Płytkast – Détails, épisodes et analyse

Autorka kilku radiowych hitów czy artystka, która brała udział w kilku muzycznych rewolucjach z rzędu? Why not both? Neneh Cherry miała to szczęście, że za sprawą wrodzonej charyzmy, przysposobionych koneksji i doskonałego gustu raz za razem potrafiła się odnaleźć na artystycznym zapleczu punku (The Slits), post-punku (Rip, Rig + Panic), raczkującego trip-hopu (Wild Bunch) i w końcu nagrała swoje opus, nieśmiertelny hymn trendsetterstwa. My też w gruncie rzeczy uważamy, że "looking good's a state of mind" (wystarczy na nas spojrzeć), dlatego ze stosownym samozadowoleniem przystąpiliśmy do rozbioru na czynniki tej właśnie piosenki.

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afro Godzina: https://www.facebook.com/afrogodzina

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Pouczająca anegdota o artyście: kiedy był już na łożu śmierci, przywołał on do siebie syna swego i powiada mu: "Jordan, kiedy to już się stanie i będziecie sprzątać dom, chcę żebyś ty, właśnie ty, zajął się kolekcją porno". Syn dobrze znał ojca, w pamięci miał wszystkie jego ekscesy, jego uzależnienie, przemoc, wszystko, nie dziwił się więc aż tak bardzo. A że relacja ich była turbulentna, dyplomatycznie mówiąc, ale też jakoś jednak mimo wszystko bliska, czuła, być może toksyczna i może w tym właśnie rzecz, syn ze zrozumieniem podjął się zadania. I dopiero gdy ojciec był już odszedł i jemu przyszło owo zadanie faktycznie wykonać, zrozumiał swój błąd. Otóż ojcu-artyście nie chodziło o JEGO kolekcję porno. Chodziło o kolekcję Z NIM.

Taką to sceną rozpoczyna się jedna z biograficznych książek poświęconych burzliwemu, przerażającemu życiu Warrena Zevona, tak, tego sympatycznego facecika, którego większość ludzi, jeśli w ogóle zna, to z równie sympatycznego przeboju o wilkołakach w Londynie (AAAA-UUUUUU!). I jest to niewątpliwy błąd percepcyjny, bowiem nie ma nic sympatycznego ani w panu Zevonie, ani w jego flagowym, nieprzebojowym utworze, który niczym katedra - zbudowana na cudzej krzywdzie, nie łudźmy się - góruje nad krajobrazem całej muzyki kalifornijskiej, a więc być może w pewnym sensie całej muzyki amerykańskiej w ogóle. Oto wyrzyg, oto lament, oto skarga składana pod własnym adresem, której trybunał nigdy nie rozpatrzy, bo leży w rowie najebany i może w szoku jest. Panie i panowie - odcinek Samplera, o który nikt nie prosił i którego nikt nie potrzebował: Warren Zevon, "Desperados Under The Eaves".

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W 22. odcinku Płytkastu spotykamy się z jedną z najbarwniejszych i niejednoznacznych postaci muzyki ostatnich kilkunastu lat. Kiedy Tyler Okonma wchodził na wielką scenę w 2011 roku albumem "Goblin", był artystą co najmniej kontrowersyjnym, budzącym w części odbiorców oburzenie, a w innych przerażenie. Ledwie osiem lat później zaproponował bodaj pierwszą tak jawnie nieheteronormatywną płytę w historii mainstreamowego hip-hopu, bo tak chyba należy traktować album, który zgarnął "jedynkę" Billboardu, otrzymał Grammy i w którego tworzeniu brali udział m.in. Kanye West, Pharrell Williams czy Solange Knowles. Jednak "Igor" to o wiele więcej niż jego budząca wielkie emocje warstwa narracyjna - to również fantastycznie wysmakowany zestaw pod względem kompozycyjnym i aranżacyjnym. Czego staraliśmy się dowieść.

00:31:30 Igor's Theme

00:47:00 Earfquake

01:03:30 I Think

01:19:50 Running out of Time

01:32:50 New Magic Wand

01:44:00 A Boy Is a Gun

01:53:30 Puppet

02:03:40 What's Good

02:16:20 Gone, Gone / Thank You

02:31:10 I Don't Love You Anymore

02:38:15 Are We Still Friends?

------------

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

W chwili kiedy publikujemy niniejszy odcinek Płytkastu, Taylor Swift jest największą popową gwiazdą na świecie, nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Zniknęły finalnie, gdy pod koniec 2023 roku 34-latka otrzymała tytuł Osoby Roku wg magazynu "Time", pieczętując rok pełen rekordów. Było to w dużej mierze efektem nowego wydania jej przełomowego albumu "1989", który w 2014 roku postawił bardzo mocny stempel na muzyce pop, a w 2023 - w edycji "Taylor's Version" - otworzył kolejną generację słuchaczek i słuchaczy na uniwersalny storytelling i songwriting Swift. Czy jednak muzyczna i tekstowa zawartość tego albumu - w dużej mierze zainspirowanego nie tyle latami 80., co "ejtisowym", alternatywnym popem początku lat 10. - uzasadnia jego wzniosły status? Czy piosenki Taylor Swift są tak dobre i interesujące, jak wskazywałaby ich oszałamiająca popularność? Wreszcie ile utworów podczas jednej sesji nagraniowej można poświęcić przelotnej relacji z Harrym Stylesem? Mamy nadzieję, że udało nam się choć częściowo odpowiedzieć na te frapujące pytania, a tym razem pomogła nam w tym gościni odcinka, Marta Szumna-Mitek - poetka, autorka zbioru "Nagrody pocieszenia" i najlepsza swiftolożka, jaką znamy.

00:23:00 Welcome to New York

00:39:10 Blank Space

00:48:50 Style

01:00:45 Out of the Woods

01:11:50 All You Had to Do Was Stay

01:20:20 Shake It Off

01:33:30 I Wish You Would

01:39:00 Bad Blood

01:51:20 Wildest Dreams

02:00:40 How You Get the Girl

02:09:20 This Love

02:15:10 I Know Places

02:21:50 Clean

02:33:30 Bonus Tracks + Songs "From the Vault"

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski https://www.facebook.com/ambrozewski

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic |

https://www.instagram.com/afrojax_afrokolektyw

Marta: https://www.instagram.com/mitkowo

To już dwudziesty odcinek Płytkastu, ale dopiero po raz pierwszy docieramy w naszym projekcie do Australii. To tam w latach "zerowych" Kevin Parker powołał do życia Tame Impala, fascynując się głównie vintage'owym rockiem spod znaku Cream, The Beatles czy Fleetwood Mac. Po wydaniu dwóch świetnie przyjętych albumów Parker wykonał jednak nieoczekiwany skręt w stronę brzmień syntezatorowych, programowanych i szeroko rozumianej elektroniki. Efektem był materiał, które nie tylko odmienił oblicze produkcji muzycznej na kolejne lata, ale też wyniósł Tame Impala - na tym etapie już stricte jednoosobowy projekt - do roli globalnej marki rozdającej karty w mainstreamie. Paradoksem jest, że uczynił to za pomocą piosenek najbardziej osobistych w karierze, napisanych pod wpływem zakończonego właśnie związku.

Do Kuby i Michała w tym odcinku Płytkastu dołączył Maciek Buchwald - reżyser filmowy, twórca teledysków, standuper, improwizator i... wielki entuzjasta omawianego albumu.

00:27:30 Let It Happen

00:44:45 Nangs

00:53:00 The Moment

01:00:45 Yes I'm Changing

01:11:10 Eventually

01:21:50 Gossip

01:26:05 The Less I Know the Better

01:38:00 Past Life

01:45:10 Disciples

01:50:25 Cause I'm a Man

01:57:45 Reality in Motion

02:04:55 Love/Paranoia

02:09:45 New Person, Same Old Mistakes

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast | https://www.instagram.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic | https://www.instagram.com/afrojax_afrokolektyw

W dziewiętnastym Płytkaście spełniamy marzenie Michała i odwiedzamy Londyn, by zagrać odrobinę funku. To właśnie w stolicy Zjednoczonego Królestwa na początku lat 90. powstała formacja Jamiroquai, dowodzona przez charyzmatycznego, barwnego frontmana Jay Kaya. Na swoim drugim albumie z 1994 roku zespół znacząco i kreatywnie rozwinął formułę revivalu czarnej muzyki lat 70., przyświecającą im na rok wcześniejszym debiucie. Na "Space Cowboy" pałeczkę w dużej mierze przejął klawiszowiec Toby Smith, reżyser muzycznej części tego krążka. Efektem była eklektyczna mieszanka wpływów - od Jamesa Browna i Steviego Wondera, poprzez Herbiego Hancocka i Parliament, po Sister Sledge i Michaela Jacksona - z której wyłaniała się jednak muzyka nowoczesna, a nawet częściowo antycypująca późniejsze zjawiska (jak neo-soul). Choć krytycy często kręcili nosem na poczynania Jamiroquai, to muzycy i spora część "zwykłych zjadaczy chleba" pokochała ten band. Dlaczego? Staramy się to rozwikłać w tym odcinku.

00:29:30 Just Another Story

00:52:30 Stillness in Time

01:04:00 Half the Man

01:12:20 Light Years

01:21:45 Manifest Destiny

01:32:00 GOŚCINI: WERONIKA WASIOTA

01:43:30 The Kids

01:52:30 Mr. Moon

02:01:25 Scam

02:09:00 Journey to Arnhemland

02:16:10 Morning Glory

02:28:10 Space Cowboy

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

W osiemnastym odcinku Płytkastu sięgamy po ikoniczny klasyk postpunku, debiutancki album kwartetu z Manchesteru, który pozostawił niezmywalny ślad na wielu gałęziach popkultury: od samej muzyki, przez film, po branżę odzieżową (w końcu legendarna okładka projektu Petera Saville'a jest jednym z najczęściej reprodukowanych muzycznych wzorów). Joy Division ujawnili nowy dla muzyki rockowej rodzaj wrażliwości, który okazał się bardzo potrzebny nie tylko ówczesnemu, ale też kolejnym pokoleniom nastolatków. A za sprawą producenta Martina Hannetta, podarowali światu niespotykany wcześniej sound design, który na zawsze zmienił krajobraz muzyki alternatywnej. O tym wszystkim - między innymi - rozmawiamy, przechodząc przez kolekcję 10 piosenek składających się na "Unknown Pleasures".

W tym odcinku wsparł nas redaktor Paweł Sajewicz, który zastąpił nieobecnego tym razem, stałego członka załogi Płytkastu, Borysa Dejnarowicza. Gościem odcinka jest natomiast Jan Laskowski, autor audycji "Sunday Soul Cellar" w Radiu Kampus, który wychowywał się w Anglii lat 60. i 70. Jan podzielił się z nami swoją niecodzienną historią związaną z tematem podcastu.

00:33:10 Disorder

00:54:00 Day of the Lords

01:03:35 Candidate

01:12:50 Insight

01:21:30 New Dawn Fades

01:31:45 GOŚĆ: JAN LASKOWSKI

01:42:00 She's Lost Control

02:54:30 Shadowplay

02:02:55 Wilderness

02:08:35 Interzone

02:17:30 I Remember Nothing

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Paweł Sajewicz: https://www.facebook.com/sajewiczpawel

Jan Laskowski / Sunday Soul Cellar: https://www.facebook.com/radiokampusfunknsoul

W siedemnastym odcinku, który jednocześnie jest drugim "urodzinowym", za sprawą Borysa odbywamy prawdziwą muzyczną podróż śladami angielsko-francuskiego Stereolab, które swój piąty album "Dots and Loops" stworzyło w Chicago i Düsseldorfie, wplatając w to dodatkowo inspiracje brazylijskie. To longplay, który ostatecznie pieczętuje przemianę tej formacji z rockowego, napędzanego motorycznym pulsem bandu w studyjny, eklektyczny, cyfrowy projekt. Mając u boku z jednej strony Johna McEntire'a z Tortoise, a z drugiej - członków niemieckiego Mouse on Mars, w 1997 roku Tim Gane i Laetitia Sadier mogli zaproponować muzykę innowacyjną zarówno na polu produkcyjnym, jak i konceptualnym. Utwory z "Dots and Loops" często zawierają po kilka płaszczyzn interpretacji, w pewnym sensie można o nich rozprawiać bez końca, dlatego prawdopodobnie jest to najdłuższy z dotychczasowych Płytkastów. Tym bardziej, że obszernymi wypowiedziami odcinek wzbogacili goście: dziennikarz Bartek Chaciński (Polityka, blog Polifonia) i artystka Małgorzata Penkalla (Enchanted Hunters, Róża).

00:32:45 GOŚĆ: BARTEK CHACIŃSKI

00:47:00 Brakhage

01:05:40 Miss Modular

01:27:30 The Flower Called Nowhere

01:39:01 Diagonals

01:48:45 Prisoner of Mars

01:54:25 Rainbo Conversation

02:04:55 Refractions in the Plastic Pulse

02:18:25 Parsec

02:26:55 Ticker-Tape of the Unconscious

02:39:30 GOŚCINI: MAŁGORZATA PENKALLA

03:04:10 Contronatura

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Polifonia: https://polifonia.blog.polityka.pl/

Enchanted Hunters: https://www.facebook.com/EnchantedHunters/

Róża: https://www.facebook.com/rozamuzyka

W szesnastym Płytkaście docieramy do angielskiego Swindon, skąd pochodzi kwartet XTC - jeden z kilku wykonawców, którzy tak mocno łączą ze sobą trójkę prowadzących nasz podcast. Z przepastnej dyskografii zespołu padło na album numer cztery - popis siły żywego, koncertowego grania, a zarazem zestaw bardzo precyzyjnych i nieprzypadkowych kompozycji. Muskularne i głośne "Black Sea" ukazuje XTC jako jedną z flagowych załóg new wave, obok Talking Heads czy The Police, z którymi zresztą toczyli coś na kształt korespondencyjnej rywalizacji na tym etapie. Jednocześnie muzyka z "Black Sea" wchodzi też w dialog z tradycją lat 60., jak The Beatles czy The Kinks, ale i antycypuje twórczość kilku kolejnych pokoleń gitarowych bandów z Wysp, by wspomnieć tylko Blur (90s) czy The Futureheads (00s). Co w tym piekielnie równym zestawie się wyróżnia in plus, a co in minus? Na czym polegają tajemnice songwritingu Andy'ego Partridge'a i Colina Mouldinga? I czy brzmienie gitar może mieć brązowy kolor? O tym między innymi dyskutowaliśmy w tym odcinku.

A naszym gościem tym razem jest Łukasz Konatowicz, były recenzent serwisu Porcys, a obecnie autor audycji "Wyszukane Piosenki" w Off Radiu Kraków i podcastu Pop Aktualnie.

00:47:00 Respectable Street

01:00:10 Generals and Majors

01:09:20 Living Through Another Cuba

01:19:30 Love at First Sight

01:33:20 Rocket from a Bottle

01:42:00 No Language in Our Lungs

01:55:20 GOŚĆ: ŁUKASZ KONATOWICZ

02:11:20 Towers of London

02:22:25 Paper and Iron (Notes and Coins)

02:29:15 Burning with Optimism's Flames

02:38:15 Sgt. Rock (Is Going to Help Me)

02:47:15 Travels in Nihilon

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Wyszukane Piosenki: https://www.facebook.com/WyszukanePiosenki/

W piętnastym odcinku Płytkastu bierzemy na warsztat jedną z najgłośniejszych płyt późnych lat 90. - debiutancki i zarazem jedyny krążek Panny Lauryn Hill. Wszechstronnie utalentowana (śpiewanie, rap, kompozycje, teksty, o aktorstwie nie wspominając), zaledwie 23-letnia artystka postawiła w 1998 roku wszystko na jedną kartę, porzucając karierę u boku Wyclefa i Prasa w Fugees, i idąc "na swoje". "The Miseducation..." jest owocem jej całkowicie autonomicznej, autorskiej wizji; jej manifestem niezależności i bardzo ważnym - wtedy i dziś - statementem w dyskusji o roli kobiety we współczesnym świecie. Wypełniony eklektyczną mozaiką "czarnych" gatunków album nie tylko wywarł wpływ na kolejne pokolenia artystek (by wymienić tylko takie sławy, jak Alicia Keys, Rihanna, Amy Winehouse czy Adele), ale i zyskał powszechne uznanie krytyków, rosnące wraz z upływem lat - wszak w 2022 roku Pitchfork uplasował "The Miseducation" na 2. miejscu swojej listy najlepszych płyt lat 90. Co my na to wszystko? Posłuchajcie sami.

W odcinku gościmy raperkę i wokalistkę Lilu, która podzieliła się z nami swoimi wspomnieniami i emocjami związanymi z omawianą płytą. Dziękujemy!

00:28:40 Intro / Lost Ones

00:36:00 Ex-Factor

00:47:15 To Zion (feat. Carlos Santana)

00:55:35 Doo Wop (That Thing)

01:04:00 Superstar

01:10:20 Final Hour

01:18:30 GOŚĆ: LILU

01:24:25 When It Hurts So Bad

01:29:50 I Used To Love Him (feat. Mary J. Blige)

01:36:15 Forgive Them Father

01:40:30 Every Ghetto, Every City

01:47:00 Nothing Even Matters

01:53:35 Everything Is Everything

02:01:30 The Miseducation of Lauryn Hill

02:06:30 Can't Take My Eyes Off You / Tell Him

------------

Grafika: Jacek Ambrożewski (https://www.facebook.com/ambrozewski)

Nasze profile w social mediach:

Płytkast: https://www.facebook.com/plytkast

Ambrocore (Kuba): https://www.facebook.com/ambrocore | https://www.instagram.com/ambrocore/

Substance Only (Borys): https://www.facebook.com/substanceonly | https://www.instagram.com/substanceonly

Muzyczny blog Glebogryzarki ztj. Afrojax (Michał): https://www.facebook.com/glebogryzarkamusic

Lilu: https://www.facebook.com/profile.php?id=100091035403127