Explorez tous les épisodes du podcast Παραμυθόφωνο

Μια ιστορία εμπνευσμένη από μαρτυρίες και βιώματα ανθρώπων της εποχής του 1940. Μέσα από την πορεία ενός ζευγαριού, από τις τελευταίες στιγμές της ειρήνης μέχρι τον πόλεμο, την κατοχή και την απελευθέρωση, ξεδιπλώνεται η ζωή εκείνων που έφυγαν για το μέτωπο και εκείνων που έμειναν πίσω να περιμένουν. Οι αποχωρισμοί, τα γράμματα, η αγωνία μιας μάνας και η προσμονή μιας αρραβωνιαστικιάς συνθέτουν ένα ανθρώπινο πορτρέτο μιας από τις πιο δύσκολες περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Η αφήγηση, βασισμένη σε πραγματικές μαρτυρίες αλλά με μυθοπλαστική επεξεργασία, συναντά τη φωνή της Σοφίας Βέμπο. Τα τραγούδια της γίνονται αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας, όπως ακριβώς υπήρξαν και μέρος της ίδιας της ιστορικής πραγματικότητας, εμψυχώνοντας τους Έλληνες στρατιώτες και στηρίζοντας το ηθικό όσων περίμεναν την επιστροφή τους. Μέσα από αυτά παρακολουθούμε τον αγώνα, τις νίκες, τον πόνο και την ελπίδα ενός λαού που δεν έπαψε να προσδοκά την ελευθερία.

Την αφήγηση πλαισιώνουν τραγούδια ερμηνευμένα από τη Σοφία Βέμπο, καθώς και αυθεντικά ραδιοφωνικά αποσπάσματα από το ιστορικό αρχείο της ΕΡΤ, που μας μεταφέρουν στην ατμόσφαιρα και στα γεγονότα εκείνων των ημερών.

Μια ιστορία για τον πόλεμο και την ειρήνη, τον αποχωρισμό και την επιστροφή, την αγάπη και την ελπίδα που μένει ζωντανή ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Συντελεστές

Κείμενο, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ, Θεόφραστος Σακελλαρίδης, Γιώργος Μηρογιάννης

Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος, Κώστας Κοφινιώτης, Γιώργος Θίσβιος

Τραγούδι: Σοφία Βέμπο

Ιστορικά ηχητικά τεκμήρια: Αποσπάσματα από το ιστορικό αρχείο της ΕΡΤ

Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Η Τρικυμία» | Δύο επεισόδια|

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για νααποκτήσει την εξουσία; Και τι είναι τελικά πιο δυνατό; Η δύναμη που σου δίνει ένας θρόνος ή η δύναμη που κρύβεις μέσα σου;

Στην Τρικυμία, η εξουσία γίνεται αφορμή για προδοσία, ηφιλοδοξία οδηγεί τους ανθρώπους να ξεχάσουν την αλήθεια και το συμφέρον τους να γίνει σημαντικότερο από την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Μα όταν όλα όσα θεωρούσαν δεδομένα χάνονται, οι τίτλοι και τα αξιώματα δεν μπορούν πια να τους προστατεύσουν. Μένουν μόνοι, αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και τις πράξεις τους.

Κι εκεί αρχίζει η πραγματική δοκιμασία.

Ο Πρόσπερος έχει κάθε λόγο να εκδικηθεί εκείνους που τονπρόδωσαν. Θα μπορούσε να τους τιμωρήσει, να τους κάνει να υποφέρουν όπως υπέφερε κι εκείνος. Επιλέγει, όμως, έναν δυσκολότερο δρόμο. Δεν θέλει να γίνει ίδιος με εκείνους που τον πλήγωσαν. Δεν θέλει η αδικία που υπέστη να καθορίσει τον άνθρωπο που θα γίνει. Γιατί η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην ικανότητα να συντρίβεις τον άλλον, αλλά στην ελευθερία να μην επιτρέπεις στο μίσος να σε μεταμορφώσει.

Και μέσα σε αυτή τη διαδρομή, τα βιβλία του γίνονται κάτιπολύ περισσότερο από ένας θησαυρός γνώσης. Είναι το καταφύγιό του, η ελπίδα του, το νήμα που τον κρατά συνδεδεμένο με όσα πιστεύει. Όταν χάνει την πατρίδατου, δεν χάνει τον εαυτό του, γιατί κουβαλά μαζί του τη γνώση και τη δυνατότητα να ξαναρχίσει. Μερικές φορές, αυτό που μας σώζει δεν είναι εκείνο που φαίνεταιπολύτιμο στα μάτια των άλλων, αλλά εκείνο που μας βοηθά να σταθούμε ξανά όρθιοι.

Και υπάρχει η Μιράντα. Η κόρη που μεγαλώνει έχοντας δίπλα της έναν πατέρα που της μαθαίνει πως, ό,τι κι αν συμβεί στη ζωή της, μπορεί να του μιλήσει. Πως δεν χρειάζεται να κρύβει την καρδιά της από φόβο. Πως η αγάπη δεν πρέπει να γίνεται φυλακή, αλλά ένα ασφαλές μέρος από το οποίο μπορείς να ανοίξεις τα φτερά σου. Γιατί η σχέση ενός γονιού με το παιδί του χτίζεται στην ειλικρίνεια, στην εμπιστοσύνη και στην αποδοχή. Στην υπόσχεση πως, ακόμη κι όταν κάνεις λάθη, δεν θα πάψεις να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου.

Στο τέλος, η Τρικυμία μάς θυμίζει πως η ελπίδα μπορεί ναεπιβιώσει ακόμη και μέσα στην πιο μεγάλη θύελλα. Πως η αγάπη μπορεί να γεννηθεί εκεί όπου δεν την περιμένεις. Και πως η συγχώρεση δεν σβήνει όσα συνέβησαν, αλλά μας δίνει τη δυνατότητα να μην παραμείνουμε αιχμάλωτοι του παρελθόντος.

Ίσως τελικά το μεγαλύτερο ταξίδι του Πρόσπερου να μηνείναι η επιστροφή στην πατρίδα του, αλλά η επιστροφή στον ίδιο του τον εαυτό.

Γιατί μπορεί να χάσεις την εξουσία, την πατρίδα και όλαόσα θεωρούσες δικά σου. Όσο, όμως, δεν χάνεις την ανθρωπιά σου, υπάρχει πάντα ένας δρόμος για να αρχίσεις ξανά.

Συντελεστές

Διασκευή, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ».

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Η Τρικυμία» | Δύο επεισόδια|

Ο Πρόσπερο, ο νόμιμος δούκας του Μιλάνου, προδίδεται από τον αδελφό του και αναγκάζεται να φύγει από την πατρίδα του μαζί με τη μικρή κόρη του, Μιράντα. Οι δυο τους βρίσκουν καταφύγιο σε ένα απομονωμένο νησί. Εκεί, τα βιβλία του Πρόσπερο γίνονται οι πιο πολύτιμοι σύντροφοί του. Μέσα από τη μελέτη τους, αποκτά μεγάλες γνώσεις και ανακαλύπτει τα μυστικά της μαγείας. Χρόνια αργότερα, μια δυνατή τρικυμία φέρνει στο νησί ανθρώπους από το παρελθόν του και ξεκινά μια παράξενη περιπέτεια γεμάτη μαγεία και ανατροπές.

Η τρικυμία συμβολίζει τις μεγάλες αλλαγές που μπορούν να αναστατώσουν τη ζωή μας, ενώ το νησί γίνεται ένας τόπος όπου οι άνθρωποι ανακαλύπτουν πράγματα για τον εαυτό τους και τους άλλους. Μέσα σε αυτόν τον μαγικό κόσμο, η γνώση και η φαντασία αποκτούν ξεχωριστή δύναμη.

Για τον Πρόσπερο, τα βιβλία είναι πολύ περισσότερα από σελίδες γεμάτες λέξεις. Είναι οι σύντροφοί του στις δύσκολες στιγμές, η πηγή της γνώσης του και το παράθυρό του σε κόσμους που αλλιώς ίσως να μην είχε γνωρίσει ποτέ.

Η Τρικυμία του Σαίξπηρ μάς προσκαλεί να ταξιδέψουμε σε έναν κόσμο γεμάτο θαύματα, περιπέτειες και μυστικά. Και μας θυμίζει πως κάθε βιβλίο μπορεί να γίνει η αρχή ενός μεγάλου ταξιδιού, που μας βοηθά να γνωρίσουμε τον κόσμο και να δούμε τη ζωή με διαφορετικά μάτια.

Συντελεστές

Διασκευή, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ».

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Μιγκέλ ντε Θερβάντες «Δον Κιχώτης» | Δύο επεισόδια |

Οι περιπέτειες του Δον Κιχώτη και του πιστού του συντρόφου, Σάντσο Πάντσα, συνεχίζονται. Ο περιπλανώμενος ιππότης έρχεται αντιμέτωπος με ανεμόμυλους που τους περνά για γίγαντες, συναντά κατάδικους και μπλέκει σε νέες περιπέτειες, όπου η φαντασία και η πραγματικότητα μπερδεύονται διαρκώς. Όταν ο Σάντσο αναλαμβάνει να κυβερνήσει ένα νησί, ανακαλύπτει πως η εξουσία δεν είναι τόσο εύκολη όσο ίσως φανταζόταν. Και καθώς οι περιπλανήσεις τους πλησιάζουν στο τέλος, μια αναμέτρηση με έναν μυστηριώδη ιππότη θα οδηγήσει τον Δον Κιχώτη σε μια καθοριστική στιγμή της ζωής του.

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες δημιούργησε δύο ήρωες που, παρά τις διαφορές τους, πορεύονται μαζί. Ο Δον Κιχώτης βλέπει τον κόσμο μέσα από τα όνειρα και τα ιδανικά του, ενώ ο Σάντσο Πάντσα τον αντιμετωπίζει με πρακτικό πνεύμα και λαϊκή σοφία. Η συντροφιά τους μάς θυμίζει πως η ζωή μπορεί να χρειάζεται και τα όνειρα και τη γνώση της πραγματικότητας.

Το έργο του Θερβάντες εκτείνεται σε πάρα πολλές σελίδες. Για το podcast, η ιστορία διασκευάστηκε και προσαρμόστηκε σε δύο επεισόδια, με την επιλογή χαρακτηριστικών περιπετειών και σημαντικών στιγμών από τις περιπλανήσεις των δύο ηρώων.

Στόχος του podcast είναι να αποτελέσει ένα ερέθισμα που θα γεννήσει στα παιδιά και στους μεγάλους την επιθυμία να διαβάσουν το ίδιο το έργο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, να γνωρίσουν τον συναρπαστικό κόσμο του Δον Κιχώτη και να ανακαλύψουν τη χαρά της ανάγνωσης.

Διασκευή, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Αλέξανδρος Μακρής

Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ), στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ».

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ⁠⁠https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Μιγκέλ ντε Θερβάντες «Δον Κιχώτης» | Δύο επεισόδια|

Ο Δον Κιχώτης, ένας άνθρωπος που έχει αφιερωθεί με πάθος στην ανάγνωση των ιπποτικών μυθιστορημάτων, αποφασίζει να αφήσει πίσω του την καθημερινή ζωή και να γίνει ένας περιπλανώμενος ιππότης. Μαζί με τον πιστό του σύντροφο, τον Σάντσο Πάντσα, ξεκινά ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες, απρόσμενες συναντήσεις, κωμικές παρεξηγήσεις και αναμετρήσεις με έναν κόσμο που δεν είναι πάντα όπως εκείνος τον φαντάζεται.

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες δημιούργησε ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, μια ιστορία που μας ταξιδεύει στον κόσμο της φαντασίας, των ονείρων και των περιπετειών, ενώ παράλληλα μας προσκαλεί να σκεφτούμε τη σχέση ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα.

Το έργο του Θερβάντες εκτείνεται σε πάρα πολλές σελίδες. Για το podcast, η ιστορία διασκευάστηκε και προσαρμόστηκε σε δύο επεισόδια, με την επιλογή χαρακτηριστικών περιπετειών και σημαντικών στιγμών από τις περιπλανήσεις του Δον Κιχώτη και του πιστού του συντρόφου, Σάντσο Πάντσα.

Στόχος του podcast είναι να αποτελέσει ένα ερέθισμα που θα γεννήσει στα παιδιά και στους μεγάλους την επιθυμία να διαβάσουν το ίδιο το έργο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, να γνωρίσουν τον συναρπαστικό κόσμο του Δον Κιχώτη και να ανακαλύψουν τη χαρά της ανάγνωσης.

Διασκευή, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Αλέξανδρος Μακρής

Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ».

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Ιστορία από την Ελληνική μυθολογία.

Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν δύο Πυθαγόρειοι από τις Συρακούσες, γνωστοί στην αρχαία παράδοση για την εξαιρετική αφοσίωση που έδειχναν ο ένας στον άλλον. Η ιστορία τους καταγράφεται σε διαφορετικές μορφές από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, τον Κικέρωνα, τον Πορφύριοκαι τον Ιάμβλιχο και έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα φιλίας στην αρχαιότητα.

Οι δύο άνδρες συνδέθηκαν με τον Πυθαγορισμό, όπου η φιλία και η αλληλεγγύη θεωρούνταν σημαντικές αξίες της κοινότητας. Όταν ο Φιντίας καταδικάστηκε σε θάνατο, ζήτησε λίγο χρόνο για να τακτοποιήσει τις υποθέσειςτου. Ο Δάμων προσφέρθηκε να μείνει ως εγγυητής για την επιστροφή του. Ο Φιντίας έφυγε και, όταν έφτασε η ώρα της εκτέλεσης, επέστρεψε όπως είχε υποσχεθεί.

Η πράξη των δύο φίλων προκάλεσε τον θαυμασμό του Διονυσίου. Σε μια από τις αρχαίες παραδόσεις, ο τύραννος ζήτησε να γίνει και ο ίδιος τρίτος στη φιλία τους. Έτσι ο Δάμων και ο Φιντίας πέρασαν στη μνήμη της αρχαιότητας ως σύμβολο εμπιστοσύνης, πίστης και αφοσίωσης.

Η ιστορική ακρίβεια του περιστατικού δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, και οι αρχαίες πηγές διαφέρουν τόσο ως προς την ταυτότητα του Διονυσίου (Α' ή Β') όσο και ως προς το αν ο Φιντίας ήταν πράγματι ένοχος. Αυτό που είναι βέβαιο είναι η μεγάλη διάδοση της αφήγησης και η σημασία που απέκτησε ως πρότυπο της ιδανικής φιλίας.

 

Κείμενο - αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καισάρη

Καλλιτεχνική επιμέλεια - Παραγωγή : Παραμυθόφωνο

 

 

 

Βιβλιογραφία

Αρχαίες πηγές

Cicero, Marcus Tullius. De Officiis. Βιβλίο III, ενότητα 45.

Cicero, Marcus Tullius. Tusculanae Disputationes. Βιβλίο V, ενότητα 63.

Diodorus Siculus. Bibliotheca Historica. Βιβλίο X, απόσπασμα 4.

Iamblichus. De Vita Pythagorica. Ενότητες 233–234.

Porphyry. DeVita Pythagorae. Ενότητες 60–61.

 

Νεότερη βιβλιογραφία

Pangle, Lorraine Smith. Aristotle and the Philosophy of Friendship. Cambridge University Press, 2003.

Huffman, Carl A., επιμελητής. A History of Pythagoreanism. Cambridge University Press, 2014.

Raschen, J. F. L. «Earlier and Later Versions of the Friendship-Theme. I. ‘Damon and Pythias.’» Modern Philology, τόμος 17, τεύχος 2, 1919, σσ. 105–109.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

⁠https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί, ζούσαν όλα τα συναισθήματα: η Αγάπη, η Λύπη, η Αλαζονεία, ο Πλούτος κι άλλα. Ξαφνικά, το νησί άρχισε να βουλιάζει. Όλοι έφτιαξαν βάρκες και έφυγαν. Η Αγάπη, μόνη, ζήτησε βοήθεια. Πήγε στον Πλούτο, εκείνος αρνήθηκε, γιατί το πλοίο του ήταν γεμάτο χρυσάφι. Στην Αλαζονεία, εκείνη την περιφρόνησε. Στη Λύπη, εκείνη ήταν πολύ βαριά για να βοηθήσει. Κανένας δεν της άνοιξε την πόρτα.

Τότε εμφανίστηκε ένας γέροντας και την πήρε μαζί του. Τον ρώτησε: «Ποιος είσαι;» «Είμαι ο Χρόνος», απάντησε. Κι η Αγάπη κατάλαβε πως μόνο ο Χρόνος γνωρίζει την αξία της. Την ωριμάζει και την κάνει πιο δυνατή. Γι’ αυτό η Αγάπη και ο Χρόνος πάνε πάντα μαζί.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η ιστορία «Το νησί των συναισθημάτων» έγινε γνωστή διεθνώς μέσα από το έργο του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Μπουκάι (Jorge Bucay), ο οποίος την εντάσσει στο βιβλίο El camino de las lágrimas (2001). Στα ελληνικά κυκλοφορεί με τον τίτλο Ο δρόμος των δακρύων (μετάφραση Κωνσταντίνα Επισκοποπούλου, εκδόσεις Opera, 2010).

Η ακριβής προέλευση της ιστορίας δεν είναι γνωστή. Πιθανότατα πρόκειται για σύγχρονη αλληγορική αφήγηση με στοιχεία προφορικής παράδοσης της Λατινικής Αμερικής. Σε ορισμένες δευτερογενείς πηγές αναφέρεται ως κολομβιανό παραμύθι, χωρίς όμως να υπάρχει σαφής βιβλιογραφική τεκμηρίωση.

Στην Ελλάδα, η ιστορία είναι ευρύτατα διαδεδομένη και συχνά αποδίδεται στον Μάνο Χατζιδάκι, χωρίς αυτό να τεκμηριώνεται.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

Bucay, Jorge. El camino de las lágrimas. Sudamericana, 2001.

Μπουκάι, Χόρχε. Ο δρόμος των δακρύων. Μετάφραση Κωνσταντίνα Επισκοποπούλου, Opera, 2010.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

⁠https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Βοήθεια – Κι αν σε βοηθήσω, τι θα μου δώσεις;» μιλά για μια πριγκίπισσα που έχει μάθει να δίνει μόνο όταν παίρνει. Όλα στη ζωή της έχουν αντίτιμο, ακόμη και η αγάπη. Μα έρχεται μια στιγμή που θα χρειαστεί η ίδια βοήθεια και τότε θα βρεθεί μπροστά σε ένα δύσκολο ερώτημα: μπορεί να πάρει κανείς χωρίς να δώσει ή πρέπει πρώτα να χάσει για να καταλάβει;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:

Bulgarian Folk Tales. Translated from Bulgarian, ordering by Alexander Ketkov, opening remarks by Elena Ognyanova, illustrations by Nikolai Storozhenko, Raduga Publishers, 1979.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Οικογένεια – Τα στεφάνια που ενώνουν» μιλά για έναν πατέρα που, λίγο πριν φύγει, εξηγεί στα παιδιά του πως η οικογένεια μοιάζει με ένα βαρέλι: τα ξύλα είναι πολλά και χωριστά, μα τα στεφάνια τα κρατούν σφιχτά δεμένα και τα κάνουν ένα. Έτσι μένει μέσα το κρασί και δίνει χαρά. Αυτή η ενότητα είναι που κρατά τους ανθρώπους μαζί· κι όταν χαθεί, όλα λύνονται και σκορπίζουν.

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:

«Приказка за бъчвата (Българска народна приказка) [The Tale of the Barrel (Bulgarian Folk Tale)]», Chitanka, 21 Feb. 2007.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Υπομονή – Ο Βράχος και η Σταγόνα» μιλά για έναν άνθρωπο που θέλει να προχωρήσει γρήγορα και με δύναμη, μα βρίσκει μπροστά του ένα εμπόδιο που δεν υποχωρεί. Όσο περισσότερο πιέζει, τόσο τίποτα δεν αλλάζει. Και τότε εμφανίζεται κάτι μικρό, σχεδόν αδύναμο. Μπορεί άραγε αυτό που φαίνεται πιο αδύναμο να είναι τελικά πιο δυνατό;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγές:

Karaliychev, Angel. The Wisdom of the Ages: Bulgarian Folk Parables. Sofia Press, 1964.

Ognjanova, Elena. The Silent Strength: Bulgarian Folk Wisdom. Science and Art, 1980.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Λαός – Ο τσάρος και το αίνιγμα του λαού» μιλά για έναν ηγεμόνα που πιστεύει πως κρατά όλη τη δύναμη στα χέρια του. Θέλει να δοκιμάσει τον λαό και να τον υποτάξει. Μα απέναντί του στέκεται ένας άνθρωπος απλός, που απαντά χωρίς φόβο. Και τότε γεννιέται ένα ερώτημα: πού βρίσκεται τελικά η αληθινή δύναμη;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:Karaliychev, Angel. The Clever Old Man: Bulgarian Folk Tales about Wisdom and Power. Translated by Elena Mladenova, Sofia Press, 1975.Dinekov, Petar. Bulgarian Folk Creativity [Balgarsko narodno tvorchestvo]. Bulgarian Academy of Sciences, 1980.Ognjanova, Elena. Wisdom of the People: Bulgarian Proverbs and Tales. Science and Art, 1984.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Γέφυρα – Το Γεφύρι της Σκιάς» μιλά για έναν τόπο χωρισμένο στα δύο και για έναν άνθρωπο που θέλει να τον ενώσει. Μα το πέρασμα δεν χτίζεται εύκολα. Κάθε προσπάθεια πέφτει. Και τότε εμφανίζεται ένα τίμημα. Πόσο μπορεί να κοστίσει τελικά αυτό που ενώνει τους ανθρώπους;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:
Karaliychev, Angel. The Master Builder's Sacrifice: Bulgarian Folk Legends. Translated by Marguerite Alexieva, Foreign Languages Press, 1965.
Vakarelski, Hristo. Bulgarian Ethnography. Science and Art Publishing, 1974.
Georgieva, Ivanička. Bulgarian Mythology. Translated by Vessela Zhelyazkova, Svyat Publishers, 1985.
Arnaudov, Mihail. The Sacrifice in the Building of Bridges and Houses in Bulgarian Folklore. Bulgarian Academy of Sciences, 1920.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Αλληλεγγύη – Το Πεπόνι της Αλληλεγγύης» ξεκινά σε μια χρονιά δύσκολη, όπου τίποτα δεν περισσεύει. Κι όμως, ένα μικρό δώρο περνά από χέρι σε χέρι. Κανείς δεν το κρατά για τον εαυτό του. Και κάπου σε αυτή τη διαδρομή, κάτι αλλάζει. Πώς γίνεται κάτι τόσο λίγο να φτάνει για όλους;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγές:Karaliychev, Angel. Bulgarian Folk Tales. Translated by Marguerite Alexieva, Foreign Languages Press, 1960.Miladinov, Dimitar, and Konstantin Miladinov. Bulgarian Folk Songs and Tales [Balgarski narodni pesni]. 1861. Edited by Petar Dinekov, Nauka i Izkustvo, 1981.Todorov, Nikolai (επιμ.). The Wheel of Life: Selections from Bulgarian Folklore. Translated by Elena Mladenova, Sofia Press, 1980.Ministry of Education and Science of Bulgaria. Chitanka za vtor klas [Reading Book for Second Grade]. Prosveta, 2018.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Ρίζες – Οι άχρηστες ρίζες» μιλά για έναν άρχοντα που θέλει να κρατήσει μόνο ό,τι φαίνεται δυνατό και όμορφο. Ό,τι είναι κρυμμένο, το θεωρεί περιττό. Μα όταν αρχίζει να το αφαιρεί, κάτι αλλάζει. Και τότε γεννιέται ένα ερώτημα: τι είναι αυτό που πραγματικά κρατά έναν κόσμο όρθιο;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγές:Donkov, Slavcho. Roots of the Soul: Bulgarian Folk Parables. Narodna Mladezh, 1985.Garnizov, Lyubomir (επιμ.). The Sacred Tree: Essays on Bulgarian Folklore. Bulgarian Academy of Sciences, 2001.Tsaneva, Elya. Bulgarian Folklore: Traditions and Customs. Ethnographic Institute and Museum of the Bulgarian Academy of Sciences, 1994.Karaliychev, Angel. The World of Tales. Translated by Elena Mladenova, Sofia Press, 1972.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Ισότητα – Ο Βασιλιάς και ο Τσαγκάρης» ξεκινά σε ένα παζάρι, όπου ένας φτωχός άνθρωπος λέει κάτι που ακούγεται απλό, αλλά ταράζει τα πάντα. Ένας βασιλιάς τον ακούει και τον καλεί να αποδείξει τα λόγια του. Την επόμενη μέρα, μια απροσδόκητη δοκιμασία θα φέρει και τους δύο μπροστά σε μια αλήθεια που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:

Nikolova, Diana. 100 Bulgarian Folk Tales. CreateSpace Independent Publishing Platform, 2016.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Αρετή – Η Aρετή και η Tύχη» μιλά για δύο δυνάμεις που μοιάζουν να τραβούν τον άνθρωπο σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Η τύχη φέρνει δώρα και ευκολίες. Η αρετή στέκει σιωπηλή και τον δοκιμάζει αλλιώς. Όταν όμως όλα αλλάζουν γύρω του, τι είναι αυτό που μένει και τον καθορίζει;

Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική παράδοση της Βουλγαρίας.

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:

Bosilek, Ran. Bulgarian Folk Tales. Translated by Marguerite P. Alexieva, Sofia Press, 1980.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Εστία – Ο τόπος που ζεσταίνεις» μιλά για έναν άνθρωπο που ψάχνει έναν τόπο να τον κρατήσει. Μα όσο κι αν ψάχνει, κάτι λείπει. Τι είναι αυτό που κάνει έναν τόπο να γίνεται δικός σου;

Μια ιστορία εμπνευσμένη από την παλιά, αρχέτυπη σημασία της εστίας.

Κείμενο, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος ΕυγενικόςΜουσική: Μάρα ΚαίσαρηΠαραγωγή: ΠαραμυθόφωνοΜε τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Λίθος – Ο λιθοξόος» μιλά για έναν άνθρωπο που αναζητά διαρκώς κάτι πιο δυνατό, κάτι ανώτερο από αυτό που είναι. Κάθε φορά που φτάνει πιο ψηλά, η επιθυμία του αλλάζει. Και κάπου σε αυτή τη διαδρομή, γεννιέται ένα ερώτημα: μήπως αυτό που ψάχνει δεν βρίσκεται έξω, αλλά εκεί όπου ξεκίνησε;

Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική: Μάρα Καίσαρη

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Με τη στήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Πηγή:

Andrew Lang (επιμ.), The Crimson Fairy Book, Longmans, Green, and Co., 1903.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Λόγος – Κόκαλα δεν έχει, κόκαλα τσακίζει» ξεκινά με δύο ανθρώπους που μιλούν. Στην αρχή χαμηλά. Ύστερα πιο δυνατά. Και κάπου εκεί, τα λόγια αρχίζουν να βαραίνουν. Πότε ο λόγος γίνεται πληγή και πότε γίνεται γέφυρα;

Μια ιστορία που αντλεί την έμπνευσή της από την αρχαία ελληνική παροιμία που αποδίδεται στον Σόλων, «Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει».

Κείμενο, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Αλήθεια – Οι όψεις της αλήθειας» ξεκινά με δύο ανθρώπους που λένε με βεβαιότητα πως γνωρίζουν την αλήθεια. Όμως όσο μιλούν, τόσο η αλήθεια μοιάζει να αλλάζει. Πόσες πλευρές μπορεί να έχει τελικά;

Κείμενο, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

Διαβάστε περισσότερα: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η ιστορία «Δικαιοσύνη – Η ευθύνη της πολιτείας» ξεκινά με έναν άνθρωπο που κλέβει ένα ψωμί και βρίσκεται μπροστά στο δικαστήριο. Όλα μοιάζουν ξεκάθαρα. Μα μια απρόσμενη ανατροπή αλλάζει τα πράγματα. Και τότε γεννιέται ένα ερώτημα που δεν έχει εύκολη απάντηση.

Κείμενο, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Παραγωγή: Παραμυθόφωνο
Με τη στήριξη του Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού

Το ηχητικό αυτό αποτελεί μέρος του project «BGR – Γράμματα που ενώνουν. Γέφυρες και περάσματα», που υλοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026.

Το project είναι μια καλλιτεχνική και εκπαιδευτική δράση που συνδέει την προφορική παράδοση της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με σύγχρονους τρόπους ακρόασης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις, οι ιστορίες γίνονται σημεία συνάντησης, όπου η μνήμη, η φαντασία και ο λόγος ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Κάθε ιστορία γίνεται μια φωνή μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο που οργανώνεται γύρω από τα γράμματα, δημιουργώντας ένα ζωντανό σώμα προφορικής μνήμης.

Αναδεικνύοντας κοινές αφηγηματικές ρίζες, το project προβάλλει αξίες όπως η συνεργασία, η κατανόηση και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα. Τα ηχητικά αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στον χώρο της έκθεσης αλλά και ψηφιακά μέσω του Παραμυθοφώνου, συνεχίζοντας να ταξιδεύουν πέρα από τη Θεσσαλονίκη και αγγίζοντας ένα ευρύτερο, διεθνές κοινό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

⁠https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η Ντομπρομίλα, μια καλόκαρδη κοπέλα, ζει με τη ζηλόφθονη μητριά της και την αδελφή της. Ο βασιλιάς την ερωτεύεται και υπόσχεται να την πάρει μαζί του στο παλάτι. Όμως η μητριά και η αδελφή τη σκοτώνουν και παίρνουν τη θέση της. Ένας γέρος εμφανίζεται τότε στο παλάτι με ένα χρυσό αδράχτι, μια χρυσή ρόκα και μια χρυσή σαΐτα, που τραγουδούν την αλήθεια. Χάρη στο μαγικό τους τραγούδι, ο βασιλιάς μαθαίνει τι συνέβη, βρίσκει την αγαπημένη του στο δάσος και με τη δύναμη της αγάπης τη φέρνει πίσω στη ζωή. Η προδοσία τιμωρείται και η αλήθεια θριαμβεύει.

Το παραμύθι «Το Χρυσό Αδράχτι» προέρχεται από την προφορική παράδοση της Τσεχίας και είναι μια ιστορία που, σε διάφορες παραλλαγές, συναντάμε και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Την αγγλική εκδοχή που αποτέλεσε τη βάση για την αφήγηση αυτή κατέγραψε ο Αμερικανός συγγραφέας Parker Fillmore στη συλλογή του Czechoslovak Fairy Tales (1919). Ο Fillmore (1878-1944), γοητευμένος από τις ιστορίες των Τσεχοσλοβάκων, αφιερώθηκε στη διάσωση και διάδοση της λαϊκής κληρονομιάς της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

Η ιστορία αυτή ενέπνευσε και τον κορυφαίο Τσέχο συνθέτη Antonín Dvořák (1841-1904). Το 1896, επιστρέφοντας από την Αμερική στην αγαπημένη του Βοημία, ο Dvořák στράφηκε στην πλούσια παράδοση της πατρίδας του. Βασισμένος στην ομώνυμη σκοτεινή μπαλάντα της συλλογής Kytice (Ανθολογία) του ποιητή Karel Jaromír Erben, συνέθεσε το συμφωνικό του ποίημα Zlatý kolovrat (Το Χρυσό Αδράχτι), έργο 109. Η μουσική αυτή, με τη ζωντανή ορχηστρική αφήγηση, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του 19ου αιώνα.

Αφήγηση – Επιμέλεια κειμένου: Γιώργος Ευγενικός (ελεύθερη διασκευή βασισμένη στην αγγλική εκδοχή του Parker Fillmore)

Μουσική: Antonín Dvořák

Έργο: The Golden Spinning Wheel, Op. 109 (Το Χρυσό Αδράχτι)

Εκτέλεση: Τσέχικη Φιλαρμονική Ορχήστρα

Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Πηγή

Fillmore, Parker. Czechoslovak Fairy Tales. New York: Harcourt, Brace and Howe, 1919.

Η Καθαρά Δευτέρα για τους Χριστιανούς σηματοδοτεί το ξεκίνημα της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Η ιστορία που θα ακούσετε απαντάει στο ερώτημα «Γιατί ονομάζεται Καθαρά Δευτέρα». Την απάντηση θα βρούμε στην ιστορία του Ιησού στην έρημο και στους τρεις πειρασμούς που βάζει μπροστά του ο Σατανάς… Η ιστορία είναι ειπωμένη από δύο ευαγγέλια, το κατά Ματθαίον κεφ. 4 και το κατά Λουκάν κεφ.4. Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός Έρευνα, επιμέλεια κειμένου: Χριστίνα Βερβερίδου Επισκεφθείτε για περισσότερα την σελίδα του Παραμυθοφώνου: https://paramythofono.blogspot.com

Η Αφρικάνα Σταχτοπούτα

Από την προφορική παράδοση της Νιγηρίας

Κάτω από τον καυτό ήλιο, η Σταχτοπούτα κάθεται θλιμμένη μπροστά σε έναν νερόλακκο και μοιράζεται το λιγοστό της φαγητό με πεινασμένους βατράχους. Η καλοσύνη της δεν περνά απαρατήρητη. Ο αρχηγός των βατράχων την ανταμείβει με έναν τρόπο απρόσμενο και μαγικό και η ζωή της αλλάζει για πάντα.

Στη μεγάλη γιορτή της φυλής, ο γιος του φυλάρχου θα την αγαπήσει και θα αναστατώσει ολόκληρο το βασίλειο για να τη βρει. Χρυσάφια, ασήμια, προικιά και πλούσια δώρα γεμίζουν τον δρόμο της, μαζί με πολύτιμες συμβουλές και μαγικά κρεβάτια που τη βοηθούν να σταθεί απέναντι σε κάθε κακοτοπιά.

Ένα παραμύθι από την Αφρική για την καλοσύνη, την υπομονή και τη δύναμη της προσφοράς.

ΈΡΕΥΝΑ, ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μαρία Βλαχάκη

ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Ευγενικός

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ: Η μουσική του επεισοδίου βασίζεται σε παραδοσιακούς και σύγχρονους ήχους της Αφρικανικής Ηπείρου. Ακούγονται συνθέσεις και μουσικά θέματα των Τουίν Μιούζικομ, Γιού Σι Άι Μιούζικ και Γκραντ Πρότζεκτ, καθώς και μουσικά κλιπ από την κοινότητα Πίξαμπεϊ. Τους ευχαριστούμε θερμά που με τη μουσική τους συνέβαλαν στη δημιουργία της ατμόσφαιρας του επεισοδίου.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Ο Μικρός Πρίγκιπας συναντά τον Παλιό και τον Νέο Χρόνο στον μικρό του πλανήτη, καθώς ο ήλιος δύει και ανατέλλει. Μέσα από την αλληγορική τους συνάντηση, αναδεικνύεται η σοφία του χρόνου που πέρασε και η ελπίδα για όσα έρχονται.

Αυτή η ιστορία μάς δείχνει πως ο χρόνος είναι σαν ένας φίλος που μας μαθαίνει πολλά. Ο Παλιός Χρόνος μάς θυμίζει όλα όσα έχουμε ζήσει και όλα όσα έχουμε μάθει, ενώ ο Νέος Χρόνος φέρνει όνειρα και νέες ευκαιρίες για να δημιουργήσουμε όμορφες στιγμές.

Μια ιστορία γεμάτη βαθιά μηνύματα για τη ζωή, τις επιλογές και τη σημασία του να ζούμε την κάθε στιγμή με χαρά, αγάπη και αλήθεια. Ένα ταξίδι που μας θυμίζει πως κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή και κάθε στιγμή, όσο μικρή κι αν φαίνεται, είναι πολύτιμη.

Θυμηθείτε: κάθε στιγμή είναι μοναδική και πολύτιμη. Ζήστε την με χαρά, αγάπη και αλήθεια, γιατί έτσι κάνουμε τον χρόνο μας ξεχωριστό!

Συγγραφή, Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός Μικρές Στιγμές, Μεγάλες Αλήθειες: Ιστορίες Εμπνευσμένες από τον Μικρό Πρίγκιπα

Το ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα, γεμάτο από εικόνες, χαρακτήρες και στιγμές, αποτελεί έναν θησαυρό νοημάτων και συναισθημάτων. Μέσα από αυτό το μοναδικό έργο, αναδύονται αλήθειες για τη φιλία, την αγάπη, την απλότητα και την ουσία της ζωής.

Με βάση αυτή την πολύτιμη κληρονομιά, δημιουργήθηκαν μικρές ιστορίες που εμπνέονται από το ταξίδι και τη ζωή του Μικρού Πρίγκιπα. Κάθε ιστορία αξιοποιεί στοιχεία από τον κόσμο του, συνδυάζοντας αλληγορικές εικόνες με μηνύματα που αγγίζουν την καρδιά και τον νου.

Οι αλληγορίες, αυτές οι απλές αλλά γεμάτες νόημα αφηγήσεις, έχουν τη δύναμη να μας βοηθούν να κατανοούμε μεγάλες ιδέες μέσα από μικρές στιγμές. Με λόγο λιτό και κατανοητό, αυτές οι ιστορίες προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν τη σοφία που κρύβεται στις πιο φαινομενικά απλές στιγμές της ζωής.

Η συλλογή αυτή είναι μια ταπεινή απόπειρα να τιμηθεί το πνεύμα του Μικρού Πρίγκιπα και να συνεχιστεί το ταξίδι του μέσα από νέες αφηγήσεις που εμπνέουν, συγκινούν και ενώνουν.

Η ιστορία «Ο μικρός βοσκός» είναι μια αφήγηση εμπνευσμένη από το γεγονός της Γέννησης του Ιησού, όπως αυτό διασώζεται μέσα από την παράδοση και τα ιερά κείμενα του Χριστιανισμού. Η Γέννηση, οι βοσκοί, το άστρο και οι τρεις μάγοι αποτελούν εικόνες βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη πολλών λαών και πολιτισμών.

Η βιβλική αφήγηση της Γέννησης του Ιησού βρίσκεται κυρίως σε δύο από τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης: στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, όπου γίνεται αναφορά στους Μάγους, στο άστρο και στη φυγή στην Αίγυπτο και στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, που περιγράφει τη γέννηση στη φάτνη, τους ποιμένες και το αγγελικό μήνυμα «Δόξα εν υψίστοις Θεώ».

Πέρα όμως από το θρησκευτικό τους πλαίσιο, τα Χριστούγεννα κουβαλούν ένα μήνυμα που ξεπερνά σύνορα, δόγματα και ιδεολογίες.Είναι η ιστορία ενός παιδιού που γεννιέται μέσα στη φτώχεια, της ταπεινότητας που νικά τη δύναμη, του φωτός που εμφανίζεται μέσα στο σκοτάδι. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ελπίδα μπορεί να γεννηθεί στα πιο απλά μέρη και ότι η αγάπη δεν χρειάζεται πλούτη, εξουσία ή τίτλους για να υπάρξει.

Είτε κάποιος προσεγγίζει αυτή την ιστορία ως θρησκευτική παράδοση, είτε ως μύθο, είτε ως συμβολική αφήγηση, το μήνυμά της παραμένει βαθιά ανθρώπινο: η αξία της καλοσύνης, της συμπόνιας, της ειρήνης και της αγάπης προς τον άλλον.

Τα Χριστούγεννα μάς θυμίζουν ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει φάτνη, ένας τόπος ζεστασιάς, αποδοχής και φωτός. Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα απ’ όλα: ότι η αγάπη είναι πανανθρώπινη και δεν ανήκει σε καμία θρησκεία, ανήκει σε όλους μας.

--------------------------

ΕΡΕΥΝΑ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Χριστίνα Βερβερίδου

ΑΦΗΓΗΣΗ: Γιώργος Ευγενικός

ΜΟΥΣΙΚΗ: Μάρα Καίσαρη

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

------------------------

Μάθετε περισσότερα για το Παραμυθόφωνο εδώ:
www.paramythofono.blogspot.com

Το παραμύθι «Ο πιστός πρίγκιπας» είναι από την περιοχή του (ή της) Παντζάμπ. Το Παντζάμπ είναι μια περιοχή με γεωφυσικό, ιστορικό και πολιτιστικό πλούτο. Από το 1947, που η Ινδία και το Πακιστάν ανεξαρτητοποιήθηκαν από τη βρετανική κυριαρχία, το Παντζάμπ έχει μοιραστεί ανάμεσα στις δυο χώρες. Παντζάμπ σημαίνει πέντε ποτάμια και πήρε το όνομά του από τους πέντε παραποτάμους του Ινδού. Είναι η Πενταποταμία από την ελληνική αρχαιότητα, όπου έφτασε και κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος. Το Κασμίρ είναι επίσης μοιρασμένο από το 1947 ανάμεσα στην Ινδία, το Πακιστάν και την Κίνα.

«Ο πιστός πρίγκιπας» είναι ένα συγκινητικό παραμύθι για τον έρωτα, την πίστη και τη γενναιότητα. Αυτά είναι και τα στοιχεία που αγγίζουν τις καρδιές των δαιμονικών και γίνονται οι μαγικοί βοηθοί στο δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι του πρίγκιπα. Η ιστορία των δυο ερωτευμένων αρχίζει από ένα φιλί και οι ζωές τους αλλάζουν. Εμπρός στα εμπόδια, ο πρίγκιπας λέει πως έχει μόνο μια ζωή και θα τη ζήσει με αυτήν που αγαπά. Αλλιώς, ας πεθάνει ψάχνοντας να βρει τη χαμένη του αγάπη.

Το παραμύθι ξεκινά με μια τρυφερή σκηνή ανάμεσα στον πρίγκιπα και σε ένα χρυσό ελάφι. Του χαρίζει τη ζωή και εκείνο, για αντάλλαγμα, τον πηγαίνει μια βόλτα στον ουρανό. Δένονται με σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Όμως, η πραγματική ανταμοιβή του πρίγκιπα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη μαγεία, ευαισθησία και ρομαντισμό, ενδιαφέρον έχουν οι οικογενειακές σχέσεις που μας φανερώνονται. Ο πρίγκιπας μελαγχολεί και δεν έχει διάθεση ούτε για φαγητό, γιατί του λείπουν οι γονείς του. Ο πατέρας της βασιλοπούλας δε θέλει να τη χάσει από κοντά του. Τέλος, «γιε μου» αποκαλούν τον πρίγκιπα και τα τρία δαιμονικά, δείχνοντας πατρική αγάπη. Το πρώτο δαιμονικό νοιάζεται και φροντίζει τον πρίγκιπα σαν αληθινός γονιός.

Ένα από τα μαγικά μέσα που δίνουν τα δαιμονικά στον πρίγκιπα είναι μια μαύρη σκόνη για τα μάτια. Πρόκειται για τη σκόνη σούρμα (surma), με την οποία, παραδοσιακά, βάφουν οι άνθρωποι τα μάτια τους στην Ινδία και τον ισλαμικό κόσμο. Προέρχεται από ορυκτά και θεωρείται ότι είναι ωφέλιμη και ευεργετική.

Η ιστορία αυτή περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Μαρίας Βλαχάκη «Φιλιά που αλλάζουν τη ζωή. Παραμύθια από την παγκόσμια παράδοση», έκδοση του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών, 2020.

ΕΡΕΥΝΑ – ΑΠΟΔΟΣΗ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μαρία Βλαχάκη

ΑΦΗΓΗΣΗ – ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Ευγενικός

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ βασίζεται σε παραδοσιακούς ήχους της ευρύτερης περιοχής του Kashmir, με κεντρικό όργανο το bansuri. Ακούγονται τα έργα «Flute», σε μουσική διεύθυνση Shiv-Hari, καθώς και οι παραδοσιακές συνθέσεις «Jaijaiwanti» (raga) και «Indira Kalyan» (gat), με ερμηνευτή τον Pandit Hariprasad Chaurasia.

Μια μικρή σταγόνα πέφτει πάνω σε ένα φύλλο και βλέπει τον ωκεανό στον ορίζοντα. Νιώθει μικρή και ασήμαντη, μέχρι που ένα πουλάκι τη ξεδιψά και της δείχνει την αξία της. Η σταγόνα ταξιδεύει μέσα από τη γη και φτάνει στον ωκεανό, όπου ανακαλύπτει ότι ολόκληρη η απεραντοσύνη είναι φτιαγμένη από σταγόνες σαν κι αυτή.

Αφήγηση, επιμέλεια και διαμόρφωση κειμένου: Γιώργος Ευγενικός

Πηγή ιστορίας: Προσωπική παραβολή του Πέρση αφηγητή Amir Mirzai, όπως καταγράφηκε από τον Γιώργο Ευγενικό

Σημείωση: Το μοτίβο της σταγόνας και του ωκεανού συνδέεται με τη φράση που αποδίδεται στον Rumi «You are not a drop in the ocean. You are the entire ocean in a drop», «Δεν είσαι μια σταγόνα στον ωκεανό. Είσαι ολόκληρος ο ωκεανός μέσα σε μια σταγόνα», η οποία απαντά σε σύγχρονες συλλογές αποφθεγμάτων χωρίς καταγεγραμμένη εμφάνιση στα κλασικά έργα του ποιητή.

Σ’ ένα μακρινό βασίλειο, ένας βασιλιάς στέλνει τους τρεις γιους του να ρίξουν τα βέλη τους για να βρουν τη μοίρα τους. Το βέλος του μικρότερου πέφτει εκεί που κανείς δεν θα φανταζόταν. Στα πόδια ενός βατράχου. Κι έτσι αρχίζει μια ιστορία γεμάτη μαγεία, μυστήριο και απρόσμενες ανατροπές. Ποια δύναμη κρύβεται μέσα σε έναν ταπεινό βάτραχο; Και ποια σοφία μέσα σε μια καρδιά που αγαπά; Ένα ρωσικό παραμύθι για την αγάπη, την πίστη και τη μεταμόρφωση που γεννιέται μέσα από τις δοκιμασίες.

---------------

Η πριγκίπισσα βάτραχος, γνωστή και ως Tsarevna Laygushka, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και διαδεδομένα παραμύθια της ρωσικής προφορικής παράδοσης. Η ιστορία έχει ταξιδέψει μέσα στους αιώνες και συναντάται σε πολλές παραλλαγές σε όλο τον κόσμο, με διαφορετικά πρόσωπα και σύμβολα, πάντοτε όμως με τον ίδιο πυρήνα — τη μεταμόρφωση, τη σοφία και την ομορφιά που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά. Καταγράφηκε από τον Alexander Nikolayevich Afanasyev στη συλλογή Russian Fairy Tales και εικονογραφήθηκε το 1901 από τον Ivan Bilibin, ενώ εμφανίζεται και στη συλλογή της Verra Kalamatiano de Blumenthal (Folk Tales from the Russian, 1903).

Στη ρωσική εκδοχή, η μαγεμένη πριγκίπισσα είναι η Βασιλίσσα η Σοφή και ο ήρωας ο Ιβάν Τσαρέβιτς. Οι δοκιμασίες τους, γεμάτες μαγεία, ανατροπές και θαυμαστά αντικείμενα, φανερώνουν την αξία της αγάπης, της πίστης και της δύναμης που γεννιέται μέσα από τις δοκιμασίες.

Η εκδοχή που παρουσιάζεται εδώ και έχει ως τίτλο «Η πριγκίπισσα βάτραχος» διατηρεί απόλυτα την αρχική μορφή του παραμυθιού, με ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά, βασισμένη στις παρακάτω πηγές:

• Afanasyev, Alexander Nikolayevich. Tsarevna Laygushka [The Frog Princess]. Illustrated by Ivan Bilibin. The Department for the Production of State Documents, 1901.

• Kalamatiano de Blumenthal, Verra Xenophontovna. “The Tsarevna Frog.” Folk Tales from the Russian, Rand McNally & Co., 1903, New York.

Για τη μουσική του podcast επιλέχθηκε ο καθαρός ήχος της μπαλαλάικα, του παραδοσιακού ρωσικού εγχόρδου που έγινε σύμβολο της ρωσικής λαϊκής μουσικής τον 18ο αιώνα, διατηρώντας τη φυσική απλότητα και την αυθεντικότητα του παραδοσιακού ήχου.
Ερμήνευσαν οι μουσικοί: Αλεξέι Αρχίποφσκι, Άντον Μάρτσουκ, Ντέιβιντ Σο και Ρομπ Σκάλoν, με μουσικές αναφορές στα κλασικά ρωσικά θέματα «Κατιούσα» του Ματβέι Μπλάντερ και «Κορομπέινικι», παραδοσιακό ρωσικό τραγούδι.

Ένα παραμύθι που συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει, θυμίζοντάς μας πως η αληθινή σοφία και η ομορφιά συχνά κρύβονται κάτω από το πιο απλό προσωπείο.

- Επιμέλεια κειμένου, αφήγηση και καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Το podcast «Ο άνθρωπος που έσπειρε ελπίδα» είναι αφιερωμένο στη ζωή και στο έργο του νομπελίστα Νόρμαν Μπόρλογκ, του ανθρώπου που πίστεψε πως ένας σπόρος μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Έσπειρε ελπίδα και χάρισε ψωμί σε εκατομμύρια ανθρώπους, δείχνοντας πως για να υπάρξει ειρήνη πρέπει να καλλιεργούμε τη δικαιοσύνη για να έχουμε ασφάλεια, αλλά και τα χωράφια για να έχουμε ψωμί.
Ένα podcast για τη δύναμη της πίστης, της γνώσης και της ανθρωπιάς — για τον σπόρο που άλλαξε τον κόσμο.

• Κείμενο, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
• Πρωτότυπη μουσική: Μάρα Καίσαρη
• Παραγωγή: Παραμυθόφωνο

Το podcast «Ο άνθρωπος που έσπειρε ελπίδα» είχε την τιμή να παρουσιαστεί στην ενότητα NEXUS του 66ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ — μια ενότητα αφιερωμένη σε podcasts που ξεχωρίζουν για το περιεχόμενό τους, την τεχνική αρτιότητα και τη δημιουργική χρήση του ήχου, έργα που αναδεικνύουν τη δύναμη της αφήγησης και του προφορικού λόγου ως μορφές σύγχρονης τέχνης.

Η συμμετοχή αυτή αποτέλεσε μια ξεχωριστή τιμή και σημαντική διάκριση τόσο για το Παραμυθόφωνο, που υπογράφει την παραγωγή, όσο και για τους δημιουργούς του. Μια εμπειρία βαθιά συγκινητική, που επιβεβαίωσε πως η αφήγηση εξακολουθεί να έχει φωνή και να αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Ο Αυτοκράτορας λάτρευε τα ρούχα και δυο απατεώνες τον έπεισαν ότι θα του φτιάξουν ένα μαγικό ύφασμα που δεν θα βλέπουν οι ανόητοι. Στην πραγματικότητα δεν έφτιαξαν τίποτα, κι εκείνος βγήκε στην παρέλαση γυμνός. Όλοι σωπαίναν, ώσπου ένα παιδί φώναξε: «Μα δεν φοράει τίποτα!», και τότε φάνηκε η αλήθεια.

Αφήγηση, επιμέλεια κειμένου, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Στο ηχητικό μέρος του podcast επιλέχθηκαν αποσπάσματα από δύο χαρακτηριστικά μουσικά έργα, τα οποία υποστηρίζουν την ατμόσφαιρα και την αφήγηση του παραμυθιού. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται η «Marcia Reale d’Ordinanza», γνωστό εμβατήριο του 19ου αιώνα που συνδέεται με επίσημες τελετές και βασιλικές παρουσίες, για να ντυθεί μουσικά η παρέλαση του Αυτοκράτορα.

Το δεύτερο έργο είναι το Sergei Prokofiev, Peter and the Wolf, Op. 67: Nos. 1–14 (1936), το οποίο ακούγεται στην έναρξη αλλά και στις σκηνές όπου οι απατεώνες «υφαίνουν» στον αργαλειό το αόρατο ύφασμα.

ΠΗΓΕΣ:

Andersen, Hans Christian. Eventyr,Fortalte for Børn [fairy tales told for children]. Copenhagen:C. A. Reitzel, 1835.

Andersen, Hans Christian. NyeEventyr. Copenhagen: C. A. Reitzel, 1847.

-------------------------

«Τα Ρούχα του Αυτοκράτορα»

Ο Hans Christian Andersen (1805–1875) έγραψε το παραμύθι «Τα Ρούχα του Αυτοκράτορα» (δαν. Kejserens nye klæder) το 1837. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην Κοπεγχάγη, στη συλλογή Παραμύθια, διηγημένα στα παιδιά (Eventyr, fortalte for Børn), και από τότε μεταφράστηκε σε περισσότερες από 100 γλώσσες. Το έργο ανήκει στα λογοτεχνικά παραμύθια που πατούν πάνω σε λαϊκά μοτίβα, αλλά τα επεξεργάζονται με προσωπικό ύφος και νέα μηνύματα.

Η πλοκή του παραμυθιού στηρίζεται σε παλαιότερες εκδοχές. Ήδη από το 1335 υπάρχει στο έργο Libro de los ejemplos (El Conde Lucanor) του Ισπανού Juan Manuel μια παρόμοια ιστορία, όπου απατεώνες υφαίνουν ρούχα που δεν φαίνονται σε όσους δεν είναι γνήσιοι γιοι του πατέρα τους. Ο Andersen δεν γνώριζε την ισπανική εκδοχή, αλλά διάβασε μια γερμανική μετάφραση με τίτλο So ist der Lauf der Welt («Έτσι πάει ο κόσμος»), την οποία μετέπλασε ώστε να τονίσει την αυταρέσκεια, τη ματαιοδοξία και την κοινωνική πίεση. Παρόμοιο μοτίβο συναντάμε και σε ινδικά κείμενα, όπως στο Līlāvatīsāra του Jinaratna (1283), που περιέχει ιστορία για έναν βασιλιά εξαπατημένο με «αόρατα ρούχα».

Το παραμύθι γνώρισε τεράστια διάδοση και ενέπνευσε πλήθος διασκευών σε θέατρο, κινηματογράφο, μουσική και τηλεόραση. Η φράση «ο Αυτοκράτορας είναι γυμνός» έγινε παροιμιώδεις και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για να δηλώσει μια αλήθεια που όλοι βλέπουν αλλά κανείς δεν τολμά να παραδεχτεί, λόγω κοινωνικής πίεσης ή φόβου γελοιοποίησης.

Σήμερα, το «Τα Ρούχα του Αυτοκράτορα» θεωρείται από τα σημαντικότερα παραμύθια του Andersen, διαχρονικό σύμβολο για τη ματαιοδοξία, την αυταπάτη και τη δύναμη της αλήθειας, που μπορεί να ειπωθεί από τα πιο απλά και αθώα χείλη.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΠαραμυθόφωνοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

«Δώστε μας τα μαντήλια μας, χωρίς αυτά δεν μπορούμε να πάμε στον τόπο μας! Δε γίνεται να μας κρατήσετε, είμαστε νεράιδες, ζούμε σε κόσμο αλλιώτικο από τον δικό σας!» έλεγαν εκείνες. «Όλα γίνονται αρκεί να το θέλετε καιεσείς. Εμείς σας θέλουμε να μείνετε κοντά μας εδώ στο χωριό» έλεγαν ταπαλικάρια. «Και εμείς σας θέλουμε, λεβεντόπαιδα ίσαμε εκεί επάνω είστε και έχετε χρυσή καρδιά, μα θέλουμε να είμαστε νεράιδες και να πάμε στον τόπο μας»έλεγαν εκείνες. Άραγε τα παλικάρια κατάφεραν με την αγάπη τους να πείσουν τις νεράιδες ή εκείνες θα ήταν δεμένες για πάντα με τον δικό τους κόσμο;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Καταγραφή: Γιώργος Ευγενικός
Ανάπτυξη, επιμέλεια κειμένου: Μαρία Βλαχάκη, Γιώργος Ευγενικός
Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη
Τραγούδι, φωνητικά: Άννα Κατσούλη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Την ιστορία αυτή την άκουσα για πρώτη φορά από τον νονό μου, τον Στέλιο Ορφανούδη, που καταγόταν από τη Χίο. Ήταν ναυτικός, άνθρωπος της θάλασσας, αλλά και παιδί μιας οικογένειας ζαχαροπλαστών. Όταν μου τη διηγήθηκε,είχε εκείνο το βλέμμα που έχουν οι μεγάλοι όταν επιστρέφουν σε μια παιδική ανάμνηση… μισό χαμόγελο, μισή νοσταλγία.

Μου είπε πως όταν ήταν μικρός τους την έλεγαν συχνά. Άλλοτε στο σπίτι και άλλοτε στα χωράφια. Πολλές φορές, όταν μαζευόταν με τους φίλους της ηλικίας του, νεαροί τότε, πήγαιναν τα βράδια στα μαστιχόδεντρα. Εκεί, μέσαστη σιωπή και το άρωμα της μαστίχας, περίμεναν μήπως ακούσουν το τραγούδι των νεραϊδών. Τότε η ιστορία ερχόταν στη θύμησή τους και έπειτα γλυκά κατέβαινε σταχείλη τους. Την έλεγαν ψιθυριστά ξανά και ξανά και ίσως, για λίγες στιγμές, πίστευαν πως θα μπορούσε να είναι αληθινή.

Ίσως να ήταν τοπικός θρύλος. Ίσως μια παραλλαγή πουγεννήθηκε εκεί, ανάμεσα στις μυρωδιές της Χίου και στις νυχτερινές ιστορίες των νέων. Μα η λαϊκή φαντασία έχει τον τρόπο να υφαίνει όνειρα από ρετσίνι, ναεμπνέεται από τις αισθήσεις και να γεννά το θαύμα.

Αυτή είναι η εκδοχή που μου έμεινε. Και την καταγράφωσήμερα, σαν ένα ευωδιαστό κομμάτι μνήμης, μιας Χίου παραμυθένιας και ζωντανής, όπως την έζησε κάποτε ο νονός μου.

Η ιστορία των μαστιχόδεντρων ξεκίνησε να παίρνει μορφή τη στιγμή που κάθισα να τη γράψω, όπως την είχα κρατήσει στη μνήμη μου. Όχι λέξη προς λέξη, αλλά με την αίσθηση που μου είχε αφήσει. Ήταν κάτι που κουβαλούσα για καιρό και έφτασε πια η ώρα να το αποτυπώσω στο χαρτί. Έκανα την πρώτη της ανάπτυξη, την πρώτη της επιμέλεια, μια πρώτη ανάγνωση γεμάτη συγκίνηση και προσωπική μνήμη.

Όμως ήξερα πως η ιστορία χρειαζόταν κάτι ακόμα, μια δεύτερη ματιά, μια νέα ανάσα, κάποιον άλλο να τη δει με καθαρά μάτια και φρέσκο νου. Γι’ αυτό την εμπιστεύτηκα στη Μαρία Βλαχάκη. Εκείνη την προσέγγισε με ευαισθησία και λεπτότητα, με αγάπη και σεβασμό. Την αγκάλιασε και της έδωσε χώρο να ανθίσει περισσότερο και να απλώσει ρίζες βαθύτερα. Τότε φωτίστηκαν πτυχές και λεπτομέρειες που ίσως είχα αφήσει στη σκιά. Οι χαρακτήρες, τα λόγια και οι πράξεις τους, τα συναισθήματα, όλα είχαν τη σημασία τους.

Όταν γύρισε ξανά στα χέρια μου, η ιστορία είχε ήδη ταξιδέψει. Είχε περάσει από βλέμματα, από αισθήσεις, είχε ξαναειπωθεί σιωπηλά. Και έτσι βρήκε την ισορροπία της, τη φωνή της, σαν να ανακάλυψε ποια θέλει να είναι. Η ιστορία βρήκε τον εαυτό της και τη θέση της.

Τώρα παραδίδεται σε αυτή την τελική μορφή για να τηνακούσετε και εσείς. Με όλες τις αναπνοές της, με το χάδι από τα χέρια που την κράτησαν και τον χτύπο από τις καρδιές που την άκουσαν πριν να ανοίξει τα φτερά της και πετάξει.

Γιώργος Ευγενικός

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

«Πρέπει να μου φέρεις μουστάκια ζωντανού λιονταριού» είπε ο μάγος του χωριού.

Η γυναίκα γούρλωσε τα μάτια και ένιωσε την καρδιά της να παγώνει μέσα στο στήθος της.

«Μα πώς θα πλησιάσω το λιοντάρι; Είναι πολύ επικίνδυνο…» ρώτησε τρομαγμένη.

«Το ξέρω, όμως το φίλτρο δεν μπορεί να φτιαχτεί αλλιώς. Είσαι έξυπνη, έχεις φαντασία. Σκέψου και θα βρεις έναν τρόπο».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Έρευνα, ανάπτυξη, επιμέλεια κειμένου: ΜαρίαΒλαχάκη

Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: ΓιώργοςΕυγενικός

Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της ΚαλοκαιρινήςΕκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκητης Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών καιΠαραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού ΠανεπιστημίουΑθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

- Βλαχάκη, Μαρία (2016). Γυναίκες έξυπνεςκαι θαρρετές. Παραμύθια από την παγκόσμια παράδοση. Κέα: Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.
-Russell, Davis & Brent, Ashabranner (1959). The lion’s whiskers: Tales of high Africa. Boston: Little, Brown & Company

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Η γερόντισσα έμαθε το μυστικό του δράκουγια την πραγματική του δύναμη και το αποκάλυψε στον πρίγκιπα. Ο πρίγκιπας ντύθηκε βοσκός και έφτασε σε έναν τόπο που όλοι μιλούσαν για μια πανέμορφη και παράξενηλίμνη. Έλεγαν πως όποιος την πλησιάζει πολύ, χάνεται από προσώπου γης. Αμέσως κατάλαβε πως εκεί είναι κρυμμένος ο δράκος που ψάχνει. Έγινε ο βοσκός του βασιλιά, πήρε το κοπάδι και κίνησε για τη λίμνη.

«Δράκε! Βγες να αναμετρηθούμε! Ήρθα και σεπεριμένω! Έλα γιατί δεν έχω ώρα για χασομέρι!» φώναξε με θάρρος.

Θα καταφέρει ο γενναίος πρίγκιπας να νικήσει στις μάχες με τον δράκο;Έχει υποσχεθεί στον αγαπημένο του πατέρα να βρει τα αδέλφια του που χάθηκαν στο δάσος και να τα σώσει. Και πώς μπορεί η βασιλοπούλα να τον βοηθήσει και τουδώσει τη δύναμη που χρειάζεται;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Έρευνα, απόδοση, επιμέλεια κειμένου: Μαρία Βλαχάκη

Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσηςκαι Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, σεσυνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής ΕκπαιδευτικούΥλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παραγωγήκαι την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

- Βλαχάκη, Μαρία (2020). Φιλιά που αλλάζουν τη ζωή. Παραμύθια από την παγκόσμια παράδοση. Κέα: Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.

- Wratislaw, Albert Henry (1980). Sixty folk-tales from exclusivelyslavonic sources. Boston:Houghton, Mifflin, & Company.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html

Ο Ανάνσι, ο πανούργος θεός αράχνη της Αφρικής, πίστευε πως η σοφία του κόσμου ήταν  σκορπισμένη και χαμένη ανάμεσα στους ανθρώπους. Μια μέρα αποφάσισε να μαζέψει όλη τη σοφία σε ένα μεγάλο πιθάρι.Κάθε έξυπνη σκέψη και κάθε λύση που άκουγε την έβαζε μέσα στο πιθάρι του.Σιγά-σιγά, το πιθάρι γέμισε με τη σοφία όλου του κόσμου, μέχρι που μια απρόσμενη στιγμή έφερε μια μεγάλη ανατροπή…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣΈρευνα, απόδοση, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκητης Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού ΠανεπιστημίουΑθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

-Badoe, A. (2008). The pot of wisdom. GroundwoodBooks Ltd.

-Byrne, R. (2014). Anansi and the wisdom pot: An African folk tale book,set in the culture and traditions of the Ashantis in Ghana.CreateSpace Independent Publishing Platform.

-McDermott, G. (1973). Anansi the spider:A tale from the Ashanti. Henry Holt and Co.

-Osei, L. (2013). Why Anansi has eight thin legs: A tale from West Africa. Teacher Created Materials.

Ένα παραμύθι από την συλλογή 1001 νύχτες.

Πριν ο Αλί Κόγια πάει για προσκύνημα στη Μέκκα,κρύβει χίλια χρυσά νομίσματα σε ένα βάζο με ελιές και το αφήνει σε ένα καλό του φίλο να το φυλάξει μέχρι να επιστρέψει.  Μετά από επτά χρόνια, η περιέργεια κυριεύει τον φίλο του ανοίγει το βάζο, βρίσκει την περιουσία του Αλί και την κλέβει. Πώς θα μπορέσει ο Αλί να πάρει τα πλούτη του πίσω όταν επιστρέψει; Ίσως η απάντηση να βρίσκεται στη σοφία ενός μικρούπαιδιού...

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Έρευνα, ανάπτυξη, επιμέλεια κειμένου: ΜαρίαΒλαχάκη

Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: ΓιώργοςΕυγενικός

Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της ΚαλοκαιρινήςΕκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Lang, Andrew, The Arabian Nights' Entertainments.Illustrated by H. J. Ford, Longmans, Green, and Co., 1898

Η Ροδόπη κατέβηκε στον Νείλο. Έβγαλε τα σανδάλια της και κάθισε στην όχθη. «Δεν είναι για μένα οι βασιλικοί χοροί…» ψιθύρισε μονάχη της. Εκείνη την ώρα, μια σκιά ξαφνικά σκέπασε τη Ροδόπη. Ένα πελώριο γεράκι με πλατιά φτερά πετούσε από πάνω της και έκανε κύκλους. Ήταν ο θεός-γεράκι Ώρος. Πέταξε πιο χαμηλά, άρπαξε το ένα σανδάλι με τα γαμψερά του νύχια και με δυνατά φτερουγίσματα έφυγε μακριά. «Ε! Γεράκι! Πού πας; Δώσ’ μου πίσω το σανδάλι μου, είναι τα αγαπημένα μου σανδάλια!» φώναξε η Ροδόπη, αλλά το γεράκι είχε ήδη χαθεί στον ορίζοντα. «Πώς θα γυρίσω στο αρχοντικό ξυπόλητη;» αναρωτήθηκε σαστισμένη. Τι μπορούσε να κάνει όμως; Γύρισε πίσω περπατώντας με ένα σανδάλι και η μοίρα ετοίμαζε τα δικά της βήματα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Έρευνα, ανάπτυξη, επιμέλεια κειμένου: Μαρία Βλαχάκη

Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

Στίχοι τραγουδιού: Άσπα Παπαδοπούλου

Τραγούδι: Άννα Κατσούλη

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Η αιγυπτιακή εκδοχή της ιστορίας της Σταχτοπούτας θεωρείται η αρχαιότερη. Πρόκειται για μια πανέμορφη κοπέλα, τη Ροδόπη. Στο έργο του Ηροδότου «Ιστορίαι» συναντάμε τα πρώτα στοιχεία για το πρόσωπο της Ροδόπης, τη ζωή της, τους ανθρώπους γύρω της και τα γεγονότα. Στο 2ο βιβλίο του με το όνομα «Ευτέρπη» ο Ηρόδοτος αναφέρει πως ήταν Ελληνίδα από τη Θράκη και έζησε στην Αίγυπτο την εποχή που βασίλευε ο Φαραώ Άμασις.

Στο βασίλειο της Αιγύπτου η Ροδόπη έφτασε με τον Ξάνθο από τη Σάμο. Στη Σάμο ήταν δούλα μαζί με τον σοφό Αίσωπο στον άρχοντα Ξάνθο, και πρωτύτερα στον φιλόσοφο Ιάδμονα. Ο Ρωμαίος Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο έργο του «Φυσική ιστορία» αναφέρει στο 36ο βιβλίο πως ο άσχημος Αίσωπος και η όμορφη Ροδόπη ήταν ερωτευμένοι.

Κατά τον Ηρόδοτο, ο Χάραξος, έμπορος από τη Λέσβο και αδελφός της ποιήτριας Σαπφούς, ερωτεύτηκε τη Ροδόπη τόσο πολύ που πλήρωσε μια ολόκληρη περιουσία στον Ξάνθο για να την εξαγοράσει. Έπειτα ο Χάραξος επέστρεψε στη Μυτιλήνη και η Ροδόπη έζησε ελεύθερη στην Αίγυπτο. Απέκτησε πλούτο και έχτισε το δικό της μνημείο στους Δελφούς. Στην ελληνική πόλη Ναυκράτιδα στην Αίγυπτο αλλά και στην Ελλάδα, το όνομα της Ροδόπης ήταν γνωστό, γράφει ο Ηρόδοτος.

Αιώνες αργότερα, ο Στράβωνας στο έργο του «Γεωγραφικά» αναφέρει στο 17ο βιβλίο πως όσο η Ροδόπη έκανε μπάνιο, ένας αετός άρπαξε το ένα της σανδάλι. Πέταξε μέχρι την πόλη Μέμφιδα και το έριξε μπροστά στον Φαραώ την ώρα που δίκαζε. Εντυπωσιασμένος από την λεπτότητα του σανδαλιού έστειλε ακόλουθους να βρουν σε ποια κοπέλα ανήκει. Οι ακόλουθοι βρήκαν την όμορφη Ροδόπη στην πόλη Ναυκράτιδα, την πήγαν μπροστά στον Φαραώ και εκείνος την παντρεύτηκε. Έτσι η όμορφη Ελληνίδα από τη Θράκη έγινε σύζυγος του Φαραώ και βασίλισσα της Αιγύπτου.

Ο Ρωμαίος Κλαύδιος Αιλιανός στο έργο του «Ποικίλη Ιστορία» δίνει για τη Ροδόπη τα ίδια στοιχεία με τον Στράβωνα, αλλά αναφέρει πως ο Φαραώ που βασίλευε τότε ήταν ο Ψαμμήτιχος.

Ο Στράβωνας γράφει πως η ποιήτρια Σαπφώ αναφέρεται σε μια αγαπητικιά που είχε ο αδελφός της ο Χάραξος όταν εμπορευόταν στην Ναυκράτιδα κρασί από τη Λέσβο. Το όνομά της ήταν Δωρίχα, αλλά άλλοι την έλεγαν Ροδόπη.

Το κείμενο της ιστορίας «Η Ελληνίδα Σταχτοπούτα της Αρχαίας Αιγύπτου» είναι μια μυθοπλασία και βασίζεται σε στοιχεία από τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, βιβλίο 2) και τον Στράβωνα (Γεωγραφικά, βιβλίο 17). Κατά την ανάπτυξή του εμπλουτίστηκε με ανθρωπολογικά στοιχεία από το πολιτιστικό, κοινωνικό, γεωφυσικό περιβάλλον, όπως τα στολίδια και τα κοσμήματα των γυναικών, οι ζωόμορφοι θεοί από την θρησκευτική παράδοση, τα φυτά και τα ζώα του Νείλου, οι τροφές όλων των ειδών που προσφέρει η φύση και που μπορεί να βρει κανείς σε ένα αιγυπτιακό τραπέζι.

Μαρία Βλαχάκη

Κοινωνιολόγος – Παιδαγωγός

Στον Αρκτικό Κύκλο, όταν ο κόσμος ήταν ακόμασκοτεινός και άδειος, ένα μυστηριώδες πουλί-θεός πετάει με τα πελώρια φτερά του και με ένα χραπ! φέρνει το φως. Έπειτα φτιάχνει τα βουνά και τα νερά και πετά σπόρουςστη γη για να φυτρώσουν δέντρα και φυτά. Από έναν σπόρο ξεπετάγεται και ο πρώτος άνθρωπος. «Ποιος είσαι εσύ;» ρωτά ο Ρέιβεν και τον κοιτά παράξενα. «Εσύ ποιος είσαι;» αποκρίνεται ο άνθρωπος. Τι θα έχει τώρα ο άνθρωπος για φαγητό και ρούχα και γιατί ο Ρέιβεν θα φτιάξει την τρομακτική πολική αρκούδα;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Έρευνα, απόδοση, επιμέλεια κειμένου: Μαρία Βλαχάκη
Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκητης Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού ΠανεπιστημίουΑθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

-Hamilton, Virginia (1988). In the beginning: Creation stories from around the world. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich.

-Judson, Katharine Berry (1911). Myths and legends ofAlaska. Chicago: A.C. McClurg.

«Πότε θα σε ξαναδώ;» ρώτησε ο Τουτανεκάι τη Χινεμόα όταν όλοι οι Μαορι κάθονταν γύρω από τη φωτιά.

«Θα έρθω να σε βρω εγώ. Πες μου μονάχα πώς θα ξέρω ότι με περιμένεις» του απάντησε εκείνη.

Η Χινεμόα ήξερε πως κάτι τέτοιο δεν ήταν καθόλου εύκολο, όμως ήταν έξυπνη και θαρρετή, και σίγουρη πως θα έβρισκε κάποιον τρόπο για να τα καταφέρει.

«Όσο με ακούς να παίζω φλάουτο, σημαίνει πως θα σε περιμένω» της είπε ο Τουτανεκάι και έφυγε.

Τους χωρίζουν οι άνθρωποι της φυλής και μια ολόκληρη λίμνη. Θα κατορθώσει η ηρωίδα να ξεπεράσει τα εμπόδια και να φτάσει κοντά του; Θα ξανανταμώσουν, όπως του υποσχέθηκε;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Έρευνα, απόδοση, επιμέλεια κειμένου: Μαρία ΒλαχάκηΑφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος ΕυγενικόςΜουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

-Βλαχάκη, Μαρία (2016). Γυναίκες έξυπνες και θαρρετές. Παραμύθια από την παγκόσμιαπαράδοση. Κέα: Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.

-Clark, Kate McCosh (1896). Maori tales and legends, collected and retold. London: David Nutt.- Grey, George (1855). Polynesian mythology andancient traditional history of the New Zealand race. London: John Murray.

- Howes, Edith (1913). Maoriland fairy tales.London, Melbourne and Toronto: Ward, Lock & company.

-Izett, James (1904). Maori lore: The traditionsof the Maori people, with the more important of their legends. Wellington: John Mackay, government printer.

- Wilson, Rathmell (2010). Hinemoa and Tutanekai:A Maori legend, with other stories and some verses (1907). Whitefish: Kessinger Publishing.

«Εδώ δεν τραγουδάμε», του είπε. «Γιατί;» ρώτησε ο Άφοβος. «Γιατί εδώ ζει ο Φόβος.» Ο Άφοβος χαμογέλασε. «Τότε, ίσως ήρθε η ώρα να τον δω.» Προχώρησε μέσα στην ομίχλη, τραγουδώντας. Όλα γύρω του σκοτείνιασαν. Ξαφνικά, μέσα από τη σιωπή, εμφανίστηκε ένας τεράστιος γίγαντας. Πλησίαζε αργά, χωρίς να μιλά. Το χώμα έτρεμε. Ο Άφοβος στάθηκε ήρεμος. Και τότε, έγινε κάτι τρομερό…

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:Καταγραφή, ανάπτυξη, επιμέλεια κειμένου: Γιώργος Ευγενικός

Αφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ευγενικός

Μουσική σύνθεση, ερμηνεία, τραγούδι: Αλέξανδρος Μακρής

Στίχοι τραγουδιών: Αλέξανδρος Μακρής

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της ΚαλοκαιρινήςΕκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκητης Ελλάδος, σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών καιΠαραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού ΠανεπιστημίουΑθηνών. Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Η μνήμη του «Άφοβου»

Ήμουν μικρός τότε, παιδί ακόμα. Καλοκαίρι στο νησί της Κέας. Ο αέρας μύριζε αλάτι, φασκομηλιά και χώμα ζεστό. Η θάλασσα απλωνόταν μόλις διακόσια μέτρα πιο πέρα, κι ακουγόταν το κυματάκι σαν ψίθυρος, χαμηλό, γνώριμο. Το πατρικό μας σπίτι στεκόταν στην κορυφή μιας ανηφόρας και όσοι ανηφόριζαν με τα πόδια, πολλοί τότε, ταματούσανεκεί να πάρουν ανάσα. Στην αυλή υπήρχαν πάντα καρέκλες. Ξύλινες, απλές, μα είχαν κάτι το φιλόξενο. Εκεί κάθονταν οι περαστικοί,  να ξαποστάσουν λίγο. Κι έτσι, από το τίποτα,γεννιόταν μια βεγγέρα. Απρόσμενη. Όχι κανονισμένη. Μια συντροφιά φτιαγμένη από λαχάνιασμα, κουβέντα και καλοσύνη. Εγώ καθόμουν εκεί, κοντά τους. Παιδί ακόμα, τους παρακολουθούσα με απορία και θαυμασμό. Οι λέξεις τους έπεφταν σαν στάλες σε ξεδιψασμένο χώμα.

Ένας άνθρωπος που δεν ξέχασα ποτέ ήταν ο Νίκος Σεβαστίκογλου. Πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, είχε έρθει στην Κέα και είχε φέρει μαζί του όχι μόνο τα χέρια και τη δουλειά του, αλλά και τις μνήμες του, τις ιστορίες του, την ψυχή του. Στο νησί τον ήξεραν όλοι. Τον φώναζαν «ο γανωτζής», γιατί αυτή ήταν η δουλειά του, γάνωνε κατσαρόλες, τεντζέρηδες και ταψιά, με υπομονή και τέχνη. Πάντα ήσυχος, πάντα ευγενικός. Φορούσε γυαλιά με μεγάλο, κοκάλινο σκελετό. Είχε βλέμμα ήρεμο, καθαρό, σαν να κουβαλούσε μέσα του θύμησες και σοφία μαζί. Δεν γνώρισα ποτέ τον παππού μου από τον πατέρα  μου  κι έτσι, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνω τότε, τον έβλεπα σαν να ήταν ο δικός μου παππούς. Και στα παιδικά μου μάτια έτσι ήταν. Καθόταν συχνά στην αυλή μας. Και τότε ξεκινούσε ηαφήγηση. Και πάντα, πάντα, έλεγε την ιστορία του Άφοβου. Ένα παλικάρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος και βγήκε στον κόσμο για να τον ανακαλύψει. Την έλεγε πολλές φορές,  ξεχνούσε πως την είχε ήδη πει. Μα εγώ δεν χόρταινα να την ακούω. Ήμουν γεμάτος ερωτήσεις:

-Και μετά; Ο γίγαντας τι έκανε;

Και τότε χαμήλωνε λίγο τη φωνή του και έλεγε:

-Ο φόβος είναι σαν γίγαντας. Όσο τον φοβάσαι,μεγαλώνει. Κι όσο τον κοιτάς κατάματα, μικραίνει, γίνεται τόσος δα, σαν σπυρί και τον καταπίνεις.

Μου εκμυστηρευόταν πως μικρός φοβόταν το σκοτάδι.Μα όταν ήρθαν τα δύσκολα, ο πόλεμος, η προσφυγιά, κράτησε μέσα του την εικόνα εκείνου του γίγαντα. Και στάθηκε μπροστά του και τον νίκησε.

Για μένα, εκείνη η ιστορία έγινε φυλαχτό. Ήταν παραμύθι, αλλά και κάτι παραπάνω. Ήταν τρόπος να βλέπεις τη ζωή. Να στέκεσαι μπροστά στο φόβο και να του λες: «Σε βλέπω.»

Και ίσως, ποιος ξέρει, σ’ εκείνη την αυλή, με τη θάλασσα στο βάθος και το αλάτι στα χείλη, να ξεκίνησε κι εμένα το δικό μου ταξίδι, προς τον Άφοβο.

Γιώργος Ευγενικός

Κέα 2025

Ο ελέφαντας θύμωσε πολύ, άνοιξε το στόμα του και… χραπ! την έκανε και εκείνη μια χαψιά μαζί με την κατσαρόλα και το μαχαίρι της. Μόλις έφτασε στην κοιλιά του ελέφαντα, έμεινε άφωνη με το θέαμα που αντίκρισε. Εκεί μέσα υπήρχε ένα ολόκληρο χωριό! Άντρες, γυναίκες, παιδιά, οικογένειες, κατσίκες και αγελάδες. Και το σημαντικότερο; Τα δυο παιδιά της, ολοζώντανα και γερά. Και τώρα; Πώς θα τα καταφέρουν να βγουν από την κοιλιά του ελέφαντα;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Έρευνα, απόδοση, επιμέλεια κειμένου: ΜαρίαΒλαχάκηΑφήγηση, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος ΕυγενικόςΜουσική σύνθεση, ερμηνεία: Μάρα Καίσαρη

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Podcast της Καλοκαιρινής Εκστρατείας Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας, που διοργανώνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος,

σε συνεργασία με το «Εργαστήριο Παιδαγωγικών Εφαρμογών και Παραγωγής Εκπαιδευτικού Υλικού» του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Με την παραγωγή και την καλλιτεχνική επιμέλεια του Παραμυθόφωνου.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

-Arnott, Kathleen (1962). African myths and legends. New York: Henry Z. Walck.

-Βλαχάκη, Μαρία (2016). Γυναίκες έξυπνες και θαρρετές.Παραμύθια από την παγκόσμια παράδοση. Κέα: Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών.

- Minard, Rosemary (1975). Womenfolk and fairy tales. Boston: Houghton Mifflin.
- Phelps, Ethel (1978). Tatterhood and othertales. Stories of magic and adventure. Old Westbury:Feminist Press. 

Σε μια χώρα της Αμερικής που λέγεται Παναμάς, απέναντι από την ακτή, βλέπεις στα γαλάζια νερά πολλά πολλά καταπράσινα μικρά νησιά που λέγονται Σαν Μπλας. Εκεί ζει μια φυλή ινδιάνων, οι Κούνα. Όπως οι περισσότεροι ινδιάνοι, έχουν ερυθρό δέρμα και μαύρα μαλλιά, συχνά όμως γεννιούνται και μωρά με κατάλευκο δέρμα σαν το χιόνι, κατάξανθα μαλλιά και καταγάλανα μάτια. Λένε πως αυτά τα παιδιά είναι απόγονοι του Ήλιου και τις νύχτες με πανσέληνο κάνουν μια σπουδαία δουλειά... προστατεύουν το φεγγάρι από το στόμα του δράκου.Αφήγηση: Γιώργος ΕυγενικόςΈρευνα - Επιμέλεια κειμένου: Μαρία ΒλαχάκηΠαραγωγή: ΠαραμυθόφωνοΓια παιδιά από 5 ετών και άνω και για μεγάλουςwww.e-mythos.eutaxidiapolitismou

Στην ιστορία «Ο Μικρός Πρίγκιπας και η Μέλισσα», ο Μικρός Πρίγκιπας συναντά μια μέλισσα που εργάζεται ακούραστα ανάμεσα στα λουλούδια. Με απορία τηρωτά αν κουράζεται ή βαριέται να κάνει κάθε μέρα το ίδιο. Η μέλισσα του εξηγεί πως η εργασία της είναι γεμάτη ομορφιά, γιατί την κάνει με αγάπη και αφοσίωση.Του δείχνει πως κάθε μέρα και κάθε λουλούδι είναι μοναδικά και πως η χαρά μπορεί να βρεθεί ακόμα και μέσα στη δουλειά, όταν γίνεται με την καρδιά. Ο Μικρός πρίγκιπας καταλαβαίνει ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται όχι στο να αποφεύγουμε τις δυσκολίες, αλλά στο πώς τις αντιμετωπίζουμε.

Μέσα από τη σοφία της μέλισσας, ο Μικρός Πρίγκιπας μαθαίνει ότι όταν κάνεις κάτι με αγάπη και προσοχή, ακόμα και η πιο καθημερινή πράξη γεμίζει ομορφιά και νόημα.Κάθε μέρα, όπως και κάθε λουλούδι, είναι διαφορετική — κι όταν κοιτάς με την καρδιά, τίποτα δεν είναι ποτέ ίδιο.

📖 Συγγραφή, Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός🎵 Μουσική: Μάρα Καίσαρη

🌟 Μικρές Στιγμές, Μεγάλες Αλήθειες: Ιστορίες Εμπνευσμένες από τον Μικρό Πρίγκιπα

Το ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα , γεμάτο από εικόνες, χαρακτήρες και στιγμές, αποτελεί έναν θησαυρό νοημάτων και συναισθημάτων . Μέσα από αυτό το μοναδικό έργο, αναδύονται αλήθειες για τη φιλία , την αγάπη , την απλότητα και την ουσία της ζωής .

Με βάση αυτή την πολύτιμη κληρονομιά, δημιουργήθηκαν μικρές ιστορίες που εμπνέονται από το ταξίδι και τη ζωή του Μικρού Πρίγκιπα. Κάθε ιστορία αξιοποιεί στοιχεία από τον κόσμο του, συνδυάζοντας αλληγορικές εικόνες με μηνύματα που αγγίζουν την καρδιά και τον νου.

Οι αλληγορίες, αυτές οι απλές αλλά γεμάτες νόημα αφηγήσεις, έχουν τη δύναμη να μας βοηθούν να κατανοούμε μεγάλες ιδέες μέσα από μικρές στιγμές .

Με λόγο λιτό και κατανοητό, αυτές οι ιστορίες προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν τη σοφία που κρύβεται στις πιο φαινομενικά απλές στιγμές της ζωής.

Η συλλογή αυτή είναι μια ταπεινή απόπειρα να τιμηθεί το πνεύμα του Μικρού Πρίγκιπα και να συνεχιστεί το ταξίδι του μέσα από νέες αφηγήσεις που εμπνέουν, συγκινούν και ενώνουν .

Πολλά δημοτικά τραγούδια και θρύλοι της ελληνικής παράδοσης είναι συνδεδεμένα με τον  Άγιο Γεώργιο. Η ιστορία που θα ακούσετε βασίζεται στο δημοτικό τραγούδι του Αγίου Γεωργίου από την Καππαδοκία. «Αη μου Γιώργη αφέντη μου κι αφέντη καβαλάρη / Αρματωμένος με σπαθί και μ’ αργυρό κοντάρι / Θεριό έπεσε στη χώρα μας σ’ ένα βαθύ πηγάδι / Ανθρώπους το ταΐζανε κάθε πρωί και βράδυ / Μια μέρα δεν του πήγανε άνθρωπο να δειπνήσει / Σταλιά νερό δεν άφησε τη χώρα να δροσίσει…» Αφήγηση – Επιμέλεια κειμένου: Γιώργος Ευγενικός

🌟 Στην ιστορία «Η νίκη της ζωής», ο Μικρός Πρίγκιπας επιστρέφει στον πλανήτη του γεμάτος χαρά και ανυπομονησία να δει το αγαπημένο του τριαντάφυλλο . Όταν όμως το αντικρίζει μαραμένο , πλημμυρίζει από λύπη και τύψεις .

Τότε, το αρνάκι από τη Γη του υπενθυμίζει πως η αγάπη δεν τελειώνει με τον θάνατο · η αγάπη δίνει ξανά ζωή . Με λόγια, συγγνώμη και τραγούδια , ο Πρίγκιπας δείχνει ξανά την αγάπη του, και ένα νέο βλαστάρι γεννιέται.

Έτσι, η ζωή επιστρέφει , αποδεικνύοντας πως τίποτα αληθινό δεν χάνεται ✨.

💡 Η ιστορία μάς μιλάει για τη δύναμη της αγάπης , της συγγνώμης και της αναγέννησης . Μας δείχνει ότι ακόμα κι όταν κάτι φαίνεται να τελειώνει, μπορεί να γεννηθεί ξανά — όχι απαραίτητα όπως πριν, αλλά με την ίδια ουσία 🌟.

Η αγάπη που φροντίζει , που θυμάται , που εκφράζεται , έχει τη δύναμη να ξαναδώσει ζωή .

Η απώλεια δεν είναι πάντα το τέλος…
Με αγάπη, γίνεται μια νέα αρχή .

📖 Συγγραφή, Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός🎵 Μουσική: Μάρα Καίσαρη

🌟 Μικρές Στιγμές, Μεγάλες Αλήθειες: Ιστορίες Εμπνευσμένες από τον Μικρό Πρίγκιπα

Το ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα , γεμάτο από εικόνες, χαρακτήρες και στιγμές, αποτελεί έναν θησαυρό νοημάτων και συναισθημάτων . Μέσα από αυτό το μοναδικό έργο, αναδύονται αλήθειες για τη φιλία , την αγάπη , την απλότητα και την ουσία της ζωής .

Με βάση αυτή την πολύτιμη κληρονομιά, δημιουργήθηκαν μικρές ιστορίες που εμπνέονται από το ταξίδι και τη ζωή του Μικρού Πρίγκιπα. Κάθε ιστορία αξιοποιεί στοιχεία από τον κόσμο του, συνδυάζοντας αλληγορικές εικόνες με μηνύματα που αγγίζουν την καρδιά και τον νου.

Οι αλληγορίες, αυτές οι απλές αλλά γεμάτες νόημα αφηγήσεις, έχουν τη δύναμη να μας βοηθούν να κατανοούμε μεγάλες ιδέες μέσα από μικρές στιγμές .

Με λόγο λιτό και κατανοητό, αυτές οι ιστορίες προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν τη σοφία που κρύβεται στις πιο φαινομενικά απλές στιγμές της ζωής.

Η συλλογή αυτή είναι μια ταπεινή απόπειρα να τιμηθεί το πνεύμα του Μικρού Πρίγκιπα και να συνεχιστεί το ταξίδι του μέσα από νέες αφηγήσεις που εμπνέουν, συγκινούν και ενώνουν .

🌌 Ο Μικρός Πρίγκιπας, μέσα στο νυχτερινό του ταξίδι, συναντά μια κουκουβάγια 🦉 που του μιλά για κάτι πολύ σπάνιο: τη σιωπή . Όχι τη σιωπή που φοβάται ή που κρύβεται, αλλά εκείνη που παρατηρεί , που ακούει , που αφήνει την καρδιά να μιλήσει χωρίς φωνές.

Η κουκουβάγια δεν του δίνει μια απάντηση. Του δίνει έναν άλλο τρόπο να βλέπει τον κόσμο : μέσα από την ηρεμία .

Κι εκείνος καταλαβαίνει πως κάποιες αλήθειες 🪞 δεν τις βρίσκεις με το να ρωτάς, αλλά με το να ησυχάζεις. Πως για να ακούσεις την καρδιά σου , πρέπει να της δώσεις χώρο — κι αυτός ο χώρος φτιάχνεται μόνο με σιωπή.

Δεν είναι εύκολο. Μα είναι αληθινό.

Ίσως τελικά δεν χρειάζεται πάντα να τρέχουμε 🏃‍♂️, να μιλάμε 🗣️, να εξηγούμε. Μερικές φορές, αρκεί να σταθούμε κάτω από έναν έναστρο ουρανό 🌠 και να μείνουμε ακίνητοι.

Γιατί η αλήθεια, η καλοσύνη, ό,τι είναι βαθύ και αληθινό, δεν κάνει θόρυβο. Όπως τα αστέρια ✨: δεν φωνάζουν ποτέ — απλώς λάμπουν. Κι όταν είμαστε έτοιμοι, τα βλέπουμε 👁️‍🗨️.

📖 Συγγραφή, Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός🎵 Μουσική: Μάρα Καίσαρη

🌟 Μικρές Στιγμές, Μεγάλες Αλήθειες: Ιστορίες Εμπνευσμένες από τον Μικρό Πρίγκιπα

Το ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα , γεμάτο από εικόνες, χαρακτήρες και στιγμές, αποτελεί έναν θησαυρό νοημάτων και συναισθημάτων . Μέσα από αυτό το μοναδικό έργο, αναδύονται αλήθειες για τη φιλία , την αγάπη , την απλότητα και την ουσία της ζωής .

Με βάση αυτή την πολύτιμη κληρονομιά, δημιουργήθηκαν μικρές ιστορίες που εμπνέονται από το ταξίδι και τη ζωή του Μικρού Πρίγκιπα. Κάθε ιστορία αξιοποιεί στοιχεία από τον κόσμο του, συνδυάζοντας αλληγορικές εικόνες με μηνύματα που αγγίζουν την καρδιά και τον νου.

Οι αλληγορίες, αυτές οι απλές αλλά γεμάτες νόημα αφηγήσεις, έχουν τη δύναμη να μας βοηθούν να κατανοούμε μεγάλες ιδέες μέσα από μικρές στιγμές .

Με λόγο λιτό και κατανοητό, αυτές οι ιστορίες προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν τη σοφία που κρύβεται στις πιο φαινομενικά απλές στιγμές της ζωής.

Η συλλογή αυτή είναι μια ταπεινή απόπειρα να τιμηθεί το πνεύμα του Μικρού Πρίγκιπα και να συνεχιστεί το ταξίδι του μέσα από νέες αφηγήσεις που εμπνέουν, συγκινούν και ενώνουν .

🎙️ Η Χιονάτη – Το Παραμύθι

👧 Ήταν κάποτε μια πανέμορφη κοπέλα, η Χιονάτη, με δέρμα λευκό σαν το χιόνι και καρδιά γεμάτη καλοσύνη.
👑 Η μητριά της, η βασίλισσα, τη ζήλευε τόσο, που η ζήλια της έγινε μίσος. Όταν ο μαγικός της καθρέφτης τής είπε πως η Χιονάτη ήταν η πιο όμορφη σε όλο το βασίλειο, η βασίλισσα θόλωσε από τον φθόνο και έδωσε διαταγή να τη σκοτώσουν.

🏹 Ένας κυνηγός στάλθηκε να το κάνει… αλλά δεν τα κατάφερε. Η αθωότητα της Χιονάτης τού ράγισε την καρδιά. Τη λυπήθηκε και την άφησε να φύγει, μόνη, μέσα στο δάσος.

🌲 Εκεί, βαθιά ανάμεσα στα δέντρα, η Χιονάτη βρήκε ένα μικρό σπιτάκι — ζεστό, ήσυχο, γεμάτο αγάπη. Ήταν το σπίτι επτά μικρών νάνων που την καλοδέχτηκαν σαν δική τους.

🧙‍♀️ Όμως η βασίλισσα δεν σταμάτησε. Μεταμφιέστηκε σε γριά και κατάφερε να την ξεγελάσει. Της έδωσε ένα δηλητηριασμένο, κόκκινο μήλο... και η Χιονάτη έπεσε σ’ έναν βαθύ, μαγικό ύπνο.

🤴 Κι εκεί που όλα έμοιαζαν χαμένα, εμφανίστηκε ένας πρίγκιπας. Ένα παλικάρι που την αγάπησε αληθινά. Με ένα φιλί γεμάτο αγάπη, έσπασε το σκοτεινό ξόρκι. Η Χιονάτη ξύπνησε.

💖 Η αγάπη νίκησε το μίσος. Και το παραμύθι τελείωσε με φως, χαρά… και αληθινή ευτυχία.

📚 Η πιο γνωστή εκδοχή προέρχεται από τους Αδελφούς Γκριμ (Γερμανία, 1812), αλλά το μοτίβο της ιστορίας είναι πολύ παλαιότερο.

🗺️ Παραλλαγές ανά την Ευρώπη:

• 🇮🇹 Ιταλία: Στο παραμύθι “La Bella Venezia”, η ίδια η μητέρα ζηλεύει την κόρη της.

• 🇬🇷 Ελλάδα: Ιστορίες όπως «Η κοπέλα και η μάνα που τη ζήλευε» έχουν παρόμοιο μοτίβο.

• 🇫🇷 Γαλλία: Παραλλαγές με μαγικά αντικείμενα που αποκαλύπτουν την αλήθεια.

• 🇪🇸 Ισπανία: Κοπέλες που καταφεύγουν σε απομονωμένα σπίτια για να σωθούν.

🔁 Κοινά μοτίβα: Ζήλια – Ομορφιά – Απώλεια – Αθωότητα – Λύτρωση.

🧠 Νέος τίτλος: "Η Χιονάτη πίσω από το παραμύθι – Συναισθήματα και συμβολισμοί"

🕊️ Απώλεια & Θάνατος
Η ιστορία ξεκινά με την απώλεια της βιολογικής μητέρας. Η νέα μητέρα είναι σκληρή και καταπιεστική. Η Χιονάτη έρχεται αντιμέτωπη με τον φόβο, την εγκατάλειψη και αναγκάζεται να ωριμάσει.

🌙 Ο ύπνος ως μετάβαση
Το δηλητηριασμένο μήλο δεν σημαίνει μόνο "θάνατο", αλλά μια συμβολική μετάβαση: από την παιδικότητα στην ενηλικίωση, από την παθητικότητα στη συνειδητή ύπαρξη. Το φιλί είναι αναγέννηση.

🌟 Η αξία της καλοσύνης
Παρά τις δυσκολίες, η Χιονάτη δεν σκληραίνει. Η καλοσύνη της συγκινεί, προστατεύει και τελικά νικά.

💃 Γυναικείες όψεις
Η νεαρή κοπέλα και η ζηλόφθονη μητριά συμβολίζουν δύο πλευρές της γυναικείας ταυτότητας — την αθωότητα και την καταπίεση, την ανάγκη για αποδοχή και τον φόβο της παρακμής.

🌍 Καταγωγή & Παραλλαγές του Παραμυθιού💬 Τι μας λέει στ’ αλήθεια η Χιονάτη;

Η ιστορία των δύο λύκων είναι ένας σοφός παραδοσιακός μύθος των Ινδιάνων Τσερόκι που μας μιλά για την εσωτερική πάλη που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο. Μέσα μας κατοικούν δύο «λύκοι» — ο ένας αντιπροσωπεύει το φως και ο άλλος το σκοτάδι. Ο ένας γεννά θυμό και εγωισμό, ενώ ο άλλος καλοσύνη και αγάπη. Το ποιος θα υπερισχύσει, εξαρτάται από το ποιον επιλέγουμε να «ταΐζουμε» με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Μια απλή, αλλά βαθιά αλήθεια για τη δύναμη των επιλογών μας και την καλλιέργεια της εσωτερικής μας ζωής.Επιμέλεια κειμένου- Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός

🌱 Ο Τζακ και η Φασολιά

🏡 Σε ένα φτωχό χωριό, ζούσε ο Τζακ με τη μητέρα του και τη μοναδική τους περιουσία — μια γερασμένη αγελάδα.
💰 Όταν ήρθε η ώρα να τη πουλήσουν, ο Τζακ αντάλλαξε την αγελάδα με πέντε φαινομενικά ασήμαντα… μαγικά φασόλια!
😡 Η μητέρα του εξοργίστηκε, όμως την επόμενη μέρα, ένα θαύμα φύτρωσε στο παράθυρό τους: μια γιγάντια φασολιά που έφτανε ως τον ουρανό.

🧗‍♂️ Ο Τζακ, γεμάτος θάρρος και περιέργεια, σκαρφάλωσε ψηλά και βρέθηκε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο — γεμάτο θησαυρούς, κινδύνους και μαγεία.
👹 Εκεί, συνάντησε έναν γίγαντα τρομακτικό… αλλά και κάτι πιο πολύτιμο: την ευκαιρία να αλλάξει τη ζωή του.
🗝️ Όμως κάθε σκαλοπάτι προς τα πάνω, κρύβει και ένα πιο μεγάλο μυστικό. Τι θα βρει στο τέλος της φασολιάς;

🎙Αφήγηση – Ελεύθερη απόδοση: Γιώργος Ευγενικός

🎵 Μουσική (σύνθεση & ερμηνεία): Μάρα Καίσαρη

📚 Λίγα λόγια για τον Τζακ

💬 Τι μαθαίνουμε από την ιστορία του Τζακ;🧠 Βαθύτερα νοήματα για τα παιδιά

🇬🇧 Ο Τζακ είναι ένας θρυλικός ήρωας της βρετανικής λαϊκής παράδοσης. Πονηρός, τολμηρός και εφευρετικός, ξεγελάει γίγαντες, αποφεύγει παγίδες και τελικά πάντα βρίσκει τον δρόμο του προς τη δικαίωση.
📖 Η πιο γνωστή γραπτή μορφή του παραμυθιού είναι του Joseph Jacobs, ο οποίος το κατέγραψε τον 19ο αιώνα, βασισμένος σε ακόμα παλαιότερες προφορικές αφηγήσεις.

🕰️ Το παραμύθι αντανακλά την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής, με τον γίγαντα να συμβολίζει τη δύναμη και την εξουσία, και τη φασολιά την ελπίδα για κοινωνική άνοδο, αλλά και τον κίνδυνο που ελλοχεύει όταν ξεπερνάμε τα όρια.

🌱 Η σημασία της πίστης στο αδύνατο
Τα φασόλια φαίνονται “άχρηστα”… όμως φέρνουν την αλλαγή. Μαθαίνουμε πως η ελπίδα και η πίστη σε κάτι "μαγικό" ή ασυνήθιστο, μπορεί να οδηγήσει σε κάτι σπουδαίο.

🧗‍♂️ Το θάρρος να εξερευνήσουμε το άγνωστοΗ φασολιά είναι ψηλή και τρομακτική. Ο Τζακ όμως τολμά να ανέβει. Το παραμύθι δείχνει πως η ανάπτυξη έρχεται όταν ξεπερνάμε τους φόβους μας.

👦 Η προσωπική ευθύνη και η ωρίμανσηΑπό ένα παιδί που “αντάλλαξε την αγελάδα για φασόλια”, ο Τζακ γίνεται ένας ήρωας. Μαθαίνει από τα λάθη του, αναλαμβάνει ευθύνη και ενηλικιώνεται μέσα από τις πράξεις του.

👹 Ο γίγαντας ως φόβος και πρόκλησηΟ γίγαντας μπορεί να τρομάζει, αλλά είναι και σύμβολο όλων όσων πρέπει να αντιμετωπίσουμε για να προχωρήσουμε μπροστά: φόβος, αδικία, απώλεια. Ο Τζακ δεν το βάζει κάτω.

🔄 Το παραμύθι ως κύκλος αλλαγήςΟ Τζακ κατεβαίνει διαφορετικός απ’ ό,τι ανέβηκε. Το παραμύθι δείχνει ότι το ταξίδι της ζωής μάς αλλάζει, και κάθε μας εμπειρία — ακόμα κι αν ξεκινάει από ένα… φασόλι — μπορεί να γίνει κάτι μεγάλο.

Το παραμύθι «Ο λαγός και η γνώση του Πάσχα» είναι μια τρυφερή λογοτεχνική ιστορία με αγωνία και περιπέτεια, με ήρωες έναν λαγό και τον σοφό του τόπου τις ημέρες του Πάσχα. Αγωνίζονται για να αναδείξουν το βαθύτερο νόημα και την ουσία της γιορτής και όλο το ζωικό βασίλειο βοηθά στη διάδοση της γνώσης στον κόσμο των ανθρώπων.--------------------------------------------------------Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), σε συνεργασία με το Παραμυθόφωνο, παρουσιάζει το παραμύθι «Ο λαγός και η γνώση του Πάσχα». Πρόκειται για μια τρυφερή λογοτεχνική ιστορία του Γιώργου Ευγενικού με αγωνία και περιπέτεια, με ήρωες έναν λαγό και τον σοφό του τόπου τις ημέρες του Πάσχα. Η ιστορία αναδεικνύει με παιγνιώδη τρόπο το βαθύτερο νόημα του Πάσχα και μας θυμίζει πως η ουσία της γιορτής που συμμετέχουμε και των εθίμων που ακολουθούμε και τηρούμε είναι η γνώση. Να έχουμε την πολύτιμη γνώση των συμβολισμών και των ιστοριών που βρίσκονται πίσω από τα έθιμα, τις παραδόσεις, τις εορταστικές συνήθειες. Η ιστορία είναι εμπλουτισμένη με αυτά τα στοιχεία και παρουσιάζονται ως πράξεις και λόγια μεταξύ των ηρώων.Πλησιάζει Πάσχα και είναι καιρός να αρχίσουν οι άνθρωποι τις ετοιμασίες για τη μεγάλη γιορτή. Η πασχαλίτσα παρακινεί τον λαγό να ελέγξει αν όλα είναι στη θέση τους και τότε εκείνος βλέπει πως τα βάγια, οι λαμπάδες και τα κόκκινα αυγά έχουν εξαφανιστεί. Ο σοφός του τόπου θέλει να δώσει ένα μάθημα στους ανθρώπους ώστε να θυμηθούν, να μάθουν, να εκτιμήσουν τι σημαίνει Πάσχα. Ο γενναίος λαγός αναλαμβάνει να βρει τη χαμένη γνώση και να τη μοιραστεί με τους ανθρώπους ώστε να μπορέσουν να γιορτάσουν το Πάσχα. Εμπλέκονται βασικές φιγούρες της άνοιξης και του Πάσχα όπως η πασχαλίτσα, η πασχαλιά, ο φοίνικας, η μέλισσα και η κότα. Με συγκινητικό ή αστείο τρόπο αποκαλύπτουν στον λαγό από μια ιστορία και του χαρίζουν λίγη από τη γνώση που ψάχνει. Όταν ο λαγός καταφέρνει με τη βοήθεια όλου του ζωικού βασιλείου να ολοκληρώσει το δύσκολο έργο να αποκτήσει και να διαδώσει τη γνώση, ο σοφός τον ανταμείβει όπως του αξίζει. Τώρα πια ξέρουμε γιατί το Πάσχα δε λείπει από το τραπέζι μας ο σοκολατένιος λαγός. Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται σε όσα κάνει ο λαγός για να βρει τη χαμένη γνώση και στις απαντήσεις που του δίνουν ο φοίνικας και τα ζώα.ΕΡΕΥΝΑ, ΕΠΙΝΟΗΣΗ, ΣΥΓΓΡΑΦΗ, ΑΦΗΓΗΣΗ: Γιώργος Ευγενικός. ΣΤΙΧΟΙ - ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Ειρήνη ΝικολακοπούλουΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μαρία Βλαχάκη