شاهنامه‌ی فردوسی، با خوانش شادروان اسماعیل قادرپناه – Détails, épisodes et analyse

Détails du podcast

Informations techniques et générales issues du flux RSS du podcast.

شاهنامه‌ی فردوسی، با خوانش شادروان اسماعیل قادرپناه

Esmaeil Ghader Panah (Farshid Rabbani)

Arts

Fréquence : 1 épisode/3j. Total Éps: 24

خوانش کتاب تاریخ اسطوره‌ای ایران زمین، شاهنامه‌ی فردوسی، با صدای گرم، گیرا و حماسی شادروان اسماعیل قادرپناه این خوانش بر اساس شاهنامه‌ی فردوسی نسخه‌ی چاپ مسکو ضبط شده است و طبیعتاً با نسخه‌های معتبر دیگر همانند نسخه‌ی دکتر جلال خالقی مطلق، دارای مغایرت‌هایی چه در واژه گزینی، ترتیب ابیات و وجود یا عدم وجود برخی ابیات است. توجه شود، با احترام به سایر لهجه‌های فارسی، این خوانش بر اساس لهجه‌ی فارسی معیار ایران (تهرانی) تهیه شده است با سپاس از سایت یاسین مدیا برای در اختیار گذاشتن این فایل‌ها

Lire plusRéduire

Site

RSS

Apple

Données mises à jour le 04/07/2026

Classements récents

Dernières positions dans les classements Apple Podcasts et Spotify.

Apple Podcasts

🇨🇦 Canada - Books
01/04/2025
#98

Spotify

Aucun classement récent disponible

Liens partagés entre épisodes et podcasts

Liens présents dans les descriptions d'épisodes et autres podcasts les utilisant également.

Aucun lien partagé par ce podcast

Qualité et score du flux RSS

Évaluation technique de la qualité et de la structure du flux RSS.

Qualité du flux RSS

À améliorer

Score global : 48%

Historique des publications

Répartition mensuelle des publications d'épisodes au fil des années.

Year

Derniers épisodes publiés

Liste des épisodes récents, avec titres, durées et descriptions.

بخش ۲۴ - ضحاک (بخش ۱)

Saison 6 · Épisode 1

lundi 24 janvier 2022 • Durée 01:48

چو ضحاک شد بر جهان شهریار/بر او سالیان انجمن شد هزار

سراسر زمانه بدو گشت باز/بر آمد بر این روزگار دراز

نهان گشت کردار فرزانگان/پراگنده شد کام دیوانگان

هنر خوار شد جادویى ارجمند/نهان راستى آشکارا گزند

شده بر بدى دست دیوان دراز/به نیکى نرفتى سخن جز براز

دو پاکیزه از خانه‌ی جمّشید/برون آوریدند لرزان چو بید

که جمشید را هر دو دختر بدند/سر بانوان را چو افسر بدند

ز پوشیده رویان یکى شهرناز/دگر پاک دامن به نام ارنواز

به ایوان ضحاک بردندشان/بر آن اژدهافش سپردندشان

بپروردشان از ره جادویى/بیاموختشان کژى و بدخویى

ندانست جز کژى آموختن/جز از کشتن و غارت و سوختن

Lire plusRéduire

بخش ۲۳ - جمشید (بخش ۴ - کشته شدن جمشید)

Saison 5 · Épisode 4

lundi 24 janvier 2022 • Durée 04:00

از آن پس بر آمد ز ایران خروش/پدید آمد از هر سوى جنگ و جوش

سیه گشت رخشنده روز سپید/گسستند پیوند از جمّشید

بر او تیره شد فرّه‌ی ایزدى/به کژى گرائید و نابخردى

پدید آمد از هر سوى خسروى/یکى نامجویى ز هر پهلوى

سپه کرده و جنگ را ساخته/دل از مهر جمشید پرداخته

یکایک ز ایران بر آمد سپاه/سوى تازیان بر گرفتند راه

شنودند کان جا یکى مهترست/پر از هول شاه اژدها پیکرست

سواران ایران همه شاه‌جوى/نهادند یک سر به ضحاک روى

به شاهى بر او آفرین خواندند/ورا شاه ایران زمین خواندند

کى اژدهافش بیامد چو باد/به ایران زمین تاج بر سر نهاد

از ایران و از تازیان لشکرى/گزین کرد گرد از همه کشورى

سوى تخت جمشید بنهاد روى/چو انگشترى کرد گیتى بر اوى

چو جمشید را بخت شد کندرو/به تنگ اندر آمد جهاندار نو

برفت و بدو داد تخت و کلا ه/بزرگى و دیهیم و گنج و سپاه

چو صد سالش اندر جهان کس ندید/بر او نام شاهى و او ناپدید

صدم سال روزى به دریاى چین/پدید آمد آن شاه ناپاک دین

نهان گشته بود از بد اژدها/نیامد به فرجام هم ز او رها

چو ضحاکش آورد ناگه به چنگ/یکایک ندادش زمانى درنگ

به ارّه‌ش سراسر بدو نیم کرد/جهان را از او پاک بى‌بیم کرد

شد آن تخت شاهى و آن دستگاه/زمانه ربودش چو بیجاده کاه

از او بیش بر تخت شاهى که بود/بر آن رنج بردن چه آمدش سود

گذشته بر او سالیان هفتصد/پدید آوریده همه نیک و بد

چه باید همه زندگانى دراز/چو گیتى نخواهد گشادنت راز

همى پروراندت با شهد و نوش/جز آواز نرمت نیاید به گوش

یکایک چو گویى که گسترد مهر/نخواهد نمودن ببد نیز چهر

بدو شاد باشى و نازى بدوى/همان راز دل را گشایى بدوى

یکى نغز بازى برون آورد/به دلت اندرون درد و خون آورد

دلم سیر شد زین سراى سپنج/خدایا مرا زود برهان ز رنج

Lire plusRéduire

بخش ۲۲ - جمشید (بخش ۳ - خوالیگری کردن ابلیس)

Saison 5 · Épisode 3

lundi 24 janvier 2022 • Durée 06:21

جوانى بر آراست از خویشتن/سخنگوى و بینا دل و رای‌زن

همیدون به ضحاک بنهاد روى/نبودش به جز آفرین گفت و گوى

بدو گفت اگر شاه را در خورم/یکى نامور پاک خوالیگرم

چو بشنید ضحاک بنواختش/ز بهر خورش جایگه ساختش

کلید خورش خانه‌ی پادشا/بدو داد دستور فرمان روا

فراوان نبود آن زمان پرورش/که کم‌تر بد از خوردنی‌ها خورش

ز هر گوشت از مرغ و از چارپاى/خورشگر بیاورد یک یک به جاى

به خونش بپرورد بر سان شیر/بدان تا کند پادشا را دلیر

سخن هر چه گویدش فرمان کند/به فرمان او دل گروگان کند

خورش زرده‌ی خایه دادش نخست/بدان داشتش یک زمان تندرست

بخورد و بر او آفرین کرد سخت/مزه یافت خواندش ورا نیک بخت

چنین گفت ابلیس نیرنگ‌ساز/که شادان زى اى شاه گردن‌فراز

که فردات از آن گونه سازم خورش/کز او باشدت سر بسر پرورش

برفت و همه شب سگالش گرفت/که فردا ز خوردن چه سازد شگفت

خورش‌ها ز کبک و تذرو سپید/بسازید و آمد دلى پر امید

شه تازیان چون به نان دست برد/سر کم خرد مهر او را سپرد

سیم روز خوان را به مرغ و بره/بیاراستش گونه گون یک‌سره

به روز چهارم چو بنهاد خوان/خورش ساخت از پشت گاو جوان

بدو اندرون زعفران و گلاب/همان سال خورده مى و مشک ناب

چو ضحاک دست اندر آورد و خورد/شگفت آمدش زان هشیوار مرد

بدو گفت بنگر که از آرزوى/چه خواهى بگو با من اى نیک‌خوى

خورشگر بدو گفت کاى پادشا/همیشه بزى شاد و فرمان روا

مرا دل سراسر پر از مهر تست/همه توشه‌ی جانم از چهر تست

یکى حاجتستم به نزدیک شاه/و گر چه مرا نیست این پایگاه

بخش ۲۱ - جمشید (بخش ۲ - کشته شدن مرداس)

Saison 5 · Épisode 2

mercredi 19 janvier 2022 • Durée 07:56

يكى مرد بود اندر آن روزگار/ز دشت سواران نيزه گذار گرانمايه هم شاه و هم نيک مرد/ز ترس جهاندار با باد سرد كه مرداس نام گرانمايه بود/به داد و دهش برترين پايه بود مر او را ز دوشيدنى چارپاى/ز هر يک هزار آمدندى بجاى همان گاو دوشا به فرمانبرى/همان تازى اسب گزيده مرى بز و ميش بد شيرور همچنين/به دوشيزگان داده بد پاک دين به شير آن كسى را كه بودى نياز/بدان خواسته دست بردى فراز پسر بد مر اين پاک دل را يكى/كش از مهر بهره نبود اندكى جهانجوى را نام ضحاک بود/دلير و سبكسار و ناپاک بود كجا بيوراسپش همى‌خواندند/چنين نام بر پهلوى راندند كجا بيور از پهلوانى شمار/بود بر زبان درى ده هزار ز اسپان تازى به زرين ستام/ورا بود بيور كه بردند نام شب و روز بودى دو بهره به زين/ز روى بزرگى نه از روى كين چنان بد كه ابليس روزى پگاه/بيامد به سان يكى نيک خواه دل مهتر از راه نيكى ببرد/جوان گوش گفتار او را سپرد بدو گفت پيمانت خواهم نخست/پس آنگه سخن برگشايم درست جوان نيک‌دل گشت فرمانش كرد/چنان چون بفرمود سوگند خورد كه راز تو با كس نگويم ز بن/ز تو بشنوم هر چه گویى سخن بدو گفت جز تو كسى كدخداى/چه بايد همى با تو اندر سراى چه بايد پدر كش پسر چون تو بود/يكى پندت از من ببايد شنود زمانه بر اين خواجه‌ی سالخورد/همى دير ماند تو اندر نورد بگير اين سر مايه‌ور جاه او/تو را زيبد اندر جهان گاه او بر اين گفته‌ی من چو دارى وفا/جهاندار باشى يكى پادشا چو ضحاک بشنيد انديشه كرد/ز خون پدر شد دلش پر ز درد به ابليس گفت اين سزاوار نيست/دگر گوى كاين از در كار نيست بدو گفت گر بگذرى زين سخن/بتابى ز سوگند و پيمان من بماند به گردنت سوگند و بند/شوى خوار و ماند پدرت ارجمند سر مرد تازى به دام آوريد/چنان شد كه فرمان او برگزيد بپرسيد كاين چاره با من بگوى/نتابم ز راى تو من هيچ روى بدو گفت من چاره سازم تو را/به خورشيد سر بر فرازم تو را مر آن پادشا را در اندر سراى/يكى بوستان بود بس دلگشاى گرانمايه شبگير بر خاستى/ز بهر پرستش بياراستى سر و تن بشستى نهفته به باغ/پرستنده با او ببردى چراغ بياورد وارونه ابليس بند/يكى ژرف چاهى به ره بر بكند پس ابليس وارونه آن ژرف چاه/به خاشاک پوشيد و بسترد راه سر تازيان مهتر نامجوى/شب آمد سوى باغ بنهاد روى به چاه اندر افتاد و بشكست پست/شد آن نيک‌دل مرد يزدان پرست به هر نيک و بد شاه آزاد مرد/به فرزند بر نازده باد سرد همى پروريدش به ناز و به رنج/بدو بود شاد و بدو داد گنج چنان بدگهر شوخ فرزند او/بگشت از ره داد و پيوند او به خون پدر گشت هم‌داستان/ز دانا شنيدم من اين داستان كه فرزند بد گر شود نرّه شير/به خون پدر هم نباشد دلير مگر در نهانش سخن ديگرست/پژوهنده را راز با مادرست فرومايه ضحاک بيدادگر/بدين چاره بگرفت جاى پدر به سر بر نهاد افسر تازيان/بر ايشان ببخشيد سود و زيان چو ابليس پيوسته ديد آن سخن/يكى بند بد را نو افگند بن بدو گفت گر سوى من تافتى/ز گيتى همه كام دل يافتى اگر همچنين نيز پيمان كنى/نپيچى ز گفتار و فرمان كنى جهان سر به سر پادشاهى تو راست/دد و مردم و مرغ و ماهى تو راست چو اين كرده شد ساز ديگر گرفت/يكى چاره كرد از شگفتى شگفت

بخش ۲۰ - جمشید (بخش ۱)

Saison 5 · Épisode 1

lundi 10 janvier 2022 • Durée 12:17

گرانمايه جمشيد فرزند او/كمر بست يک‌دل پر از پند او بر آمد بر آن تخت فرّخ پدر/به رسم كيان بر سرش تاج زر كمر بست با فرّ شاهنشهى/جهان گشت سرتاسر او را رهى زمانه بر آسود از داورى/به فرمان او ديو و مرغ و پرى جهان را فزوده بدو آبروى/فروزان شده تخت شاهى بدوى منم گفت با فرّه‌ی ايزدى/همم شهريارى همم موبدى بدان راز بد دست كوته كنم/روان را سوى روشنى ره كنم نخست آلت جنگ را دست برد/در نام جستن به گردان سپرد به فرّ كيى نرم كرد آهنا/چو خود و زره كرد و چون جوشنا چو خفتان و تيغ و چو برگستوان/همه كرد پيدا به روشن روان بدين اندرون سال پنجاه رنج/ببرد و از اين چند بنهاد گنج دگر پنجه انديشه‌ی جامه كرد/كه پوشند هنگام ننگ و نبرد ز كتّان و ابريشم و موى قز/قصب كرد پر مايه ديبا و خز بياموختْشان رشتن و تافتن/به تار اندورن پود را بافتن چو شد بافته شستن و دوختن/ گرفتند از او يک سر آموختن چو اين كرده شد ساز ديگر نهاد/زمانه بدو شاد و او نيز شاد ز هر انجمن پيشه‌ور گرد كرد/بدين اندرون نيز پنجاه خورد گروهى كه كاتوزيان خوانيش/به رسم پرستندگان دانيش جدا كردشان از ميان گروه/پرستنده را جايگه كرد كوه بدان تا پرستش بود كارشان/نوان پيش روشن جهاندارشان صفى بر دگر دست بنشاندند/همى نام نيساريان خواندند كجا شير مردان جنگ آورند/فروزنده‌ی لشكر و كشورند كز ايشان بود تخت شاهى به جاى/و ز ايشان بود نام مردى به پاى بسودى سه ديگر گره را شناس/ كجا نيست از كس بر ايشان سپاس بكارند و ورزند و خود بدروند/به گاه خورش سرزنش نشنوند ز فرمان تن آزاده و ژنده پوش/ز آواز پيغاره آسوده گوش تن آزاد و آباد گيتى بر اوى/بر آسوده از داور و گفتگوى چه گفت آن سخن‌گوى آزاده مرد/كه آزاده را كاهلى بنده كرد چهارم كه خوانند اهتو خوشى/همان دست‌ورزان ابا سر كشى كجا كارشان همگنان پيشه بود/روان‌شان هميشه پر انديشه بود بدين اندرون سال پنجاه نيز/بخورد و بورزيد و بخشيد چيز از اين هر يكى را يكى پايگاه/سزاوار بگزيد و بنمود راه كه تا هر كس اندازه‌ی خويش را/ببيند، بداند كم و بيش را بفرمود پس ديو ناپاک را/به آب اندر آميختن خاک را هر آنچ از گل آمد چو بشناختند/سبک خشت را كالبد ساختند به سنگ و به گچ ديو ديوار كرد/نخست از برش هندسى كار كرد چو گرمابه و كاخ‌هاى بلند/چو ايوان كه باشد پناه از گزند ز خارا گهر جست يک روزگار/همى كرد از او روشنى خواستار به چنگ آمدش چند گونه گهر/چو ياقوت و بيجاده و سيم و زر ز خارا به افسون برون آوريد/شد آراسته بندها را كليد دگر بوی‌هاى خوش آورد باز/كه دارند مردم به بويش نياز چو بان و چو كافور و چون مشک ناب/چو عود و چو عنبر چو روشن گلاب پزشكى و درمان هر دردمند/در تندرستى و راه گزند همان رازها كرد نيز آشكار/جهان را نيامد چون او خواستار گذر كرد از آن پس به كشتى بر آب/ز كشور به كشور گرفتى شتاب چنين سال پنجه برنجيد نيز/نديد از هنر بر خرد بسته چيز همه كردنی‌ها چو آمد به جاى/ ز جاى مهى برتر آورد پاى به فرّ كيانى يكى تخت ساخت/چه مايه بدو گوهر اندر نشاخت كه چون خواستى ديو برداشتى/ز هامون به گردون بر افراشتى چو خورشيد تابان ميان هوا/نشسته بر او شاه فرمانروا جهان انجمن شد بر آن تخت او/شگفتى فرو مانده از بخت او به جمشيد بر گوهر افشاندند/مر آن روز را روز نو خواندند سر سال نو هرمز فرودين/برآسوده از رنج روى زمين بزرگان به شادى بياراستند/مى و جام و رامشگران خواستند چنين جشن فرّخ از آن روزگار/به ما ماند از آن خسروان يادگار چنين سال سيصد همى رفت كار/نديدند مرگ اندران روزگار ز رنج و ز بدشان نبد آگهى/ميان بسته ديوان به سان رهى به فرمان مردم نهاده دو گوش/ز رامش جهان پر ز آواى نوش چنين تا بر آمد بر اين روزگار/نديدند جز خوبى از كردگار جهان سر به سر گشت او را رهى/نشسته جهاندار با فرّهى يكايک به تخت مهى بنگريد/به گيتى جز از خويشتن را نديد منى كرد آن شاه يزدان‌شناس/ز يزدان بپيچيد و شد ناسپاس گرانمايگان را ز لشکر بخواند/چه مايه سخن پيش ايشان براند چنين گفت با سالخورده مهان/كه جز خويشتن را ندانم جهان هنر در جهان از من آمد پديد/چو من نامور تخت شاهى نديد جهان را به خوبى من آراستم/چنان است گيتى كجا خواستم خور و خواب و آرامتان از من است/همان كوشش و كامتان از من است بزرگى و ديهيم شاهى مراست/كه گويد كه جز من كسى پادشاست همه موبدان سر فگنده نگون/چرا كس نيارست گفتن نه چون چو اين گفته شد فرّ يزدان از اوى/بگشت و جهان شد پر از گفت‌گوى منى چون بپيوست با كردگار/شكست اندر آورد و برگشت كار چه گفت آن سخن‌گوى با فرّ و هوش/چو خسرو شوى بندگى را بكوش به يزدان هر آن كس كه شد ناسپاس/به دلش اندر آيد ز هر سو هراس به جمشيد بر تيره‌گون گشت روز/همى كاست آن فرّ گيتى فروز

بخش ۱۹ - طهمورث

Saison 4 · Épisode 1

samedi 8 janvier 2022 • Durée 07:34

پسر بد مر او را يكى هوشمند/گرانمايه طهمورث ديو بند

بيامد به تخت پدر بر نشست/به شاهى كمر بر ميان بر ببست

همه موبدان را ز لشكر بخواند/به خوبى چه مايه سخن‌ها براند

چنين گفت كامروز تخت و كلاه/مرا زيبد اين تاج و گنج و سپاه

جهان از بدی‌ها بشويم به راى/پس آنگه كنم درگهى گرد پاى

ز هر جاى كوته كنم دست ديو/كه من بود خواهم جهان را خديو

هر آن چيز كاندر جهان سودمند/كنم آشكارا گشايم ز بند

پس از پشت ميش و بره پشم و موى/بريد و به رشتن نهادند روى

به كوشش از او كرد پوشش به راى/به گستردنى بد هم او رهنماى

ز پويندگان هر چه بد تيز رو/خورش كردشان سبزه و كاه و جو

رمنده ددان را همه بنگريد/سيه گوش و يوز از ميان برگزيد

به چاره بياوردش از دشت و كوه/به بند آمدند آن كه بد زان گروه

ز مرغان مر آن را كه بد نيک تاز/چو باز و چو شاهين گردن فراز

بياورد و آموختن‌شان گرفت/جهانى بدو مانده اندر شگفت

چو اين كرده شد ماكيان و خروس/كجا بر خروشد گه زخم كوس

بياورد و يک‌سر به مردم كشيد/نهفته همه سودمندش گزيد

بفرمودشان تا نوازند گرم/نخوانندشان جز به آواز نرم

چنين گفت كاين را ستايش كنيد/جهان آفرين را نيايش كنيد

كه او دادمان بر ددان دستگاه/ستايش مر او را كه بنمود راه

مر او را يكى پاک دستور بود/كه رايش ز كردار بد دور بود

خنيده به هر جاى شهرسپ نام/نزد جز به نيكى به هر جاى گام

همه روز بسته ز خوردن دو لب/به پيش جهاندار بر پاى شب

چنان بر دل هر كسى بود دوست/نماز شب و روزه آيين اوست

سر مايه بُد اختر شاه را/در بسته بد جان بدخواه را

بخش ۱۸ - هوشنگ (بخش ۳)

jeudi 30 décembre 2021 • Durée 02:31

چو بشناخت آهنگرى پيشه كرد/از آهنگرى ارّه و تيشه كرد

چو اين كرده شد چاره‌ی آب ساخت/ز دريای‌ها رودها را بتاخت

به جوى و به رود آب‌ها راه كرد/به فرخندگى رنج كوتاه كرد

چراگاه مردم بدان بر فزود/پراگند پس تخم و كشت و درود

برنجيد پس هر كسى نان خويش/بورزيد و بشناخت سامان خويش

بدان ايزدى جاه و فرّ كيان/ز نخچير گور و گوزن ژيان

جدا كرد گاو و خر و گوسفند/به ورز آوريد آنچه بُد سودمند

ز پويندگان هر چه مويش نكوست/بكشت و به سرشان بر آهيخت پوست

چو روباه و قاقم چو سنجاب نرم/چهارم سمورست كش موى گرم

بر اين گونه از چرم پويندگان/ بپوشيد بالاى گويندگان

برنجيد و گسترد و خورد و سپرد/برفت و به جز نام نيكى نبرد

بسى رنج برد اندر آن روزگار/به افسون و انديشه‌ی بى‌شمار

چو پيش آمدش روزگار بهى/از او مردرى ماند تخت مهى

زمانه ندادش زمانى درنگ/شد آن هوش هوشنگ با فرّ و سنگ

نپيوست خواهد جهان با تو مهر/نه نيز آشكارا نمايدت چهر

Lire plusRéduire

بخش ۱۷ - هوشنگ (بخش ۲ - بنیاد نهادن جشن سده)

Saison 3 · Épisode 2

jeudi 30 décembre 2021 • Durée 02:33

يكى روز شاه جهان سوى كوه/گذر كرد با چند كس هم‌گروه پديد آمد از دور چيزى دراز/سيه رنگ و تيره تن و تيز تاز دو چشم از بر سر چو دو چشمه خون/ز دود دهانش جهان تيره‌گون نگه كرد هوشنگ با هوش و سنگ/گرفتش يكى سنگ و شد تيز چنگ به زور كيانى رهانيد دست/جهان‌سوز مار از جهان‌جوى جست بر آمد به سنگ گران سنگ خرد/همان و همين سنگ بشكست گرد فروغى پديد آمد از هر دو سنگ/دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ نشد مار كشته وليكن ز راز/از اين طبع سنگ آتش آمد فراز جهاندار پيش جهان آفرين/نيايش همى كرد و خواند آفرين كه او را فروغى چنين هديه داد/همين آتش آنگاه قبله نهاد بگفتا فروغی است اين ايزدى/پرستيد بايد اگر بخردى شب آمد بر افروخت آتش چو كوه/همان شاه در گرد او با گروه يكى جشن كرد آن شب و باده خْورد/سده نام آن جشن فرخنده كرد ز هوشنگ ماند اين سده يادگار/بسى باد چون او دگر شهريار كز آباد كردن جهان شاد كرد/جهانى به نيكى از او ياد كرد

Lire plusRéduire

بخش ۱۶ - هوشنگ (بخش ۱)

Saison 3 · Épisode 1

jeudi 30 décembre 2021 • Durée 01:26

جهاندار هوشنگ با راى و داد/به جاى نيا تاج بر سر نهاد

بگشت از برش چرخ سالى چهل/پر از هوش مغز و پر از راى دل

چو بنشست بر جايگاه مهى/چنين گفت بر تخت شاهنشهى

كه بر هفت كشور منم پادشا/جهاندار پيروز و فرمانروا

به فرمان يزدان پيروزگر/به داد و دهش تنگ بستم كمر

و زان پس جهان يک‌سر آباد كرد/همه روى گيتى پر از داد كرد

نخستين يكى گوهر آمد به چنگ/به آتش ز آهن جدا كرد سنگ

سر مايه كرد آهن آبگون/كز آن سنگ خارا كشيدش برون

Lire plusRéduire

بخش ۱۵ - کیومرث (بخش ۳ - کشته شدن دیو سیاه به دست هوشنگ)

Saison 2 · Épisode 3

dimanche 19 décembre 2021 • Durée 02:45

خجسته سيامک يكى پور داشت/كه نزد نيا جاه دستور داشت

گرانمايه را نام هوشنگ بود/تو گفتى همه هوش و فرهنگ بود

به نزد نيا يادگار پدر/نيا پروريده مر او را به بر

نيايش به جاى پسر داشتى/جز او بر كسى چشم نگماشتى

چو بنهاد دل كينه و جنگ را/بخواند آن گرانمايه هوشنگ را

همه گفتنی‌ها بدو باز گفت/همه رازها برگشاد از نهفت

كه من لشكرى كرد خواهم همى/خروشى برآورد خواهم همى

تو را بود بايد همى پيش رو/كه من رفتنی‌ام تو سالار نو

پرى و پلنگ انجمن كرد و شير/ز درّندگان گرگ و ببر دلير

سپاهى دد و دام و مرغ و پرى/سپهدار پر كين و كنداورى

پس پشت لشكر كيومرث شاه/نبيره به پيش اندرون با سپاه

بيامد سيه ديو با ترس و باک/همى بآسمان بر پراگند خاک

ز هرّاى درندگان چنگ ديو/شده سست از خشم كيهان خديو

به هم بر شكستند هر دو گروه/شدند از دد و دام ديوان ستوه

بيازيد هوشنگ چون شير چنگ/جهان كرد بر ديو نستوه تنگ

كشيدش سراپاى يک سر دوال/سپهبد بُريد آن سر بی‌همال

به پاى اندر افگند و بسپرد خوار/دريده بر او چرم و برگشته كار

چو آمد مر آن كينه را خواستار/سر آمد كيومرث را روزگار

برفت و جهان مردرى ماند از اوى/نگر تا كه را نزد او آبروى

جهان فريبنده را گرد كرد/ره سود بنمود و خود مايه خْوَرد

جهان سر به سر چو فسانست و بس/نماند بد و نيک بر هيچ كس

Lire plusRéduire

Podcasts Similaires Basées sur le Contenu

Découvrez des podcasts liées à شاهنامه‌ی فردوسی، با خوانش شادروان اسماعیل قادرپناه. Explorez des podcasts avec des thèmes, sujets, et formats similaires. Ces similarités sont calculées grâce à des données tangibles, pas d'extrapolations !

Il n'y a pas de contenu associé à ce podcast.

À propos Méthodologie Contact Me soutenir Politique de confidentialité Mentions légales

شاهنامه‌ی فردوسی، با خوانش شادروان اسماعیل قادرپناه – Détails, épisodes et analyse

Détails du podcast

Classements récents

Apple Podcasts

Spotify

Liens partagés entre épisodes et podcasts

Qualité et score du flux RSS

Historique des publications

Derniers épisodes publiés

Podcasts et contenus similaires

Podcasts Similaires Basées sur le Contenu

Podcasts Similaires Basées sur le Contenu

Apple Podcasts

Spotify