelden, achtergronden en loopt vooral over van enthousiasme voor hoe ze nu mag werken. Aan het eind van het gesprek zijn we nog niet klaar, dus volgende week volgt deel 2 van ons gesprek!

"HELP IK WORD GEMANIPULEERD! - DE IMPACT VAN ONZICHTBARE AGRESSIE"

Bij agressie denken we aan slaan, schoppen, gooien en misschien ook aan schelden of schreeuwen. De vorm van agressie die echter de meeste impact heeft is onzichtbaar: manipulatieve ofwel witte-boorden-agressie. Jannie de Jong heeft zich hierin gespecialiseerd.

Kleinerende opmerkingen, wegdraaien als je aan komt lopen, hoge eisen stellen. Iedereen die met mensen werkt heeft hiermee te maken, en het is lastig hoe je moet reageren. Jannie vertelt over de dynamiek, wat het effect ervan is en geeft concrete handvatten en tips. 

Het gaat over contact tussen professionals en cliënten, tussen collega's of collega's en hun teamleider en ook binnen relaties. Voor mij persoonlijk een heel leerzame podcast!

"HET ZIJN DEZELFDE GEZINNEN!"

Professional vanuit je hart is ontstaan vanuit de jeugdzorg, omdat dat mijn eigen achtergrond is en ik die sector goed ken. De afgelopen jaren vertelden mensen uit allerlei andere sectoren dat daar dezelfde thema's en dynamieken spelen.

Dat is logisch: we hebben het vaak over dezelfde kinderen, dezelfde mensen, dezelfde gezinnen! En die hebben last van het feit dat er wij zo los van elkaar werken. Als we hen beter willen helpen, moeten we integraal denken en handelen. Daarom verbreedt Professional vanuit je hart zijn missie: wij gaan voor liefdevolle (jeugd)zorg, onderwijs en sociaal domein!

In deze podcast vertel ik je meer over het proces.

"Het gaat altijd om vertrouwen en verbinding"

Paul Kreemers is jeugdbehandelaar bij Brijder Verslavingszorg en de oprichter van jongereninloop Pitstop in Alkmaar, een plek die jongeren met complexe problemen een nieuw perspectief geeft.

We praten over het belang van vertrouwen geven en verbinding maken, dat is de basis van alle hulpverlening. Jongeren voelen snel aan wanneer iemand niet oprecht is, het is zo belangrijk dat je authentiek bent. Niet alleen als je werkt met jongeren maar altijd.

Ook gaat het over het omarmen en verantwoord nemen van risico's, in plaats van risicomijding met steeds meer bureaucratie. Want vergroten camera's de veiligheid eigenlijk wel? Paul heeft er met zijn team keuzes gemaakt die door anderen betwijfeld werden, maar het blijkt te werken!

We praten door over motivatie, 18 jaar worden in een moeilijke situatie, de problemen in het systeem en nog veel meer. 

Luister ook aflevering 257 van de Professional vanuit je hart Podcast via je favoriete podcastapp, Spotify, YouTube of de website.

Leuk als je een reactie achterlaat of m doorstuurt aan collega's!

Fijne dag, 

Mascha

#jeugdzorg #hulpverlening #verbinding #vertrouwen #Pitstop #PaulKremers #Professionalvanuitjehart #podcast #inspiratie #risiconemen #motivatie

"NIET IEDEREEN ZIT OP JOU TE WACHTEN. MAAR SOMMIGEN ZITTEN OM JOU TE SPRINGEN"

In hoeverre durf jij jezelf te zijn als professional? Dit is een onderdeel van vakmanschap waar we naar mijn mening te weinig over praten, terwijl het zoveel uitmaakt voor degenen die we willen helpen/ supporten. Luister deze aflevering en ga hierover in gesprek met je collega's!

"BETERE ZORG VOOR JONGEREN NA EEN IMPACTVOLLE GEBEURTENIS" - dat is de missie van Irene Kersten. 

Irene heeft ruim 20 jaar bij de politie gewerkt, vanuit die ervaring weet ze hoe belangrijk is om  goede nazorg te verlenen. Dat betekent ruimte voor rouw, gesprek of verwerking samen met anderen die het ook mee hebben gemaakt. En pas daarna eventueel een verwijzing naar een psycholoog.

Voor volwassenen (die werken) is dit best goed geregeld in Nederland, maar voor jongeren is er geen structurele aandacht voor. Terwijl het meemaken van dit soort gebeurtenissen je leven lang mee kunnen gaan. Denk bijvoorbeeld aan een klasgenoot die verongelukt, een roofoverval die je meemaakt, een vriend die suicide pleegt, een gevecht op de leefgroep waar je verblijft of een brand zoals in Volendam.

Irene wil dat dit beter wordt. Daarom heeft zij het programma Delen is helen ontwikkeld. Zij wil dit graag door heel Nederland verspreiden, in deze podcast vertelt ze waarom. Voel je vrij om contact met haar op te nemen als je meer wilt weten!

Kijk op de website www.rustnaimpact.nl. Onder het kopje Scholen en instellingen kun je doorklikken naar informatie over Delen is helen.

"WAT DOE JIJ VOOR DAGBESTEDING?"

Stel je deze vraag op deze manier als je op een verjaardag of in de kroeg bent? Of gebruik je dan andere woorden? 

De impact van woorden is enorm. Zeker als we als professional jargon gebruiken, woorden die heel normaal zijn 'onder ons' maar een andere betekenis of emotionele lading hebben buiten de professionele setting. Dit gebeurt vaak onbewust. Vergroot je taal-woord-bewustzijn en je bent bezig met professionele ontwikkeling: het vergroot je vakmanschap!

"DE CLIENT KIEST ZELF ZIJN HULPVERLENER, ZO MAKEN WE DE HULP LEUKER EN EFFECTIEVER"

Anne Hueting is gepassioneerd orthopedagoog met de ambitie om de wetenschappelijke inzichten veel meer in de praktijk door te voeren. Twee belangrijke principes in het bijzonder: 1) de client moet zoveel mogelijk regie hebben over zijn eigen traject en 2) de werkrelatie is het bealngrijkste voor het effect van de hulpverlening. Je snapt dat ik hier heel enthousiast over ben!

Bij en met Team050 in Groningen heeft Anne deze principes omgezet in een heel concreet uitgangspunt: de jeugdigen kiezen zélf wat voor hulpverlener zij willen. Omdat het makkelijker is om een klik te voelen met iemand die dezelfde interesses heeft als jij, dan gaat het contact vaak automatisch makkelijker. Daarnaast gaat het om persoonskenmerken en praktische zaken. Zo zoek je bijvoorbeeld een hulpverlener die van voetbal houdt, een rustig persoon die op dinsdagmiddag kan afspreken. Of iemand die heel direct is, veel weet van het astronomisch stelsel en ook online werkt.

De eerste jaren matchten zij handmatig, inmiddels met een webapplicatie (metklik.nl) die ook te gebruiken is bij andere organisaties. Maakt het je nieuwsgierig? Luister dan vooral deze podcast!

"Nooit meer een evaluatiebespreking!"

Wie wordt er blij van een evaluatiebespreking? Levert die bespreking op wat je zou willen? Of is het eigenlijk zonde van de tijd omdat iedereen dit eigenlijk allemaal wel wist?

Dit laatste hoor ik vaak terug van professionals, ouders én jongeren. Zo jammer! Het kan op een makkelijke manier beter en inspirerender. Zonder dat je iets hoeft te veranderen in het systeem. Gewoon door andere woorden te gebruiken, want woorden maken verschil.

Nieuwsgierig naar deze quick fix? Luister de podcast!

"MENSEN VERANDEREN DOOR DE DINGEN DIE ZE ZICHZELF HOREN ZEGGEN"

Sergio van der Pluijm is groot pleitbezorger van Oplossingsgericht werken en Motiverende Gespreksvoering. Beide richten zich op hoe mensen veranderen en hoe je als hulpverlener hieraan nóg meer kunt bijdragen. 

We praten over de basishouding die doorslaggevend is, over wat veranderen zo moeilijk maakt, over de verschillen tussen MVG en Oplossingsgericht en wanneer je het beste waarvan gebruik kunt maken. Vrijwel iedereen heeft wel ooit een training gevolgd over oplossingsgericht werken, maar het is iets wat in de praktijk niet altijd goed naar voren komt. Ons systeem is ook niet zo ingericht, de samenleving gaat vooral uit van het medisch model en oplossingsgerichte kijkwijze is echt anders.

Sergio is auteur van 3 boeken als serie coachen 3.0: 1. Motiverende Gespreksvoering; 2 Oplossingsgericht werken en 3. Acceptatie en Commitment (ACT). Meer informatie over de (online) trainingen vind je op www.bewezeneffect.nl

Laat je inspireren, verrassen en fris je kennis op! 

"JUIST MET BASISSCHOOLKINDEREN MOET JE PRATEN OVER MOEILIJKE DINGEN"

Marike van Gemert vertelde in de vorige aflevering (#133) over waarom het zo belangrijk is om met kinderen te praten over kindermishandeling. Samen met vertrouwensarts Patries Worm ontwikkelde zij het Praatboek, bedoeld voor kinderen in de basisschoolleeftijd.

We denken soms dat zij niet zoveel meekrijgen van wat er aan de hand is, of we willen hen niet belasten met nog meer lastige gesprekken. Het is vaak ook moeilijk om met hen echt in gesprek te komen. 

Het Praatboek helpt hierbij. Gebaseerd op de werkboekjes zoals de meeste kinderen leuk vinden om te maken, speels, luchtig, met woordzoeker, doolhof en verbind-oefeningen. Erbij staan gespreksstarters en voorbeeldzinnen om tijdens het tekenen te praten over de moeilijke dingen die er aan de hand zijn.

Dit gesprek zit boordevol tips en voorbeelden en is heerlijk om naar te luisteren (al zeg ik het zelf ;-)) Aanrader voor alle professionals in de hele keten die wel eens met kinderen praten die te maken hebben met kindermishandeling. Leerkrachten, jeugdbeschermers, Veilig Thuis, groepsopvoeders, CJG etc.

"WE MOETEN VAKER MÉT KINDEREN PRATEN"

Marike van Gemert vindt dat professionals veel meer met kinderen zouden moeten praten. Ook - of juist - over moeilijke thema's zoals kindermishandeling. In situaties waarin een kind slachtoffer is wordt er te vaak weinig echt met hem of haar gesproken wordt. We beoordelen, analyseren, schatten veiligheid in, we overleggen veel als volwassenen, maar gek genoeg praten we weinig met degenen voor wie we het allemaal doen: de kinderen.

We praten over waarom dit zo belangrijk is, wat het lastig maakt, hoe je de stem van het kind meer ruimte kunt geven. Over dat kinderen niet in alles de regie hebben maar wel het recht hebben om zeggenschap te houden over wat er gebeurt. Omdat juist dat zo belangrijk is als je je onveilig voelt. Over professionele nabijheid, de Kindertelefoon, contact maken als mens en nog veel meer. 

Vrijwel alle professionals in ons brede veld hebben hierin iets te doen. Van RvdK tot onderwijs, van groepsleiding tot GI, van CJG tot gesloten jeugdzorg. Marike geeft in de tweede helft van ons gesprek een samenvatting van haar boek Praten met kinderen over kindermishandeling, vol praktische tips.

Volgende week verschijnt deel II met Marike van Gemert, daarin gaan we uitgebreid in op het Praatboek.

"Echte aandacht en aanwezigheid is altijd de belangrijkste interventie"

Summer, Mandy en ik zijn alledrie zeer gepassioneerd over het verbeteren van de jeugdzorg en het sociaal domein, we volgen elkaar al jaren maar hadden elkaar nog nooit gesproken. Vanuit enthousiasme besloten we direct een podcast op te nemen.

We praten over vanuit je hart of vanuit je ziel werken, verbinding, lerende cultuur, patronen in organisaties, open houden van je hart, ontwikkeling en beweging. Over energie, vakmanschap, vorm en inhoud, houden van de mensen met wie je werkt en de kracht van kleine verandering. Over bewustzijn over je nalatenschap, besluiten nemen met besef van langdurige processen, verantwoordelijkheid nemen voor de invulling van je werk en oplossingsgericht werken. Over systemisch werk, individualisering en verbondenheid, de verklarende analyse. En nog veel meer. 

Maak tijd om met aandacht te luisteren, pak evt een aantekenboekje erbij en laat je inspireren!

"GEADOPTEERD DOOR LAAGBEGAAFDE OUDERS EN OPGEGROEID IN EEN PLEEGGEZIN"

Mariël Vos heeft een belangrijke boodschap voor iedereen: 'hoe diep je ook zit, er is áltijd iets waarvoor je kunt leven'. Zij vertelt haar levensverhaal om te laten zien hoeveel kracht je als mens kunt hebben. 

Na haar adoptie kwam Mariël terecht bij ouders die niet goed voor haar zorgden. Met schokkende voorbeelden vertelt zij wat zij heeft meegemaakt. Haar adoptie-ouders hadden spijt van de adoptie, 'ik was het geld niet waard'.

Rond haar 11e kwam zij terecht in een pleeggezin, daar heeft zij het heel goed gehad. Ook al was zij in haar tienerjaren niet goed in staat om de liefde aan te nemen, met name haar pleegmoeder is ook nu een grote steun.

De grootste verandering kwam voor Mariël bij de geboorte van haar zoon (inmiddels 18). Moeder worden heeft haar doen inzien hoe bizar de situatie was waarin zij opgroeide. Hij gaf haar de drive om echt iets van het leven te maken.

We praten over hoe kinderen ondanks mishandeling terug willen naar hun ouders, over droge macaroni, de impact van plotseling weg moeten uit je gezin en het maken van je eigen geluk.

"Verslaving heeft ook veel impact op naasten"

Anja Douwes heeft haar ervaringen als moeder van een zoon met verslaving beschreven in het boek Naast & bij verslaving. Ze schreef dit omdat het zo belangrijk is om naasten méér te steunen dan nu meestal gebeurt. Dat kan door eenvoudig 1 vraag te stellen: hoe is het nu met jou?

Anja vertelt over de gebeurtenissen in haar gezin, maar vooral over haar eigen proces en ontwikkeling. We praten over de Dramadriehoek, en hoe je jezelf helpt door daaruit te stappen. Over korte termijn oplossingen en het lange termijn effect daarvan.

Belangrijk thema is hoe de hulpverlening gericht was op haar zoon, maar ze zich daarbij als moeder niet echt gezien en gesteund voelde. Dit gold ook voor de andere gezinsleden. Terwijl het ook voor naasten zo zwaar is als het met iemand in het gezin niet goed gaat. 

Met haar initiatief Loved Ones Support wil ze andere naasten steunen om voor zichzelf te kiezen en hun eigen patronen aan te pakken. Daarin ligt de grootste winst. Ook wil ze professionals helpen hoe ze naasten beter kunnen helpen

Luister ook deze aflevering via je eigen podcastapp, Spotify, YouTube of de website. 

Leuk als je de aflevering deelt met wie m zou moeten horen of een reactie achterlaat!

Fijne dag, 

Mascha

"SAMENVATTING BOEK IN 10 STAPPEN PROFESSIONAL VANUIT JE HART"

"Mascha, heb je ook een luisterboek?" Deze vraag heb meer dan 50 x gekregen afgelopen jaren. Een echt luisterboek is het (nog) niet geworden, maar in deze aflevering wel een uitgebreide samenvatting van mijn boek!

"VOOR BETERE JEUGDZORG MOET HET SYSTEEM VERANDEREN"

Desiree van Doremalen kent de jeugdzorg van verschillende kanten. Zij is steun-raadslid, heeft als ouder te maken gehad met jeugdzorg en staat ouders bij die er nu mee te maken hebben. Zij strijdt voor betere rechtsbescherming van kinderen en ouders en voor een goede analyse als er voor het eerst hulp nodig is.

We praten over raadslid zijn, de jeugdbeschermingswet, rapporteren, het verschil tussen inhoud en vorm. Over dat mensen het niet meer durven vertellen als ze hun kind slaan, de goede intenties van jeugdzorgwerkers en de breedte van 'bedreigde ontwikkeling'. 

Desiree is uitgesproken en stellig, met grote kennis van zaken. Scherp ook, omdat ze het moeilijk te verteren vindt dat er al 40 jaar over bepaalde thema's gesproken wordt maar er nog steeds niets is veranderd. Door alles heen klinkt haar missie om het écht beter te maken voor kinderen en ouders. Met begrip voor de jeugdzorgwerkers die binnen het huidige systeem ook klem zitten. Maar ook met de oproep om protocollen aan de kant te schuiven als het belangrijk is voor dit kind.

"VECHT JIJ VOOR OF VECHT JIJ TEGEN?"

Dit ene woordje - voor of tegen - maakt echt enorm veel verschil. Als je ergens vóór vecht, levert dat vaak energie en voldoening op, als je ergens tégen vecht kost het je energie en geeft het vaak frustratie. Als je dit bij jezelf gaat herkennen kun je ermee gaan experimenteren, je zult al snel merken dat het je invloed vergroot. En daar word je in het algemeen gelukkiger van :-)