PAULINES – Détails, épisodes et analyse

Walking with the Saints Podcast | Feast of Saint Arsenius, the Great, Patron Saints of Jesuits and Franciscan | July 19

I have always something to repent after having talked, but have never been sorry for having been silent.” These words came from St. Arsenius of Rome, who was known to be always quiet and prayerful. He was a Roman tutor who became a hermit in Egypt and his teachings influenced greatly the development of asceticism and the contemplative life. Arsenius was born in Rome to a noble family in 350. After the death of his parents, his sister entered the cloister and he, after distributing all their property to the poor, was recommended by the pope to be the tutor of the two sons of Emperor Theodosius I, of Constantinople since he knew Greek literature, was wise, and righteous. Arriving at the Emperor’s palace, he was introduced to a life of extravagance and luxury, but he was never happy about it. While praying one day, he said: “O God, teach me how to be saved.” And God’s answer was in the Gospel he was then reading. Seeking for eternal salvation, he left Constantinople and went to the desert to become a monk. When he presented himself to the father of the monks, he was put under the care of St. John the Dwarf. St. John treated him with indifference and seeming aversion, to test him, but he did not react negatively. Instead he remained humble and quiet, so he was accepted at once. Arsenius desired for greater solitude. St. John allowed him to live in a hidden cave in the desert. He never visited his friends nor was available to receive visitors. He requested his disciples to entertain whoever wanted to see him. He only met other people when he attended spiritual conferences. Asked why he avoided company, he answered: “God knows how dearly I love you all; but I cannot be both with God and with men at the same time; nor can I think of leaving God to converse with men.” In 434 the tribesmen from Libya raided the monasteries and hermitages and Arsenius was forced to go to Troe and spent some time in the island of Canopus. He spent the next fifteen years wandering in the wilderness. He was always prayerful and did not allow his work to diminish his time for prayer. When his former pupil became the Roman Emperor, he wanted to employ Arsenius, but they could not find him.  After a long search, they found him, but he refused to return to the court and did not accept any work, not even to distribute the alms for the poor and the neighboring monasteries. Arsenius loved poverty. He refused the rich legacy his relative gave to him. He was also inclined to shed tears in reparation for the life he had before becoming a monk so that when he was already old his eyelashes were worn out. As he was dying he was also in great tears but he died in great peace, full of faith in the year 445 at the age of 95.

Today, two of his important writings are still extant: a guideline for monastic life, and a commentary on the Gospel of Luke. There is also a compilation of many spiritual sayings attributed to him. His contemporaries admired him greatly and surnamed him THE GREAT.       Virtue: piety, humility, detachment, temperance, charity, commitment, perseverance and patience.

Prayer: “St. Arsenius, help us to shun the riches of the world and love God above al things.”

Mabuting Balita l Mayo 31, 2024 – Biyernes

Ikawalong Linggo ng Karaniwang Panahon

Ebanghelyo: Lucas 1,39-56

Nagmamadaling naglakbay si Maria papunta sa isang bayan sa mataas na lupain ng Juda. Pumasok siya roon sa bahay ni Zacarias at binati si Elizabeth. Nang marinig ni Elizabeth ang bati ni Maria, sumikad ang sanggol sa sinapupunan niya, at napuspos ng Espiritu Santo si Elizabeth at malakas siyang sumigaw at sinabi: “Lubos kang pinagpala sa mga kababaihan. Pinagpala rin ang bunga ng iyong sinapupunan! Sino nga ba naman ako’t naparito sa akin ang ina ng aking Panginoon? Nang umabot sa aking pandinig ang iyong pagbati, sumikad sa tuwa ang sanggol sa aking sinapupunan! Pinagpapala ang naniniwalang magaganap ang mga sinasabi sa kanya ng Panginoon.” At sinabi ni Maria: “Dinadakila ng aking kaluluwa ang Panginoon at nagagalak ang aking espiritu sa Diyos na aking Tagapagligtas dahil isinaalang-alang niya ang balewalang utusan niya, at mula ngayon, ituturing akong mapalad ng lahat ng salinlahi. Dakila nga ang ginawa sa akin ng Makapangyarihan, banal ang kanyang Pangalan. Patuloy ang kanyang awa sa mga sali’t-salinlahi para sa mga may pitagan sa kanya. Ipinakita niya ang lakas ng kanyang bisig, ipinagtabuyan ang mga taong may mapagmataas na balak. “Pinatalsik niya sa luklukan ang mga makapangyarihan, itinampok naman ang mga balewala. Binusog niya ng mabubuting bagay ang mga nagugutom at itinaboy naming walang-wala ang mayayaman. Nilingap niya ang Israel na kanyang lingkod, inalala ang kanyang awa ayon sa ipinangako niya sa ating mga ninuno, kay Abraham at sa kanyang angkan magpakailanman.” Mga tatlong buwang nanatili si Mariang kasama ni Elizabeth at saka nagbalik sa kanyang bahay.

Pagninilay:

Sa pagmamadali kong umuwi, nakalimutan ko ang pangako ko sa aking pamangkin. Pagdating sa bahay ng aking kapatid, patakbong yumakap ang pamangkin ko at tuwang-tuwang nagtanong – “Uncle, where is my donut?” Naku, halos matunaw ako sa hiya dahil wala akong dalang donut. Sabi ko na lang sorry at bukas ko na lang bibilhin kasi nalimutan ni uncle. Laking gulat ko nang ngumiti ang aking pamangkin at niyakap akong muli, sabay sabing, “It’s OK uncle. But tomorrow it’s already 2 boxes”.  Mga kapanalig, sa Mabuting balita ngayon, nagmamadali si Maria upang dalawin si Elisabet na kanyang pinsan. Nagmamadali sapagkat dala-dala niya ang Mabuting Balita sa kanyang sinapupunan. Hindi niya ito makakalimutan sapagkat napakalaki at kagila-gilalas ito, na tiyak na ikamamangha ni Elisabet, na nakaranas din ng himala sa kanyang pagdadalang-tao. Pareho ang dumalaw at dinadalaw na may pasalubong sa bawat isa. Pareho nilang tangan sa kanilang puso at sinapupunan ang Mabuting Balita, at ang tinig na maghahanda ng daan para sa Mabuting Balita. Parehong nanalig sa kapangyarihan ng Diyos at naging bahagi sa plano ng kaligtasan ng sanlibutan, ang magpinsan. Sa kanilang pakiki-isa at pagtugon sa Diyos nasimulan ang daan sa pangakong kaligtasan. Kapanalig, Paanyaya ito sa atin na makiisa at magmadali rin sa pagbabahagi ng Mabuting balita sa ating kapwa, na naghihintay marinig ang tinig at plano ng Diyos sa buhay nila. Nawa’y huwag nating malimutan ang tunay at nakasasabik na pasalubong para sa kanyang bayan – ang wagas na pagmamahal at walang hanggang awa at biyaya ng Diyos. Amen.

Mabuting Balita l Mayo 23, 2024 – Huwebes

Ikapitong Linggo ng Karaniwang Panahon

Ebanghelyo: MARCOS 14:22-25

Habang sila ay kumakain kinuha niya ang tinapay at matapos mag puri sa Diyos ipinaghatihati niya yon at ibinigay sa kanyang mga alagad habang sinasabi : “Kunin ninyo ito and aking katawan”, pagkatapos ay kinuha niya ang kalis, nagpasalamat siya at ibinigay sa kanila at uminom ang lahat at sinabi niya sa kanila “ Ito ang aking dugo, ang dugo ng bagong tipan na ibinubuhos para sa marami. Sinasabi ko rin sa inyo hindi na ako iinum pa ng galing sa ubas hanggang sa araw na inumin ko ang bagong alak sa kaharian ng Diyos”. At pagkaawit ng mga salmo, pumunta sila sa bundok ng mga olivo.

Pagninilay:

Ang buwan ng Mayo ang may pinakamaraming fiesta dito sa ating bansa. Siyempre, hindi kumpleto ang fiesta kung walang handaan. Ito’y patunay na mahilig tayo sa pagkain. Ano mang okasyon, hindi talaga mawawala sa atin ang kainan. Indeed, food is life. Hindi tayo mabubuhay kung di tayo kakain. Pagkain ang nagbibigay sa atin ng lakas sa pang araw-araw nating pamumuhay. Kaya naman ginamit ng ating Panginoong Hesukristo ang pagkahilig natin sa pagkain upang makapasok siya hindi lang sa espiritwal na aspeto ng ating buhay, kundi pati na rin sa literal nating katawan. Ginamit niya ang tinapay upang maging TUNAY niyang presensya at HINDI SIMBOLO lamang. Narinig natin sa Mabuting Balita na dumampot ng tinapay si Hesus, at matapos magpasalamat sa Diyos ay kanyang pinaghati-hati iyon at ibinigay sa mga alagad: “Kunin ninyo; ito ang aking katawan.” Ibinigay ng Panginoong Hesukristo ang Eukaristiya sa atin bilang patunay na hindi niya tayo iniwan. Nasa Eukaristiya ang tunay na presensya ng ating Panginoong Hesukristo. Gusto tayong makasama ng ating Panginoon hindi lang sa espiritwal na aspeto, kundi gusto niya tayong makasama nang litera. Mga kapanalig, tuwing tinatanggap natin ang Panginoong Hesukristo sa Eukaristiya, hindi lang laman at dugo ang tinatanggap o kinakain natin. Kasama sa kinakain natin ang persona ng ating Panginoong Hesukristo o ang kanyang life style: ang kanyang pagiging maawain, mahabagin, at mapagmahal. Kaya’t inaanyayahan din tayo na gawing Eukaristiya ang buhay natin. Tulad ng nangyayari sa Eukaristiya, hayaan nawa nating maging tinapay ang ating sarili upang makapagbigay buhay -  taken, blessed, broken, and shared.

A Thought A Day | April 9, 2024

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.

#pray #withme #gospel #reflection

#Paulines #DaughtersOfStPaul #GospelPower #aThoughtaDay

For more spiritual nourishment please visit: https://store.paulines.ph/

HELP US MAINTAIN THIS PROGRAM

Send your donations and love offerings to:

G-CASH: 09686313280

METROBANK (Dollar Account)

BRANCH: Skyland Plaza, Makati

ACCOUNT NAME: The Provincial Superior of the Pious Society of the Daughters of St. Paul, Inc.

ACCOUNT NUMBER: 514-2-51400590-1

SWIFT CODE: MBTCPHMM

METROBANK (Peso Account)

BRANCH: Skyland Plaza, Makati

ACCOUNT NAME: The Provincial Superior of the Pious Society of the Daughters of St. Paul, Inc.

ACCOUNT NUMBER: 514-3-51430769-6

SWIFT CODE: MBTCPHMM

BDO (BRANCH: Leveriza-Libertad)

ACCOUNT NAME: The Provincial Superior of the Pious Society of the Daughters of St. Paul, Inc.

ACCOUNT NUMBER: 002620011465

Mabuting Balita l Marso 14, 2023 – Martes

Ikatlong Linggo ng Kuwaresma

EbanghelyoMATEO 18, 21-35

Nagtanong si Pedro: “Panginoon, gaano kadalas ko naman dapat patawarin ang mga pagkukulang ng aking kapatid? Pitong beses ba?” “Sumagot si Jesus: “Tungkol sa Kaharian ng Langit ang istoryang ito. Isang hari ang nagpasyang pagbayarin ng utang and kanyang utusan… Dahil walang maibayad sa kanya ang tao, iniutos ng panginoon na ipagbili siya at maging alipin kasama ng kanyang asawa, mga anak at mga ari-arian bilang bayad-utang.

“At nagpatirapa sa paanan ng hari ang opisyal at sinabi: ‘Bigyan mo pa ako ng panahon, at babayaran kong lahat ang utang ko.’ Naawa sa kanya ang hari at hindi lamang siya pinalaya kundi kinansela pa ang kanyang utang.

“Pagkaalis ng opisyal na ito, nasalubong niya and isa sa kanyang mga kasamahan na may utang naming sandaang barya sa kanya. Sinunggaban niya ito sa leeg at halos sakalin habang sumisigaw ng ‘Bayaran mo utang mo! Nagpatirapa sa paanan niya ang kanyang kasamahan at nagsabi: ‘Bigyan mo pa ako ng panahon, at babayaran kong lahat ang utang ko sa iyo.’ Ngunit tumanggi siya at ipinakulong ito hanggang makabayad ng utang.

“… Ipinatawag naman niya ang opisyal at sinabi: ‘Masamang utusan, pinatawad ko ang lahat ng iyong utang nang makiusap ka sa akin. Hindi ba dapat ay naawa ka rin sa iyong kasamahan gaya ng pagkaawa ko sa iyo?’ Galit na galit ang panginoon kaya ibinigay niya ang kanyang utusan sa mga tagapagpahirap hanggang mabayaran nitong lahat ang utang.”

Idinagdag pa Jesus: “Ganito rin ang gagawin sa inyo ng aking Ama sa Langit kung hindi patatawarin ng bawat isa sa inyo mula sa puso ang kanyang kapatid.”

Pagninilay:

“Magpatawad?  Ha! Isang kabaliwan yan. Lintik lang ang walang ganti. Ano ako Diyos, tao lang ako, di ko kaya magpatawad.”  Yan ang madalas nating sinasabi, kung hindi natin kayang magpatawad. Totoo naman talaga, na bilang tao napakadali lang sabihin ang magpatawad, lalo na kung hindi tayo ang nakaranas ng sakit ng mga taong nanakit sa atin.  Sa ating Mabuting Balita, tinanong ni Pedro ang ating Panginoong Hesukristo kung ilang beses ba tayo dapat magpatawad? Ang tugon ng Panginoon: “Hindi lang makapito kundi pitumpung ulit pa nito.” Mga kapanalig, huwag nating unawain ng literal ang sinabing ito ng Panginoon; o bilangin hanggang sa umabot sa pitumpung ulit ang ating pagpapatawad. Ang ibig sabihin lamang ng ating Panginoong Hesukristo, magpatawad tayo nang walang katapusan.  Totoong mahirap itong gawin, kung aasa lamang tayo sa ating sariling kakayahan; pero posible, sa tulong ng biyaya ng Dios. Alalahanin natin, na walang iniutos ang ating Panginoong Hesukristo na hindi natin kayang gawin. Naniniwala siya na kaya nating magpatawad, dahil nilikha tayong kawangis ng Diyos, na Mapagmahal at Maawain.  Mga kapanalig, huwag nating gawing excuse na tao lamang tayo, kaya mahirap magpatawad. Kundi sabihin nating, tao tayong nilikhang kawangis ng Diyos, kaya may kakayahan tayong magpatawad. Oo, mahirap magpatawad kung aasa lamang tayo sa ating sarili; pero hindi imposible, sa tulong at biyaya ng Diyos.

Fr. Sebastian “Baste” Gadia, SSP / Society of St. Paul

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.

Saan pupunta upang humingi ng tulong sa panahon ng pangangailangang dulot ng  hindi pangkaraniwang aktibidad ng mga demonyo?  | Episode 21 - 40 Tanong at Sagot Tungkol sa Eksorsismo 

Kasama si Fr. Joseph Mendoza, Chief Exorcist - Archdiocese of Lipa 

Author: Iadya Mo Kami at Anak ng Pitong Sala (Paulines Publishing House)  #PaulinesPH #KatekesisEksorsimo 

AVAILABLE ONLINE: 

📲IADYA MO KAMI: https://store.paulines.ph/product/iad... 

📲ANAK NG PITONG SALA: https://store.paulines.ph/product/ana... 

📲IADYA MO KAMI - Lazada: https://www.lazada.com.ph/products/ia... 

📲ANAK NG PITONG SALA - Lazada: https://www.lazada.com.ph/products/an...

Mabuting Balita l Marso 13, 2023 - Lunes

Ikatlong Linggo ng Kuwaresma

Ebanghelyo: Luke 4:24-30

Pagdating ni Hesus sa Nazaret, sinabi niya sa lahat ng nasa sinagoga: “Talagang sinasabi ko: walang propetang katanggap-tanggap sa sarili niyang bayan. Tinitiyak ko sa inyo na maraming biyuda noon sa kapanahunan ni Elias nang sarhan ang Langit sa loob ng tatlo't kalahating taon at nagkaroon ng matinding taggutom sa buong lupain. Gayon pa ma'y hindi ipinadala si Elias sa isa man sa kanila kundi sa biyuda ng Sarepta sa may Sidon. Marami ring may ketong sa Israel sa kapanahunan ni Propeta Eliseo pero wala sa kanilang pinagaling kundi ang Siriong si Naaman.” Napuno ng galit ang lahat sa sinagoga pagkarinig dito, tumindig sila at ipinagtulakan siya sa labas ng bayan. Dinala nila siya sa gilid ng burol na kinakatayuan ng kanilang bayan upang ihulog. Ngunit dumaan siya sa gitna nila at umalis.

Pagninilay:

Tuwing maririnig ko ang Mabuting Balita natin ngayon, naaalala ko ang naging pag-uusap namin ng aming Superior General noong naka-assign pa ako sa Naga City. Nabanggit ko kasi sa kanya na mahirap palang ma-assign sa sariling bayan. Agad siyang dumugtong ng “Ït’s normal because no prophet is accepted in his native land”. Sabi ko sa kanya, “hindi po iyan ang problema ko Mother, kasi tanggap na tangap ako rito. Ang problema ko po, kung paano tatanggihan ang kaliwa’t kanang imbitasyon ng pamilya at mga kaibigan ko, kasi may apostolate ako”. Natawa sya. In my moments of prayer, nasabi ko tuloy sa sarili ko, marahil hindi ako propeta kaya tanggap ako sa sarili kong bayan. Pero sa moments of prayer din ako inaliw ng Panginoon. Mga kapanalig, ang kawalan ng pananampalataya ng mga kababayan ni Jesus, ang nagtulak sa kanya upang balikan ang mga pangyayari noong panahon nina Propeta Elias at Eliseo. Hentil ang nakinabang sa pagpapala ng Diyos at hindi Hudyo, dahil sa kawalan nila ng pananampalataya. Mapalad ako dahil tinanggap at pinagkatiwalaan ako ng aking mga kababayan. Nakakataba ng puso ang tiwala nila sa akin kaya naman buong puso ko ring inalay ang aking sarili sa paglilingkod sa kanila. Higit na lumago ang aking mga kakayahan at tiwala sa sarili, dahil sa kanilang pagmamahal at malaking tiwala sa akin.  Sa loob ng siyam na taong pamamalagi ko sa Archdiocese of Caceres, marami akong natuklasan sa aking sarili at nakayanang gawin, na kahit kelan, hindi ko inakalang magagawa ko. Then, I realized that God’s grace worked perfectly, with my simplicity and faith in HIM. Kapanalig, ikaw, kumusta ang pananampalataya mo sa Diyos? Lumalago rin ba habang naglilingkod ka sa Kanya? O baka nanghihina na, dahil hindi ka lumalapit sa Kanya?

Sr. Lou Ranara, fsp / Daughters of St. Paul

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.

Gaano kadalas kailangang gawin ang eksorsismo? | Episode 20 - 40 Tanong at Sagot Tungkol sa Eksorsismo 

Kasama si Fr. Joseph Mendoza, Chief Exorcist - Archdiocese of Lipa 

Author: Iadya Mo Kami at Anak ng Pitong Sala (Paulines Publishing House)  #PaulinesPH #KatekesisEksorsimo 

AVAILABLE ONLINE: 

📲IADYA MO KAMI: https://store.paulines.ph/product/iad... 

📲ANAK NG PITONG SALA: https://store.paulines.ph/product/ana... 

📲IADYA MO KAMI - Lazada: https://www.lazada.com.ph/products/ia... 

📲ANAK NG PITONG SALA - Lazada: https://www.lazada.com.ph/products/an...