Explorez tous les épisodes du podcast เมื่อไม่รู้จะฟังอะไร?

จากเคสเรื่อง EP.16 เจ้าชู้เป็นอาชีพ

www.youtube.com/casestudy072

จาก Case Study EP.16 เจ้าชู้เป็นอาชีพ

เหตุการณ์ที่คุณยายตายแล้วฟื้นเป็นจริงหรือไม่ทำไมท่านในขณะที่ตายไปตัวถึงอย่างอุ่นๆ

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง ทหารเรือมาแล้ว

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง กรรมริษยา

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง ชาวกระเหรี่ยงเลี้ยงผี

จาก หลวงพ่อธัมมชโย นำนั่งสมาธิ เรื่อง ธัมโมปทีโป

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง ชาวกระเหรี่ยงเลี้ยงผี

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง EP.1055 สิ่งที่เราเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มันอาจจะไม่เล็กน้อยอย่างที่เราคิด

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง EP.1055 สิ่งที่เราเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มันอาจจะไม่เล็กน้อยอย่างที่เราคิด

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง เปลวเทียนน้อย

แม้อยู่ในวัด แต่หากไม่ได้ตั้งใจทำความดี เช้าช้อนเย็นช้อน ก็ได้ระดับนึง ไม่ใช่ว่าอยู่ในวัดแล้วจะได้บุญเหมือนๆ กันเท่าๆ กัน

จาก กฎแห่งกรรมจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา EP.960 ไม่ว่าพระลูกชายทำบุญอะไรโยมแม่ก็ได้ด้วยไหม

จาก กฎแห่งกรรมเรื่อง ตายขณะปฏิบัติธรรม

ฟันสวย เสียงประดุจท้าวมหาพรหม

จากกฎแห่งกรรมเรื่อง อดีตนักข่าว

from Cast Study - 52_09_08 Case study กัลฯเนาวรัตน์

ครูท่านแรกคือพ่อแม่

ครูท่านที่สองคือครูผู้ให้ความรู้ทางโลก

ครูท่านที่สามคือครูผู้ให้ความรู้ความจริงของชีวิต

from : youtube abc123 channel https://www.youtube.com/channel/UCxDtoHmGbC-un5XwNNmvv5A

จาก กฎแห่งกรรม เรื่อง ต้องรอให้เกือบตาย จึงจะได้เข้าวัด

จาก กฎแห่งกรรมเรื่อง กระสุนฝังลืม

ถ้ามาที่นี่ คิดจะมาเอาบุญจริง ๆ ไม่มีวันตกกระป๋องหรอก แต่ถ้ามาแล้วอยากเด่น อยากดัง อยากเอาหน้า มีชื่อเสียง บ้ากาม ก็ต้องตกกระป๋องไป ใครไม่รู้ แต่ยายรู้จักตัวยายดี ยายถึงรู้จักพวกเราทุกคน เรายายก็รู้จัก ยายรู้จักตัวเองดี รู้ทั้งอดีตว่า ยายทำอะไร ๆ มา ปัจจุบันทำอะไร ถึงอนาคตยายจะได้อะไร ทะลุถึงพระนิพพานโน่น ยายรู้หมดแล้ว สมบูรณ์แล้ว ทางพ้นทุกข์ของยาย ยายเห็นแล้ว แต่ยายจะมาเกิดอีก กิเลสมันยังไม่หมด แต่มันเบาบาง ลงมาเกิดล้างกิเลสอีก ยายเงียบมาตลอด ยายเป็นแบบพิมพ์ที่ดี พระที่นี่ท่านเลยชอบเงียบ

๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔

จากกฎแห่งกรรม เรื่อง เจ้าลัทธิ สอนคนให้เรียกตนเป็นพ่อแม่ คนอื่นไม่ใช่

จากกฎแห่งกรรม เรื่อง เจ้าลัทธิ สอนคนให้เรียกตนเป็นพ่อแม่ คนอื่นไม่ใช่

สมัยยายเป็นเด็กอายุ ๑๐–๑๒ ขวบ มีอยู่วันหนึ่ง พ่อยายกินเหล้าเมา พ่อเขาเป็นคนจน นอนใต้ถุน แม่เป็นเศรษฐี นอนบนบ้านกับลูกอีก ๙ คน พ่อบ่นพึมพำ แม่เลยว่าพ่อว่า ไอ้นกกระจอก มันเป็นปมด้อยของพ่อที่จน พ่อโกรธ และถามลูก ๆ ว่า ได้ยินไหมแม่เอ็งว่าพ่อ ลูกคนอื่นเงียบ แต่ยายไม่รู้เรื่อง เลยพูดออกไปว่า แม่เขาไม่ได้ว่าพ่อหรอก พ่อยายเลยแช่งว่า ให้หูหนวก ๕๐๐ ชาติ ยายกลัวจริง ๆ นะ เมื่อวันที่พ่อตาย ยายออกไปดูทุ่งนา พอกลับมาเขาก็ว่า พ่อยายตายแล้ว ลูกทุกคนได้ขออโหสิกรรม แต่ยายไม่ได้ขอ ยายนึกแต่ว่า ยายต้องหูหนวกแน่ ยายคิดอย่างเดียวจะขอขมาพ่อ เรื่องอื่นยายไม่ได้คิดเลย จนเมื่อยายได้ยินเรื่องหลวงพ่อวัดปากน้ำ ยายก็ตั้งใจจัดแจงเรื่องทางบ้านเสร็จเรียบร้อย ที่นาต่าง ๆ ได้กลับคืนมา เมื่อบ้านร่มเย็น ยายก็ออกจากบ้าน

๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔

ยายอยู่ที่ไหน ยายก็รักษาสมบัติที่นั่น รักษาของคนอื่นให้เหมือนของเรา ของยายเองยายก็รักษา ของคนอื่นยายก็รักษา ภพชาติต่อไปเราก็จะสามารถรักษาสมบัติของเราได้ และมีคนช่วยดูแลรักษาให้เป็นอย่างดี สมบัติก็ไม่วิบัติ

๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๔

เราคือผู้ออกแบบชีวิต

วันพระให้นึกถึงพระ

ยายลดทิฐิทุกอย่าง เอาทิฐิที่ไม่ดีออกจากใจ เอาทิฐิที่ดีใส่ตัว พระทุกรูปในวัดนี้ ยายลดทิฐิให้หมด ยายลดทิฐิกับคนที่คิดจะสร้างความดีกับยาย แต่ถ้าใครมีทิฐิชั่ว ๆ คิดชั่ว จะทำให้หมู่คณะแตกแยก ยายก็ต้องพังไปข้างหนึ่ง

๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

มีความเจริญที่ไหน ก็ต้องมีความเสื่อมที่นั่น มีนักปราชญ์บัณฑิตที่ไหน ก็มีคนเสื่อมที่นั่น เมื่อมีคนมาวัดกันมาก ให้เราช่วยกันรักษาระเบียบวินัยของวัดให้ดีนะ

นึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ - “บุญ”เพิ่มจากการอนุโมทนา 

กว่าจะสร้างศูนย์พุทธจักรฯมาได้ ยายรบกับคนมาก ตั้งแต่มาอยู่ใหม่ ๆ ก็ต้องรบกับพวกขโมยเรือ จนมาถึงตอนนี้ ยายก็ต้องมารบเรื่องอื่นอีก ยายไม่มีอะไร ยายมีแต่ความบริสุทธิ์ใจเท่านั้น ยายจะนึกถึงบุญ นึกถึงบารมีที่ยายสั่งสมมาในอดีต นึกถึงบุญที่ได้ทำในปัจจุบัน และบุญที่จะได้จะเกิดตามความตั้งใจสร้างความดีในอนาคต ยายจะนึกรวมเอาบุญนี้แหละ ยายเอาบุญมาสู้กับเขา นี่แหละเรียกว่า หาบุญได้ ใช้บุญเป็น เราต้องช่วยตัวเอง ทั้งสากลโลก ทั้งจักรวาล ไม่มีใครช่วยยายได้ ยายต้องช่วยตังเอง ช่วยยังไง ? ก็เอาความดีใส่ตัว ล้างความชั่วให้มันหมดไป หาบุญใส่ตัวเอง

๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

คุณยายปรารภกับตัวเองว่า หมดทั้งโลกทั้งธรรม จะหวังพึ่งคนอื่นไม่ได้ ต้องพึ่งตัวเราเอง พึ่งคนอื่นไม่ได้เลย

๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

ไม่เสียชาติเกิด

ใครใจใสก่อน ชนะ

ตัวเราก็เหมือนลูกไก่ ยังไม่สามารถพ้นปากเหยี่ยวปากกาไปได้หรอก พยายามเอาตัวเองให้รอดก่อน แล้วจึงคิดไปชักชวนคนอื่น และเป็นห่วงคนอื่น ยายออกจากบ้านมา ไม่เคยคิดถึงบ้านเลย ไม่เคยกลับบ้านเลย จะกลับก็เมื่อแม่ตาย ไปเผาแม่ พอกลับถึงบ้าน สมบัติของยาย ยายก็แบ่งให้คนอื่นเขาหมด ที่นา ๑๕ ไร่ให้น้องสาว เพราะเขาดูแลแม่ ที่นา ๒๐ ไร่ให้พระน้องชาย ท่านจะได้ไม่ลำบาก

๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

เออ ! เราเอาบุญในครัวไปอย่างนี้แหละ แล้วชาติหน้าจะได้อยู่แนวหน้า อยากอยู่ข้างหน้า หรือข้างหลังล่ะ ?

๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔

โลกนี้ไม่ใช่โลกเสวยสุข

เพศสุดท้ายในพระพุทธศาสนา

เอาบุญไปเยอะ ๆ นะ เดี๋ยวชาติหน้าเกิดมาเจอยาย ยายจะจำได้ เจ้าคนนี้ตอนนั้นยายให้มันมาเอาบุญมันไม่เอา ตอนนี้บุญมันนิดเดียว ตามเขาไม่ทัน ตอนนี้เราไม่เห็นหรอกว่า เราทำแล้วได้อะไรไป พอตายไปถึงไปเห็นว่าเรามีบุญมีบาปมากน้อยเพียงไร กายหยาบ ๆ นี้มองไม่เห็นของละเอียด จึงไม่รู้ว่าบุญบาปมีจริง แต่พอตายไปแล้ว หลุดออกจากกายหยาบ ทีนี้ล่ะถึงเห็นดวงบุญดวงบาปของตัวเองว่ามีมากน้อยแค่ไหน

๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔

จะทำอะไรต่าง ๆ ให้นึกถึงบุญ ให้อยู่ในบุญ ถ้าเรามีบุญ สิ่งนั้นก็จะสำเร็จได้ด้วยบุญ เรามีบุญเป็นที่พึ่ง ให้นึกถึงบุญให้มาก ๆ ทุกอย่างจะสำเร็จ

๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔

ธรรมะหลวงพ่อวันละ 2 นาที - วิธีเดียวในการเข้าถึงธรรม 

ธรรมะหลวงพ่อวันละ 2 นาที - วิธีการทำสมาธิแบบง่ายที่สุด

ให้ตามน้อง ๆ มาเอาบุญกันนะ สงสารกลัวว่าเขาจะตกนรก ตามเขามาเอาบุญกันเถอะ จะได้มีโอกาสไปสวรรค์ ไปนิพพานได้

๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

ยายอธิษฐานว่า แม้จะเป็นโรคหนักหนาเพียงใดก็ตาม ขออย่าให้หมอปิดบังเลย ขอให้หมอบอกให้รู้หมด จะได้เตรียมตัวเตรียมใจได้

๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ - อย่าทิ้งวัดกันนะ

คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ - ถึงลูกๆ กัลยาณมิตร

ให้พิจารณาว่า เราแก่ไปทุกวันแล้วนะ อย่านึกว่ายังเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่ ยายนึกว่ายายแก่ตั้งแต่ยายยังเป็นสาว ทำให้ยายเร่งสร้างบารมี

๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๔

อย่าไปแต่งงานนะหลาน ต้องมารับใช้ลูกผัว ไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง ขนาดยายอยู่คนเดียวยังยุ่งขนาดนี้ ยายต้องเดินไปดูคนงาน ไม่ดูก็ไม่ได้ กลัวไม่ได้งานก็เลยต้องดู ต้องแบกไว้ทั้งคนทั้งวัด คนที่ดีก็ดีไป ถ้าคนเลวเราก็ต้องเหนื่อย

๒๐ มีนาคม ๒๕๒๔

คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ - วัดร้างต้องสูญพันธุ์