Autorka kilku radiowych hitów czy artystka, która brała udział w kilku muzycznych rewolucjach z rzędu? Why not both? Neneh Cherry miała to szczęście, że za sprawą wrodzonej charyzmy, przysposobionych koneksji i doskonałego gustu raz za razem potrafiła się odnaleźć na artystycznym zapleczu punku (The Slits), post-punku (Rip, Rig + Panic), raczkującego trip-hopu (Wild Bunch) i w końcu nagrała swoje opus, nieśmiertelny hymn trendsetterstwa. My też w gruncie rzeczy uważamy, że "looking good's a state of mind" (wystarczy na nas spojrzeć), dlatego ze stosownym samozadowoleniem przystąpiliśmy do rozbioru na czynniki tej właśnie piosenki.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Pouczająca anegdota o artyście: kiedy był już na łożu śmierci, przywołał on do siebie syna swego i powiada mu: "Jordan, kiedy to już się stanie i będziecie sprzątać dom, chcę żebyś ty, właśnie ty, zajął się kolekcją porno". Syn dobrze znał ojca, w pamięci miał wszystkie jego ekscesy, jego uzależnienie, przemoc, wszystko, nie dziwił się więc aż tak bardzo. A że relacja ich była turbulentna, dyplomatycznie mówiąc, ale też jakoś jednak mimo wszystko bliska, czuła, być może toksyczna i może w tym właśnie rzecz, syn ze zrozumieniem podjął się zadania. I dopiero gdy ojciec był już odszedł i jemu przyszło owo zadanie faktycznie wykonać, zrozumiał swój błąd. Otóż ojcu-artyście nie chodziło o JEGO kolekcję porno. Chodziło o kolekcję Z NIM.

Taką to sceną rozpoczyna się jedna z biograficznych książek poświęconych burzliwemu, przerażającemu życiu Warrena Zevona, tak, tego sympatycznego facecika, którego większość ludzi, jeśli w ogóle zna, to z równie sympatycznego przeboju o wilkołakach w Londynie (AAAA-UUUUUU!). I jest to niewątpliwy błąd percepcyjny, bowiem nie ma nic sympatycznego ani w panu Zevonie, ani w jego flagowym, nieprzebojowym utworze, który niczym katedra - zbudowana na cudzej krzywdzie, nie łudźmy się - góruje nad krajobrazem całej muzyki kalifornijskiej, a więc być może w pewnym sensie całej muzyki amerykańskiej w ogóle. Oto wyrzyg, oto lament, oto skarga składana pod własnym adresem, której trybunał nigdy nie rozpatrzy, bo leży w rowie najebany i może w szoku jest. Panie i panowie - odcinek Samplera, o który nikt nie prosił i którego nikt nie potrzebował: Warren Zevon, "Desperados Under The Eaves".

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W 22. odcinku Płytkastu spotykamy się z jedną z najbarwniejszych i niejednoznacznych postaci muzyki ostatnich kilkunastu lat. Kiedy Tyler Okonma wchodził na wielką scenę w 2011 roku albumem "Goblin", był artystą co najmniej kontrowersyjnym, budzącym w części odbiorców oburzenie, a w innych przerażenie. Ledwie osiem lat później zaproponował bodaj pierwszą tak jawnie nieheteronormatywną płytę w historii mainstreamowego hip-hopu, bo tak chyba należy traktować album, który zgarnął "jedynkę" Billboardu, otrzymał Grammy i w którego tworzeniu brali udział m.in. Kanye West, Pharrell Williams czy Solange Knowles. Jednak "Igor" to o wiele więcej niż jego budząca wielkie emocje warstwa narracyjna - to również fantastycznie wysmakowany zestaw pod względem kompozycyjnym i aranżacyjnym. Czego staraliśmy się dowieść.

00:31:30 Igor's Theme

00:47:00 Earfquake

01:03:30 I Think

01:19:50 Running out of Time

01:32:50 New Magic Wand

01:44:00 A Boy Is a Gun

01:53:30 Puppet

02:03:40 What's Good

02:16:20 Gone, Gone / Thank You

02:31:10 I Don't Love You Anymore

02:38:15 Are We Still Friends?

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

W chwili kiedy publikujemy niniejszy odcinek Płytkastu, Taylor Swift jest największą popową gwiazdą na świecie, nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Zniknęły finalnie, gdy pod koniec 2023 roku 34-latka otrzymała tytuł Osoby Roku wg magazynu "Time", pieczętując rok pełen rekordów. Było to w dużej mierze efektem nowego wydania jej przełomowego albumu "1989", który w 2014 roku postawił bardzo mocny stempel na muzyce pop, a w 2023 - w edycji "Taylor's Version" - otworzył kolejną generację słuchaczek i słuchaczy na uniwersalny storytelling i songwriting Swift. Czy jednak muzyczna i tekstowa zawartość tego albumu - w dużej mierze zainspirowanego nie tyle latami 80., co "ejtisowym", alternatywnym popem początku lat 10. - uzasadnia jego wzniosły status? Czy piosenki Taylor Swift są tak dobre i interesujące, jak wskazywałaby ich oszałamiająca popularność? Wreszcie ile utworów podczas jednej sesji nagraniowej można poświęcić przelotnej relacji z Harrym Stylesem? Mamy nadzieję, że udało nam się choć częściowo odpowiedzieć na te frapujące pytania, a tym razem pomogła nam w tym gościni odcinka, Marta Szumna-Mitek - poetka, autorka zbioru "Nagrody pocieszenia" i najlepsza swiftolożka, jaką znamy.

00:23:00 Welcome to New York

00:39:10 Blank Space

00:48:50 Style

01:00:45 Out of the Woods

01:11:50 All You Had to Do Was Stay

01:20:20 Shake It Off

01:33:30 I Wish You Would

01:39:00 Bad Blood

01:51:20 Wildest Dreams

02:00:40 How You Get the Girl

02:09:20 This Love

02:15:10 I Know Places

02:21:50 Clean

02:33:30 Bonus Tracks + Songs "From the Vault"

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski https://www.facebook.com/ambrozewski

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic |

https://www.instagram.com/afrojax_afrokolektyw

Marta: https://www.instagram.com/mitkowo

To już dwudziesty odcinek Płytkastu, ale dopiero po raz pierwszy docieramy w naszym projekcie do Australii. To tam w latach "zerowych" Kevin Parker powołał do życia Tame Impala, fascynując się głównie vintage'owym rockiem spod znaku Cream, The Beatles czy Fleetwood Mac. Po wydaniu dwóch świetnie przyjętych albumów Parker wykonał jednak nieoczekiwany skręt w stronę brzmień syntezatorowych, programowanych i szeroko rozumianej elektroniki. Efektem był materiał, które nie tylko odmienił oblicze produkcji muzycznej na kolejne lata, ale też wyniósł Tame Impala - na tym etapie już stricte jednoosobowy projekt - do roli globalnej marki rozdającej karty w mainstreamie. Paradoksem jest, że uczynił to za pomocą piosenek najbardziej osobistych w karierze, napisanych pod wpływem zakończonego właśnie związku.

Do Kuby i Michała w tym odcinku Płytkastu dołączył Maciek Buchwald - reżyser filmowy, twórca teledysków, standuper, improwizator i... wielki entuzjasta omawianego albumu.

00:27:30 Let It Happen

00:44:45 Nangs

00:53:00 The Moment

01:00:45 Yes I'm Changing

01:11:10 Eventually

01:21:50 Gossip

01:26:05 The Less I Know the Better

01:38:00 Past Life

01:45:10 Disciples

01:50:25 Cause I'm a Man

01:57:45 Reality in Motion

02:04:55 Love/Paranoia

02:09:45 New Person, Same Old Mistakes

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic | https://www.instagram.com/afrojax_afrokolektyw

W dziewiętnastym Płytkaście spełniamy marzenie Michała i odwiedzamy Londyn, by zagrać odrobinę funku. To właśnie w stolicy Zjednoczonego Królestwa na początku lat 90. powstała formacja Jamiroquai, dowodzona przez charyzmatycznego, barwnego frontmana Jay Kaya. Na swoim drugim albumie z 1994 roku zespół znacząco i kreatywnie rozwinął formułę revivalu czarnej muzyki lat 70., przyświecającą im na rok wcześniejszym debiucie. Na "Space Cowboy" pałeczkę w dużej mierze przejął klawiszowiec Toby Smith, reżyser muzycznej części tego krążka. Efektem była eklektyczna mieszanka wpływów - od Jamesa Browna i Steviego Wondera, poprzez Herbiego Hancocka i Parliament, po Sister Sledge i Michaela Jacksona - z której wyłaniała się jednak muzyka nowoczesna, a nawet częściowo antycypująca późniejsze zjawiska (jak neo-soul). Choć krytycy często kręcili nosem na poczynania Jamiroquai, to muzycy i spora część "zwykłych zjadaczy chleba" pokochała ten band. Dlaczego? Staramy się to rozwikłać w tym odcinku.

00:29:30 Just Another Story

00:52:30 Stillness in Time

01:04:00 Half the Man

01:12:20 Light Years

01:21:45 Manifest Destiny

01:32:00 GOŚCINI: WERONIKA WASIOTA

01:43:30 The Kids

01:52:30 Mr. Moon

02:01:25 Scam

02:09:00 Journey to Arnhemland

02:16:10 Morning Glory

02:28:10 Space Cowboy

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W osiemnastym odcinku Płytkastu sięgamy po ikoniczny klasyk postpunku, debiutancki album kwartetu z Manchesteru, który pozostawił niezmywalny ślad na wielu gałęziach popkultury: od samej muzyki, przez film, po branżę odzieżową (w końcu legendarna okładka projektu Petera Saville'a jest jednym z najczęściej reprodukowanych muzycznych wzorów). Joy Division ujawnili nowy dla muzyki rockowej rodzaj wrażliwości, który okazał się bardzo potrzebny nie tylko ówczesnemu, ale też kolejnym pokoleniom nastolatków. A za sprawą producenta Martina Hannetta, podarowali światu niespotykany wcześniej sound design, który na zawsze zmienił krajobraz muzyki alternatywnej. O tym wszystkim - między innymi - rozmawiamy, przechodząc przez kolekcję 10 piosenek składających się na "Unknown Pleasures".

W tym odcinku wsparł nas redaktor Paweł Sajewicz, który zastąpił nieobecnego tym razem, stałego członka załogi Płytkastu, Borysa Dejnarowicza. Gościem odcinka jest natomiast Jan Laskowski, autor audycji "Sunday Soul Cellar" w Radiu Kampus, który wychowywał się w Anglii lat 60. i 70. Jan podzielił się z nami swoją niecodzienną historią związaną z tematem podcastu.

00:33:10 Disorder

00:54:00 Day of the Lords

01:03:35 Candidate

01:12:50 Insight

01:21:30 New Dawn Fades

01:31:45 GOŚĆ: JAN LASKOWSKI

01:42:00 She's Lost Control

02:54:30 Shadowplay

02:02:55 Wilderness

02:08:35 Interzone

02:17:30 I Remember Nothing

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Jan Laskowski / Sunday Soul Cellar: https://www.facebook.com/radiokampusfunknsoul

W siedemnastym odcinku, który jednocześnie jest drugim "urodzinowym", za sprawą Borysa odbywamy prawdziwą muzyczną podróż śladami angielsko-francuskiego Stereolab, które swój piąty album "Dots and Loops" stworzyło w Chicago i Düsseldorfie, wplatając w to dodatkowo inspiracje brazylijskie. To longplay, który ostatecznie pieczętuje przemianę tej formacji z rockowego, napędzanego motorycznym pulsem bandu w studyjny, eklektyczny, cyfrowy projekt. Mając u boku z jednej strony Johna McEntire'a z Tortoise, a z drugiej - członków niemieckiego Mouse on Mars, w 1997 roku Tim Gane i Laetitia Sadier mogli zaproponować muzykę innowacyjną zarówno na polu produkcyjnym, jak i konceptualnym. Utwory z "Dots and Loops" często zawierają po kilka płaszczyzn interpretacji, w pewnym sensie można o nich rozprawiać bez końca, dlatego prawdopodobnie jest to najdłuższy z dotychczasowych Płytkastów. Tym bardziej, że obszernymi wypowiedziami odcinek wzbogacili goście: dziennikarz Bartek Chaciński (Polityka, blog Polifonia) i artystka Małgorzata Penkalla (Enchanted Hunters, Róża).

00:32:45 GOŚĆ: BARTEK CHACIŃSKI

00:47:00 Brakhage

01:05:40 Miss Modular

01:27:30 The Flower Called Nowhere

01:39:01 Diagonals

01:48:45 Prisoner of Mars

01:54:25 Rainbo Conversation

02:04:55 Refractions in the Plastic Pulse

02:18:25 Parsec

02:26:55 Ticker-Tape of the Unconscious

02:39:30 GOŚCINI: MAŁGORZATA PENKALLA

03:04:10 Contronatura

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Polifonia: https://polifonia.blog.polityka.pl/

Enchanted Hunters: https://www.facebook.com/EnchantedHunters/

Róża: https://www.facebook.com/rozamuzyka

W szesnastym Płytkaście docieramy do angielskiego Swindon, skąd pochodzi kwartet XTC - jeden z kilku wykonawców, którzy tak mocno łączą ze sobą trójkę prowadzących nasz podcast. Z przepastnej dyskografii zespołu padło na album numer cztery - popis siły żywego, koncertowego grania, a zarazem zestaw bardzo precyzyjnych i nieprzypadkowych kompozycji. Muskularne i głośne "Black Sea" ukazuje XTC jako jedną z flagowych załóg new wave, obok Talking Heads czy The Police, z którymi zresztą toczyli coś na kształt korespondencyjnej rywalizacji na tym etapie. Jednocześnie muzyka z "Black Sea" wchodzi też w dialog z tradycją lat 60., jak The Beatles czy The Kinks, ale i antycypuje twórczość kilku kolejnych pokoleń gitarowych bandów z Wysp, by wspomnieć tylko Blur (90s) czy The Futureheads (00s). Co w tym piekielnie równym zestawie się wyróżnia in plus, a co in minus? Na czym polegają tajemnice songwritingu Andy'ego Partridge'a i Colina Mouldinga? I czy brzmienie gitar może mieć brązowy kolor? O tym między innymi dyskutowaliśmy w tym odcinku.

A naszym gościem tym razem jest Łukasz Konatowicz, były recenzent serwisu Porcys, a obecnie autor audycji "Wyszukane Piosenki" w Off Radiu Kraków i podcastu Pop Aktualnie.

00:47:00 Respectable Street

01:00:10 Generals and Majors

01:09:20 Living Through Another Cuba

01:19:30 Love at First Sight

01:33:20 Rocket from a Bottle

01:42:00 No Language in Our Lungs

01:55:20 GOŚĆ: ŁUKASZ KONATOWICZ

02:11:20 Towers of London

02:22:25 Paper and Iron (Notes and Coins)

02:29:15 Burning with Optimism's Flames

02:38:15 Sgt. Rock (Is Going to Help Me)

02:47:15 Travels in Nihilon

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Wyszukane Piosenki: https://www.facebook.com/WyszukanePiosenki/

W piętnastym odcinku Płytkastu bierzemy na warsztat jedną z najgłośniejszych płyt późnych lat 90. - debiutancki i zarazem jedyny krążek Panny Lauryn Hill. Wszechstronnie utalentowana (śpiewanie, rap, kompozycje, teksty, o aktorstwie nie wspominając), zaledwie 23-letnia artystka postawiła w 1998 roku wszystko na jedną kartę, porzucając karierę u boku Wyclefa i Prasa w Fugees, i idąc "na swoje". "The Miseducation..." jest owocem jej całkowicie autonomicznej, autorskiej wizji; jej manifestem niezależności i bardzo ważnym - wtedy i dziś - statementem w dyskusji o roli kobiety we współczesnym świecie. Wypełniony eklektyczną mozaiką "czarnych" gatunków album nie tylko wywarł wpływ na kolejne pokolenia artystek (by wymienić tylko takie sławy, jak Alicia Keys, Rihanna, Amy Winehouse czy Adele), ale i zyskał powszechne uznanie krytyków, rosnące wraz z upływem lat - wszak w 2022 roku Pitchfork uplasował "The Miseducation" na 2. miejscu swojej listy najlepszych płyt lat 90. Co my na to wszystko? Posłuchajcie sami.

W odcinku gościmy raperkę i wokalistkę Lilu, która podzieliła się z nami swoimi wspomnieniami i emocjami związanymi z omawianą płytą. Dziękujemy!

00:28:40 Intro / Lost Ones

00:36:00 Ex-Factor

00:47:15 To Zion (feat. Carlos Santana)

00:55:35 Doo Wop (That Thing)

01:04:00 Superstar

01:10:20 Final Hour

01:18:30 GOŚĆ: LILU

01:24:25 When It Hurts So Bad

01:29:50 I Used To Love Him (feat. Mary J. Blige)

01:36:15 Forgive Them Father

01:40:30 Every Ghetto, Every City

01:47:00 Nothing Even Matters

01:53:35 Everything Is Everything

02:01:30 The Miseducation of Lauryn Hill

02:06:30 Can't Take My Eyes Off You / Tell Him

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Lilu: https://www.facebook.com/profile.php?id=100091035403127

Czternasty Płytkast to nasz pierwszy odcinek o tak jednoznacznie rock’n’rollowym wydawnictwie – i sporo wskazuje na to, że prędko tego nie przebijemy. Debiut Oddziału Zamkniętego to bowiem blueprint, niedościgniony wzór polskiej odmiany rocka, która jest jednocześnie chuligańska, bezczelna i arogancka, jak i romantyczna, poetycka i inteligentna. Dziesięć wściekle przebojowych utworów z „OZ” właściwie w całości plasuje się najściślejszym kanonie polskiego rock’n’rolla, będąc trudno definiowalną fuzją różnych tropów: od blues- i classic rocka, poprzez glam, po punk i nową falę. Na to wszystko nakłada się kontekst straceńczego, autodestrukcyjnego genu, który zdeterminował całą historię oryginalnego Oddziału. Nic dziwnego, że dyskusja o „Party”, „Obudź się” i ośmiu pozostałych hitach zajęła nam blisko trzy godziny. Tym bardziej, że odcinek wzbogacili swoimi wspomnieniami znakomici goście: Piotr Stelmach – dziennikarz Radia 357, który wchłonął album jako 13-letni chłopiec, a później – w roku 2000 – prezentował ten longplay w kultowym cyklu „Pół perfekcyjnej płyty” na antenie Trójki, oraz Michał Coganianu – perkusista Oddziału w latach 1983-85, grający w dwóch utworach z debiutu oraz w całości na drugim albumie OZ „Reda by Night”. 00:40:30 Odmienić los

00:50:50 Party

01:04:40 Zabijać siebie

01:11:30 Obudź się

01:27:30 Jestem zły

01:43:50 GOŚĆ: MICHAŁ COGANIANU

01:51:10 GOŚĆ: PIOTR STELMACH

01:57:15 Andzia i ja

02:12:40 Twój każdy krok

02:23:00 Ich marzenia

02:30:25 Na to nie ma ceny

02:37:10 Ten wasz świat

02:46:45 BONUS: Reda by Night

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Piotr Stelmach: https://www.facebook.com/profile.php?id=100044253258416

W trzynastym, najdłuższym jak dotąd odcinku Płytkastu odbywamy wojaż do Szwecji, gdzie w połowie lat siedemdziesiątych wyrosła legendarna fabryka przebojów, zawiadowana przez tandem Andersson/Ulvaeus. Wraz ze swoim czwartym studyjnym albumem, światowa popularność ABBY eskalowała do rozmiarów znanych dotąd nielicznym. Choć później szwedzki kwartet wielokrotnie odciskał swoje piętno na krajobrazie popu, to przewrotu w nim dokonał właśnie na "Arrival" z 1976 roku - swoim pierwszym prawdziwie studyjnym, wybiegającym wprzód i bardzo zwięzłym materiale, jak zwykle w przypadku ABBY eklektycznie łączącym multum stylów, wrażliwości i brzmień. Obok dyskusji o hierarchii utworów z "Arrival", w odcinku gościmy Joannę Okuniewską (z kultowych podcastów "Ja i moje przyjaciółki idiotki" oraz "Tu Okuniewska"), która podzieliła się z nami swoją miłością do ABBY.  

00:26:20 When I Kissed the Teacher

00:42:45 Dancing Queen

01:04:55 My Love, My Life

01:14:50 Dum Dum Diddle

01:25:25 Knowing Me, Knowing You

01:41:45 FEAT: JOANNA OKUNIEWSKA O ABBIE

01:53:00 Money, Money, Money

02:04:30 That's Me

02:13:50 Why Did it Have to Be Me?

02:21:15 Tiger

02:34:40 Arrival

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Joanna Okuniewska: https://instagram.com/tu_okuniewska | https://www.facebook.com/tuokuniewska

W dwudziestym szóstym regularnym odcinku Płytkastu bierzemy na warsztat szczytowy pod względem komercyjnym moment nurtu new wave i jednocześnie łabędzi śpiew największego wówczas zespołu świata. "Synchronicity", piąty album w dorobku The Police, jest być może najmniej spójnym, najbardziej niekonsekwentnym dziełem tria Sumner/Summers/Copeland. Trudno orzec, na ile było to wynikiem rozmyślnej koncepcji, a na ile skutkiem pogłębiającego się konfliktu w zespole, który przesłonił atmosferę sesji nagraniowych na rajskim Montserrat, a swoje apogeum osiągnął podczas bójki pomiędzy członkami sekcji rytmicznej podczas trasy promującej album. Płyta okazała się jednak gigantycznym sukcesem, nawet pomimo kilku zahaczających o autosabotaż decyzji, takich jak chociażby ta o umieszczeniu wszystkich przebojów w drugiej części albumu, co ma swoje konsekwencje w tym, że np. aby doczekać się "Every Breath You Take", trzeba było się najpierw zmierzyć z "Mother".

Faktem jest, że po "Synchronicity" nie było już czego zbierać - ani z rynku muzycznego, na którym ten album odcisnął wyraźne piętno, ani z samego zespołu, który rozpadł się na kawałeczki pod wpływem olbrzymich napięć artystycznych pomiędzy muzykami - w spektakularnych, choć nie pozbawionych kontrowersji okolicznościach.

Podcast jest dostępny na Spotify, Apple Podcasts, Empik Go, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:34:20 Synchronicity I

00:48:00 Walking in Your Footsteps

00:54:10 O My God

01:03:50 Mother

01:13:40 Miss Gradenko

01:21:00 Synchronicity II

01:34:10 Every Breath You Take

01:49:55 King of Pain

01:58:00 Wrapped Around Your Finger

02:06:40 Tea in the Sahara

02:13:10 Murder by Numbers

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Co się stanie, jeśli w studiu siły połączą wschodzący wizjonerzy produkcji muzycznej z frontmanem najpopularniejszego boysbandu na świecie? Jeśli weźmiemy pod uwagę skalę talentu i ambicji 20-letniego Justina Timberlake'a, może wyjść z tego definiujące swoją epokę wydawnictwo. "Justified", solowy debiut wokalisty N Sync, ukazał się w 2002 roku, z miejsca stając się jednym z blueprintów nowoczesnego popu. Kluczową rolę odegrali w tym producenci, na czele z Pharrellem Williamsem i Chadem Hugo z The Neptunes oraz Timbalandem. Jak innowacyjne w swoim czasie "Justified" broni się po dwudziestu latach od premiery? I czy Michael Jackson zrobił dobrze, odrzucając "Señoritę" i "Rock Your Body"? Przedyskutowaliśmy to gruntownie w dwunastym odcinku Płytkastu. 

00:36:50 Señorita

00:51:20 Like I Love You

01:04:15 (Oh No) What You Got

01:13:25 Take It From Here

01:28:20 Cry Me a River

01:41:30 Rock Your Body

01:55:30 Nothin' Else

02:08:30 Last Night

02:16:30 Still on My Brain

02:22:00 (And She Said) Take Me Now

02:27:50 Right for Me

02:31:30 Let's Take a Ride

02:37:40 Never Again

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Kiedy w sierpniu 1968 roku Skaldowie ledwo uszli z życiem z niebezpiecznego wypadku, kariera jednego z najpopularniejszych polskich zespołów zawisła na włosku. Pisanie utworów i sesje nagraniowe do trzeciego albumu krakowskiej formacji miały więc wymiar terapeutyczny i symboliczny. I faktycznie, album przeniósł przebojową, bigbitową konwencję grupy w nowy wymiar: do świata iście barokowego popu – zapierających dech w piersiach orkiestracji, szalonych rozwiązań harmonicznych i lekkości niespotykanej wówczas na polskiej scenie rockowej. Kompozycje Andrzeja Zielińskiego osiągnęły tu poziom wynoszący go na orbitę nieodległą od jego wielkich mistrzów: Briana Wilsona i Paula McCartneya. Przy tym "CJWS" to istna parada hitów, jeden z najbardziej najeżonych przebojami polskich albumów – połowa tych piosenek to szlagiery, które w swoim czasie śpiewał cały kraj. Jak brzmi ta płyta po ponad półwieczu od premiery? Na to pytanie odpowiadamy w jedenastym odcinku Płytkastu.

00:23:50 Malowany dym

00:35:00 Króliczek

00:44:30 Cała jesteś w skowronkach

01:02:00 Medytacje wiejskiego listonosza

01:14:30 Żeby coś się stało z nami

01:23:55 Bas

01:29:50 Wieczór na dworcu w Kansas City

01:37:00 Z kopyta kulig rwie

01:46:50 Dwadzieścia minut po północy

01:58:30 Prześliczna wiolonczelistka

02:09:15 Jeszcze przed chwilą

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W dziesiątym epizodzie Płytkastu po raz pierwszy zaglądamy do dekady lat 50. i też po raz pierwszy w naszym cyklu sięgamy po jazz, a ściślej biorąc po album często wskazywany jako najważniejszy w całej historii tego gatunku. "Kind of Blue" to oczywiście świetny punkt startowy dla poszukiwań młodych adeptów jazzu oraz zawsze modny rekwizyt w rękach wszelkiej maści popkulturowych blefiarzy. To również zaproszenie do krainy refleksyjnego liryzmu i nieskazitelny formalnie manifest jazzu modalnego. Czy jednak lider i grono jego wybornych sidemenów faktycznie przez całą płytę spełniają postulat modalności? Czy słynne solówki naprawdę pozbawione są usterek? I wreszcie, czy na szczeblu konceptu Miles Davis rzeczywiście jest tutaj kluczową postacią? Na te i inne pytania próbujemy odpowiedzieć w drugim ze specjalnych odcinków, w których pauzuje jeden z członków stałej załogi Płytkastu – w tym przypadku zastąpiony przez gościnię Agę Derlak, znakomitą pianistkę jazzową, laureatkę "Fryderyka", absolwentkę Berklee College of Music.

00:35:00 So What?

01:04:50 Freddie Freeloader

01:18:00 Blue in Green

01:35:15 All Blues

01:52:25 Flamenco Sketches

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Dziewiąty odcinek Płytkastu przenosi nas ponownie w lata 70., ku jednej z najbardziej ikonicznych płyt tamtej dekady. W przeciwieństwie jednak do omawianego wcześniej "Innervisions", jedenasty (!) album Fleetwood Mac jest dziś jednym z ulubionych albumów millenialsów i "zetek", co czyni z niego swego rodzaju fenomen kulturowy. "Rumours" to nie tylko kolekcja wyjątkowych piosenek, w kilku miejscach przesuwających ówczesne myślenie o tym, czym jest nowoczesna muzyka pop. To również legendarna historia towarzysząca powstawaniu tego albumu, podsycana używkami, naznaczona studyjnymi ekscesami i przesiąknięta wielowątkową dramą pomiędzy członkami i członkiniami Fleetwood Mac.

Odcinek o "Rumours" jest pierwszym z trzech specjalnych odcinków, w których jeden z członków stałej załogi Płytkastu został zastąpiony przez gościa - w tym przypadku jest z nami Paweł Sajewicz.

00:43:15 Second Hand News

00:58:30 Dreams

01:18:35 Never Going Back Again

01:23:55 Don't Stop

01:32:40 Go Your Own Way

01:43:00 Songbird

01:48:55 The Chain

01:58:30 You Make Loving Fun

02:07:10 I Don't Want to Know

02:13:45 Oh Daddy

02:22:35 Gold Dust Woman

02:32:25 Silver Springs

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W ósmym Płytkaście rzucamy się na głęboką wodę, by popłynąć z jej aktualnym prądem - Kate Bush i jej piąta płyta "Hounds of Love" wiosną 2022 roku przeżywają swój wielki renesans popularności dzięki zaistnieniu "Running Up That Hill" w serialu "Stranger Things" (i tym samym na listach przebojów). Ponieważ każdy z nas ma trwającą od dzieciństwa relację z dorobkiem tej artystki, bierzemy na warsztat jej najlepiej znane, flagowe dzieło, które jednak obok parady przebojowych singli zawiera też porcję charakterystycznych dla niej dziwactw, odjazdów i introspekcji. W katalogu Kate Bush "Hounds of Love" jest też albumem pod wieloma względami albumem specyficznym i przełomowym. Wyjaśniamy dlaczego.

00:31:00 Running Up That Hill (A Deal With God)

00:48:45 Hounds of Love

01:00:45 The Big Sky

01:09:15 Mother Stands for Comfort

01:18:00 Cloudbusting

01:32:00 And Dream of Sheep

01:39:25 Under Ice

01:45:35 Waking the Witch

01:52:40 Watching You Without Me

01:58:45 Jig of Life

02:03:20 Hello Earth

02:09:20 The Morning Fog

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W siódmym odcinku Płytkastu sięgamy po jeden z bestsellerów lat 80. Choć jest to płyta spoza kanonu krytyki muzycznej, "Make It Big" zawiera zarówno znane wszystkim hity, jak i intrygujące artystycznie smaczki, oferując fascynującą panoramę inspiracji George'a Michaela i Andrew Ridgeleya. Drugi album brytyjskiego duetu wywindował go do rangi jednego z największych popowych zespołów na planecie i stał się jednocześnie trampoliną do światowej kariery solowej dla jej lidera. Rozmawiamy między innymi o metamorfozie Wham! z "plażowych playboyów", jakimi byli jeszcze na debiutanckim "Fantastic", w świadomie czerpiących z dziedzictwa Motown, popowych autorów z prawdziwego zdarzenia.

00:29:20 Wake Me Up Before You Go-Go

00:42:20 Everything She Wants

00:55:30 Heartbeat

01:03:15 Like a Baby

01:14:00 Freedom

01:24:40 If You Were There

01:36:40 Credit Card Baby

01:43:00 Careless Whisper 

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W szóstym odcinku Płytkastu po raz pierwszy bierzemy na warsztat album hip-hopowy - istny modern classic, debiut-nie-debiut Kendricka Lamara z 2012 roku "Good Kid, M.A.A.D City". W momencie wydania krążka raper z miejsca został okrzyknięty nowym królem hip-hopu. Zarówno krytycy, jak i fani zachłysnęli się niezwykle spójną i przemyślaną narracją albumu, talentem tekściarskim samego Kendricka, a przede wszystkim jego niebywałymi umiejętnościami "na mikrofonie". Tak jak skądinąd przeczuwano, płyta była początkiem wieloletniej, trwającej do dziś rezydentury rapera na tronie współczesnej muzyki. Dyskutujemy o tym, jak z perspektywy dziesięciu lat brzmi ta wysokobudżetowa, ikoniczna produkcja. 

00:14:40 Sherane a.k.a Master Splinter's Daughter

00:25:00 Bitch, Don't Kill My Vibe

00:34:30 Backseat Freestyle

00:41:10 The Art of Peer Pressure

00:46:40 Money Trees

00:51:40 Poetic Justice

00:58:20 Good Kid

01:03:10 M.A.A.D City

01:10:30 Swimming Pools (Drank)

01:16:50 Sing About Me, I'm Dying of Thirst

01:25:00 Real

01:30:30 Compton

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W piątym odcinku Płytkastu docieramy wreszcie do "naszych czasów" i zajmujemy się soundtrackiem pierwszego lockdownu. Dua Lipa i jej drugi album "Future Nostalgia" wydany w marcu 2020 roku to zaprojektowana w najdrobniejszych detalach, hiperprzebojowa kolekcja singli, dodatkowo spięta autorskim konceptem samej artystki. Hity takie jak "Don't Start Now", "Physical", "Levitating" czy "Break My Heart" dotarły w najodleglejsze zakątki globu, a cały projekt umocnił Brytyjkę o bałkańskich korzeniach na pozycji dominatorki współczesnego, komercyjnego popu. Krótko mówiąc: album okazał się kolosalnym sukcesem. Czy jednak "Future Nostalgia" spełniła wygórowane oczekiwania również od strony czysto artystycznej i muzycznej? Czy więcej w tym albumie "future", czy może jednak "nostalgii"? O tym jest nasza rozmowa.

00:16:10 Future Nostalgia

00:24:15 Don't Start Now

00:34:20 Cool

00:40:10 Physical

00:47:30 Levitating

00:58:25 Pretty Please

01:04:20 Hallucinate

01:11:25 Love Again

01:16:55 Break My Heart

01:23:00 Good in Bed

01:30:20 Boys Will Be Boys

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W czwartym Płytkaście zajmujemy się czwartym regularnym albumem Wilco, który właśnie świętuje 20-lecie wydania oficjalnej, fizycznej wersji. "Yankee Hotel Foxtrot" to część continuum wielkich amerykańskich albumów i jedna z najwyżej cenionych płyt wydanych w XXI wieku. To album z jednej strony profetyczny, doskonale wpisujący się w duszny nastrój świata po 11 września 2001 r., a z drugiej głęboko osobiste dzieło Jeffa Tweedy'ego, dekonstruującego dotychczasowy język muzyczny Wilco z pomocą sztabu znakomitych współpracowników. Obok wielu słynnych, okołomuzycznych kontekstów, przysłuchujemy się też oczywiście kompozycyjnej i produkcyjnej stronie "YHF". 

00:30:00 I Am Trying to Break Your Heart

00:46:25 Kamera

00:57:40 Radio Cure

01:06:25 War on War

01:15:35 Jesus Etc.

01:27:22 Ashes of American Flags

01:37:24 Heavy Metal Drummer

01:43:45 I'm the Man Who Loves You

01:48:25 Pot Kettle Black

01:54:00 Poor Places

02:01:35 Reservations

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W trzecim Płytkaście przenosimy się w sam środek lat 90. i wsłuchujemy się w "londyński" album Björk, na którym z jednej strony doskonale uchwyciła ducha epoki przesiąkniętej trip-hopem i progresywną elektroniką, a z drugiej - osiągnęła ponadczasowy efekt, który do dzisiaj zdumiewa świeżością i inspiruje kolejne pokolenia artystów i artystek. Ozdobione awangardowymi teledyskami, eklektyczne "Post" wywindowało Islandkę do roli wielkiej gwiazdy i ikony lat 90., ale i ubiło grunt pod jej kolejne ważne dzieła, jak "Homogenic" czy "Vespertine". Rozmawiamy m.in. niezwykłym stylu wokalnym Björk, jej wpływie na Radiohead, a także o tym, co na tej płycie jest przehajpowane, a co niedocenione. 

00:20:40 Army of Me

00:37:21 Hyperballad

00:51:12 The Modern Things

01:01:14 It's Oh So Quiet

01:14:08 Enjoy

01:20:08 You've Been Flirting Again

01:24:00 Isobel

01:32:22 Possibly Maybe

01:38:46 I Miss You

01:44:46 Cover Me

01:48:35 Headphones

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Outkast, tych dwóch fajnych chłopaków co pokazuje FUCK YOU światu... Od czego tu zacząć? Dla hip-hopu są trenerami, drużynowymi, marszałkami. Być może najbardziej progresywny zespół w obrębie całego gatunku, to na nich świat patrzył od circa drugiej płyty wzwyż oczekując azymutu. Oczywiście możemy przesadzać, bo jesteśmy fanami, ale czyż wszyscy nie staliśmy się nimi, najpóźniej na wysokości drugiego singla z płyty czwartej?

"Ms. Jackson" to utwór, który wydaje się nieskazitelny. Porywający robak uszny w roli refrenu. Szybkostrzelny, matematycznie precyzyjny Antwan. Poetycki ALE wyluzowany - to rzadka kombinacja w świecie sztuki - Andre. Skrzynkowy aranżyk, w którym można przebierać odsłaniając kolejne warstwy połyskujących skarbów. Zastanawająca, niebanalna partia bębnów. A niezaprzeczalny wpływ na późniejsze wybryki wielu raperów i beatmakerów? Oryginalny i ważny temat? Ujęcie go tak, żeby podbić nie tylko listy przebojów, ale też serca dwóch bezpośrednich adresatek i załatwić realne problemy życiowe? Kurde, no ciężko jest podejść z gwoździem do tego wehikułu, tj. nie wygłosić apoteozy. Bardzo szybko zdaliśmy sobie z tego sprawę.

Niemniej pół godziny rozmowy obfitowało w próby. Jak (zbyt) śmiały artysta-eksperymentator prezentujemy Wam głównie sprawozdanie z owych podejść. Outkast we ain't.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W drugim odcinku Płytkastu mierzymy się z żelazną klasyką soulu, kamieniem milowym muzyki lat 70.: wydanym w sierpniu 1973 roku krążkiem "Innervisions" Stevie'ego Wondera. Szesnasty (!) album zaledwie 23-letniego wówczas artysty jest wypełniony standardami amerykańskiej muzyki rozrywkowej, z których prawie każdy wnosi coś nowego do narracji tej niepokojącej i niejednoznacznej płyty. Rozmawiamy między innymi o niezwykłym wokalnym, instrumentalnym i kompozytorskim talencie Wondera, który na "Innervisions" pełnił często rolę jednoosobowej orkiestry, czy o pionierskim użyciu syntezatorów. A przy okazji porządkujemy utwory z albumu w kolejności od najbardziej do najmniej ulubionego.

00:15:18 Too High

00:28:01 Visions

00:35:25 Living for the City

00:44:45 Golden Lady

00:56:25 Higher Ground

01:04:10 Jesus Children of America

01:10:15 All in Love Is Fair

01:15:25 Don't You Worry 'Bout a Thing

01:24:07 He's Misstra Know-It-All

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

W pierwszym odcinku Płytkastu odbywamy 2,5-godzinną podróż w głąb jednej z najsłynniejszych płyt w historii. "Revolver" The Beatles ukazał się w sierpniu 1966 roku i niemal z dnia na dzień odmienił oblicze muzyki rockowej: począwszy od tego, jak była komponowana i nagrywana, po ukształtowanie powszechnego wyobrażenia o formacie albumu. W odcinku analizujemy utwór po utworze cały materiał z tego legendarnego wydawnictwa, układając kompozycje z "Revolvera" w kolejności od najbardziej do najmniej ulubionej.

00:15:22 Taxman 

00:26:44 Eleanor Rigby 

00:36:31 I'm Only Sleeping 

00:45:06 Love You To 

00:55:20 Here, There and Everywhere 

01:05:11 Yellow Submarine 

01:13:17 She Said, She Said 

01:21:27 Good Day Sunshine 

01:28:51 And Your Bird Can Sing 

01:38:07 For No One 

01:46:43 Doctor Robert 

01:52:55 I Want to Tell You 

01:59:38 Got to Get You Into My Life 

02:10:10 Tomorrow Never Knows 

02:23:23 Paperback Writer / Rain

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

To było pewne jak techno w Trendzie. Wytrzymaliśmy dwadzieścia cztery odcinki, ale ani jednego więcej i w końcu stawiamy czoła jednemu z tych albumów, o których myśleliśmy od początku istnienia Płytkastu. Pojawienie się The Smiths na brytyjskiej scenie w 1983 roku było początkiem cichej rewolucji, która ostatecznie doprowadziła do tektonicznego przesunięcia nie tylko na tamtejszym rynku, ale w ogóle w niezalowym światku. Innymi słowy: po Morrisseyu i Marrze granie melodyjnych, gitarowych piosenek z poetyckimi tekstami nie było już tym samym, co wcześniej. I choć można toczyć akademickie dyskusje nad wyższością jednego albumu The Smiths nad drugim, to żadna płyta nie przyczyniła się do umocnienia legendy zespołu równie silnie, co "The Queen Is Dead". To zestaw niezwykle charakterystycznych, a jednocześnie różnorodnych piosenek - wszak mamy tu przekrój od jangle-popu, poprzez postpunk i country & western, po - tak, taaak - klasyczne płytkastowe blusiory. I my o tym wszystkim, kochani, produkujemy się przez ponad dwie i pół godziny.

Nasz podcast jak zwykle jest dostępny na Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, Empik Go, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:34:45 The Queen Is Dead

00:51:40 Frankly Mr. Shankly

01:03:50 I Know It's Over

01:17:30 Never Had No One Ever

01:29:00 Cemetry Gates

01:41:30 Bigmouth Strikes Again

01:51:40 The Boy With the Thorn in His Side

02:02:20 Vicar in a Tutu

02:09:30 There Is a Light That Never Goes Out

02:27:30 Some Girls Are Bigger Than Others

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

I oto - jak śpiewała Izabela Trojanowska - STAO SIĘ: nagraliśmy nareszcie odcinek wylicytowany w aukcji WOŚP-u! Nie, nie odwlekaliśmy sprawy do ostatniej chwili z przekory ani strachu (choć to drugie być może owszem), po prostu ilekroć Michał rozkładał sprzęt, okazywało się, że znowu COŚ. A w końcu, gdy kamery poszły, to w 15 minucie nagrania dotarło do nas, że mikrofon, do którego Kuba wyłożył cały kwiecisty wstęp, jest obrócony nie tą stroną, co trzeba, więc dźwięk zbierał się, owszem, ale odbity od ścian :| PROFESJONALIŚCI. Co jest tym śmieszniejsze (Jan Pietrzak: "No śmiejemy się, śmiejemy! To jest śmieszne!"), że odcinek ów rejestrowaliśmy na szumnie zapowiadanym NOWYM SPRZĘCIE :|

No ale nie od tego się ma w składzie Pana Afro, człowieka-konsoletę, żeby nie uratował nam tyłków rozmaitymi swoimi pluginami, wtyczkami, korkami. Dzielnie parliśmy więc przez kolejne przeszkody samym sobie rzucane pod nogi i wreszcie prezentujemy wam efekt - niemal dwie godziny rozmów, sporów i olśnień poświęconych płycie "D.A.I.S.Y. Rage" artystki znanej jako Kitty. Zwycięzca aukcji, któremu kłaniamy się w pas, dał nam zadanie trudne, coś w rodzaju próby wiernej rekonstrukcji przebiegu bitwy pod Beresteczkiem w składzie trzech typa, a każdy w książeczce wojskowej ma kat. D. Czyśmy podołali? Czy paru starych wiarusów jest w stanie przenieść swoją świadomość do młodzieżowego roku 2013, na przedmieścia Orlando i łamy Tumblra? Czy jest w nas więcej genu Z, czy jednak milenijnej pluskwy? I dlaczego Jan Pietrzak naprawdę pojawia się w tym odcinku jako talking point? O tym wszystkim posłuchacie w nowym Płytkaście zwyczajowo na dobrych platformach (Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, Empik Go), a towarzyszącą grafikę tradycyjnie przygotował Jacek Ambrożewski.

00:43:00 Unfollowed.

00:55:20 Dead Island

01:06:00 Ay Shawty

01:13:10 Skrillionaire

01:21:55 No Offense

01:26:30 Scout Finch Bitch

01:33:15 R.R.E.A.M.

01:38:00 Hittin Lixx

01:44:25 Barbie Jeep / Marijuana

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Słuchajcie®, sprawa jest prosta: bez The Kinks, bez ich klasycznych płyt z lat 60. i początku następnej dekady, nie byłoby wielu zespołów, bez których nie byłoby z kolei Płytkastu, a my pewnie zamiast zajmować się tutaj muzyką, nagrywalibyśmy podcast poświęcony polityce (nie). Ale czy świat wciąż potrzebował ekipy braci Daviesów w roku 1982? Czy w ufryzowanym i upozowanym new popowym krajobrazie było miejsce na sentymentalny hołd epoce wczesnego rock’n’rolla, ba, wczesnego skiffle’u? I czy nasz bezlitosny analityk Afro ulegnie tym razem emocjonalnemu szantażowi na chorom sióstre? O tym wszystkim możecie posłuchać w trzecim odcinku Samplera, w którym ze łzami w oczach podrygujemy do „Come Dancing”, ostatniego przeboju w karierze The Kinks. A jeśli podczas odsłuchu staniecie przed lustrem i powiecie „Ray Davies” pięć razy, zaczniecie momentalnie mówić cockneyem, potwierdzone info.

Grafikę przygotował Jacek Ambrożewski, a Samplera posłuchacie na Spotify, Google Podcasts, Apple Podcasts i Empik Go.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W drugim odcinku Samplera przenosimy się zaledwie rok, ale jednak do przodu i zmieniamy ŻĄR na biegunowo, zdawałoby się, odmienny. Czy rzeczywiście jednak idee przyświecające białym Europejczykom z gitarami i czarnym Amerykanom z moogami (jak się czyta słowo moog? zaskakująca odpowiedź wewnątrz) różniły się tak bardzo, jak stereotypy każą przypuszczać? Zaskakująca odpowiedź wewnątrz.

A o czem mowa? Wesoła gromadka apostołów funku dowodzona przez boga funku George'a Clintona przez mniej więcej ćwierć wieku utrzymywała formę i spłodziła imponującą dyskografię, ale zanim zajmiemy się kiedyś tam którąś tam z płyt Funkadelic, Parliamentu, Clintona czy Collinsa - rozczłonkujemy peak peaków, nagranie-monument, ścieżkę, która zmieniła bieg gatunku, a może i kilku innych gatunków przy okazji. Prowadzona przez epokowy riff basowy i arch-funkowe bicie bębnów piosenka, a zarazem radosna improwizacja, w której kompletny chaos spotyka się z wzorcowym porządkiem, antydyskotekowa (jak uważali jej twórcy) oda do tańca... a nie jest to koniec dziwnych koncepcji, które konstytuują i sytuują "Flash Light" zespołu Parliament. Tylko temu utworowi poświęciliśmy grubo ponad pół godziny wytężonej rozmowy.

Zamiast rozproszonych snopów latarek użyliśmy wszakże światła punktowego, i choć nadzy, to siedzieliśmy w bezruchu. Mówcie nam Panowie Nosy.

Grafikę przygotował Jacek Ambrożewski, a Samplera posłuchacie na Spotify, Google Podcasts, Apple Podcasts i Empik Go.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Bururum, bururum! Czy jesteście gotowi na Led Zeppelin? Spokojnie, my też nie byliśmy pewni. I dlatego w pierwszym odcinku Samplera - naszego nowego cyklu poświęconego wyjątkowym utworom - ściągamy koszulki, pokazujemy klaty i przenosimy się do roku 1976, by sprawdzić, czy uda nam się dźwignąć Młot Bogów. A przy okazji spieramy się o naturę i podbudowę "Ostatniego boju Achillesa" - is it bluesior czy wręcz przeciwnie? - a także o to, czy "Presence" to najbardziej esencjonalna, czy jednak najnudniejsza płyta brytyjskiego kwartetu. Otwierająca ją 10-minutowa galopada, którą wzięliśmy na tapet, w przededniu punkowej rewolucji nawiązywała do greckiej mitologii, poezji Williama Blake'a i antycypowała prog-metal. Cały ten koncept już na wejściu krzyczy viva megalomania!, próbowaliśmy więc ustalić, czy to dobrze dla muzyki i dlaczego tak bardzo. Słowem: odcinek tylko dla miłośników rocka... i nie tylko. Grafikę przygotował Jacek Ambrożewski, a Samplera posłuchacie na Spotify, Google Podcasts, Apple Podcasts i Empik Go.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

W tym odcinku Płytkastu wsiadamy w trabanta, rozpędzamy się do maksymalnej prędkości 91 km/h i próbujemy przebić mur berliński – a mówiąc prościej, porywamy się na jeden z ikonicznych albumów rockowych lat 90. "Achtung Baby" było szokującym dla wielu gestem U2, jednego z największych zespołów tamtych czasów. Zawracając ze ślepej uliczki roots rocka "Rattle and Hum", irlandzki kwartet poszedł śladami Davida Bowiego i zaproponował eklektyczną syntezę młodzieżowych trendów: industrialu, muzyki tanecznej, madchesteru, a nawet elementów hip-hopu. Wszystko to działo się w burzliwych miesiącach wielkich przesunięć geopolitycznych na mapie Europy i także tutaj przeniosło się centrum dowodzenia poczynaniami zespołu. Efekt był tyleż konfundujący, co fantastycznie skuteczny – U2 znów stali się punktem odniesienia i zdefiniowali brzmienie nowoczesnego rocka stadionowego na wiele lat do przodu. Ale jak ten album brzmi po ponad 30 latach? I czy U2 udało się na tej płycie uniknąć blusiora?

W odcinku rozmawiamy o tym z Mateuszem Witkowskim, połową Podcastexu - podcastu o latach 90. i 00., współautorem książki "Podcastex. Polskie milenium".

00:19:30 Zoo Station

00:34:50 Even Better Than the Real Thing

00:47:15 One

01:02:30 Until the End of the World

01:12:50 Who's Gonna Ride Your Wild Horses?

01:26:00 So Cruel

01:35:00 The Fly

01:46:00 Mysterious Ways

01:56:30 Tryin' to Throw Your Arms Around the World

02:04:00 Ultraviolet (Light My Way)

02:10:30 Acrobat

02:19:30 Love Is Blindness

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Podcastex: https://www.facebook.com/podcastex | https://www.instagram.com/podcastex

Mateusz Witkowski: https://www.instagram.com/mateuszwitkowski89

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

W 29. odcinku Płytkastu wchodzimy na obszar dotychczas w naszym projekcie przemilczany: CIĘŻKIE BRZMIENIA. Na warsztat wzięliśmy jednak album mocno wykraczający poza standardowe rozumienie metalowej estetyki - wszak w Faith No More obok wachlarzu typowo metalowych tropów możemy wychwycić liczne wątki funkowe, rapowe, nowofalowe, kabaretowe, a nawet stricte popowe. "Angel Dust" zafundowało nam powrót do czasów, w których tak dziwna, skomplikowana twórczość mogła z powodzeniem radzić sobie w mainstreamie, jednocześnie prowokując pytania o to, czy zespół, który dość ewidentnie zainspirował całkiem sporo złej muzyki, mógł to zrobić za pomocą muzyki wybitnej? Cóż, zderzenie z "Angel Dust" okazało się dla części naszej załogi przeżyciem euforycznym, dla innych odrobinę problematycznym i trudnym do PRZEŁKNIĘCIA. Posłuchajcie i koniecznie dajcie nam znać w komentarzach, co sądzicie.

Podcast jest dostępny na Spotify, Apple Podcasts, Empik Go, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:36:30 Land of Sunshine

00:53:30 Caffeine

01:06:50 Midlife Crisis

01:19:00 RV

01:27:00 Smaller and Smaller

01:38:30 Everything's Ruined

01:50:30 Malpractice

01:58:20 Kindergarten

02:06:10 Be Aggressive

02:15:50 A Small Victory

02:24:30 Crack Hitler

02:31:40 Jizzlobber

02:39:30 Midnight Cowboy (Theme From)

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W 28. odcinku udało nam się osiągnąć to, o czym rozmawialiśmy już jakiś nilion razy: oto po raz pierwszy w historii Płytkastu bierzemy na warsztat album z bieżącego roku (odcinek nagrywaliśmy w ostatnich dniach 2024). "My Method Actor" to jedna z najwyżej ocenianych płyt wydanych w ciągu minionych 12 miesięcy (średnia 85/100 wg Metacritic). A przy okazji album artystki, która jest jedną z najbardziej charakterystycznych autorek w muzyce indie ostatniej dekady. Tyle, że przy okazji "MMA" Nilüfer Yanya zmieniła sposób pracy, redukując swój sztab współpracowników do jednej osoby, z którą de facto tworzy tu duet kreatywny. Chodzi o Willa Archera - współkompozytora wszystkich utworów i człowieka, który gra tu na praktycznie wszystkim poza wiolonczelą i pedal steel guitar, w przeciwieństwie do Nilüfer, która nie gra na niczym. Czy piosenki na "My Method Actor" faktycznie są tak wyjątkowe, jak sądzą niektórzy członkowie ekipy Płykastu? A może niekoniecznie? Możecie się o tym przekonać, konsumując odcinek.

Podcast jest dostępny na Spotify, Apple Podcasts, Empik Go, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:28:00 Keep on Dancing

00:35:15 Like I Say (I Runaway)

00:43:10 Method Actor

00:50:20 Binding

01:00:30 Mutations

01:07:10 Ready for Sun (Touch)

01:14:00 Call it Love

01:20:50 Faith's Late

01:25:20 Made out of Memory

01:32:00 Just a Western

01:36:40 Wingspan

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

To już 27. regularny odcinek naszego podcastu, a więc dojrzałość, a więc świadomość, a więc perfekcyjne brzmienie. Czyli po prostu: Steely Dan. Ten temat wisiał nad nami od samego początku istnienia Płytkastu, a nawet dłużej - jak zauważył Paweł: moglibyśmy nagrać ten odcinek 15 lat temu.

Wybrany przez nas do omówienia trzeci album grupy "Pretzel Logic" świetnie wypełnia płytkastowe postulaty jednoczesnej zwięzłości i różnorodności. Nie ma tu dwóch takich samych piosenek, można nawet zaryzykować stwierdzenie, że Fagen i Becker uprawiają tu rozległe ćwiczenia stylistyczne, jak nigdzie indziej w swojej dyskografii. "Pretzel" jest więc do pewnego stopnia steelydanowskim "Revolverem", zwłaszcza że zaznacza też moment transformacji Steely Dan z żywego zespołu w projekt studyjny. A przy okazji jest zjawiskiem dość osobnym nie tylko w katalogu grupy, no bo ile znacie albumów, które rozpoczynają się od brzmienia flapamby?

Każdy z nas podszedł do tego precla z innej pozycji, co zaowocowało jednym z najbardziej urozmaiconych pod względem werdyktów odcinków Płytkastu. Zapraszamy do odsłuchu!

Podcast jest dostępny na Spotify, Apple Podcasts, Empik Go, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:32:20 Rikki Don't Lose That Number

00:44:30 Night by Night

00:53:50 Any Major Dude Will Tell You

01:02:30 Barrytown

01:13:30 East St. Louis Toodle-O

01:19:00 Parker's Band

01:32:20 Through with Buzz

01:38:30 Pretzel Logic

01:50:50 With a Gun

01:57:00 Charlie Freak

02:03:20 Monkey in My Soul

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W Płytkaście ewidentnie lubimy testować wytrzymałość najhardszych fandomów - po odcinkach o Taylor i U2, tym razem mierzymy się z kultowymi DEPESZAMI, których logo pokrywało swego czasu średnio co drugi murek na polskich osiedlach. Duża w tym zasługa "Black Celebration" - piątej płyty w dyskografii ekipy z Basildon, bo to właśnie ten album na dobre wprowadził DM w świat romantycznego mroku, jednocześnie dokumentując dynamiczny rozwój Martina Gore'a jako kompozytora. Oparta na samplingu aura brzmieniowa wybranego przez nas albumu kreuje tu iście filmowy krajobraz, co zresztą nie umknęło uwadze przynajmniej jednego z nas, ale nie uprzedzajmy faktów.

Swoją drogą ta CZARNA CELEBRACJA to w naszym przypadku autentyczny jubileusz, bo to już 30. regularny EPIZOD naszego Płytkastu. Jaki kolor mają te podcastowe GODY? Prawdopodobnie brązowy, ale także nie uprzedzajmy faktów. Zapraszamy na odcinek.

Aha, jest jeszcze niespodzianka, którą znajdziecie w tych parówkach. I to w pierwszym gryzie. Powodzenia!

Podcast jest dostępny na Spotify i Apple Podcasts, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

0:33:10 Black Celebration

0:43:30 Fly on the Windscreen

0:55:15 A Question of Lust

1:09:00 Sometimes

1:13:45 It Doesn't Matter Two

1:21:00 A Question of Time

1:29:30 Stripped

1:39:50 Here Is the House

1:48:40 World Full of Nothing

1:54:55 Dressed in Black

2:02:50 New Dress

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W trzydziestym pierwszym (okrągłym) odcinku Płytkastu, wracamy do jednego z najbardziej legendarnych albumów polskiego rocka. Na często zadawane pytanie, czy musiało do tego dojść, jest tylko jedna logiczna odpowiedź: widocznie musiało, skoro doszło.

"Nocny patrol", trzeci album Maanamu wydany pod koniec 1983 roku, niesie namacalne doświadczenie i emocje zakończonego niedługo przed premierą stanu wojennego. Jak podejść do tak pomnikowego materiału? Staraliśmy się uniknąć zbędnego patosu i zastosować płytkastową metodę żmudnej analizy utworów pod różnym kątem, do czego "Patrol" nadaje się wyśmienicie, bo to bodaj najbardziej eklektyczna polska rockowa płyta tamtej epoki - mamy tu classic rock, postpunk, reggae, bluesa, tango i rock'n'rolla, z którego wcześniej ten zespół był najbardziej znany.

Historia oceni nasze działania. Nie obeszło się bez potknięć. Wyciągamy z nich wnioski.

Podcast jest dostępny na Spotify i Apple Podcasts, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:33:30 Nocny patrol

00:45:15 Jestem kobietą

00:54:30 To tylko tango

01:03:00 French is Strange

01:14:00 Polskie ulice

01:21:30 Eksplozja

01:34:15 Zdrada

01:39:40 Raz-dwa raz-dwa

01:49:10 Krakowski spleen

02:02:45 Miłość jest jak opium

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Aby tańczyć, trzeba mieć dobre wyczucie rytmu - aby rymować, też. Czyli jak ktoś dobrze tańczy, to i na mikrofonie sobie poradzi? Poradzi sobie? Prawda?

Na początku lat 90. w Polsce wykonano dodawanie taniec + rap, a mianowicie próbowano zrobić skład rapowy z tancerzy studia Buffo, tych z musicalu Metro. Nazywało się to B.A.D. Master C. - to działo się jeszcze przed Wzgórzem i Liroyem, więc nie mieliśmy ustalonego obrazu JAK. Jak rap powinien brzmieć, jak raper powinien wyglądać, co jest dopuszczalne a co nie, CZYM W OGÓLE JEST RAP. Gleba była niewiarygodnie żyzna i zupełnie nieprzegrodzona, zero płotów i granic. Mimo to świetna owa koncepcja zaraz po zakiełkowaniu zwiędła, zgniła i chyba nawet nie trafiła na pryzmę kompostu.

Na początku lat 90. w Stanach wykonano dodawanie taniec + rap także. Wróć, nie w Stanach - w Kalifornii. Jak wyglądały nastroje potencjalnej grupy docelowej, można sobie wyobrazić. Potrzebny był gniew, zero kompromisu, pogarda dla słabości, skończenie z frajerstwem, grymas zamiast uśmiechu bo po chuj i do kogo się uśmiechać, mamy przejebane, wiemy kogo za to winić i do kogo strzelać i w jaki sposób robić hajs, bo to jest najważniejsze. Tak to sobie wyobrażam w zarysach. W każdym razie doskonale było wiadomo, jak powinien wyglądać i mówić raper i co uchodzi, a co nie. Ponadto konkurencja była ogromna, freestyle na co drugim rogu. Jak wyodrębnić sobie działeczkę, taką całkiem osobno, zasadzić kwiatki zamiast barszczu Sosnowskiego i liczyć, że to zaowocuje?

A mimo to grupie The Pharcyde udało się to, co nie udało się Januszowi Józefowiczowi und podopiecznym jego: znaleźli swój styl i swoich słuchaczy, pozostawili klasyczne płyty i wdzięczne wspomnienia. Spróbujemy wytłumaczyć Państwu tę niewiarygodną pomyłkę historii, pochylając się nad debiutem kwartetu (kwintetu, licząc bardzo ważnego na tym etapie beatmakera J-Swifta) z Kalifornii: przed Państwem BIZARNA PRZEJAŻDŻKA NA WSKROŚ.

*

Podcast jest dostępny na Spotify i Apple Podcasts, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:37:10 Oh Shit

00:53:20 4 Better or 4 Worse

01:06:00 I'm That Type of Nigga

01:14:15 Soul Flower (Remix)

01:27:30 On the DL

01:33:25 Officer

01:39:40 Ya Mama

01:49:00 Passin' Me By

01:58:00 Otha Fish

02:06:45 Pack the Pipe

02:13:00 Return of the B-Boy

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Są albumy, o których wszystko wiadomo: skatalogowano co do minuty czas spędzony przez muzyków w studiu, przeanalizowano każdą zarejestrowaną nutę każdej zarejestrowanej wersji pochodzących z nich utworów, prześwietlono wszystkie intertekstualne tropy zawarte w słowach piosenek. Z drugiej strony są albumy zagadki – ile by o nich nie napisano, ile by im czasu nie poświęcono, nie da się nigdy do końca przeniknąć ich tajemnicy.

„No Other”, szósty solowy album „najzdolniejszego członka The Byrds”, zwanego też „Ptakiem, który nie latał”, to przypadek wręcz podręcznikowy obrazujący tę drugą sytuację. Raczej już się nie dowiemy się, dlaczego *tak naprawdę* ta midseventiesowa superprodukcja została skazana przez szefa wytwórni Asylum na komercyjny niebyt. Dlaczego jej autor, ilekroć na horyzoncie pojawiała się łuna możliwego sukcesu, robił w tył zwrot i oddawał się ponurej eskapologii. I w końcu najważniejsze: „No Other” jest dziełem barokowym, a może nawet wagneriańskim w skali i przepychu; egzystencjalnym pod względem ambicji literackich; totalnym jeśli chodzi o ówczesny krajobraz amerykańskiej muzyki popularnej; a za jego powstanie odpowiada facet, który nie odebrał żadnej sensownej edukacji, ani muzycznej, ani żadnej innej, wywodził się z rodzinny bidoków z Missouri i, o czym zaświadcza bodaj każdy poświęcony mu tekst, nie czytał książek, gazet, nie potrafił mówić o swoich uczuciach i był nieprzystępnym odludkiem. W jaki sposób ten grubociosany drwal potrafił podpiąć się do tego rodzaju wrażliwości? Jaka była w tym rola enigmatycznego producenta Thomasa Jeffersona Kaye’a? I czym, do kroćset, są „resztki ze srebrnej fiolki”?

Przed państwem zatem jedna z najbardziej tajemniczych, mistycznych i spełnionych płyt swojej epoki, a zarazem zamknięta w ośmiu piosenkach katastrofa, która doprowadziła swoich twórców do spektakularnego upadku – album jak żaden inny: Gene Clark „No Other”.

*

Podcast jest dostępny na Spotify i Apple Podcasts, a autorem grafiki jest Jacek Ambrożewski.

00:51:00 Life's Greatest Fool

01:05:20 Silver Raven

01:18:20 No Other

01:33:20 Strength of Strings

01:46:45 From a Silver Phial

01:57:45 Some Misunderstanding

02:10:15 The True One

02:15:30 Lady of the North

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W 1982 roku Paul Weller nieoczekiwanie rozwiązał The Jam, prawdopodobnie najpopularniejszy wówczas zespół na Wyspach Brytyjskich. W oczach niedzielnego fana - tej przysłowiowej "gospodyni domowej, która zna Sex Pistols" - mogło to wyglądać jak gest rozkapryszonego bachora, który pewnego dnia obudził się z mocnym postanowieniem, żeby wszystkich wkurzyć. Zwłaszcza że kolejny muzyczny projekt Wellera zdawał się kompletnym muzycznym przeistoczeniem - z formatu punkowego power trio w świat muzyki podszytej r&b, zdradzającej dżezawe fascynacje (nawet jeśli tylko w warstwie nastroju i oprawy), opakowanej w kontynentalne ciuszki rodem z modowych targów Pitti Uommo. Ale The Style Council, bo o tym projekcie mowa, dla Wellera był w istocie logicznym krokiem naprzód w jego życiowej misji odtwarzania swoich modsowskich inspiracji (a trzeba nadmienić, że Paul był wówczas muzykiem tak młodym, że świata oryginalnych modsów w zasadzie nie pamiętał; odkrył go dla siebie dopiero gdzieś tak w połowie lat 70.). I tu rzecz fascynująca: że te po wierzchu odmienne zjawiska muzyczne, miały ten sam korzeń, czerpały z tego samego zjawiska, czyniąc Wellera być może pierwszym kustoszem rodzącej się właśnie brytyjskiej retromanii. Ale pozornych sprzeczności, które finalnie ciążyły ku logicznej KOHERENCJI, było w The Style Council więcej. I to właśnie o nich rozprawiamy z, miejmy nadzieję, swadą w najnowszych odcinku "Płytkastu", w którym przyglądamy się drugiemu longplayowi duetu Weller/Talbot. Przed Państwem The Style Council i płyta "Our Favourite Shop". Odcinek jak zawsze do słuchania na Spotify i Apple Podcast. Grafikę przygotował Jacek Ambrożewski. Zmontował, odczyścił i w dżingle oprawił Michał Hoffmann. Rozmawiają Glebogryzarka, Ambrogryzarka i Grysajarka.

00:41:40 Homebreakers

00:54:20 All Gone Away

01:03:25 Come to Milton Keynes

01:15:00 Internationalists

01:22:00 A Stones Throw Away

01:29:35 The Stand Up Comic's Instructions

01:39:30 Boy Who Cried Wolf

01:47:00 A Man of Great Promise

01:54:40 Down in the Seine

02:01:45 The Lodgers

02:07:50 Luck

02:11:45 With Everything to Lose

02:19:00 Our Favourite Shop

02:25:20 Walls Come Tumbling Down

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

To być może najdłużej planowany odcinek w historii naszego podcastu. Drugi album Oasis musiał skończyć 30 lat, abyśmy wreszcie zmierzyli się z tym absolutnym blockbusterem muzyki rockowej lat 90. Dzięki "WTSMG" braciom Gallagherom udało się gładko przejść z roli liderów britpopowego peletonu, którą zajęli po wydanym zaledwie 13 miesięcy wcześniej "Definitely Maybe", do kategorii gitarowych gigantów, mierzonych skalą U2 czy R.E.M. Dziś spora część tego albumu to po prostu klasyka rocka, częściowo już ledwo słuchalna z uwagi na swoją wieloletnią nadekspozycję. Ale nie zawsze tak było - choć płyty Oasis od początku sprzedawały się fenomenalnie, to zespół budził polaryzujące emocje nie tylko z powodu wielkich ego braterskiego tandemu, ale też uprawiane przez Noela Gallaghera tu i ówdzie bezczelną hochsztaplerkę i jawny populizm kompozycyjny. Po trzech dekadach możemy się z tym wszystkim wreszcie rozprawić, przyjmując trzy uzupełniające się postawy: młodocianego wyznawcy rewidującego po latach swoje stanowisko, brytofila-sceptyka i outsidera, podchodzącego do tematu z czystą głową. Zapraszamy na te blisko trzy godziny, Sally może poczekać.

Odcinek jak zawsze do słuchania na Spotify i Apple Podcasts. Grafikę przygotował Jacek Ambrożewski. Zmontował i odżinglował pan Afro. Rozmawiają Ambrożewski, Sajewicz i Hoffmann.

00:51:30 Hello

01:11:30 Roll With It

01:23:30 Wonderwall

01:38:00 Don't Look Back in Anger

01:52:15 Hey Now

02:04:50 Some Might Say

02:14:20 Cast No Shadow

02:25:00 She's Electric

02:23:30 Morning Glory

02:44:50 Champagne Supernova

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Obstawiamy niniejszym konia o długim imieniu "historia polskiego rapu zaczyna się jednak od Kazika". Po czym przeprowadzamy autopsję płyty, która ulepiła śnieżkę i potoczyła ją z - dziś już wiemy - ogromnej góry (polski rap, w przeciwieństwie do światowego, ma się komercyjnie świetnie, przyćmiewając inne formy muzycznej ekspresji). I spod narośniętych warstw już ją trochę jakby słabiej widać? To co panowie - odgrzebujemy!

Ze świecą byłoby szukać albumu o tak bogatych kontekstach. Prawie wszystkie - historyczny, personalny, społeczny, artystyczny, wydawniczy - wymieniamy i szeroko dyskutujemy w odcinku, czego nie ma sensu tu powielać.

Zatem pięć słów o tym, czego zabrakło:

- nie porównujemy Kazimierza Staszewskiego do Stanisława Staszewskiego,

- nie bierzemy pod uwagę jego dorobku po 1998 roku,

- nie wiemy na tej wysokości jeszcze nic o jego aktualnym stanie zdrowia,

- pod koniec nie wchodzi Ambro zapytać czemu on nie występuje, skoro nagrywamy podcast (żaaaaaaal),

- nie odpowiadamy na pytanie, czy w ogóle jest sens słuchać "Spalam się" w 2025 roku, każdx z Państwa musi sobie samx.

O Kaziku i jego solowym debiucie rozmawiają Bartek (Przybyszewski, gościnnie), Misiek (Hoffmann) i Pawcio (Sajewicz). Grafika: Jacuś (Ambrożewski).

00:38:10 Nowy konflikt światowy

00:55:50 Dziewczyny

01:07:55 Piosenka trepa

01:19:40 Cyrk

01:29:00 Temat z filmu "Bagaż nielegalny"

01:38:25 Bagdad

01:49:40 Spalam się

02:03:00 Świadomość

02:10:40 Oblężenie

02:16:25 Jeszcze Polska...

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Podcastex - podcast o latach 90. i 00.: https://www.facebook.com/podcastex

Z metrykalnego punktu widzenia Nick Drake to dla nas prawie archeologia. Brytyjski muzyk zmarł bowiem zanim na świat przyszedł którykolwiek z nas, ponad pół wieku temu. Jeśli jednak mierzyć rzecz wpływem na muzykę ostatnich dziesięcioleci, to sprawy wyglądają już diametralnie inaczej. Drake jest sztandarowym przykładem artysty za życia zignorowanego, a odkrytego lata, jeśli nie całe dekady, po śmierci. Dziś jest to artysta niemalże święty, stanowiący żelazny punkt odniesienia dla każdej wrażliwej duszy wyposażonej w akustyczną gitarę. Dlatego pomimo 55 lat, które upłynęły od premiery jego drugiego albumu "Bryter Layter", rozmowa o twórczości Drake'a jest nadal zajęciem inspirującym.

Płyta, którą wybraliśmy do omówienia z potężnej, liczącej zaledwie trzy sztuki dyskografii, jest swego rodzaju anomalią - Nickowi towarzyszy tu zwykle regularny zespół, złożony z uznanych instrumentalistów, zawodowy producent i utalentowany aranżer. Efektem jest jego najbardziej eklektyczny, bogaty brzmieniowo i urozmaicony muzycznie album. Zdaniem niektórych - także jego najlepszy. Choć zdaniem innych - najgorszy. Posłuchacie o tym w naszym odcinku.

W naszej rozmowie przewija się kilkukrotnie też wątek depresji (nie mogło być inaczej), przypominamy że Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym udziela pomocy całodobowo przez 7 dni w tygodniu pod numerem telefonu 800 70 22 22.

Rozmawiamy w podstawowym składzie: Ambrożewski, Sajewicz i Hoffmann, a grafikę jak zwykle przygotował Jacek Ambrożewski.

00:34:40 Introduction

00:47:50 Hazey Jane II

01:02:30 At the Chime of a City Clock

01:16:40 One of These Things First

01:26:25 Hazey Jane I

01:37:00 Bryter Layter

01:44:40 Fly

01:56:20 Poor Boy

02:11:25 Northern Sky

02:21:20 Sunday

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel