"Hebben moeders eigenlijk fijne vakanties?" Dat vroeg een coachee afgelopen week. Ze houdt van reizen, wil dat blijven doen en vraagt zich af of het moederschap zich laat combineren met reislust?
Mwah. Matig.
Wil jij een kind? Meld je aan voor de KinderwensKompas masterclass! In deze interactieve sessie krijg je handvatten voor de juiste keuze.💡 Stel je vragen aan mij persoonlijk via de chat. Schrijf je nu in! 👇
https://wilikeenkind.nl/gratis_masterclass/
Ikzelf voelde me de eerste twee weken van de vakantie een mislukte moeder. Ik was niet chill, niet aan het genieten, ik moest er echt even inkomen.
En dat neem ik mezelf niet kwalijk.
Vakantie is stressvol voor meer gezinnen.
Niet voor niets zijn september en januari traditioneel de maanden met de meeste scheidingen. Mensen gaan na een vakantie uit elkaar, omdat:
1) Ze teveel tijd samen doorbrengen.
2) Hun verwachtingen niet overeen komen met de realiteit.
3) Ze rustig willen nadenken voordat ze een grote beslissing nemen.
Wij (m'n lief, de tiener en ik) latten heus nog liefdevol verder na deze zomer, maar nondedju wat herken ik veel bronnen van irritatie.
- Gezinsleden 24/7 op elkaars lip. (zeker als je op zwarte zaterdag naar de Pyreneeën rijdt)
- De verwachting is lekker ontspannen, maar in de realiteit is alles kwijt. (opladers, lenzendoosje & bril)
- M'n verlangens (dorpjes, boek lezen, biertje en seks) matchen niet met het moederschap (Mama jij moet mee. Mama jij moet het vragen. Je hebt het beloofd. Mamamaaaa haaa haaa)
Dit jaar had ik meer moeite dan anders met de combinatie moederschap en vakantie vieren. Het was dan ook bloody hot, ik ben in de overgang en de tiener zit in de pre-puberteit.
Kantelpunt was het grote ongeluk. De tiener ging met haar hoofd eerst van de zwembadglijbaan af en haalde haar hoofd open aan de bodem. Wij zaten bij de tent toen een vriendinnetje ons kwam halen:
"Ze is gevallen, heeft overal bloed."
Wij op een drafje naar het bebloede kind en toen werd ik heel rustig.
Kalm, doortastend en liefdevol. Met behulp van m'n vloeiend Franse talenknobbel hebben we samen die 8 hechtingen laten zetten. Een milkshake gehaald, vertrouwen gegeven en voorzichtig grapjes gemaakt. En deze mama heeft zowaar heel duidelijk grenzen gesteld: "Ja, deze haarband is stom, maar gaat toch op want je wil geen litteken van 10 cm."
Dus paradoxaal genoeg, voel ik mezelf juist door het accident een goede moeder. Terwijl je denkt: laat m'n kind nooit een ongeluk krijgen, blijkt het krijgen van een ongeluk ook een relativering van je eigen verlangens. Het maakte het voor mij makkelijker om te ontspannen. Laat 't kind maar lekker film kijken. Rustig samen knutselen bij de tent.
Ondertussen is het ook nog redelijk goed gekomen met m'n vakantieverlangens. Zelfs 5 goede boeken uit ;-)
Wil jij een kind? Meld je aan voor de KinderwensKompas masterclass!
In deze interactieve sessie krijg je handvatten voor de juiste keuze. ✨
💡 Stel je vragen aan mij persoonlijk via de chat.
Schrijf je nu in! 👇
https://wilikeenkind.nl/gratis_masterclass/
Tot dan,
Evelien
